Tibetan
་གཅིག་པུས་ནི་དགེ་སྦྱོང་ལེགས་པར་བསླབས་པར་རིག་པར་བྱའོ། །འོད་སྲུངས་བཞི་པོ་འདི་དག་དང་ཚུལ་ངན་པ་ཅན་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་ལྡན་པ་འདྲ་བ་ཡིན་ཏེ། བཞི་གང་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་ པ་མཚམས་ཇི་ལྟར་བྱ་ཞེ་ན། དོན་དམ་པའི་དགེ་སྦྱོང་གིས་དོན་དམ་པའི་སྡོམ་པ་བསྟན་ནས་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་འདྲ་བ་རྣམས་ཀྱིས་བརྡའི་སྡོམ་པ་སྟོན་ཏོ། །བརྡའི་སྡོམ་པ་ལ་གནས་པ་གང་ཞེ་ན། བཞི་པོ་འདི་དག་རབ་ཏུ་རིག་པར་བྱའོ། །དེ་དག་ཀྱང་བདག་ཏུ་འཛིན་པ་ལ་སོགས་པས་རྒྱུན་ཉམས་པའི་ཕྱིར་བརྡའི་སྡོམ་པ་ལ་གནས་པ་རྣམས་ཞེས་བྱའོ། །དང་པོ་ནི་ཡན་ལག་དྲུག་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་ལྡན་ཡང་གནོད་པ་གཉིས་ཀྱིས་གནོད་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་སོ། །ཡན་ལག་དྲུག་པོ་གང་ཞེ་ན། འོད་སྲུངས་འདི་ལ་དགེ་སློང་ཁ་ཅིག་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་ལྡན་པ་ཡིན་ཏེ། སོ་སོར་ཐར་པའི་སྡོམ་པས་བསྡམས་ཤིང་གནས། ཆོ་ག་ཕུན་སུམ་ཚོགས། སྤྱོད་ཡུལ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་ཕྲ་རབ་རྣམས་ལས་ཡང་འཛིན་པ་དང༌། གང་ཟག་ཏུ་འཛིན་པ་འདོང་པ་དེའི་གཉེན་པོར་འཛིན་པ་མེད་པ་གཏོད་བ་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་སོ། །གང་ཟག་ལ་བདག་མེད་པ་དེ་ལ་གཟུང་བ་མེད་པ་དང༌། གཟུང་བ་མེད་པ་དེའི་གཉེན་པོར་གཟུང་བ་མེད་པ་མ་ཡིན་པ་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་སོ། །དེས་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ལ་སེམས་ཅན་དུ་འཛིན་པ་དང༌། དེར་འདོགས་པ་ལ་ལེགས་པར་འཛིན་པ་དེའི་གཉེན་པོར་སེམས་ཅན་མེད་པ་སེམས་ཅན་དུ་འདོགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་སོ། །དེར་འདོགས་པའི་ངག་དང༌། དེར་འདོགས་པ་ལ་ལེགས་པར་འཛིན་པ་དེའི་གཉེན་པོར་ཚིག་མེད་པ་ཚིག་ཏུ་འདོགས་པ་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་སོ། །དེར་འདོགས་པར་བྱེད་པའི་སེམས་དང༌། དེར་འདོགས་པ་ལ་ལེགས་པར་འཛིན་པ་དེའི་གཉེན་པོར་སེམས་མེད་པ་སེམས་སུ་འདོགས་པ་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་སོ། །དེར་སྡོམ་པ་ལ་གནས་པ་གསུམ་པ་ལ་ནི་འཇིག་རྟེན་གོང་མར་སྐྱེ་བ་དང༌། འཇིག་རྟེན་མེད་པ་འོག་མ་ཡོངས་སུ་གཏོང་བ་སྟེ། དེའི་གཉེན་པོར་འཇིག་རྟེན་མེད་པ་འཇིག་རྟེན་མེད་པ་མ་ཡིན་པ་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་སོ། །སྙོམས་པར་འཇུག་པ་ལ་བརྟེན་པ་དང༌། འདོད་པ་ལ་བརྟེན་པ་དེའི་གཉེན་པོར་བརྟེན་པ་མེད་པ་བརྟེན་པ་མེད་པ་མ་ཡིན་པ་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་སོ། །བདག་གི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཡང་དག་པར་རབ་ཏུ་འཛིན་པ་དང་གཞན་གྱི་ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་རློམ་སེམས་སུ་བྱེད་པ་དེའི་གཉེན་པོར་བདག་གི་ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་མི་བསྟོད་གཞན་གྱི་ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་མི་སྨོད་པ་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་སོ། །སྡོམ་པ་ལ་གནས་པ་བཞི་པ་ལ་ནི་བདག་ཚུལ་
Chinese
