Tibetan
ཡང་དེ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། རང་གི་ཤེས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་པོའི་རང་གི་ཤེས་པ་བཞིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །ཁྱབ་པའི་ཚད་མ་ཡང་དེ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། ས་དང་ ཆུ་དང། མེ་དང༌། རླུང་དང༌། ཡིད་ཅེས་བྱ་བ་རྣམས་ནི་རྩོད་པའི་ཡུལ་དུ་གྱུར་པ་ཡིན་ཏེ། རིང་དུ་གྱུར་པ་ན་གནས་ན་ཡང་ང་ཡི་བདག་དང་འབྲེལ་བ་ཡིན་ཏེ། ཐོགས་བ་དང་བཅས་པ་ཉིད་དང༌། ཤུགས་དང་བཅས་པ་ཉིད་དང༌། གཞན་ཉིད་དང༌། གཞན་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དང། ཕན་ཚུན་ཡང་དག་པར་སྦྱོར་བའི་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་བདག་ཉིད་ཀྱི་ལ་སོགས་པ་བཞིན་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེ་དག་གིས་ནི་ཡོད་པ་ཉིད་དང༌། རྟག་པ་ཉིད་དང༌། ཁྱབ་པ་ཉིད་དུ་བསྒྲུབས་པ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་དེ་ལྟར་རྟག་པ་ཉིད་དང༌། ཁྱབ་པ་ཉིད་ཡིན་ན་ཡང་བྱེད་པ་པོ་ཉིད་དང༌། སྤྱོད་པ་པོ་ཉིད་དང༌། སྐྱེ་བ་དང༌། རྒ་བ་དང༌། འཆི་བ་དང༌། སྲོག་དང༌། གསོད་པ་ལ་སོགས་པ་འགལ་བར་མི་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟར་ན་ཡང་ཤེས་པ་དང༌། བྱེད་པར་འདོད་པ་དང༌། འབད་པ་རྣམས་བདག་མེད་ལ་མཉམ་དུ་ཚོགས་པ་ནི་བྱེད་པ་པོ་ཞེས་བྱ་བའོ། །བདེ་བ་དང་སྡུག་བསྔལ་ཡང་དག་པར་རིག་པ་མཉམ་དུ་ཚོགས་པ་ནི་སྤྱོད་པ་པོ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ཡང་བདེ་བ་དང་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྐྱེན་ནི་ལོངས་སྤྱོད་དོ། །དེ་བདག་ཉིད་ལ་མཉམ་དུ་ཚོགས་པ་ནི་སྤྱོད་པ་པོ་ཉིད་དོ། །སྐྱེ་བ་ནི་ལུས་དང་དབང་པོ་དང་བློ་དང་ཚོར་བ་ལ་སོགས་པ་རིགས་རྣམ་པར་དག་པ་རྣམས་སུ་སྔོན་མ་ཐོབ་པར་མངོན་པར་སྦྱོར་བའོ། །སྔོན་གྱི་དེ་དང་བྲལ་བ་ནི་འཆི་བའོ། །ལུས་དང་བཅས་པའི་བདག་དང༌། ཡིད་སྦྱོར་བ་ཆོས་དང་ཆོས་མ་ཡིན་པ་ལ་ལྟོས་པ་ནི་སྲོག་ཅེས་བྱ་བའོ། །དགོས་པའི་རྟེན་དང་བྱེད་པའི་རྒྱུན་ལ་གནོད་པ་བྱེད་པ་ནི་གསོད་པ་ཞེས་བྱའོ། །དེའི་དོན་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། སེམས་ཅན་འཆི་བ་མེད་པའི་ཆོས་ཅན་ལ་བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་ཡང་དག་པར་མྱོང་བའི་ཚོར་བ་འབྲས་བུའི་རྟེན་ལུས་དང༌། ཡུལ་ཉེ་བར་དམིགས་པའི་བྱེད་པ་པོ་དབང་པོ་རྣམས་ཀྱི་རྒྱུན་གཅོད་པ་ལ་གསོད་པ་ཞེས་རྣམ་པར་འཇོག་པར་བྱེད་དོ། །དེ་དག་ལ་ལན་གདབ་པར་བྱའོ། །གང་རྟག་པ་ལ་སོགས་པའི་སྦྱོར་བས་ཚིག་གི་དོན་དྲུག་གིས་ཡུལ་ཉིད་ལ་མངོན་སུམ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་དེ་མ་གྲུབ་པ་ཡིན་ཏེ། མངོན་སུམ་གྱི་རྫས་དང༌། ཡོན་ཏན་དང༌། ལས་དང༌། སྤྱི་དང༌། ཁྱད་པར་དང༌། འདུ་བ་རྣམས་མི་འཛིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །མི་འཛིན་པ་ཡང་མིག་ལ་སོགས་པ་ནི་ཡུལ་སོ་སོར་ངེས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཡང་མིག་གིས་གཟུགས་ཉིད་འཛིན་གྱི་རོ་ལ་སོགས་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ།
Chinese
