Tibetan
པར་རིག་པར་བྱ་སྟེ། འདོད་ཆགས་ལ་གཉེན་པོ་མི་སྡུག་པ། ཞེས་སྡང་ལ་བྱམས་པ། གཏི་མུག་ལ་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པའི་གཉེན་པོར་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་སྟེ། དེ་ལྟ་བ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་དང། སྙོམས་པར་འཇུག་པའི་རོ་མྱོང་བ་དང༌། སྐྱེ་བ་འདོད་པ་དང༌། ཐར་པ་མ་ཡིན་པ་ལ་ཐར་པར་འདུ་ཤེས་པ་སེམས་ཅན་རྣམ་པ་བཞིའི་དབང་དུ་བྱས་པའོ། །དེ་ལ་ལྟ་བ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་སྟོང་པ་ཉིད་དེ། ལྟ་བར་སོང་བ་ཐམས་ཅད་ལ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་གསོ་བའོ་ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྙོམས་པར་འཇུག་པའི་རོ་མྱོང་བའི་དབང་དུ་མཛད་ནས་མཚན་མ་མེད་པ་སྟེ། རྟོག་པ་དང༌། རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང༌། དམིགས་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ཐམས་ཅད་ལ་མཚན་མ་མེད་པས་ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། རྟོག་པ་དང་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་སྙོམས་པར་འཇུག་པའི་རོ་མྱོང་བ་བསྟན་ཏོ། །སྐྱེ་བར་འདོད་པའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་སྨོན་པ་མེད་པའོ། །འདོད་པའི་ཁམས་དང་གཟུགས་ཀྱི་ཁམས་དང༌། སྤང་བའི་ཕྱིར་སྨོན་པ་མེད་པས་ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཐར་པ་མ་ཡིན་པ་ལ་ཐར་བར་འདུ་ཤེས་པའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་པ་བསྟན་ཏོ། །ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཐམས་ཅད་སྤང་བའི་ཕྱིར་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པ་བཞི་ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། །རྟག་པ་ལ་སོགས་པ་མཐོང་བས་ཐར་བ་མ་ཡིན་པ་ལ་ཐར་པའི་འདུ་ཤེས་འབྱུང་སྟེ། ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཀུན་དུ་འབྱུང་བ་ཡལ་བར་འདོར་བའི་ཕྱིར་ཐ་མའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་རྣམ་པ་བཞི་པོ་འདུས་པ་དང༌། མ་འདུས་པ་རྣམས་ཀྱི་གཉེན་པོར་རིག་བར་བྱའོ། །ཐ་མ་ནི་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་རྣམ་པ་དྲུག་སྟེ། འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བ་དེའི་གཉེན་པོར་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་རྣམས་སོ། །ཉོན་མོངས་པ་དང་འདྲེས་པ་དེའི་གཉེན་པོར་ཡང་དག་པའི་སྤོང་བ་རྣམས་སོ། །ཕན་ཚུན་དུ་ང་རྒྱལ་གྱིས་མངོན་པར་ཟིན་པ་དེའི་གཉེན་པོར་རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་རྐང་པ་རྣམས་སོ། །དགེ་བའི་ཕྱོགས་དང་མི་ལྡན་པ་དེའི་གཉེན་པོར་དབང་པོ་རྣམས་དང༌། སྟོབས་རྣམས་སོ། །བདེན་པ་ལ་ཀུན་དུ་རྨོངས་པའི་གཉེན་པོར་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་རྣམས་སོ། །ངོ་མཚར་དང༌། བཀྲ་ཤིས་ལ་སོགས་པར་ལྟ་བ་དེའི་གཉེན་པོར་ལམ་གྱི་ཡན་ལག་རྣམས་སོ། །ཇི་ལྟར་ལུས་ཀྱི་རྗེས་སུ་ལྟ་ ཡང་བདག་ཏུ་ལྟ་བར་མི་ལྟུང་ཞེ་ན། གང་བདག་གིས་མཐོང་ངོ་སྙམ་དུ་རློམ་སེམས་མེད་པའོ། །མ་དད་པ་ལ་སོགས་པས་དགེ་བའི་ཆོས་རྣམས་མི་ཕྱོགས་པར་རིག་པར་བྱ་སྟེ། དེའི་གཉེན་པོར་དབང་པོ་དང༌། སྟོབས་རྣམས་སོ། །འོད་སྲུངས་འཛམ་བུའི་གླིང་ན་སྨན་པ་དང་སྨན་པའི་སློབ་མ་ཇི་སྙེད་པ་དེ་དག་གི་ནང་ན་འཚོ་བྱེད་ནི་མཆོག་ཅེས་བྱའོ། །སྟོང་གསུམ་གྱི་སྟོང་ཆེན་པོའི་འཇིག་རྟེན་ན་སེམས་ཅན་ཇི་སྙེད་པ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་སྨན་པའི་རྒྱལ་པོ་འཚོ་བྱེད་དང་འདྲ་བར་གྱུར་ཅེས་བྱ་བ་ནི་འཚོ་བྱེད་དང་དེ་འདྲ་བའི་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱིས་གཙུག་ལག་ལ་མཁས་པའི་སྒོ་མང་པོ་དང༌། སྤོབས་པ་ཀུན་ཏུ་སྟོན་ཏོ། །ལྟ་བ་དང་འགྱོད་པ་སྨོས་པ་ནི་ལྟ་བ་དང