Tibetan
་ཁྲིམས་ནི་རློམ་སེམས་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཏིང་ངེ་འཛིན་དེར་ཆགས་མེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་དེའི་འགྱོད་པ་མེད་པ་ལ་སོགས་པའི་རིམ་གྱིས་སྐྱེས་པ་བསམ་གཏན་གྱི་རོ་མྱང་བ་མེད་པའོ། །དེའི་གོང་དུ་ཤེས་རབ་བསྒོམ་པ་ཡོངས་སུ་ཚོལ་བ་ནི་ཡང་དག་པའི་རྩོལ་བས་སོ། །འཇིག་པའི་ཚོགས་ལ་ལྟ་ལས་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་ཡིད། །ཅེས་བྱ་བ་རྒྱ་ཆེར་འབྱུང་བ་ནི་ཡང་དག་པའི་དྲན་པས་སོ། །ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་ནི་གནས་ནས་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཀྱང་འཐོབ། །ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཡང་དག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཏོ། །ཏིང་ངེ་འཛིན་རྣམས་ཐོབ་ནས་ཤེས་རབ་ཤིན་ཏུ་བསྒོམ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཀུན་དུ་སྦྱོར་བ་ལྷག་མ་ཡོངས་སུ་སྤོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཤེས་རབ་ཀྱིས་ནི་ཡེ་ཤེས་རྣམ་པར་དག་པ་འཐོབ། །ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཟད་པ་ཤེས་པ་དང་མི་སྐྱེ་བ་ཤེས་པའོ། །དེ་ལྟར་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་མངོན་པར་སྒྲུབ་པ་འདིས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་རྣམ་པར་དག་པ་བསྒོམ་པ་ཡོངས་སུ་བསྟན་ཏོ། །ལས་ཀྱི་ལམ་རྣམ་པར་དག་པ་ལས་བརྩམས་ནས་རྣམ་གྲངས་གཞན་དུའོ། །མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་སྤངས་པ་དང༌། གཉེན་པོ་རྣམ་པར་དག་པས་སྲོག་གཅོད་པ་ལས་ཕྱིར་ལྡོག་པ་རྣམ་པར་དག་པ་ཡོངས་སུ་བསྟན་ཏོ། །དེ་ལ་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་སྤངས་པ་ནི། སྲོག་གཅོད་པའི་བག་ཆགས་དང་དེའི་གཞི་སྤངས་པའོ། །གཉེན་ པོ་ནི་རྣམ་པར་དག་པ་གསུམ་སྟེ། དེ་ལས་ཕྱིར་ལོག་པ་ལས་ཆོག་མི་ཤེས་པ་རྣམ་པར་དག་པ་དང༌། སྒྲིབ་པ་མེད་པ་རྣམ་པར་དག་པ་དང༌། རྣམ་པར་སྨིན་པར་ངེས་པ་ཡོངས་སུ་མི་འཛིན་པས་ཀུན་དུ་སྦྱོར་བ་མ་ལུས་པར་རྣམ་པར་དག་པའོ། །མ་བྱིན་པར་ལེན་པའི་རྐྱེན་འཇིགས་པ་དང༌། ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་དང༌། དགྲ་རྣམས་སྤངས་པ་དང༌། རྐུ་བ་དང༌། ཡོངས་སུ་སྤྱོད་པ་དང༌། མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པ་སྤངས་པ་དང༌། དེའི་གཞིའི་ཉོན་མོངས་པ་སྤངས་པ་དང༌། དེ་མ་བྱིན་པར་ལེན་པའི་ངལ་བ་དང༌། གསད་པ་དང༌། བཅིང་བ་ལ་སོགས་པའི་གནོད་པ་སྤངས་པ་དང༌། དེ་འབྱོར་པའི་ང་རྒྱལ་སྤངས་བས་མ་བྱིན་པར་ལེན་པ་ལས་ཕྱིར་ལྡོག་པ་རྣམ་པར་དག་པ་ཡོངས་སུ་བསྟན་ཏོ། །བུད་མེད་ཀྱི་ལུས་ལ་མི་ལྟ་བར་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་དང༌། རབ་ཏུ་བྱུང་བ་དེའི་མྱ་ངན་ལས་འཆིང་བར་འགྱུར་ཞེས་ལོག་པར་སྨྲ་བའི་གཞི་སྤངས་པ་དང༌། མི་སྨོན་པར་ཚངས་པར་སྤྱད་པ་སྤྱོད་པ་དང༌། དབང་པོ་དག་པའི་སྒོར་གྱུར་པ་དང༌། སྤྱོད་ཡུལ་མ་ཡིན་པ་ཡོངས་སུ་སྤོང་བ་དང༌། མི་སྡུག་པ་ལ་སོགས་པ་གཉེན་པོ་བསྒོམ་པས་འདོད་པས་ལོག་པར་གཡེམ་པ་ལས་ཕྱིར་ལྡོག་པ་རྣམ་པར་དག་པ་ཡོངས་སུ་བསྟན་ཏོ། །ཟང་ཟིང་
Chinese