仅仅通过精进修持，才能认识到已善加训练。迦叶佛时期的四种人和行为恶劣却看似持戒的人相似。如果问这四种是什么，以及如何划定界限，那么真正的修行人会展示真正的戒律，而那些看似持戒的人则展示虚假的戒律。什么是安住于虚假戒律？应该清楚地认识到这四种人。这些人因为执着于自我等原因而丧失了戒律的传承，所以被称为安住于虚假戒律。第一种是具有六支戒律，但受到两种损害所损害的戒律。什么是六支？迦叶佛时期，有些比丘持戒，他们被别解脱戒所束缚和安住，具足威仪，行为圆满，即使是极小的过失也会避免，并且不执着于人，对于执着于人的人，没有对治，没有破立，这样说。对于人无我，没有可执着的；对于没有可执着的，其对治不是没有可执着的，这样说。他们执着于色等为有情，对于在那里系缚并执着，其对治是没有有情，系缚于有情，这样说。对于在那里系缚的语言，对于在那里系缚并执着，其对治是没有语言，系缚于语言，这样说。对于在那里系缚的心，对于在那里系缚并执着，其对治是没有心，系缚于心，这样说。对于安住于戒律的第三种人来说，是生于上界，完全舍弃下界。对于此，其对治是没有世界，不是没有世界，这样说。依赖于等持，依赖于欲望，对于此，其对治是没有依赖，不是没有依赖，这样说。对于正确地执着于自己的戒律，并傲慢地对待他人的戒律，其对治是不赞美自己的戒律，不诽谤他人的戒律，这样说。对于安住于戒律的第四种人来说，是自己的行为
English
It should be understood that only through diligent practice can one recognize that one has been well-trained. The four types of people during the time of Kashyapa Buddha and those with bad conduct who appear to be virtuous are similar. If asked what these four are and how to define the boundaries, then true practitioners will demonstrate true discipline, while those who appear to be virtuous will demonstrate false discipline. What is it to abide in false discipline? These four types of people should be clearly recognized. These people are called those who abide in false discipline because they have lost the lineage of discipline due to clinging to self and other reasons. The first is the discipline with six branches, but damaged by two harms. What are the six branches? During the time of Kashyapa Buddha, some monks were virtuous, they were bound and abided by the Pratimoksha vows, possessed perfect demeanor, perfect conduct, avoided even the smallest faults, and did not cling to persons. For those who cling to persons, there is no antidote, no establishment or refutation, thus it is said. For the selflessness of persons, there is nothing to cling to; for that which has nothing to cling to, its antidote is not not clinging, thus it is said. They cling to forms and so on as sentient beings, and for binding and clinging there, the antidote is no sentient being, binding to sentient beings, thus it is said. For the speech bound there, for binding and clinging there, the antidote is no speech, binding to speech, thus it is said. For the mind bound there, for binding and clinging there, the antidote is no mind, binding to mind, thus it is said. For the third type of person who abides in discipline, it is to be born in the upper realms and completely abandon the lower realms. For this, the antidote is no world, not no world, thus it is said. Relying on samadhi, relying on desire, for this, the antidote is no reliance, not no reliance, thus it is said. For correctly clinging to one's own discipline and being arrogant towards the discipline of others, the antidote is not praising one's own discipline and not slandering the discipline of others, thus it is said. For the fourth type of person who abides in discipline, it is one's own conduct.