又，那也是一样的，因为是自己的意识，所以就像最初的自己的意识一样，是这样说的。周遍的量也是一样的，即地、水、火、风、意这些被称为争论的处所，即使长久存在，也与我的我相关联，因为具有阻碍性，具有力量，是他者，不是他者，以及相互正确结合的区分，就像自性等等一样。通过这些，就成立了存在、常有和周遍。如果那样是常有和周遍的话，那么作者、受用者、生、老、死、命、杀等也不会相违背。即使那样，知识、想要做和努力等在无我之上共同聚集，就称为作者。快乐和痛苦正确地觉知共同聚集，就称为受用者。那快乐和痛苦的因是享受。那在自性上共同聚集，就是受用者。生是身体、根、智慧和感觉等种类完全清净的，先前未曾获得而显现结合。与先前的那个分离就是死亡。具有身体的我，以及意与法和非法相关联，就称为命。损害需要的所依和行为的连续，就称为杀。那的意义是这样，对于有情不死的法性，正确地体验快乐等感觉，果实的所依是身体，以及境近处所缘的作者根的连续断绝，就称为杀。对于那些应当回答。以常有等结合，用六个词义所说的境，现量等所说的那是不成立的，因为不执持现量的物质、 गुण（梵文天城体，guṇa，梵文罗马拟音，guna，功德）、 कर्म（梵文天城体，karma，梵文罗马拟音，karma，业）、 सामान्य（梵文天城体，sāmānya，梵文罗马拟音，samanya，总）、 विशेष（梵文天城体，viśeṣa，梵文罗马拟音，visesa，别）、 समवाय（梵文天城体，samavāya，梵文罗马拟音，samavaya，和合）。不执持也是因为眼等对于各自的境是确定的。那也是眼执持色，但不是味等。
English
Also, that is the same, because it is one's own consciousness, so it is said to be like one's own initial consciousness. The pervasive measure is also the same, that is, earth, water, fire, wind, and mind, which are called the places of dispute, even if they exist for a long time, they are related to my self, because they have obstruction, have power, are other, are not other, and have the distinction of mutual correct combination, just like self-nature and so on. Through these, existence, permanence, and pervasiveness are established. If that is permanent and pervasive, then the agent, the enjoyer, birth, old age, death, life, killing, etc., will not be contradictory. Even so, knowledge, wanting to do, and effort, etc., gather together on the selfless, which is called the agent. Happiness and suffering correctly knowing gather together, which is called the enjoyer. The cause of that happiness and suffering is enjoyment. That which gathers together on the self is the enjoyer. Birth is the body, senses, wisdom, and feelings, etc., of completely pure types, which are manifested and combined without having been obtained before. Separation from that previous one is death. The self with a body, and the mind associated with dharma and non-dharma, is called life. Harming the basis of need and the continuity of action is called killing. The meaning of that is this, for sentient beings with the nature of immortality, correctly experiencing feelings such as happiness, the basis of the fruit is the body, and the continuity of the agent senses that are close to the object is cut off, which is called killing. Those should be answered. With the combination of permanence, etc., the object spoken of with six word meanings, what is said by direct perception, etc., is not established, because it does not hold the substance of direct perception, गुण（梵文天城体，guṇa，梵文罗马拟音，guna，quality）, कर्म（梵文天城体，karma，梵文罗马拟音，karma，action）, सामान्य（梵文天城体，sāmānya，梵文罗马拟音，samanya，generality）, विशेष（梵文天城体，viśeṣa，梵文罗马拟音，visesa，particularity）, समवाय（梵文天城体，samavāya，梵文罗马拟音，samavaya，inherence）. Not holding is also because the eyes, etc., are definite for their respective objects. That is, the eye holds form, but not taste, etc.
