Tibetan
་སེམས་དང༌། ལྷག་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་རྟགས་འདྲ་ཡང་དེ་བསྒྲུབ་པའི་བསམ་པ་མི་འདྲ་སྟེ། དེ་ལ་ཆོ་ག་བསྲུང་ཞིང་ཚུལ་འཆོས་པའི་དགེ་སྦྱོང་གང་ཞེ་ན། འདི་དགེ་སྦྱོང་ཁ་ཅིག་ཆོ་ག་སྤྱོད་ཡུལ་དང༌། སྤྱོང་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་ཞེས་བྱའོ། །ཆོ་ག་དང་འཚོ་བ་དང་སྤྱོད་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པས་ལྷག་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་རྟགས་འདྲ་བའོ། །སྤྱོད་ལམ་བཞིར་ཤེས་ བཞིན་དུ་སྤྱོད་ཟས་དང་སྐོམ་ངན་པ་ཟ་བ་འཕགས་པའི་རིགས་བཞི་པོ་དག་གིས་ཆོག་པར་འཛིན། ཁྱིམ་ན་གནས་པ་དང༌། རབ་ཏུ་བྱུང་བ་རྣམས་དང་མི་འདྲ་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཤེས་བཞིན་དུ་བྱེད་པ་ནས། མི་འདྲ་བའི་བར་གྱིས་ལྷག་པའི་སེམས་ཀྱི་རྟགས་འདྲ་བའོ། །ཚིག་ཉུང་སྨྲ་བ་ཉུང་ཞིང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཚིག་ཉུང་ཞིང་སྨྲ་བ་ཉུང་བས་ལྷག་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་རྟགས་འདྲ་བའོ། །དེའི་སྤྱོད་ལམ་དེ་དག་ཀྱང་ཚུལ་འཆོས་པ་དང༌། གཅམ་གྱིས་ཡོངས་སུ་བརྟགས་པ་ཡིན་ཏེ། སེམས་ཡོངས་སུ་དག་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་མ་ཡིན། དུལ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་མ་ཡིན། ཉེ་བར་ཞི་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་མ་ཡིན་ལ་དམིགས་པར་ལྟ་བ་ཡིན་ཏེ། ངར་འཛིན་པ་དང༌། ང་ཡིར་འཛིན་པ་ལ་གནས་པ་སྟོང་པ་ཉིད་མི་དམིགས་པའི་ཆོས་རྣམས་ལ་གཡང་སར་འདུ་ཤེས་པ་ཡིན། སྟོང་པ་ཉིད་སྨྲ་བའི་དགེ་སྤྱོད་རྣམས་ལ་དགྲར་འདུ་ཤེས་པ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཚུལ་འཆོས་པ་ལ་སོགས་པས་ལྷག་པའི་ཤེས་རབ་སྒྲུབ་པའི་བསམ་པ་མི་འདྲ་བའོ། །གསུམ་པ་བརྗོད་པའི་སྒྲ་ཚིགས་སུ་བཅད་པའི་དགེ་སྦྱོང་ནི་སྒྲ་ལ་གཞོལ་བར་རིག་པར་བྱ་སྟེ། ཞི་གནས་ཀྱི་ཡན་ལག་འདྲ། ལྷག་མཐོང་གི་ཡན་ལག་འདྲ། དེ་གཉི་ག་བསྒོམ་པའི་ཡན་ལག་འདྲ། དེ་གཉི་གའི་ཚོགས་ཀྱི་ཡན་ལག་འདྲ་ཡང་བསམ་པ་མི་འདྲ་བའོ། །དེ་ལ་བརྗོད་པ་སྒྲ་ཚིགས་སུ་བཅད་པའི་དགེ་སྦྱོང་གང་ཞེ་ན། ཇི་ལྟར་བདག་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་ལྡན་པར་གཞན་གྱིས་ཤེས་པར་འགྱུར་སྙམ་དུ་སོ་སོར་བརྟགས་ནས་ཚུལ་ཁྲིམས་བསྲུང་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལ་ཚུལ་ཁྲིམས་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་རྒྱུ་ཡིན་པས་ཚུལ་ཁྲིམས་ནི་ཞི་གནས་ཀྱི་ཡན་ལག་འདྲ་བའོ། །ཇི་ལྟར་ན་བདག་མང་དུ་ཐོས་པར་གཞན་གྱིས་ཤེས་པར་འགྱུར་སྙམ་དུ་སོ་སོར་བརྟགས་ནས་ཐོས་པ་འཛིན་ཞེས་བྱ་བ་ལ། ཐོས་པ་ནི་ཟག་པ་མེད་པའི་ཤེས་རབ་བསྐྱེད་པས་ཐོས་པ་ནི་ལྷག་མཐོང་གི་ཡན་ལག་འདྲ་བའོ། །ཇི་ལྟར་བདག་དགོན་པ་པར་གཞན་གྱིས་ཤེས་པར་འགྱུར་སྙམ་དུ་སོ་སོར་བརྟགས་ནས་ཐོས་པ་འཛིན་ཞེས་བྱ་བ་ལ། དགོན་པ་ན་གནས་པ་ནི་བསྒོམ་པའི་རྒྱུ་ཡིན་པས་དགོན་པ་ནི་དེ་གཉི་ག་བསྒོམ་པའི་ཡན་ལག་འདྲ་
Chinese