Tibetan
ཁྲིམས་དང་ལྡན་ནོ་སྙམ་དུ་རློམ་སེམས་པ་སྟེ། དེའི་གཉེན་པོར་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱིས་རློམ་སེམས་སུ་མི་ བྱེད་ཅེས་བྱ་བ་གསུངས་སོ། །དེའི་ངོ་བོ་ཉིད་དང་བྱེ་བྲག་ལ་ཡོངས་སུ་རྟོག་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་ཡོངས་སུ་རྟོག་པ་དེའི་གཉེན་པོར་ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་མི་རྟོག་ཅེས་བྱ་བ་གསུངས་སོ། །ཟག་པ་མེད་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་ནི་སྤྲོས་པའི་ཆོས་རྣམས་ཞི་བ་ཡིན་ནོ། །འདི་ནི་འཕགས་པ་རྣམས་ཀྱི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཟག་པ་མེད་པ་ཞེས་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསྟན་པའི་ཚིག་གོ །མི་ལྡན་པ་ནི་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཕྱིར་རོ། །བྲལ་བ་ནི་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་དང་མི་ལྡན་པའི་ཕྱིར་རོ། །བརྟེན་པ་ཐམས་ཅད་མེད་པ་ནི་ཁམས་གསུམ་པའི་གཉེན་པོར་གྱུར་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་ནི་ཚུལ་ཁྲིམས་རྣམ་པར་དག་པའི་ཁྱད་པར་བསྟན་པར་རིག་པར་བྱ་སྟེ། དེས་ན་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དེའི་ཚེ་ཚེགས་སུ་བཅད་པ་འདི་དག་གསུངས་སོ། །ཚུལ་ཁྲིམས་ལྡན་པ་དྲི་མ་མེད་ཅིང་ཅི་ཡང་མེད། །ཅེས་བྱ་བ་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་རྩ་བ་དང་པོས་ནི་དྲི་མ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་ངོ་བོ་ཉིད་རྣམ་པར་དག་པ་དང༌། འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་ཅི་ཡང་མེད་པའི་ཕྱིར་དེའི་གཞི་རྣམ་པར་དག་པས་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་གཞི་དང་བཅས་པ་རྣམ་པར་དག་པ་ཡོངས་སུ་སྟོན་ཏེ། རྩ་བ་ལྷག་མ་གསུམ་པོས་ནི་ཚུལ་ཁྲིམས་དེ་ཉིད་ཀྱིས་གྲོགས་གཞི་དང་བཅས་པར་རྣམ་པར་དག་པར་ཡོངས་སུ་སྟོན་ཏོ། །དེ་ལ་ངང་ཚུལ་ངན་པའི་གྲོགས་གཞི་དང་བཅས་པ་རྣམས་ཀྱི་གཉེན་པོར་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་གྲོགས་གཞི་དང་བཅས་པ་རྣམས་རྣམ་པར་གཞག་པར་རིག་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་ངང་ཚུལ་ངན་པའི་གྲོགས་པོ་ནི་གསུམ་སྟེ། རྒྱགས་པ་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ལ་བརྟེན་པའི་གཞི་དང་བཅས་པ་དེའི་གཉེན་པོར། ཚུལ་ཁྲིམས་ལྡན་ལ་རྒྱགས་པ་མེད་དེ་བརྟེན་པ་མེད། །ཅེས་བྱ་བ་གསུངས་སོ། །རྣམ་པར་རྨོངས་པའི་བདག་ཉིད་མུན་པ་ལྟ་བུའི་ལྟ་བ་སྙོམས་པར་འཇུག་པའི་རོ་མྱང་བའི་འཆིང་བའི་གཞི་དང་བཅས་པ་དེའི་གཉེན་པོར་འཇིགས་པར་ལྟ། བསླབ་པའི་གནས་རྣམས་ཡང་དག་པར་བླངས་ཏེ་སློབ། ལུས་དང་ངག་དང་ཡིད་ཀྱི་ལས་ཡོངས་སུ་དག་པ་དང་ལྡན་པས་གནས་ལ་འཚོ་བ་ཡོངས་སུ་དག་ཀྱང་ཞེས་བྱ་བའོ། །གནོད་པ་གཉིས་པོ་དག་གང་ཞེ་ན། བདག་ཏུ་སྨྲ་བར་གྱུར་པ་ཞེས་བྱ་བ་འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བའི་ཀུན་ནས་བསྐོར་བ་དང༌། ཉེས་པ་ལས་འབྱུང་བ་མ་བྱང་བའོ། །གཉིས་པ་ནི་ཉེས་པ་དེ་གཉི་ག་རྣམ་པར་སྤངས་པ་སྟེ། འོད་སྲུངས་གཞན་ཡང་འདི་ ལ་དགེ་སློང་ཁ་ཅིག་འདུལ་བ་འཛིན་པ་
Chinese
