Tibetan
་དེ་བཞིན་དུ་གང་ཟག་ལ་བདག་མེད་པ་ལ་གནས་ལ་ཆོས་ལ་བདག་མེད་པ་ཉིད་ཏུ་མངོན་པར་ཞེན་ནས་སྐྲག་སྟེ། ནམ་མཁའ་ལྟ་བུར་བརྗོད་དུ་མེད་པའི་དངོས་པོ་ལས་མེད་པ་ལས་ཀུན་དུ་བརྟགས་ནས་གཟུགས་ལ་སོགས་པར་སྒྲོ་འདོགས་སོ་སྒྲོ་བཏགས་ནས་བསམ་གཏན་པའི་མགོའི་ཐོད་པ་བཞིན་དུ་དེ་ཉིད་ལ་ཆགས་པར་ཡོངས་སུ་ཚོལ་ལོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནི་དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ནི་སྤོང་བ་རྣམ་པར་འཁྲུལ་པའི་བྱེ་བྲག་གོ །དེ་ལ་སེམས་རྣམ་པར་འཁྲུལ་པའི་བྱེ་བྲག་འདི་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ། དཔེར་ན་སྐྱེས་བུ་རི་མོ་མཁན་བདག་ཉིད་ཀྱིས་གནོད་སྦྱིན་གྱི་གཟུགས་འཇིགས་འཇིགས་ལྟ་ཞིག་བྲིས་ན་ཞེས་རྒྱ་ཆེར་གསུངས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་སྤོང་བ་རྣམ་པར་འཁྲུལ་པ་གང་ཟག་ལ་བདག་མེད་པ་ལ་གནས་པ་ཡང་རང་གི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལས་བྱུང་བའི་ཡུལ་རྣམས་ལས་འདུ་ཤེས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ལ་སོགས་པས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་སྟེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནི་དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ནོ། །འདི་ནི་སེམས་རྣམ་པར་འཁྲུལ་པའི་བྱེ་བྲག་སྟེ། དེ་ལྟར་རྣམ་པ་ བཞིས་བྱེ་བྲག་ཏུ་སྟོན་ཏོ། །ཇི་ལྟར་རྒྱུ་སྟོན་ཅེ་ན། སྒྱུ་མ་མཁན་གྱི་དཔེ་དང༌། ཤིང་གཉིས་ཀྱི་དཔེ་དང་དཔེ་གཉིས་ཀྱིས་སོ། །དཔེ་དང་པོས་ནི་འཛིན་པ་ལ་སོ་སོར་རྟོག་པ་ཡོངས་སུ་བསྟན་ཏེ། གང་ཟག་ལ་བདག་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་འདུ་བྱེད་ཙམ་དུ་འཛིན་པ་ལ་ཆོས་ལ་བདག་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་སོ་སོར་རྟོག་གོ །དེ་བས་ན་ཆོས་ལ་བདག་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ནི་འཛིན་པ་ལ་སོ་སོར་རྟོག་པ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ཡོད་ན་ཡོད་པའི་ཕྱིར་གང་ཟག་ལ་བདག་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ནི་ཆོས་ལ་བདག་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རྒྱུ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་སྒྱུ་མ་མཁན་ནི་སྒྱུ་མའི་སྤྲུལ་པའི་རྒྱུ་ཡིན་པ་བཞིན་ཏེ། ཇི་ལྟར་སྒྱུ་མ་སྤྲུལ་པས་སྒྱུ་མ་མཁན་ཟོས་པ་བཞིན་དུ་རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པའི་ཆོས་ལ་བདག་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་གང་ཟག་ལ་བདག་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཟོས་སོ། །ཐ་སྙད་ཅན་གྱི་རང་བཞིན་དང་བྲལ་བས་སྟོང་པའོ། །དེ་ཡོངས་སུ་རྟོག་པ་དང་བྲལ་བས་གསོག་གོ །སྤང་བར་བྱ་བའི་མཚན་ཉིད་ཡིན་པས་གསོབ་པོ། །སྐད་ཅིག་པ་མིན་པས་སྙིང་པོ་མེད་དོ། །སོ་སོར་རྟོག་པ་ནི་ཟ་བ་ལྟ་བུའོ། །དཔེ་གཉིས་པ་འདི་ལྟ་སྟེ། ཡང་དག་པར་རབ་ཏུ་རྟོགས་པར་ཡོངས་སུ་སྟོན་ཏོ། །དེ་ལ་འདི་ལྟ་སྟེ། ཡང་དག་པར་རབ་ཏུ་རྟོགས་པ་འདི་ནི་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པ་ལས་ཡོངས་སུ་རྟོག་པ་ཚུལ་བཞིན་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་གཉིས་ཀྱིས་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་ལས། སོ་སོ་རང་གིས་རིག་པ་ངེས་པའི་ཡེ་ཤེས་སྐྱེ་བ་གང་ཡིན་པ
Chinese