心和，殊胜智慧之相类似，然其成办之意乐不同。何为守护仪轨、虚伪造作之善行者？此有些善行者，仪轨是行境，修行是圆满。以仪轨、生活、行为之圆满，相似于殊胜戒律之相。于四种威仪中，明知而行，食用恶劣之饮食，四种圣种以此为满足。与在家者和出家者不同，从“明知而行”至“不同”之间，相似于殊胜心之相。少语，说亦少，以少语和少说，相似于殊胜智慧之相。彼等之行为，亦是虚伪造作，以狡诈而完全观察，非为令心完全清净，非为调伏，非为寂静，而是观待所缘，执着于我，住于我所执，于不观空性之法，视为悬崖。于说空性之善行者，视为仇敌。此乃以虚伪造作等，殊胜智慧成办之意乐不同。三者，言说之语，以偈颂所摄之善行者，当知是耽著于声音，相似于止观之支分，相似于毗钵舍那之支分，相似于修习彼二者之支分，相似于彼二者之集合之支分，然意乐不同。何为言说之语，以偈颂所摄之善行者？如是思惟：我如何能为他人所知是具有戒律者？如是分别观察而守护戒律。戒律是三摩地之因，故戒律相似于止之支分。如是思惟：我如何能为他人所知是多闻者？如是分别观察而受持多闻。多闻能生无漏智慧，故多闻相似于毗钵舍那之支分。如是思惟：我如何能为他人所知是住于寂静处者？如是分别观察而受持多闻。住于寂静处是修习之因，故寂静处相似于彼二者修习之支分。
English
The mind and the appearance of superior wisdom are similar, but the intention to accomplish them is different. What is a virtuous practitioner who observes rituals and pretends? Some virtuous practitioners consider rituals as the field of practice, and practice as perfect. The perfection of rituals, livelihood, and conduct resembles the appearance of superior morality. In the four postures, knowingly eating bad food and drink, the four noble lineages are content with this. It is different from householders and renunciants, from "knowingly acting" to "different," resembling the appearance of a superior mind. Speaking little, and saying little, with little speech and little saying, resembling the appearance of superior wisdom. Their conduct is also pretentious, and thoroughly examined with cunning, not for the sake of purifying the mind completely, not for taming, not for pacifying, but for looking at the object of focus, clinging to self, dwelling on what is clung to as self, regarding the dharmas that do not focus on emptiness as a precipice. Regarding the virtuous practitioners who speak of emptiness as enemies. This is the different intention of accomplishing superior wisdom with pretense and so on. Thirdly, the virtuous practitioner whose speech is composed of verses is to be known as being attached to sound, resembling the limbs of tranquility, resembling the limbs of vipassanā, resembling the limbs of meditating on both, resembling the limbs of the collection of both, but the intention is different. What is the virtuous practitioner whose speech is composed of verses? Thinking, "How can I be known by others as having morality?" Thus, observing and guarding morality with discernment. Morality is the cause of samādhi, so morality resembles the limb of tranquility. Thinking, "How can I be known by others as having heard much?" Thus, holding onto much hearing with discernment. Much hearing generates uncontaminated wisdom, so much hearing resembles the limb of vipassanā. Thinking, "How can I be known by others as dwelling in solitude?" Thus, holding onto much hearing with discernment. Dwelling in solitude is the cause of meditation, so solitude resembles the limb of meditating on both.