་འགྱོད་པ་གསོ་དཀའ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་ལྟ་བ་ནི་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་འདོད་པའི་སེམས་མཉམ་པར་གཞག་པ་ལ་བར་ཆད་བྱེད་དེ། དཔེར་ན་ཚེ་དང་ལྡན་པ་མོས་པ་ཅན་གྱི་གནས་བརྟན་པ་དག་ནི་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ། འདི་ལྟར་གཟུགས་མི་རྟག་པའི་བར་དུ་མོད་ཀྱི་འོན་ཀྱང་འོ་ན་གོ་བདག་གི་བདག་ག་ལ་ཡོད་སྙམ་ནས་ཁོང་དོགས་པའི་ཕྱིར་བདག་འདུ་བྱེད་ཐམས་ཅད་ཞི་བ། སྟོང་པ་ཉིད། མི་དམིགས་པ། སྲེད་བཟད་པ། འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ། འགོག་པ། མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལ་སེམས་འཇུག་པར་མི་འགྱུར་རྣམ་པར་གྲོལ་བར་མི་འགྱུར་ཏེ། བདག་གི་ཡིད་ལྡོག་གོ་སྙམ་དུ་སེམས་སོ་ཞེས་སྨྲ་བ་དེ་ནི་འདི་སྐད་དུ་བསྟན་པ་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཚེ་དེ་ཤེས་རབ་ཀྱིས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་བསམ་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ན་འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བ་མ་སྤངས་པས་བདག་མེད་པར་འགྱུར་རོ་སྙམ་ནས་ཡིད་མི་བདེ་བའི་ཕྱིར་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལས་ཡིད་ལྡོག་སྟེ། འོ་ན་གོ་བདག་གིས་བདག་ལ་ག་ལ་ཡོད་ཅེས་བྱ་བས་སོ། དེ་ནི་འདུ་བྱེད་ཙམ་དུ་ཟད་ན་འདི་ལ་སུ་ཞིག་མེད་པར་འགྱུར་སྙམ་དུ་དེ་ལྟར་མི་སེམས་ཏེ། དེ་དུས་དེ་ན་འཇིག་རྟེན་གྱི་ལམ་གྱིས་གསོར་མི་རུང་བའི་ཕྱིར་གསོར་མི་རུང་ཞེས་བྱའོ། །འགྱོད་པ་ནི་འཁྲུལ་པའི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་འགྱོད་པ་ནི་ཁམས་མཉམ་པར་འདོད་པའི་སེམས་མཉམ་པར་གཞག་པ་ལ་བར་ཆད་བྱེད་དོ། །སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱིས་འགྱོད་པ་སེལ་བར་ཤིན་ཏུ་སྤྱོད་དེ། དེ་བས་ན་ལྟ་བ་དང༌། འགྱོད་པ་སྨོས་སོ། །ཤེས་པར་མི་ནུས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡིད་ཀྱིས་སོ། །བསྟན་པ་འམ། བསྒོ་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ཚིག་གིས་ཏེ། བསྟན་པ་དང་བཤད་པ་གཉིས་ཀྱིས་སོ། །ཚོགས་ཀྱི་ལམ་ཤིན་ཏུ་ཡོངས་སུ་བརྩལ་ནས་རྟོག་པ་དང་བཅས་པའི་སེམས་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་ཚོལ་བས་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ལམ་བཙལ་བར་བྱའོ། །རྟོག་པ་དེ་ཡང་གང་ཟག་ལ་བདག་མེད་པ་ལས་བརྩམས་ཏེ། རྣམ་པ་གཉིས་སུ་རིག་པར་བྱའོ། །ཆོས་ལ་བདག་མེད་པ་ལས་བ
Chinese
应当知晓对治法，例如，贪欲的对治法是不净观，如是，嗔恨的对治法是慈爱，愚痴的对治法是缘起。因为这样说过。第二种对治法是空性等等。这是就四种众生而言的：对见解执着，耽著禅定的滋味，希求转生，以及认为非解脱为解脱。其中，就对见解执着而言，是空性，因为经中说，空性能疗治一切落入见解的过失。就耽著禅定滋味而言，是无相，因为经中说，无相能对治一切分别、种种分别和作意。这表明一切分别和种种分别都在耽著禅定的滋味。就希求转生而言，是无愿。因为经中说，为了舍弃欲界和色界，所以是无愿。就认为非解脱为解脱而言，是显示颠倒。因为经中说，为了舍弃一切颠倒，所以有四种不颠倒。因为见到常等，就会产生认为非解脱为解脱的想法。为了舍弃普遍产生的颠倒，所以就最后而言，应当了知四种颠倒的集合与非集合的对治法。最后是六种异生：对坏聚见的对治法是四念住。与烦恼杂染的对治法是正断。被相互的慢所控制的对治法是神足。不具足善法的对治法是诸根和诸力。对真理完全愚昧的对治法是菩提分。视奇特和吉祥等为对治法的对治法是道支。如果如是随观身 为何不会堕入我见呢？因为没有“我见到了”这样的傲慢。应当知晓不信等不会趋向善法，其对治法是诸根。
English
It should be known that the antidotes are, for example, the antidote to desire is ugliness, and similarly, the antidote to hatred is love, and the antidote to ignorance is dependent origination. Because it is said so. The second antidote is emptiness and so on. This is in terms of four kinds of beings: those who are attached to views, those who are attached to the taste of meditative absorption, those who desire rebirth, and those who perceive non-liberation as liberation. Among these, in terms of being attached