认为具有戒律而生起骄慢之心，为了对治它，说的是不要以戒律而生骄慢之心。对于它的自性和差别完全了知的人们，为了对治对戒律的完全了知，说的是不要对戒律进行分别。对于无漏的戒律来说，戏论之法寂静。这是圣者们的无漏戒律，这是教义之词。不具足是因为超离世间。远离是因为不具足一切烦恼。没有一切所依是因为成为三界之对治。其中，偈颂是为了说明戒律完全清净的特点，因此，世尊在那时说了这些偈颂。具有戒律，无垢且一无所有。这句偈颂的第一个根本，因为远离垢染而自性完全清净，以及因为没有贪欲等任何事物而它的基础完全清净，从而完全显示了戒律的自性与基础都完全清净。其余三个根本则完全显示了戒律本身以助伴和基础而完全清净。其中，为了对治恶劣品性的助伴和基础，应当了知安立戒律的助伴和基础。其中，恶劣品性的助伴有三种，即以骄慢为代表的，依赖于色等的基础。为了对治它，说的是：具有戒律者没有骄慢，因为没有依赖。以完全愚昧的自性，如黑暗般的见解，享受入定的滋味，具有束缚的基础。为了对治它，要看到恐惧，正确地接受学处并学习。由于具备身语意的行为完全清净，因此即使安住于清净的生活中。那两个损害是什么呢？说执著于我，这是对坏聚见的一切执著，以及未净化的罪过之来源。第二是完全断除了那两个罪过。弥勒菩萨又说，这里有些比丘是持律者
English
Thinking that one has discipline and giving rise to pride, to counteract this, it is said not to be proud of discipline. For those who fully understand its nature and differences, to counteract the full understanding of discipline, it is said not to discriminate about discipline. For the discipline without outflows, the phenomena of elaboration are pacified. This is the discipline without outflows of the noble ones, this is the word of the teaching. Not possessing it is because it transcends the world. Separated is because it does not possess all the afflictions. The absence of all dependence is because it has become the antidote to the three realms. Among them, the verses are to be understood as showing the विशेषता of the complete purity of discipline, therefore, the भगवत spoke these verses at that time. Possessing discipline, without stain and without anything. The first root of this verse is that the nature is completely pure because it is free from defilement, and because there is nothing such as desire, its basis is completely pure, thus completely showing that the nature and basis of discipline are completely pure. The remaining three roots completely show that discipline itself is completely pure with the help and basis. Among them, in order to counteract the companions and foundations of bad character, one should know how to establish the companions and foundations of discipline. Among them, there are three companions of bad character, namely, pride, which is based on form, etc. To counteract it, it is said: The one with discipline has no pride, because there is no dependence. With the nature of complete ignorance, like a dark view, enjoying the taste of absorption, having the basis of bondage. To counteract it, one must see fear, correctly accept the precepts and learn. Because of the complete purity of the actions of body, speech and mind, even if one lives in a pure life. What are those two harms? Saying that one clings to self, this is all the clinging to the view of the perishable collection, and the source of unpurified faults. The second is the complete abandonment of those two faults. Maitreya Bodhisattva also said that some monks here are Vinaya holders.