Tibetan
ང་བྱེད་པའི་ཁྱད་པར་ཡོངས་སུ་སྤང་བའི་ཕྱིར། མཆིང་བུའི་ནོར་བྱས་པའི་དཔེ་སྟེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་འབྲས་བུ་འཐོབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྡུག་བསྔལ་ཡང་མི་སྐྱེ་བའི་ཁྱད་པར་ཡོངས་སུ་སྤང་བའི་ཕྱིར་ནོར་བུ་རིན་པོ་ཆེ་བཻཌཱུཪྻ་བྱི་དོར་བྱས་པའི་དཔེ་སྟེ། ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་སེམས་ལ་དབང་བྱེད་པའི་ཁྱད་པར་ཐོབ་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱི་གནས་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་མདོར་བསྡུས་ཏེ་དཔེ་དེ་རྣམས་ཀྱིས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཉན་ཐོས་རྣམས་ལས་ཁྱད་པར་དུ་སྟོན་ཏོ། །འདི་མན་ཆད་ནི་རྒྱ་ཆེར་བསྟན་པར་བྱའོ། །ཉན་ཐོས་ནི་དུ། ཉན་ཐོས་ཀྱི་ བསླབ་པ་དང༌། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་བསླབ་པ་ཁྱད་པར་ཅི་ཡོད་ཅེ་ན། ཉན་ཐོས་ནི་བཞིའོ། །ཉན་ཐོས་ཀྱི་བསླབ་པ་དང༌། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་བསླབ་པའི་ཁྱད་པར་ནི་རྣམ་པ་བཅུ་གསུམ་གྱིས་རིག་པར་བྱའོ། །སྤྲུལ་པའི་ཉན་ཐོས་དང༌། མངོན་པའི་ང་རྒྱལ་ཅན་གྱི་ཉན་ཐོས་དང༌། བྱང་ཆུབ་ཏུ་འགྱུར་བ་དང། ཞི་བ་གཅིག་ཏུ་བགྲོད་པའོ། །དེ་ལ་སྤྲུལ་པའི་ཉན་ཐོས་ནི་སེམས་ཅན་རྣམས་འདུལ་བའི་ཕྱིར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་འམ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་སྤྲུལ་པ་གང་ཡིན་པའོ། །དེ་ལ་མངོན་པའི་ང་རྒྱལ་ཅན་གྱི་ཉན་ཐོས་ནི་གང་ཟག་ལ་བདག་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཙམ་དང༌། ཆོས་ལ་བདག་མེད་པ་ལ་ལོག་པར་མངོན་པར་ཞེན་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་ཡང་དག་པར་འཛིན་པ་གང་ཡིན་པའོ། །དེ་ལ་བྱང་ཆུབ་ཏུ་འགྱུར་བ་ནི་ཐོག་མ་མེད་པ་ནས་སྙིང་རྗེའི་རིགས་ཤིན་ཏུ་ཆུང་བ་ཡིན་ཏེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དང་ཉེ་བར་གནས་པས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་རྒྱ་ཆེན་པོ་རྣམས་ལ་ཡོན་ཏན་དུ་འདུ་ཤེས་པས་ཡོངས་སུ་བསྒོས་པའི་རྒྱུན་དུ་འགྱུར་ཏེ། དེའི་མཐར་ཕྱིན་ནས་ཟག་པ་མེད་པའི་དབྱིངས་ལ་གནས་པ་ལ་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཡང་དག་པར་བསྐུལ་ལོ། །འཛུད་དོ། །ཐབས་ཉེ་བར་སྟོན་ཏོ། །དེ་རྒྱུ་དེས་ན། བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོ་མངོན་པར་བསྒྲུབ་པ་གང་ཡིན་པ་སྟེ། དེ་དེ་ལྟར་བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོ་མངོན་པར་སྒྲུབ་ཀྱང༌། ཞི་བ་ལ་མངོན་པར་དགའ་བའི་ཕྱིར། དེ་སྦྱོར་བ་དེ་ལ་འཇུག་པ་ཤིན་ཏུ་ཞེན་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟ་བུ་ནི་སེམས་དང་པོ་བསྐྱེད་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རིགས་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལ་ཞི་བ་གཅིག་ཏུ་བགྲོད་པ་ནི་ཐོག་མ་ཉིད་ནས་སྙིང་རྗེའི་རིགས་ཤིན་ཏུ་ཆུང་བ་དང༌། སེམས་ཅན་དོན་ལ་རབ་ཏུ་རྒྱབ་ཀྱིས་བལྟས་པ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་གྱིས་འཇིགས་པའི་ཕྱིར་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལ་གནས་པའི་བསམ་པ་ཉིད་དུ་
Chinese