戒律是不骄慢的缘故。名为彼定无染，是彼无悔等次第生起，没有品尝禅定的滋味。在其之前，寻求圆满修习智慧，是依仗正确的精进。从观察坏灭之众中解脱的心，名为广大生起，是依仗正确的忆念。安住于戒律，也能获得禅定，这叫做正确的禅定。获得禅定后，精进修习智慧，这是为了完全舍弃剩余的遍行。以智慧能获得清净的智慧，这叫做知尽和知不生。如是，以这显现的偈颂，完全显示了修习清净的菩提分。从清净业道开始，到其他的类别。舍弃不顺品，以对治清净，完全显示了从断生命中返回的清净。其中，舍弃不顺品，是舍弃断生命的习气和其根本。对治是三种清净，从中返回，从不知足中清净，无有障碍清净，以及不执着于决定成熟，从而完全清净一切遍行。舍弃不与取的因缘，恐怖，罪过，怨敌，偷盗，受用，现行，以及舍弃其根本的烦恼，舍弃不与取的劳苦，杀害，捆绑等损害，以及舍弃其富有的我慢，从而完全显示了从不与取中返回的清净。不看女人的身体而出家，以及舍弃说出家会束缚于痛苦的根本，不希求而行梵行，成为根清净之门，完全舍弃非行境，以及修习不净等对治，从而完全显示了从欲邪淫中返回的清净。杂物
English
Discipline is because of the absence of pride. That samadhi, called 'untainted,' is because it arises in sequence from the absence of regret, etc., without tasting the flavor of meditative absorption. Before that, seeking to fully cultivate wisdom is through right effort. The mind liberated from looking at the assembly of destruction, called 'vastly arising,' is through right mindfulness. By abiding in discipline, one also obtains samadhi, which is called right samadhi. Having obtained samadhis, one cultivates wisdom intensely, which is for the sake of completely abandoning the remaining pervasive activities. Through wisdom, one obtains pure knowledge, which is knowing the exhaustion and knowing the non-arising. Thus, this manifested verse fully shows the cultivation of the pure aspects of enlightenment. Starting from the purification of the path of action, to other categories. By abandoning unfavorable aspects and through the purification of antidotes, the purification of turning back from killing is fully shown. Among these, abandoning unfavorable aspects is abandoning the imprints of killing and its root. The antidote is three purifications: turning back from them, purification from not knowing contentment, purification without obscurations, and completely purifying all pervasive activities by not clinging to what is definitely ripening. Abandoning the causes of taking what is not given, fear, faults, enemies, stealing, enjoyment, manifestation, and abandoning the afflictions that are its root, abandoning the labor of taking what is not given, harm such as killing and binding, and abandoning the arrogance of its wealth, thus fully showing the purification of turning back from taking what is not given. Not looking at the body of a woman and going forth as a renunciate, and abandoning the root of saying that renunciation will bind one to suffering, practicing celibacy without desire, becoming the door of pure faculties, completely abandoning non-objects of practice, and cultivating antidotes such as ugliness, thus fully showing the purification of turning back from sexual misconduct motivated by desire. Material possessions.
