Tibetan
་ནི་བསྒོམ་པ་ལ་མངོན་པར་བརྩོན་པར་གྱུར་པའོ། །ཆོས་ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་ནི་ཆོས་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་བྱེད་པའོ། །ཆོས་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་ཆོས་ལ་ཞུགས་པ་ནི་སངས་རྒྱས་མཆོད་པ་ལ་བརྩོན་པ་དང་ལྡན་པའོ། །དེ་ལྟར་རབ་ཏུ་ཞུགས་པས་གནས་གསུམ་ལ་བརྩོན་པར་བྱའོ། །གསུམ་གང་ཞེ་ན་འདི་ལྟ་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཉེ་བར་བསྟན་པའི་ཚིག་ཡིན་ནོ། །ཉོན་མོངས་པ་ཟད་པ་ནི་བྱས་པ་དང་མ་བྱས་པའི་སྡིག་པ་རྣམས་སྤོང་ཞིང་ཟད་པར་བྱེད་པའོ། །བསོད་ནམས་ཀྱི་དབང་དུ་གྱུར་པ་ནི་བསོད་ནམས་ཀྱི་སྟོབས་བདག་པོར་གྱུར་པས་འཇུག་པར་བྱའོ། །སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་འདོད་པས་མ་ཆགས་པའི་དགེ་བའི་རྩ་བ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་བསྐྱེད་པར་བྱ་བའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་བདེ་བ་ལ་རེག་པར་མི་བྱའོ། །དོན་དེ་དག་གསལ་བར་བསྟན་པའི་ཕྱིར། སྔོན་གྱི་སྦྱོར་བའི་ཚིགས་སུ་བཅད་པའི་དབྱངས་ཀྱིས་གདུལ་བའི་སྐྱེ་བོ་རྣམས་འདུན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། བསྐལ་བ་སྟོང་དུ་ཇི་ལྟར་ངས་སྤྱད་པ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། མཉན་པར་གྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣ་གཏོད་དུ་གཞུག་པའོ། །ཏིང་ངེ་འཛིན་འདི་ཚོལ་བའི་ཚེ་ངས་སྔོན་བསྐལ་བ་སྟོང་ཕྲག་མང་པོར་སངས་རྒྱས་བརྒྱ་སྟོང་ཕྲག་མང་པོ་ལ་མཆོད་པ་བྱས་སོ། །སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་དཔག་ཏུ་མེད་པའི་རྡུལ་གྱི་ཚོགས་པས་མང་བའི་བསྐལ་བ་ཡང་འདས་པ་ན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཚོགས་ཀྱི་དབང་ཕྱུག་ཅེས་བྱ་བ་བྱུང་ངོ༌། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དེའི་དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་ནི་བྱེ་བ་སྟོང་ཕྲག་དྲུག་ཅུ་བྱུང་ངོ༌། །དེའི་ཚེ་ས་ཆེན་པོ་འདི་ཡང་བདེ་ཞིང་ལོ་ལེགས་པ་ལ་སོགས་པའི་ཡོན་ཏན་དང་ལྡན་པར་གྱུར་རོ། །དེ་ལ་གནས་པའི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱང་བདེ་བ་དང་ལྡན་པར་གྱུར་རོ། །དེས་ཤིང་བརྟུལ་ཞུགས་བཟང་ལ་ཉོན་མོངས་ ཆུང། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་བདེ་བ་ཐམས་ཅད་དང་ལྡན་དུ་ཟིན་ཀྱང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་བདག་པོའི་དབང་གིས་ཉོན་མོངས་པ་དང་བྲལ་བར་གྱུར་ཅིང་ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་སོགས་པའི་ཡོན་ཏན་གྱིས་བརྒྱན་པར་གྱུར་ཏོ། །དེ་ཡི་དུས་ནས་བདག་བྱུང་བ་ནི། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་དེའི་དུས་ནས་ཆེན་པོའི་བདག་པོའི་རྒྱལ་པོའི་སྲས་མེ་ཏོག་མཆོག་ཅེས་བྱ་བ་བྱུང་ངོ༌། །དེའི་བུ་ཡང་ལྔ་བརྒྱ་ཡོད་དེ། གཟུགས་བཟང་ཞིང་ལྟ་ན་སྡུག་པ་སྐྱེས་བུའི་མཚན་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་བརྒྱན་པའོ། །དེ་ནས་རྒྱལ་པོ་དེས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དེ་ལ་མེ་ཏོག་དང་འབྲས་བུ་སྣ་ཚོགས་དང་ལྡན་པའི་སྐྱེད་མོས་ཚལ་སྟོང་ཕྲག་བརྒྱ་སྙེད་ལོངས་སྤྱོད་དང་ཡོངས་སུ་སྤྱད་པའི་ཕྱིར་ཕུལ
Chinese