为了完全舍弃我执的差别，以视如珍宝的李子为例，菩萨是为了获得一切智的果位。为了完全舍弃不生痛苦的差别，以擦拭宝石琉璃为例，声闻的功德，获得心自在等的处所是菩萨。如是简略地以这些例子显示菩萨胜过声闻。此下将广为阐述。声闻是何？声闻的学处与菩萨的学处有何差别？声闻有四种。声闻的学处与菩萨的学处的差别，当以十三种相来了解。化身声闻、增上慢声闻、转向菩提者、以及唯一趋寂者。其中，化身声闻是指为了调伏有情，菩萨或如来所化现的。其中，增上慢声闻是指对补特伽罗无我的智慧，以及对法无我的邪妄增上执着的智慧，执以为真实者。其中，转向菩提者是指从无始以来，慈悲的种子非常微小，由于亲近如来，对广大的佛法视为功德而串习，最终安住于无漏的法界，诸佛会真实地劝请、引导、指示方便。以此因缘，而能现证大菩提。虽然如此现证大菩提，但由于特别喜欢寂静，因此对此修持非常执着。这样的人不是最初发心的佛种性。其中，唯一趋寂者是指从一开始慈悲的种子就非常微小，完全背弃有情义利，因为畏惧痛苦，所以一心只想安住于寂灭涅槃的意念。
English
In order to completely abandon the distinction of self-grasping, taking the example of plums treated as treasures, Bodhisattvas aim to attain the fruit of omniscience. In order to completely abandon the distinction of not generating suffering, taking the example of polishing a precious Vaidurya gem, the abode of the qualities of Sravakas, such as attaining mastery over the mind, is the Bodhisattva. Thus, these examples briefly show that Bodhisattvas are superior to Sravakas. From here onwards, it will be explained extensively. What is a Sravaka? What is the difference between the training of a Sravaka and the training of a Bodhisattva? There are four types of Sravakas. The difference between the training of a Sravaka and the training of a Bodhisattva should be understood through thirteen aspects: Emanation Sravakas, Sravakas with Arrogance, those who turn towards Bodhi, and those who solely proceed to Peace. Among these, Emanation Sravakas are those emanated by Bodhisattvas or Tathagatas in order to tame sentient beings. Among these, Sravakas with Arrogance are those who hold as true the wisdom that falsely clings to the wisdom of the selflessness of persons and the selflessness of phenomena. Among these, those who turn towards Bodhi are those whose seed of compassion has been very small from beginningless time. Because they are close to the Tathagatas, they become accustomed to perceiving the vast Dharma of the Buddhas as qualities, and eventually, the Buddhas truly encourage, guide, and show the means to those who abide in the uncontaminated realm. Because of this cause, they manifest great Bodhi. Although they manifest great Bodhi in this way, they are particularly fond of peace, and therefore they are very attached to engaging in that practice. Such a person is not a Buddha-nature who has generated the first thought. Among these, those who solely proceed to Peace are those whose seed of compassion has been very small from the very beginning, who have completely turned their backs on the benefit of sentient beings, and who, because they fear suffering, have the intention of abiding in Nirvana.