同样，安住于人无我，却显现执着于法无我，因而恐惧。从如同虚空般不可言说的无有事物中，进行种种遍计，从而对色等进行增益，增益之后，如同禅定者的头盖骨一般，完全寻求对它的执着。菩萨并非如此，这是舍弃颠倒的差别。其中，心的颠倒差别是这样的：例如，某位画师自己画了一个恐怖的夜叉形象，如是广说。同样，舍弃颠倒，安住于人无我，也由于自己的分别念所生的境，以颠倒想等而颠倒，菩萨并非如此。这是心的颠倒差别，如是四种方式进行差别显示。 如何显示因呢？以幻术师的比喻和双树的比喻，以及两个比喻。第一个比喻完全显示了对所执的分别，即以法无我的智慧来分别执着于将人无我的智慧执为行蕴。因此，法无我的智慧被称为对所执的分别。因为它的存在而存在，所以人无我的智慧是法无我的智慧的因，例如幻术师是幻化之因一样。如同幻化物吞噬幻术师一样，瑜伽行者的法无我智慧吞噬了人无我的智慧。远离了名言的自性，所以是空性。因为它远离了种种遍计，所以是虚假的。因为是应舍弃的体性，所以是空虚的。因为不是刹那性的，所以没有实义。分别念就像是吞噬。第二个比喻是这样的：完全显示了真实地彻底领悟。其中是这样的：真实地彻底领悟，是随行于从所取和能取中进行遍计的正理作意二者，从而各自产生自证的智慧。
English
Similarly, abiding in the selflessness of the person, yet manifestly clinging to the selflessness of phenomena, one becomes frightened. From the non-existent entity that is inexpressible like the sky, one engages in various fabrications, thereby superimposing onto forms and so forth, and having superimposed, one completely seeks attachment to it, like the skull of a meditator. A Bodhisattva is not like that; this is a distinction of distorted abandonment. Among these, the distinction of mental distortion is as follows: for example, if a painter himself were to paint a terrifying image of a yaksha, and so forth, it is extensively explained. Similarly, distorted abandonment, abiding in the selflessness of the person, is also distorted by inverted perceptions and so forth, arising from objects born from one's own conceptualization. A Bodhisattva is not like that. This is a distinction of mental distortion; thus, the distinctions are shown in four ways. How does it show the cause? Through the example of the magician and the example of the two trees, and through the two examples. The first example fully shows the discrimination of grasping, that is, discriminating with the wisdom of the selflessness of phenomena the grasping of the wisdom of the selflessness of the person as merely an aggregate. Therefore, the wisdom of the selflessness of phenomena is called the discrimination of grasping. Because it exists when it exists, the wisdom of the selflessness of the person is the cause of the wisdom of the selflessness of phenomena, just as a magician is the cause of an illusion. Just as an illusion devours the magician, so the wisdom of the selflessness of phenomena of a yogi devours the wisdom of the selflessness of the person. It is empty because it is devoid of the nature of conventional terms. It is false because it is devoid of complete conceptualization. It is hollow because it is the nature of what should be abandoned. It is without essence because it is not momentary. Discrimination is like devouring. The second example is like this: it completely shows the perfect and thorough understanding. Among these, it is like this: perfect and thorough understanding follows from the two, correct attention that conceptualizes from the grasped and the grasper, thereby giving rise to the wisdom of self-awareness that arises individually.