是为于禅定现前勤精进。 守护正法者，乃是现证法性。 入于随顺正法之法者，是为具有勤供养佛。 如是善入者，当勤于三处。 何为三？所谓“此是”者，乃是近示之语。 烦恼尽者，乃是舍弃并灭尽已作与未作之罪业。 成为福德之自在者，当以福德之力而入。 欲求佛之智慧者，不应触及能生起不染著之善根等等之世间安乐。 为了清晰地显示那些意义，为了以昔日串习之偈颂之音调来调伏所化之众生，（说）“于千劫中我如何行持？”等等。 所谓“谛听”者，乃是令倾听。 寻此三摩地之时，我昔于 বহু 千劫中，曾供养 বহু 百千佛。 佛刹多如无数尘埃之劫亦已逝去，彼时有如来名为众之自在。 彼如来之比丘僧团有六十俱胝千。 彼时此大地亦变得安乐，且具足丰收等等之功德。 居住于彼之所有众生亦变得安乐。 彼（佛）善于树之苦行且烦恼微小。（说）“彼”者，乃是虽已具足一切安乐，然亦因如来之主宰力而远离烦恼，且以戒律等等之功德而庄严。 “自彼时我出生”等等，谓自彼时有大自在主之国王之子，名为妙花。 彼亦有五百子，容貌端正且悦意，以一切丈夫相而庄严。 其后，彼国王为令受用及享用，向彼如来奉献了具有各种花果之园林百千。
English
It is to be manifestly diligent in meditation. To uphold the Dharma completely is to directly realize the nature of Dharma. To enter the Dharma that is in accordance with the Dharma is to be diligent and endowed with the worship of the Buddhas. Thus, having entered well, one should be diligent in three places. What are the three? The so-called "this is" is a word of close indication. The exhaustion of afflictions is to abandon and exhaust all sins, done and undone. Having become empowered by merit, one should enter through the power of merit. Desiring the wisdom of the Buddhas, one should not touch the happiness of the world, which is to generate the roots of virtue and so forth that are free from attachment. In order to clearly show those meanings, in order to tame the beings to be tamed with the melody of verses of previous practice, (it says) "How did I practice in a thousand kalpas?" and so on. The so-called "listen" is to make one listen attentively. When searching for this samadhi, I previously made offerings to hundreds of thousands of Buddhas in many thousands of kalpas. When kalpas, as numerous as immeasurable collections of dust in Buddha-fields, had passed, there appeared a Tathagata named Lord of Assemblies. The Sangha of monks of that Tathagata numbered sixty kotis of thousands. At that time, this great earth also became happy and endowed with qualities such as good harvests. All the sentient beings dwelling therein also became happy. He (the Buddha) was good at the asceticism of trees and had few afflictions. The saying "He" is that although he was endowed with all happiness, he was also freed from afflictions by the power of the Lord of the Tathagatas and adorned with the qualities of morality and so forth. "From that time I was born" and so on, means that from that time there was a son of the king of the great sovereign, named Excellent Flower. He also had five hundred sons, with good forms and pleasing to behold, adorned with all the marks of a man. Then, that king offered hundreds of thousands of pleasure gardens with various flowers and fruits to that Tathagata for enjoyment and complete use.