Tibetan
འགྱུར་བ་སྟེ། བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོ་མངོན་པར་སྒྲུབ་པའི་སྐལ་བ་མེད་པའོ། །འདི་ལྟ་སྟེ་དཔེར་ན་རྒྱལ་པོའི་བུ་སྐྱེ་བའི་གནས་འདྲ་བ་ལས་སྐྱེས་པ་གཉིས་ཤིག་འདྲ་བར་རྒྱལ་པོའི་བདེ་བ་ལ་ཡོངས་སུ་སྤྱོད་དེ། དེ་ལ་གཅིག་ནི་རྒྱལ་པོའི་གཙུག་ལག་དང༌། རང་བཟོ་དང༌། བཟོ་བའི་གནས་ལ་མཁས་ལ། ཅིག་ཤོས་ནི་དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན། དེ་གཉིས་ཡན་ལག་དེས་ཁྱད་པར་དུ་གྱུར་པ་ཡིན་གྱི། རྒྱལ་པོའི་བདེ་བའི་ལོངས་སྤྱོད་ཀྱིས་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཟག་པ་མེད་པའི་དབྱིངས་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དང༌། ཞི་བ་གཅིག་ཏུ་བགྲོད་པའི་ཉན་ཐོས་ གཉིས་པར་བྱའོ། །དེ་གཉིས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ནི། རྣམ་པ་བཅུ་གསུམ་གྱིས་རིག་པར་བྱའོ། །བསམ་པ་ལས་རིག་པར་བྱ་བ་དང༌། དཀར་པོའི་ཆོས་ཡང་དག་པར་སྒྲུབ་པ་དང༌། ཡེ་ཤེས་ཡང་དག་པར་སྒྲུབ་པ་དང༌། རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་དང༌། རིགས་དང་རིགས་ཀུན་དུ་འཛིན་པ་དང༌། སྦྱོར་བ་དང༌། མཐུ་དང༌། སྒྲུབ་པ་དང༌། ཁྱད་པར་ཅན་རྣམས་ལས་ཀྱང་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པ་དང༌། རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་དང༌། སྐྱེ་བ་ལ་བརྟེན་པས་རིག་པར་བྱའོ། །འོད་སྲུངས་འདི་ལྟ་སྟེ་དཔེར་ན། ནམ་མཁའ་ལས་ས་བོན་རྣམས་མི་འཁྲུང་ངོ་ཞེས་བྱ་བ་དང༌། འབྲོག་དགོན་པ་རོ་སྐམ་དག་ནས་པད་མ་མི་འཁྲུང་ཞེས་བྱ་བ་དང༌། ལུད་ཡོད་པའི་འདམ་རྫབ་ནས་པད་མོ་འཁྲུང་ཞེས་བྱ་བའི་དཔེ་དེ་དག་གིས་ནི་ཞི་བ་གཅིག་ཏུ་བགྲོད་པའི་ཉན་ཐོས་དང༌། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་བསམ་པའི་ཁྱད་པར་སྟོན་ཏོ། །ཞི་བ་གཅིག་ཏུ་བགྲོད་པའི་ཉན་ཐོས་ནི་ལུད་ཀྱིས་གང་བའི་ས་ལྟ་བུ་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་འདུ་བྱེད་རྣམས་དང༌། ལུད་ཡོད་པའི་འདམ་རྫབ་ལྟ་བུ་ཉོན་མོངས་པ་དང་བཅས་པའི་སེམས་ཅན་རྣམས་ལས་ཕྱིར་ཕྱོགས་པའི་ནམ་མཁའ་དང་འདྲ་བའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་དབྱིངས་དང༌། རོ་སྐམ་གྱིས་ལྟ་བུའི་སེམས་ཅན་གྱི་ཁམས་རྣམ་པར་དག་པ་ལ་གཅིག་ཏུ་ཞི་བར་བྱ་བའི་བསམ་པ་ཅན་དུ་འགྱུར་རོ། །དེ་ལས་བཟློག་པ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་མྱ་ངན་ལས་མི་འདའ་བའི་བསམ་པ་དང༌། རྣམ་པར་དག་པའི་སེམས་ཅན་ལ་གནས་པའི་བསམ་པ་སྟེ། ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའི་སེམས་ཅན་རྣམས་རྣམ་པར་གྲོལ་བར་བྱ་བ་ལྟ་བུས་འདུ་བྱེད་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་རྣམས་དང་སེམས་ཅན་རྣམས་ཡོངས་སུ་འཛིན་ཏོ། །ཆུའི་ཐིགས་པ་དང་མར་སར་གྱི་དཔེ་གཉིས་ཀྱིས་ནི་དཀར་པོའི་ཆོས་ཡང་དག་པར་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་ཁྱད་པར་བསྟན་ཏེ། ཉན་ཐོས་ནི་བདག་སྐྱེད་པས་དཀར་པོའི་ཆོས་རྣམས་ཆུང་ངོ༌། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ནི་ཚད་མེད་དེ། སེམས་ཅན་ཐ
Chinese