Tibetan
དབང་པོ་ལྷག་མ་རྣམས་དོན་མེད་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་རྣ་བས་སྒྲ་ཉིད་འཛིན་གྱིས་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་ལྷག་མ་རྣམས་ཀྱང་རང་རང་གི་ཡུལ་འཛིན་པར་ངེས་པ་ཡིན་ནོ། །གང་གིས་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་དེ་དག་ལ་ཐ་དད་པའི་རྫས་ལ་སོགས་པ་གཟུང་བར་འགྱུར། །གལ་ཏེ་རྗེས་སུ་དཔག་པས་བསྒྲུབ་པར་བྱའོ་ཞེས་ཟེར་ན། དེ་ལྟ་ན་ཡང་མངོན་སུམ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་ཡིན་པས་དེ་མེད་པར་ཇི་ལྟར་དེ་ལ་འཇུག་པ་སྤྲོ་བར་བྱེད། བདག་གི་ཤེས་པའི་ཁྱད་པར་རྣམས་ཀྱིས་ལུས་ལས་ཐ་དད་པའི་རིག་པར་བྱ་བ་རིག་པར་འགྱུར་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གྲུབ་པ་སྒྲུབ་པ་ཡིན་ཏེ། ཁྱོད་ཀྱི་ཡུལ་ལས་ཐ་དད་པའི་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་དང༌། འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བའི་རྣལ་འབྱོར་པས་རིག་པའི་ཕྱིར་རོ། །གང་ཡང་སྐྱེས་བུ་གཞན་གྱི་ཤེས་པ་བཞིན་ནོ་ཞེས་ཆོས་མཐུན་པའི་དཔེར་བསྟན་པ་དེ་ཡང་བསྒྲུབ་བྱས་སྟོང་པ་ཡིན་ཏེ། རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཐམས་ཅད་རང་རིག་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་ཉིད་དོ། །ཤེས་པ་གཞན་གྱིས་རིག་པར་འདོད་པའི་ཕྱོགས་ལྟར་ན་ཐུག་པ་མེད་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་བ་བསྒྲུབ་པ་མེད་པའི་སྐྱོན་དུ་འགྱུར་རོ། །གང་དག་མ་ལུས་པ་འདི་དག་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཉིད་དོ། །རང་རིག་པའི་མཐར་ཐུག་པའི་ཕྱིར་དེ་ལས་གཞན་དག་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་ལྟ་བ་ལྟར་ན་ནི་གསལ་པོ་ཉིད་དུ་གྲུབ་པ་སྒྲུབ་པའི་སྐྱོན་དུ་འགྱུར་བའོ། །དེ་བཞིན་དུ་གཞན་དག་ལ་ཡང་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་གཞན་དབང་དུ་གྱུར་བའི་སྐྱེ་བ་དང་ལྡན་པ་ལ་གྲུབ་པ་སྒྲུབ་པའི་སྐྱོན་བརྗོད་པར་བྱའོ། །གང་ཡང་སྣང་བར་བྱེད་པས་སྨྲས་པའི་ལྷས་བྱིན་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་དང་སོ་སོར་སྦྱོར་བའི་ཤེས་པས་བདག་གིས་མཐོང་ངོ༌། །བདག་གིས་ཐོས་སོ་ཞེས་བྱ་བས་བྱེད་པ་པོ་གཅིག་ཉིད་གོ་བར་བྱེད་པ་ཡིན་པས་གང་དང་སོ་སོར་སྦྱོར་བ་དེ་ཉིད་བདག་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་བ་དེ་ནི་རིག་པ་མ་ཡིན་ཏེ། རྟག་པ་དང༌། ཐམས་ཅད་དུ་རྟོག་པ་དང༌། གཅིག་པུ་ཉིད་དེ་ལྟ་བུ་དང་སོ་སོར་སྦྱོར་བ་མ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་མི་སྲིད་པ་ཉིད་དོ། །རྟག་པ་དང༌། ཐམས་ཅད་དུ་རྟོག་པ་དང༌། བྱེད་པ་པོ་དང༌། སྤྱོད་པ་པོ་དང༌། རྗེས་སུ་སྦྱོར་བ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་དང་མེད་ན་མི་འབྱུང་བ་མེད་པའི་ཕྱིར། མོ་གཤམ་གྱི་བུ་བཞིན་དུ་བརྟགས་པ་ཙམ་མོ། །དེ་ལྟ་ན་གང་དང་སོ་སོར་སྦྱོར་བར་བྱེད་ཅེ་ན། སེམས་སྐད་ཅིག་མ་ཉིད་ལ་ཐོག་ མ་མེད་པའི་དུས་ཀྱི་མ་རིག་པས་གཅིག་པ་ཉིད་དུ་སྒྲོ་བཏགས་ནས་སོ་སོར་སྦྱར་བའི་རྣམ་པར་འཁྲུ
Chinese