Tibetan
་ལོ། །འཆག་པ་ལ་སོགས་པའི་སར་ཡང་གོས་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་བཏིང་ངོ༌། །རྒྱལ་པོའི་བུ་དེ་དགེ་བ་བཅུའི་ལས་ཀྱི་ལམ་དང་ཡང་དག་པར་ལྡན་པས་མེ་ཏོག་དང༌། སྤོས་དང༌། མར་མེ་དང༌། དྲི་དང༌། བྱུག་པ་དང༌། ཕྱེ་མ་དང༌། ཆོས་གོས་དང༌། གདུགས་དང༌། རྒྱལ་མཚན་དང༌། བ་དན་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་པ་དང༌། སིལ་སྙན་གྱི་ཁྱད་པར་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་པས་བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་ལ་མཆོད་པ་བྱས་ཏེ། ཐལ་མོ་སྦྱར་ནས་མདུན་དུ་འདུག་པར་གྱུར་རོ། །དེ་ནས་དགེ་སློང་རྣམས་དང༌། ལྷ་ལ་སོགས་པ་ཡང་ཅི་ཞིག་སྟོན་པར་འགྱུར་སྙམ་པ་ལ། ཟབ་མོའི་ཆོས་སྟོན་པར་འགྱུར་རོ་སྙམ་ནས་དགའ་བར་གྱུར་ཏོ། །སའི་བདག་པོ་དེའི་བླ་ན་མེད་པའི་ལྷག་པའི་བསམ་པ་མཁྱེན་ནས་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རང་བཞིན་མཉམ་པ་ཉིད་རྣམ་པར་སྤྲོས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་འདི་སྟོན་པར་མཛད་དོ། །ཆོས་བསྟན་པའི་བྱིན་གྱི་རླབས་ཀྱིས་ས་ཆེན་པོ་འདི་རྣམ་པ་དྲུག་ཏུ་གཡོས་པར་གྱུར་ཏོ། །ནམ་མཁའི་དཀྱིལ་ནས་ཡང་ཡིད་དུ་འོད་བའི་མེ་ཏོག་སྣ་ཚོགས་ཀྱི་ཆར་བབ་པར་གྱུར་ཏོ། །ས་ཆེན་པོ་འདི་ལས་རིན་པོ་ཆེ་སྣ་ཚོགས་ཀྱི་རང་བཞིན་པདྨའི་ཁྱད་པར་མང་པོ་བྱུང་བར་གྱུར་ཏོ། །དེ་ནས་དེའི་བསམ་པ་ལྷག་པར་བཟང་བའི་ངོ་བོ་ཐུགས་སུ་ཆུད་ནས་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་ལུང་བསྟན་ཏོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཏིང་ངེ་འཛིན་འདི་ཡང་བཤད་དོ། །དོན་དེའི་ཚིག་རྣམས་ཏེ་དོན་དང་ཚིག་གི་དབྱེ་བ་རྣམས་ཕྱེ་ནས། དེ་ཡི་དོན་ཚིག་རྣམས་ཀྱང་མཉན་པར་གྱིས། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། དོན་ནི་དོན་དམ་པའོ། །ཚིག་ ནི་རབ་ཏུ་གནས་པ་སྟེ། མི་གནས་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའོ་ཞེས་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། སྲིད་པ་ཐམས་ཅད་སྲིད་པ་མེད་པ་སྟེ། །ཀུན་བརྟགས་སྲོག་དང་སྨིག་རྒྱུ་འདྲ་བ་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། སྲིད་པ་ཐམས་ཅད་དེ། འབྱུང་བར་འགྱུར་བས་ན་སྲིད་པའོ། །དེ་དག་འབྱུང་བར་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ཏེ་མ་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར། རང་དང་གཞན་དང་གཉི་ག་དང་རྒྱུ་མེད་པ་ལས་སྐྱེ་བ་མེད་པ་ཉིད་དོ། །དེ་ལ་བརྟགས་པའི་ངོ་བོས་མ་སྐྱེས་པའི། །བརྟགས་པ་ཡང་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་རྣམ་པའོ། །གཞན་གྱི་དབང་གི་ངོ་བོས་ནི་དོན་དམ་པའི་སྐྱེ་བ་ཡོད་དོ་ཞེས་བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བ་དང༌། མདོ་སྡེ་པ་དང༌། རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པ་བ་རྣམས་ཟེར་རོ། །དོན་འདི་ཤེས་པར་བྱེད་འདོད་པ་ནི། ཀུན་དུ་བརྟགས་པའི་ངོ་བོ་ཡིས། །ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་མ་སྐྱེས་པ། །གཞན་གྱི་དབང་ལ་བརྟེན་ནས་ནི། །མི་རྣམས་ཀྱི་ནི་རྣམ་རྟོག་སྐྱེ། །ཞེས་གསུངས་སོ་ཞེས་ཟེར་ན། དེ་ནི་མི་རིགས་ཏེ། གཞན་གྱི་དབང་ཡང་སྐྱེ་བ་མེད་པར་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་མདོ་སྡེ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཡང་འཕགས་པ་དགོངས་པ་ངེས་པར་འགྲེལ་བའི་མདོ་ལས། མཚན་ཉིད་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་དང༌། སྐྱེ་བ་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་དང༌། དོན་དམ་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ལ་དགོངས་ནས་ངས་ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་མེད་པ་དང༌། མ་སྐྱེས་པ་དང༌། མ་འགགས་པ་དང༌། གཟོད་མ་ནས་ཞི་བ། ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་གྱིས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའོ་ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཆོས་རྣམས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་གང་ཞེ་ན། གང་ཀུན་བརྟགས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་གང་ཡིན་པའོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། གང་གི་ཕྱིར་མིང་དང་བརྡས་རྣམ་པར་གཞག་པའི་མཚན་ཉིད་དེ་ནི་རང་གི་མཚན་ཉིད་མ་ཡིན་ཏེ། ཕུང་པོ་དང༌། ཁམས་དང༌། སྐྱེ་མཆེད་ལ་སོགས་པ་འདུས་བྱས་དང༌། འདུས་མ་བྱས་དང༌། རང་གི་མཚན་ཉིད་དང༌། སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་པའི་ཕྱིར་མཚན་ཉིད་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ཞེས་བརྗོད་དོ། །དེ་ལ་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་སྐྱེ་བ་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ནི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་གཞན་གྱི་དབང་གི་མཚན་ཉིད་དོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། གང་གི་ཕྱིར་དེ་ནི་གཞན་གྱི་རྐྱེན་གྱིས་འབྱུང་བར་འགྱུར་གྱི། རང་གི་ངོ་བོས་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །རང་གི་ངོ་པོར་མེད་པ་དེ་ནི་མ་སྐྱེས་པའོ། །མ་སྐྱེས་པ་ནི་རང་གི་ངོ་བོར་མེད་པའོ་ཞེས་བྱ་བས་སྐྱེ་བ་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ཞེས་ བརྗོད་དོ། །དོན་དམ་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་གང་ཡིན་ཞེ་ན། ཆོས་རྣམས་ཀྱི་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པའི་མཚན་ཉིད་དེ། དེ་ཉིད་ལ་དོན་དམ་པ་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ཞེས་བརྗོད་དོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེན། ཆོས་རྣམས་ཀྱི་བདག་མེད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་དོན་དམ་པའོ། །དེའི་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་དོན་དམ་པ་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བའོ། །དཔེར་ན་ནམ་མཁའ་ཇི་ལྟ་བུ་ནི་མཚན་ཉིད་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པའོ། །སྒྱུ་མ་བྱས་པ་ཇི་ལྟ་བུ་ནི་སྐྱེ་བ་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ཉིད་དོ། །ཇི་ལྟར་ནམ་མཁའ་གཟུགས་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་སྟོང་པ་ཙམ་དང༌། ཐམས་ཅད་དུ་འགྲོ་བ་ཡིན་པ་དེ་བཞིན་དུ་དོན་དམ་པ་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ཉིད་བལྟ་སྟེ། ཆོས་བདག་མེད་པས་རབ་ཏུ་བསྒོས་པའི་ཕྱིར་དང༌། ཐམས་ཅད་དུ་འགྲོ་བའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བའོ། །ལུང་འབའ་ཞིག་ཙམ་གྱིས་དེ་སྐད་སྨྲ་བ་མ་ཡིན་གྱི་རིགས་པས་ཀྱང་ཇི་ལྟར་སྐྱེ་བ་མེད་པ་ཡིན་པ་དེ་ལྟར་བསྒྲུབ་པར་བྱ་ཡིས། །རྣ་བ་གཏོད་ལ་ཤེས་རབ་ཀྱི་རྗེས་སུ་འབྲང་བ་རྣམས་ཉོན་ཅིག
Chinese
年。在散步等地方也铺设了各种各样的衣服。那位王子具有十善业道，用鲜花、熏香、灯、香水、涂香、粉末、法衣、伞、幢幡和各种各样的旗帜，以及各种各样的乐器，供养了世尊，合掌恭敬地坐在前面。然后比丘们和天等也心想将会开示什么呢？心想将会开示甚深之法，因而感到欢喜。了知了那位地神无上的殊胜发心，于是开示了诸法自性平等性离戏三摩地。开示佛法的加持力使这个大地发生了六种震动。从天空的中央降下了令人喜悦的各种鲜花雨。从这个大地涌现出了各种珍宝自性的莲花。之后，领悟了他殊胜的意乐本质，授记为无上正等觉。世尊也宣说了这个三摩地。为了分开那个意义的词句，也就是意义和词句的差别，请听闻那个意义词句。等，意义是胜义谛。词是极处，为了显示不住涅槃，宣说了：一切有为法，皆是无有为，遍计如命和阳焰。一切有为法，即将会产生的有为法。那些不会产生，因为没有产生。自己和他者以及二者和无因没有产生。依靠于此，以遍计的自性没有产生。所遍计也是能取和所取的行相。经部宗和瑜伽行宗说，以依他起的自性有胜义谛的生。想要了解这个意义就是，以周遍计度的自性，一切法都没有产生。依靠于依他起，人们的分别念。ྐྱེ། །如果有人说：“是这样说的”，那是因为有经典能够证明没有他生。也就是在圣《解深密经》中说：“考虑到相无自性、生无自性、胜义无自性，我说一切法无自性、不生、不灭、本来寂静，一切法自性涅槃。”什么是诸法的相无自性呢？就是遍计所执的相。为什么呢？因为用名称和概念安立的相，不是自己的相，而是因为蕴、界、处等有为法和无为法，以及自相和共相都是空性的缘故，所以称为相无自性。其中，诸法的生无自性是诸法的依他起相。为什么呢？因为它是从他缘而生的，不是自己的体性。没有自己的体性，那就是不生。不生就是没有自己的体性，所以称为生无自性。什么是胜义无自性呢？就是诸法的圆成实相，就称之为胜义无自性。为什么呢？因为诸法的无我就是胜义。它的无自性，就是胜义无自性。例如，虚空就是相无自性。幻术所变现的事物就是生无自性。就像虚空只是空无一切色法，并且周遍一切处一样，胜义无自性也应如此看待，因为诸法被无我所遍及，并且周遍一切处。不仅仅是用经文这样说，还要用理智来证明如何没有生。倾听吧，那些倾听并追随智慧的人们！
English
Year. Various kinds of clothes were also laid out in places for walking, etc. That prince, being perfectly endowed with the path of the ten virtuous actions, offered flowers, incense, lamps, fragrances, perfumes, powders, Dharma robes, umbrellas, banners, and various kinds of flags, as well as various kinds of musical instruments, to the Blessed One. He then joined his palms and sat respectfully in front of him. Then the monks and gods, etc., wondered what would be taught. Thinking that the profound Dharma would be taught, they rejoiced. Knowing the unsurpassed