Tibetan
གི་ཕྱིར་རམ། འཇིགས་པའི་གཞི་གང་གིས་བརྫུན་དུ་སྨྲ་བ་ཟེར་བ་དེ་སྤངས་པ་དང༌། དེའི་གཉེན་པོར་ཐོས་པ་ལ་སོགས་པའི་ཤེས་རབ་དང་ལྡན་པ་དང༌། གཞི་གང་གིས་བདག་དང་གཞན་ལ་གནོད་པར་འགྱུར་བ་བརྫུན་གྱི་ཚིག་སྨྲ་བ་དེ་སྤངས་པས་བརྫུན་དུ་སྨྲ་བ་ལས་ཕྱིར་ལྡོག་པ་རྣམ་པར་དག་པ་ཡོངས་སུ་བསྟན་ཏོ། །རང་གི་ཉེས་པ་ཡོངས་སུ་སྤང་བའི་ཕྱིར་ཡུལ་གྱི་ཕྱིར་དགའ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཕྲ་མ་བྱེད་པ་དེ་གང་ལས་མེད་པ་དང༌། དེའི་ནང་ནས་ཕྱིའི་སྐྱེ་མཆེད་ལ་ཆགས་པ་མེད་པ་དང༌། དེ་མེད་པས་གང་འདུམ་པར་མི་བྱེད་པ་དང༌། བྱེ་བ་ལ་མི་རྣོན་པ་དང༌། མི་མཐུན་པར་མི་དགའ་མི་མཐུན་བར་མི་མོས། མི་མཐུན་པར་འགྱུར་བའི་ཚིག་མི་སྨྲ་བ་ཡིན། དེ་འབྱུང་བར་བྱེད་པ་ཆགས་པ་ལ་སོགས་པ་ཉོན་མོངས་པ་ལས་འགྲོ་བས་དེའི་ཕྲ་མ་ལས་ཕྱིར་ལོག་པ་རྣམ་པར་དག་པ་ཡོངས་སུ་བསྟན་ཏོ། །མི་བཟོད་པའི་གཞི་མེད་པ་དང༌། བཟོད་པའི་གཞི་ཡོད་པ་ཚིག་རྩུབ་པ་ལས་ཕྱིར་ལོག་པ་རྣམ་པར་དག་པ་ཡོངས་སུ་བསྟན་ཏོ། །དེ་ལ་མི་བཟོད་པའི་གཞི་ནི་མིང་དང་གཟུགས་ལ་ཆགས་པའི་ཡིད་དོ། །བཟོད་པའི་གཞི་ནི་སོ་སོར་བརྟགས་པའི་སྟོབས་དང༌། སེམས་འཆོས་ཤིང་རྩེ་གཅིག་ཏུ་བསྒོམས་པའི་ སྟོབས་ཀྱིས་ཉོན་མོངས་པ་མེད་པ་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་བཟོད་པའོ། །ཚིག་ཐུན་ཚགས་སྨྲ་བ་རྣམ་པ་གསུམ་སྤངས་པས་ཚིག་ཐུན་ཚགས་སྨྲ་བ་ལས་ཕྱིར་ལྡོག་པ་རྣམ་པར་དག་པ་ཡོངས་སུ་བསྟན་ཏོ། །ཚིག་ཐུན་ཚགས་སྨྲ་བ་རྣམ་པ་གསུམ་ནི་བདག་ལ་བསྟོད་ཅིང་གཞན་ལ་སྨོད་པ་དང་ལྡན་པ་དང༌། ལོག་པར་སྨོད་པ་དང་ལྡན་པ་དང༌། རང་གི་ལྟ་བ་བསྙེམས་པ་དང་ལྡན་པའོ། །ཆགས་སེམས་རྣམ་གསུམ་སྤངས་པས་ཆགས་སེམས་ལས་ཕྱིར་ལོག་པ་རྣམ་པར་དག་པ་ཡོངས་སུ་བསྟན་ཏེ། ཆགས་སེམས་རྣམ་པ་གསུམ་ནི་མཐོ་རིས་ཀྱི་གནས་དང༌། གཞན་ཡིད་ཆེས་བར་བྱ་བའི་གནས་དང༌། བསླབ་པའི་འཐོབ་བ་དང་བཀུར་སྟིའི་གནས་སོ། །གནོད་སེམས་ཀྱི་གཞི་སྤངས་པས་གནོད་སེམས་ལས་ཕྱིར་ལྡོག་པ་རྣམ་པར་དག་པ་ཡོངས་སུ་བསྟན་ཏེ། དེའི་གཞིའི་འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བ་སྟེ། བདག་ལ་གནོད་པ་བྱས་སོ། །འདི་ནི་བདག་ལ་གནོད་པ་བྱེད་པའོ་ཞེས་གནོད་སེམས་ཀུན་དུ་བསྐྱེད་དོ། །དེ་སྤངས་པའི་མཚན་ཉིད་ནི་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། ཡུལ་རྣམས་ལ་སྤྱོད་པ་ན་བདག་ཏུ་འཛིན་པ་དང༌། བདག་གིར་འཛིན་པ་ཀུན་དུ་མི་འབྱུང་བ་དང༌། ཆོས་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ན་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་མངོན་པར་རྫོགས་པར་སངས་རྒྱས་པའི་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་མོས་པའོ། །གཉེན་པོ་རྣམ་པར་དག་པ་ལོག་པར་ལྟ་བ་ལས་ཕྱིར
Chinese
为什么呢？因为断除了作为恐惧之源的妄语，并且具备作为其对治的闻思等智慧，以及断除了以何为基础会损害自己和他人而说的虚妄之语，因此完全显示了从妄语中彻底返回的清净。为了完全舍弃自己的过失，为了地方，为了喜欢，不作离间语，这是因为什么不存在呢？因为其中对外境的贪著不存在，因为没有贪著，所以不和解，不尖刻，不喜欢不和睦，不赞同不和睦，不说导致不和睦的话。因为产生这些的是贪著等烦恼，所以完全显示了从离间语中彻底返回的清净。没有不忍的基础，有忍的基础，完全显示了从粗恶语中彻底返回的清净。其中，不忍的基础是对名和色的贪著之心。忍的基础是分别观察的力量，以及调伏心并一心禅修的力量，没有烦恼就是自性忍。通过断除三种绮语，完全显示了从绮语中彻底返回的清净。三种绮语是具有赞 खुद贬低他人，具有邪恶的贬低，以及具有自诩自己的观点。通过断除三种贪心，完全显示了从贪心中彻底返回的清净。三种贪心是高处的住所，使他人相信的住所，以及学习的获得和恭敬的住所。通过断除害心的基础，完全显示了从害心中彻底返回的清净。其基础是坏聚见，即我受到了损害，这是损害我的，这样普遍产生害心。断除它的特征有两种：在对境上行事时，不产生我执和我所执，以及在思维法时，信解佛陀现证圆满正等觉的空性。对治清净是从邪见中返回