是转变，即没有现证大菩提的缘分。例如，如同国王的儿子从相似的出生之处出生了两个，同样地享用国王的安乐，其中一个精通国王的典籍、工艺和工巧之处，另一个则不是这样，那么这两个人就因这些支分而有差别，而不是因国王的安乐享受而有差别。同样地，在无漏的界中，应区分菩萨和趋向寂灭的声闻。这两者的差别，应以十三种方式来了解。从发心来了解，从圆满修持白法，圆满修持智慧，随行，在种姓和一切种姓中执持，结合，威力，成办，以及从殊胜者中也更为殊胜，原因和结果，依靠出生来了解。光明守护，例如，如同说种子不能从虚空中生长，莲花不能从干枯的荒野中生长，莲花从有肥料的泥泞中生长的这些比喻，显示了趋向寂灭的声闻和菩萨的发心差别。趋向寂灭的声闻，如同充满肥料的土地一样，对于烦恼的有为法，如同有肥料的泥泞一样，对于具有烦恼的众生，是从中背离的，具有如同虚空一样的寂灭界，以及如同干枯的荒野一样的清净众生界，是具有唯一寂灭之发心者。与此相反的是菩萨不入寂灭的发心，以及安住于清净众生的发心，如同为了使一切烦恼的众生获得解脱一样，完全执持有为的烦恼者和众生。以水滴和酥油的比喻显示了圆满修持白法的差别，声闻因滋养我而白法微小，菩萨的则是无量，众生
English
It is a transformation, that is, there is no opportunity to realize great Bodhi. For example, just as two sons of a king are born from a similar place of birth, and equally enjoy the happiness of the king, one of them is proficient in the king's scriptures, crafts, and skillful arts, while the other is not. Then, these two are distinguished by these branches, not by the enjoyment of the king's happiness. Similarly, in the realm of the uncontaminated, one should distinguish between Bodhisattvas and Shravakas who proceed to peace. The difference between these two should be understood in thirteen ways: by understanding from intention, by perfecting white Dharma, by perfecting wisdom, by following, by holding in lineage and all lineages, by union, by power, by accomplishment, and also by being more excellent than the excellent ones, by cause and effect, and by relying on birth. Light Protector, for example, just as it is said that seeds do not grow from the sky, lotuses do not grow from dry wilderness, and lotuses grow from muddy swamps with fertilizer, these metaphors show the difference in the intention of Shravakas who proceed to peace and Bodhisattvas. Shravakas who proceed to peace, like land filled with fertilizer, turn away from contaminated conditioned phenomena, like muddy swamps with fertilizer, from sentient beings with afflictions, and have the intention to be solely pacified in the realm of Nirvana, which is like the sky, and the pure realm of sentient beings, which is like a dry wilderness. The opposite of this is the Bodhisattva's intention not to enter Nirvana, and the intention to abide in pure sentient beings, just as for the sake of liberating all afflicted sentient beings, they completely hold onto contaminated conditioned phenomena and sentient beings. The metaphors of water droplets and butter show the difference in perfecting white Dharma. Shravakas have small white Dharma because they nourish themselves, while Bodhisattvas have immeasurable white Dharma, sentient beings
Tibetan