excellent intention of that earth lord, he taught this Samadhi of the equality of the nature of all Dharmas, free from elaborations. By the blessing of teaching the Dharma, this great earth shook in six ways. From the center of the sky, a rain of various pleasing flowers fell. From this great earth, many special lotuses of various precious natures arose. Then, understanding the essence of his particularly excellent intention, he prophesied him to attain unsurpassed perfect complete enlightenment. The Blessed One also spoke of this Samadhi. To separate the words of that meaning, that is, the difference between meaning and words, please listen to those meaning words. And so on, the meaning is the ultimate truth. The word is the ultimate state, to show the non-abiding Nirvana, it was said: All conditioned phenomena are unconditioned, the imputed is like life and mirage. All conditioned phenomena, that is, the conditioned phenomena that will arise. Those will not arise because they have not arisen. There is no arising from self, other, both, and without cause. Relying on this, there is no arising by the nature of imputation. What is imputed is also the aspect of the grasper and the grasped. The Sautrantikas and Yogacharas say that there is the arising of ultimate truth by the nature of dependence. Wanting to understand this meaning is that, by the nature of pervasive imputation, all Dharmas have not arisen. Relying on dependence, the conceptual thoughts of people.
English
Kye! If someone says, "It is said like this," it is because there are sutras that prove that there is no other-origination. That is, in the holy *Saṃdhinirmocana Sūtra*, it says, "Considering the characteristic of no self-nature, the origination of no self-nature, and the ultimate no self-nature, I said that all dharmas are without self-nature, unborn, unceasing, primordially peaceful, and all dharmas are naturally in nirvāṇa." What is the characteristic of no self-nature of all dharmas? It is the characteristic of what is imputed. Why is that? Because the characteristic that is established by names and concepts is not its own characteristic, but because the aggregates, elements, and sense bases, etc., are conditioned and unconditioned, and because self-characteristics and general characteristics are empty, it is called the characteristic of no self-nature. Among them, the origination of no self-nature of all dharmas is the characteristic of other-dependence of all dharmas. Why is that? Because it arises from other conditions, not from its own essence. That which does not have its own essence is unborn. Unborn is without its own essence, so it is called the origination of no self-nature. What is the ultimate no self-nature? It is the perfected characteristic of all dharmas, which is called the ultimate no self-nature. Why is that? Because the selflessness of all dharmas is the ultimate. Its no self-nature is called the ultimate no self-nature. For example, like space, it is the characteristic of no self-nature. Like an illusion, it is the very origination of no self-nature. Just as space is only empty of all forms and pervades everywhere, so too should the ultimate no self-nature be viewed, because dharmas are thoroughly pervaded by selflessness and pervade everywhere. It is not just said so by scripture alone, but it should also be proven by reason how there is no origination. Listen, all you who listen and follow wisdom!