English
Why? Because one abandons what is called lying, which is the source of fear, and possesses the wisdom of listening and thinking, etc., as its antidote, and because one abandons speaking false words that harm oneself and others based on what, therefore, the purity of completely turning away from lying is fully shown. In order to completely abandon one's own faults, for the sake of the place, for the sake of liking, not making divisive speech, this is because what does not exist? Because attachment to external sense objects does not exist within it, and because there is no attachment, therefore one does not reconcile, is not harsh, does not like disharmony, does not approve of disharmony, and does not speak words that lead to disharmony. Because what produces these is the afflictions such as attachment, the purity of completely turning away from divisive speech is fully shown. Without the basis of intolerance, and with the basis of tolerance, the purity of completely turning away from harsh speech is fully shown. Among these, the basis of intolerance is the mind attached to name and form. The basis of tolerance is the power of individual examination, and the power of taming the mind and meditating single-pointedly, the absence of afflictions is natural tolerance. By abandoning the three kinds of idle talk, the purity of completely turning away from idle talk is fully shown. The three kinds of idle talk are possessing praise for oneself and disparagement of others, possessing evil disparagement, and possessing boasting of one's own views. By abandoning the three kinds of covetousness, the purity of completely turning away from covetousness is fully shown. The three kinds of covetousness are the high abode, the abode for making others believe, and the abode for obtaining learning and respect. By abandoning the basis of harmful intent, the purity of completely turning away from harmful intent is fully shown. Its basis is the view of the perishable collection, that is, I have been harmed, this is harming me, thus universally generating harmful intent. The characteristic of abandoning it is twofold: when acting on objects, the self-grasping and the grasping of what belongs to the self do not arise universally, and when thinking about the Dharma, one believes in the emptiness of the Buddha's manifest complete perfect enlightenment. The antidote purity is turning away from wrong view.