མས་ཅད་ལ་ཕན་པ་དང༌། བདེ་བསྐྱེད་དེ། དཔེར་ན་ཕ་མས་མར་སར་གྱིས་རང་གི་བུ་རྣམས་སྐྱེད་པ་དེ་བཞིན་དུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཡང་མར་སར་ལྟ་བུའི་རང་གི་དགེ་བའི་རྩ་བ་དཔག་ཏུ་མེད་པས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལས་དང་པོ་པ་ལྟ་བུ་རྣམས་སྐྱེད་དོ། །ཡུངས་འབྲུ་དང་ནམ་མཁའི་དཔེ་གཉིས་ཀྱིས་ནི། ཡེ་ཤེས་ཡང་དག་པར་ སྒྲུབ་པའི་ཁྱད་པར་སྟོན་ཏོ། །ཉན་ཐོས་ནི་འདུས་མ་བྱས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་ཀྱིས་བདག་གསོག་དང་གསོབ་ཏུ་བྱེད་དོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནི་ཕྱོགས་བཅུའི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་སྙིང་བརྩེ་བས་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱིར་ཡོངས་སུ་བསྔོའོ། །བཙུན་མོ་དམ་པ་དང༌། བྲན་མོའི་དཔེས་ནི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བའི་ཁྱད་པར་བསྟན་ཏེ། ཉན་ཐོས་ནི་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་མཆོག་བཙུན་མོ་དམ་པ་ལྟ་བུའི་མ་དང༌། དམིགས་པ་ཆུང་དུ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་སྐྱེས་བུ་དབུལ་པོ་ལྟ་བུའི་ཕས་ཡང་དག་པར་བསྒྲུབས་པས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྲས་མ་ཡིན་ནོ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནི་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་རང་བཞིན་གྱིས་དམའ་བ་བྲན་མོ་ལྟ་བུའི་མ་ལ་དམིགས་པ་རྒྱ་ཆེན་པོ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་རྒྱལ་པོ་ལྟ་བུའི་ཕས་ཡང་དག་པར་བསྒྲུབས་པས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྲས་ཡིན་ནོ། །འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བའི་དཔེ་དང་པོས་ནི་རིགས་ཀྱི་ཁྱད་པར་སྟོན་ཏེ། ཇི་ལྟར་འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བའི་རྒྱལ་པོ་བུ་སྟོབས་ཕུན་སུམ་ཚོགས། མགྱོགས་པའི་ཤུགས་ཕུན་སུམ་ཚོགས། མཐུ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་ཀྱང་འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བའི་མཚན་རྣམས་དང་མི་ལྡན་པའི་ཕྱིར་འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བ་ཐོབ་པར་ཡོངས་སུ་མི་ནུས་པ་དེ་བཞིན་དུ། ཉན་ཐོས་ཀྱང་བརྩོན་འགྲུས་བརྩམས་པས་སྟོབས་ཕུན་སུམ་ཚོགས། བདེ་བ་ལ་མཁས་པས་མགྱོགས་པའི་ཤུགས་ཕུན་སུམ་ཚོགས། སེམས་མཉམ་པར་གཞག་པས་མཐུ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་ཀྱང༌། སངས་རྒྱས་ཀྱི་རིགས་ཀྱི་མཚན་དང་ལྡན་པས་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་དེ་ལྟར་ཡོངས་སུ་མི་འཛིན་ཏོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནི་དེ་ལས་བཟློག་པའོ། །འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བའི་དཔེ་གཉིས་པས་ནི་རིགས་ཀུན་དུ་འཛིན་པའི་ཁྱད་པར་སྟོན་ཏེ། ཉན་ཐོས་ནི་མཐར་ཕྱིན་ཀྱང་མ་འོངས་པ་ན་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རིགས་ཀུན་དུ་འཛིན་མི་ནུས་སོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནི་སེམས་དང་པོ་བསྐྱེད་པའི་སྐད་ཅིག་དེ་ཉིད་ཀྱིས་མི་ནུས་སོ། །འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བའི་དཔེ་གསུམ་པས་ནི་སྦྱོར་བའི་ཁྱད་པར་སྟོན་ཏེ། ཉན་ཐོས་ནི་མཐར་ཕྱིན་པའི་ཕྱིར་དབང་པོ་ཡོངས་སུ་སྨིན་ཀྱང་མ་འོངས་པ་ན་སངས་རྒྱས་ཀྱི་མཛད་པ་བྱེད་མི་