Tibetan
བའོ། །སོ་སོར་བརྟགས་ནས་འདོད་པ་ཉུང་ཞིང་ཆོག་ཤེས་པ་དང་རབ་ཏུ་དབེན་པར་འགྱུར་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། འདོད་པ་ཉུང་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་དེའི་ཆོགས་སུ་གྱུར་པའི་ཕྱིར་འདོད་པ་ཉུང་པ་ལ་སོགས་པས་ནི་དེ་གཉི་གའི་ཆོགས་ཀྱི་ཡན་ལག་འདྲ་བའོ། །ཇི་ཙམ་དུ་གཞན་ལ་ཉེ་བར་བསྟན་པའི་ཕྱིར་ཡིན་ གྱི། སྐྱོ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་མ་ཡིན། འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་མ་ཡིན། འགག་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་མ་ཡིན། ཉེ་བར་ཞི་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་མ་ཡིན། རྫོགས་པར་བྱང་ཆུབ་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་མ་ཡིན། དགེ་སྦྱོང་གི་ཕྱིར་མ་ཡིན། ཚངས་པའི་ཕྱིར་མ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་ལ། གཞན་ལ་ཉེ་བར་བསྟན་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་བསམ་པ་མི་འདྲ་བར་རིག་པར་བྱ་སྟེ། འདི་ནི་བརྗོད་པའི་སྒྲ་ཚིགས་སུ་བཅད་པའི་དགེ་སྦྱོང་ཞེས་བྱའོ། །དགེ་སྦྱོང་ལེགས་པར་བསླབས་པ་གང་ཞེ་ན། རྣམ་པ་བཞིར་རིག་པར་བྱ་སྟེ། སྦྱོར་བ་དང་བསམ་པ་དང༌། རབ་ཏུ་རྟོགས་པ་དང༌། མཐར་ཕྱིར་པའོ། །དེ་ལ་ཡང་དག་པར་སྒྲུབ་པའི་དགེ་སྤྱོད་གང་ཞེ་ན། འོད་སྲུངས་ལུས་དང་སྲོག་ལ་ཡང་མི་ལྟ་བ་ཡིན་ན་འཐོབ་པ་དང༌། བཀུར་སྟི་དང་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་ལ་ལྟ་སྨོས་ཀྱང་ཅི་དགོས་ཞེས་བྱ་བ་གང་ཡིན་པ་སྟེ། ལུས་དང་སྲོག་ལ་མི་ལྟ་བས་ཚེ་འདི་ལ་སྐྱོ་བ་སྦྱོར་རོ། །སྟོང་པ་ཉིད་དང༌། མཚན་མ་མེད་པ་དང༌། སྨོན་པ་མེད་པའི་ཆོས་རྣམས་ཐོས་ན་དགའ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་ཐོས་ན་དགའ་བས་ཚེ་རབས་སྔ་མ་ལ་རྒྱུད་ཡོངས་སུ་སྨིན་པས་སྦྱོར་བ་སྟེ། འདི་ནི་སྦྱོར་བ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པར་རིག་པར་བྱའོ། །དེ་བཞིན་ཉིད་དུ་ཞུགས་པ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆོས་ལ་བདག་མེད་པར་མོས་པའི་བསམ་པ་ཅན་གྱི་ཕྱིར་རོ། །མྱ་ངན་འདས་པ་ཡང་འདོད་པ་མེད་པར་ཚངས་པར་སྤྱད་པ་སྤྱོད་པ་ན་ཁམས་གསུམ་པ་ལ་མངོན་པར་དགའ་བ་ལ་ལྟ་སྨོས་ཀྱང་ཅི་དགོས། སྟོང་པ་ཉིད་དུ་ལྟ་བ་ཡང་མི་འདོད་པ་ཡིན་ན་བདག་དང༌། སེམས་ཅན་དང༌། སྲོག་དང༌། གསོ་བ་དང༌། གང་ཟག་ཏུ་ལྟ་བ་ལ་ལྟ་སྨོས་ཀྱང་ཅི་དགོས་ཞེས་བྱ་བ་ལ། མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལ་འདོད་པ་མེད་པ་དང༌། སྟོང་པ་ཉིད་ལ་འདོད་པ་མེད་པས་གང་ཐོབ་པར་བྱ་བ་དང༌། གང་གིས་ཐོབ་པར་བྱ་བ་ཐ་སྙད་ཅན་གྱི་ངོ་བོ་ཉིད་དེ་གཉི་ག་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་མེད་པའོ། །དོན་གྱི་ཕྱིར་འབྲང་གི་ཡི་གེའི་ཕྱིར་འབྲང་པ་མ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དགོངས་པའི་དོན་ཚོལ་བའོ། །ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་ལས་རྣམ་པར་ཐར་པ་ནང་དུ་ཚོལ་གྱི་ཕྱི་རོལ་དུ་མི་རྒྱུག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་སྒྲ་ཙམ་གྱི་རྗེས་སུ་མི་འབྲང་བ་སྟེ། འདི་ནི་བ
Chinese