因为其余的诸根会变得无意义。同样，耳朵只执持声音，而不是色等。同样，其余的诸根也必定执持各自的境。以何者来执持色等那些各别的物质等呢？如果说要用比量来成立，即使那样，也是现量先行的，没有现量，如何能乐于趣入比量呢？“以我的知识的差别，能知晓与身体相异的觉知”这是已成立而复成立，因为你的境之外的遍知者和离欲的瑜伽士能知晓。任何以“如其他补特伽罗的知识一样”作为相似的例子来指示，那也是所立空无，因为一切的识都是自证的自性。如果按照识被其他识所知的宗派，则会陷入无穷的过失，成为无有成立的过失。凡是这些全部都是识，因为是自证的究竟，所以没有其他的存在，按照这样的观点，则会成为明显地已成立而复成立的过失。同样，对于其他的，也应说对于具有成为理证的依他起的生，有已成立而复成立的过失。任何显现者所说的“天授我以与色等各别结合的识而见，我以与声音各别结合的识而听”，因为这能使人理解作者是同一个，所以说“与何者各别结合的那个就是我”是不合理的，因为恒常、一切时分别、唯一等与那样的各别结合未曾见过的缘故，是不可能的。恒常、一切时分别、作者、受者、随行者等，因为没有随行和无则不生，所以如同石女之子一样只是假立而已。如果那样，与何者各别结合呢？与刹那刹那的心，以无始时来的无明执著为一，而以各别结合的方式迷乱。
English
Because the remaining faculties would become meaningless. Similarly, the ear only grasps sound, not forms, etc. Likewise, the remaining ones are also certain to grasp their respective objects. By what is it that those distinct substances, such as forms, etc., are grasped? If it is said that it is to be established by inference, even so, direct perception is prior, and without it, how can one be pleased to engage in inference? "By the distinctions of my knowledge, the knowable, which is distinct from the body, is known"—this is establishing what is already established, because the omniscient one and the yogi free from desire, who are distinct from your object, know it. Whatever is shown as a similar example, such as "like the knowledge of another person," that is also devoid of what is to be established, because all consciousnesses are of the nature of self-awareness. According to the tenet that consciousness is known by another consciousness, it would lead to an infinite regress, which is the fault of having no establishment. All of these are consciousness itself, because it is the ultimate self-awareness, so there is nothing else other than that—according to this view, it would be the fault of clearly establishing what is already established. Similarly, for others as well, one should state the fault of establishing what is already established for those who possess a birth that has become dependent on reasoning. Whatever is said by the manifester, "Devadatta, I see with the consciousness that separately combines with forms, etc., I hear with the consciousness that separately combines with sounds," because this makes one understand that the agent is the same, it is not reasonable to say, "That which separately combines with something is me," because such things as permanence, constant discrimination, and being the only one are not seen to separately combine, it is impossible. Permanence, constant discrimination, agent, enjoyer, follower, etc., because there is no concomitance and no non-arising without it, it is merely imputed, like the son of a barren woman. If so, with what does it separately combine? With the momentary mind, which, due to beginningless ignorance, is fixated as one, and is confused in the manner of separate combination.