Chinese
利益一切，生起安乐，譬如父母以酥油滋养自己的孩子那样，菩萨也如酥油般以自己无量的善根，生起菩萨最初者等。以芥子和虚空的两个比喻，显示了如实成就智慧的差别。声闻以无为的智慧，以烦恼积聚和增益自我。菩萨以慈悲十方一切有情之心，为了现证的智慧之菩提而回向。高贵的妃子和婢女的比喻，显示了随行的差别。声闻以解脱之胜妙高贵妃子般的母亲，以及以小为目标的作意贫穷者般的父亲如实成就，故不是佛子。菩萨以各自的生性低贱如婢女般的母亲，以及以广大为目标的作意国王般的父亲如实成就，故是佛子。转轮王的第一比喻，显示了种姓的差别。如转轮王之子力量圆满，迅速的威力圆满，能力圆满，却因不具转轮王的相，故不能获得转轮王位那样。声闻也以精进的力量圆满，以善巧安乐迅速的威力圆满，以心平等安住的能力圆满，却因不具佛种姓之相，故诸佛不如此摄受。菩萨则与之相反。转轮王的第二比喻，显示了摄受种姓的差别。声闻即使究竟，未来也不能摄受佛种姓。菩萨在生起最初心的刹那也不能。转轮王的第三个比喻，显示了行为的差别。声闻因究竟故诸根成熟，未来也不能成办佛的
English
Benefiting all and generating happiness. For example, just as parents nourish their children with butter, bodhisattvas, like butter, generate the first-time bodhisattvas and others with their immeasurable roots of virtue. The two examples of mustard seeds and space show the difference in truly accomplishing wisdom. Shravakas, with their unconditioned wisdom, accumulate and augment themselves with afflictions. Bodhisattvas, with compassion for all sentient beings in the ten directions, dedicate themselves entirely to the wisdom of enlightenment. The examples of a noble queen and a servant girl show the difference in following. Shravakas, with a mother like a noble queen of supreme liberation, and a father like a poor man who focuses on small goals, do not become sons of the Buddha because they are not truly accomplished. Bodhisattvas, with a mother like a servant girl who is naturally lowly, and a father like a king who focuses on vast goals, are sons of the Buddha because they are truly accomplished. The first example of the wheel-turning king shows the difference in lineage. Just as a wheel-turning king's son has perfect strength, perfect swift power, and perfect ability, but cannot attain the position of a wheel-turning king because he does not possess the signs of a wheel-turning king. Similarly, shravakas, even with perfect strength from diligent effort, perfect swift power from skill in happiness, and perfect ability from equanimity of mind, are not accepted as such by the Buddhas because they do not possess the signs of the Buddha's lineage. Bodhisattvas are the opposite of that. The second example of the wheel-turning king shows the difference in embracing lineage. Shravakas, even if they reach the end, will not be able to embrace the Buddha's lineage in the future. Bodhisattvas cannot do it even in the moment of generating the first thought. The third example of the wheel-turning king shows the difference in action. Shravakas, because they are at the end, their faculties are mature, but they cannot accomplish the deeds of the Buddha in the future.