འོ། །各自观察后，少欲知足，变得非常寂静，这就是说，少欲等等是成为它的伴侣的缘故，少欲等等是那二者的伴侣的支分相似。多少是为了向他人显示，不是为了厌恶，不是为了离欲，不是为了止息，不是为了寂静，不是为了圆满菩提，不是为了沙门，不是为了梵行，这就是说，向他人显示等等，应当理解为想法不同，这是所说的以偈颂形式表达的沙门。什么是善于修学的沙门呢？应当理解为四种，即：加行和想法，以及胜解和究竟。其中，什么是如实修行的沙门呢？光明守护者，如果连身体和性命都不顾惜，那么获得和恭敬以及偈颂更不用说了，这是指不顾惜身体和性命，从而对今生感到厌倦。听闻空性、无相、无愿之法而感到欢喜，这是指听闻空性等感到欢喜，因为前世的相续完全成熟，所以是加行，这应当理解为加行圆满。进入如实性，这是因为对法无我具有信解的想法。涅槃也是无欲地行持梵行，行持时，对于三界感到欢喜更不用说了。观空性也是无欲，那么对于我、有情、命、滋养、补特伽罗的观点更不用说了，这是指对于涅槃没有贪欲，对于空性没有贪欲，因此对于所要获得的以及以何获得的，也就是世俗的自性，对这二者都没有执着。为了意义而跟随，不是为了文字而跟随，这是指寻求密意。从烦恼中解脱，在内心寻求，不在外奔波，这是指不追随文字表面，这是
English
O! Having examined individually, being content with few desires and becoming extremely solitary, that is to say, having few desires and so on is because it becomes its companion, having few desires and so on is like a branch of the companion of those two. How much is for showing closeness to others, not for being disgusted, not for being detached from desire, not for ceasing, not for being pacified, not for perfect enlightenment, not for the sake of a renunciate, not for the sake of pure conduct, that is to say, showing closeness to others and so on should be understood as having different intentions, this is the renunciate expressed in verses. What is a well-trained renunciate? It should be understood as four types: application and intention, as well as superior understanding and ultimate conclusion. Among them, what is the renunciate who practices correctly? Light protector, if even the body and life are not cared for, then what need is there to mention attainment and respect and verses, this refers to not caring for the body and life, thereby applying weariness to this life. Rejoicing upon hearing the teachings of emptiness, signlessness, and wishlessness, this refers to rejoicing upon hearing emptiness and so on, because the continuum of previous lives is fully matured, therefore it is application, this should be understood as perfect application. Entering into suchness, this is because of having the intention of believing in the selflessness of phenomena. Nirvana is also practicing pure conduct without desire, when practicing, what need is there to mention being delighted in the three realms? Viewing emptiness is also without desire, then what need is there to mention the views of self, sentient being, life, nourishment, and person, this refers to not having desire for Nirvana, not having desire for emptiness, therefore there is no attachment to both what is to be attained and by what it is attained, which is the nature of conventionality. Following for the sake of meaning, not following for the sake of letters, this refers to seeking the meaning of the intention. Liberation from afflictions, seeking within, not running outside, this refers to not following the mere surface of words, this is