Tibetan
འོ། །དེ་ལ་གཟུང་བ་ལ་རྟོག་པ་ནི་གང་ཟག་ལ་བདག་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་སོ། །འཛིན་པ་ལ་རྟོག་པ་ནི་ཆོས་ལ་བདག་མེད་པར་སྦྱོར་བའི་ཡེ་ཤེས་སོ། །གཙུབ་གཏན་དང༌། གཙུབ་ཤིང་གཉིས་གཉིས་ལྟ་བུའི་ཚུལ་བཞིན་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དེ་གཉིས་ཀྱི་ཡིད་ལ་བྱེད་པའི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་ལས། སོ་སོ་རང་གིས་རིག་པ་ངེས་པའི་ཡེ་ཤེས་སྐྱེ་བ་ནི་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་རབ་ཏུ་རྟོག་པ་ཞེས་བྱའོ། །ཤིང་གཉིས་ཀྱི་དཔེ་འདིས་ནི་རྒྱུ་ཉིད་དུ་སྟོན་ཏོ། །ཇི་ལྟར་ཤིང་གཉིས་གཙུབས་པ་ལས་མེ་བྱུང་ནས་ཤིང་དེ་གཉིས་ཚིག་ངེས་པ་དེ་བཞིན་དུ་གང་ཟག་ལ་བདག་མེད་པ་དང༌། ཆོས་ལ་བདག་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ལ་སྦྱོར་བའི་རྒྱུ་ལས་འབྱུང་བ་ཆོས་ལ་བདག་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་སོ་སོ་རང་གིས་རིག་པ་ངེས་པའི་ཡེ་ཤེས་སྐྱེས་པས་སྦྱོར་བའི་ཡེ་ཤེས་གཉིས་པོ་ཡོངས་སུ་བརྟགས་པའི་རང་བཞིན་གང་ཡིན་པ་དེ་ལ་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་སོ་སོར་རྟོག་པ་ཚིག་པ་དང་འདྲ་སྟེ། དེ་ལྟར་དེ་གཉིས་ ཀྱིས་རྒྱུ་ཉིད་ཏུ་སྟོན་ཏོ། །ཇི་ལྟར་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་མཐར་ཐུག་པ་ཇི་ལྟར་སྟོན་ཅེ་ན། རྣམ་པ་གཅིག་གིས་ཏེ། དེ་ཡང་ཆོས་ལ་བདག་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ཀུན་དུ་བསྟན་ཏེ། འོད་སྲུངས་འདི་ལྟ་སྟེ། དཔེར་ན་མར་མེ་ཕྱུང་ན་མུན་པ་མུན་ནག་ཐམས་ཅད་མེད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་དཔེ་འདིས་སོ། །དེ་ལ་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་མཐོང་བ་འདི་ནི་མི་ཤེས་པ་དང་ཤེས་པ་མཚུངས་པས་ཐ་སྙད་ཅན་གྱི་རང་བཞིན་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་སྟོང་པའོ། །དེ་ལྟར་མངོན་པར་ཞེན་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་གཟུང་དུ་མེད་པའོ། །སྐད་ཅིག་མའི་ཕྱིར་བྱེད་པ་མེད་པ་སྟེ། དེ་ལྟར་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་མཐར་ཐུག་པ་སྟོན་ཏོ། །ཇི་ལྟར་སྟོང་པ་ཉིད་དེའི་མཐུ་སྟོན་ཅེ་ན་རྣམ་པ་གཅིག་གིས་ཏེ། ལས་དང་ཉོན་མོངས་པ་སྤོང་བའི་གཉེན་པོ་ཡོངས་སུ་བསྟན་པས་སོ། །འོད་སྲུངས་འདི་ལྟ་སྟེ། དཔེར་ན་ཁྱིམ་མམ། ཁང་པ་འམ། ཁང་ཕྲན་ལོ་བརྒྱ་སྟོང་འདས་པར་ལེན་འགའ་ཡང་མར་མེ་མ་ལུས་པ་ཞེས་བྱ་བའི་དཔེ་འདིས་སོ། །དེ་ལ་སྤོང་བས་ཡོངས་སུ་བསྟན་པ་འདི་ནི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྣང་བ་སྐྱེས་པའི་སྐད་ཅིག་དེས་ཐོག་མ་མེད་པའི་དུས་ནས་ཞུགས་པའི་ལས་དང་ཉོན་མོངས་པ་སྤོང་བ་སྟེ། དེ་ལྟར་ན་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་མཐུན་སྟོན་པའོ། །དེ་ལྟར་ཚུལ་བཞིན་ལ་ཞུགས་པ་ནི་དབུ་མའི་ལམ་དུ་ཞུགས་པ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་དེ་ལྟར་ཉོན་མོངས་པ་མྱུར་དུ་སྤོང་ན་ནི་ཅིའི་ཕྱིར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཡུན་རིང་དུ་འཁོར་ཞེ་ན། འབྲས་བུ་ཐོབ་པའི
Chinese