to views, it is emptiness, because it is said in the sutra that emptiness can heal all faults that fall into views. In terms of being attached to the taste of meditative absorption, it is signlessness, because it is said in the sutra that signlessness can counteract all conceptions, various conceptions, and mental fixations. This shows that all conceptions and various conceptions are attached to the taste of meditative absorption. In terms of desiring rebirth, it is wishlessness. Because it is said in the sutra that in order to abandon the desire realm and the form realm, it is wishlessness. In terms of perceiving non-liberation as liberation, it is showing the perverted. Because it is said in the sutra that in order to abandon all perversions, there are four non-perversions. Because seeing permanence and so on, the thought of perceiving non-liberation as liberation arises. In order to abandon the universally arising perversions, therefore, in the end, one should know the antidotes to the collection and non-collection of the four perversions. The last is the six kinds of ordinary beings: the antidote to the view of the perishable aggregate is the four mindfulnesses. The antidote to being mixed with afflictions is the right abandonments. The antidote to being controlled by mutual pride is the miraculous feet. The antidote to not possessing virtuous qualities is the faculties and the powers. The antidote to being completely ignorant of the truth is the limbs of enlightenment. The antidote to seeing wonders and auspiciousness etc. as antidotes is the limbs of the path. If one thus contemplates the body, why does one not fall into the view of self? Because there is no arrogance of "I have seen." It should be known that disbelief etc. do not tend towards virtuous qualities, and their antidote is the faculties.
Chinese
以及力量等。光护（藏文：འོད་སྲུངས།）在赡部洲（南瞻部洲）的医生和医生的学生中有多少，其中耆婆（藏文：འཚོ་བྱེད།）是最殊胜的。在三千大千世界中有多少众生，所有这些都变得像医药之王耆婆一样，这是耆婆和像他一样的众生们，在医学上精通的众多门径，以及处处展现的勇气。提到见解和后悔，是因为见解和后悔难以治疗。其中，见解是对想要解脱的心平等安住的障碍。例如，有寿命者、有信心的住持者们这样想：虽然色法是无常的，但是，唉，我的自我在哪里呢？因为他们内心疑惑，所以对自我，一切行寂静。（藏文：བདག་འདུ་བྱེད་ཐམས་ཅད་ཞི་བ།，梵文天城体：sarvasaṃskāraḥ śamathaḥ，梵文罗马拟音：sarvasaṃskāraḥ śamathaḥ，汉语字面意思：一切行寂静。）空性。（藏文：སྟོང་པ་ཉིད།，梵文天城体：śūnyatā，梵文罗马拟音：shunyata，汉语字面意思：空性。）无相。（藏文：མི་དམིགས་པ།，梵文天城体：animitta，梵文罗马拟音：animitta，汉语字面意思：无相。）渴爱止息。（藏文：སྲེད་བཟད་པ།，梵文天城体：tṛṣṇākṣaya，梵文罗马拟音：trisnakshaya，汉语字面意思：渴爱止息。）离欲。（藏文：འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ།，梵文天城体：virāga，梵文罗马拟音：viraga，汉语字面意思：离欲。）灭。（藏文：འགོག་པ།，梵文天城体：nirodha，梵文罗马拟音：nirodha，汉语字面意思：灭。）涅槃。（藏文：མྱ་ངན་ལས་འདས་པ།，梵文天城体：nirvāṇa，梵文罗马拟音：nirvana，汉语字面意思：涅槃。）心不会趣入，不会解脱，他们想：我的心会退转。这样说，就是这样教导的：那时，当他以智慧思念涅槃的想法时，因为没有舍弃坏聚见，他想我会变成无我，因为内心不安，所以从涅槃中退转。唉，我的自我在哪里呢？因为这样说。如果仅仅是行，那么谁会没有呢？他们不会那样想。那时，因为世间的道无法医治，所以称为无法医治。后悔是迷惑的原因，所以后悔是对想要平等安住的心平等安住的障碍。诸佛世尊和菩萨们非常努力地消除后悔。因此，提到了见解和后悔。所谓不能知道，是指用心。以教导或劝诫的词语，即，以教导和解说这二者。通过极其努力地修习积聚之道，以有分别的心完全寻求，应当寻求出世间的道。那个分别也应当从对人无我开始，认识为两种。从对法无我开始。
English