哦！关于所取之分别念，是证悟人无我的智慧。关于能取之分别念，是与法无我相结合的智慧。犹如钻木取火的底木和钻木，如理作意跟随那二者的作意，各自生起了能确定认识的智慧，这被称为如实地彻底了知。以二木的比喻，是显示因。如二木相钻而生火，必定烧尽那二木，同样，从与证悟人无我与法无我的智慧相结合之因所生起的，是法无我，各自生起能确定认识的智慧，由于生起了结合的智慧，那二者完全被考察的自性，对于那如实地个别了知，如同烧尽一般。因此，那二者是显示因。如何显示空性之究竟呢？以一种方式，即如实地完全显示法无我的智慧。光明守护，例如，点燃灯火，所有的黑暗都会消失的比喻。其中，如实地见到，由于不知与知相同，远离了名言的自性，所以是空性。因此，由于没有显现的执着，所以是不可取的。由于是刹那的，所以没有作用。因此，显示了空性之究竟。如何显示空性之威力呢？以一种方式，即完全显示了舍弃业和烦恼的对治。光明守护，例如，房屋或建筑物或小房子，经过一百年或一千年，没有点燃过灯火的比喻。其中，以舍弃而完全显示，是说生起智慧之光的那一刹那，舍弃了从无始以来所进入的业和烦恼。因此，显示了空性之威力。如此进入如理作意，就是进入中道。如果如此迅速地舍弃烦恼，那么为什么菩萨要长期流转呢？获得果位的
English
O! The conceptualization of what is grasped is the wisdom of realizing the selflessness of persons. The conceptualization of the grasper is the wisdom that connects to the selflessness of phenomena. Like the lower and upper sticks of a fire drill, properly attending to them, following the attention of those two, the wisdom that arises from individually ascertaining knowledge is called thoroughly understanding what is truly as it is. This example of the two sticks shows the cause. Just as fire arises from rubbing two sticks together and inevitably burns those two sticks, similarly, what arises from the cause of connecting to the wisdom of realizing the selflessness of persons and the selflessness of phenomena is the selflessness of phenomena. Because the wisdom of individually ascertaining knowledge arises, the nature of those two connecting wisdoms being completely examined, for that truly individually knowing as it is, is like burning. Therefore, those two show the cause. How does it show the ultimate of emptiness? In one way, by fully showing the wisdom of the selflessness of phenomena as it is. Light Protector, for example, the example of lighting a lamp and all darkness disappearing. Therein, seeing as it is, because not knowing and knowing are the same, it is empty because it is free from the nature of terms. Therefore, because there is no manifest clinging, it is ungraspable. Because it is momentary, it is without action. Thus, it shows the ultimate of emptiness. How does it show the power of emptiness? In one way, by fully showing the antidote to abandoning actions and afflictions. Light Protector, for example, the example of a house or building or small house where no lamp has been lit for a hundred or a thousand years. Therein, fully showing by abandoning means that the moment the light of wisdom arises, it abandons the actions and afflictions that have entered since beginningless time. Therefore, it shows the power of emptiness. Thus, entering into proper attention is entering the Middle Way. If afflictions are abandoned so quickly, then why do Bodhisattvas wander for so long? Obtaining the fruit of