and powers. Among the physicians and students of physicians in Jambudvipa, Jivaka (Tibetan: འཚོ་བྱེད།) is said to be the best. In the great trichiliocosm, may all sentient beings become like the king of medicine, Jivaka, which means that Jivaka and beings like him fully demonstrate many doors of expertise in medicine and courage everywhere. Mentioning views and regret is because views and regret are difficult to cure. Among them, views are obstacles to the mind that desires liberation to be equally placed. For example, those who are endowed with life and are faithful residents think like this: Although form is impermanent, alas, where is my self? Because they are suspicious in their hearts, they do not turn their minds to the self, all actions are peaceful. (Tibetan: བདག་འདུ་བྱེད་ཐམས་ཅད་ཞི་བ།, Sanskrit Devanagari: sarvasaṃskāraḥ śamathaḥ, Sanskrit Romanization: sarvasaṃskāraḥ śamathaḥ, Chinese literal meaning: all actions are peaceful.) Emptiness. (Tibetan: སྟོང་པ་ཉིད།, Sanskrit Devanagari: śūnyatā, Sanskrit Romanization: shunyata, Chinese literal meaning: Emptiness.) Signlessness. (Tibetan: མི་དམིགས་པ།, Sanskrit Devanagari: animitta, Sanskrit Romanization: animitta, Chinese literal meaning: Signlessness.) Cessation of craving. (Tibetan: སྲེད་བཟད་པ།, Sanskrit Devanagari: tṛṣṇākṣaya, Sanskrit Romanization: trisnakshaya, Chinese literal meaning: Cessation of craving.) Detachment. (Tibetan: འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ།, Sanskrit Devanagari: virāga, Sanskrit Romanization: viraga, Chinese literal meaning: Detachment.) Cessation. (Tibetan: འགོག་པ།, Sanskrit Devanagari: nirodha, Sanskrit Romanization: nirodha, Chinese literal meaning: Cessation.) Nirvana. (Tibetan: མྱ་ངན་ལས་འདས་པ།, Sanskrit Devanagari: nirvāṇa, Sanskrit Romanization: nirvana, Chinese literal meaning: Nirvana.) They will not enter into the mind, they will not be liberated, they think: my mind will turn back. Saying this is what is being taught: At that time, when he contemplates the thought of nirvana with wisdom, because he has not abandoned the view of the aggregates, he thinks that I will become selfless, and because he is uneasy in his heart, he turns away from nirvana. Alas, where is my self? Because of saying that. If it is only action, then who will be without it? They do not think like that. At that time, because the worldly path cannot be cured, it is called incurable. Regret is the cause of delusion, so regret is an obstacle to the mind that desires to equally abide in a state of equanimity. The Buddhas, the Blessed Ones, and the Bodhisattvas strive greatly to eliminate regret. Therefore, views and regret are mentioned. What is called not being able to know means with the mind. With the words of teaching or exhortation, that is, with both teaching and explanation. By diligently practicing the path of accumulation, and by completely seeking with a discriminating mind, one should seek the path that transcends the world. That discrimination should also begin with the selflessness of the person and be recognized as two types. Starting from the selflessness of phenomena.