Tibetan
་འདྲ་བའི་ཆོས་ཀྱི་གཏེར་ཆེན་པོ་རྙེད་པ་ལ་ སོགས་པ་རྣམ་པ་བཞིར་རིག་པར་བྱ་སྟེ། འཇིག་རྟེན་གྱི་དངོས་པོ་བཞི་ནི་བལྟ་བའི་ལོངས་སྤྱོད་བྲོ་དང༌། གར་ལ་སོགས་པ་དང༌། མཉན་པའི་ལོངས་སྤྱོད་གླུའི་དབྱངས་ལ་སོགས་པ་དང༌། དྲན་པའི་ལོངས་སྤྱོད་བང་པ་དང༌། མཛོད་ལ་སོགས་པ་དང༌། །རེག་པར་བྱ་བའི་ལོངས་སྤྱོད་བཟའ་བ་དང་བཅའ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། དེ་ལྟར་སངས་རྒྱས་ལ་ལྟ་བ་དང༌། ཐོས་པ་དང༌། སེམས་པ་དང༌། བསྒོམ་པར་རིག་པར་བྱའོ། །བདུད་ལས་ཤིན་ཏུ་འདའ་བའི་ཆོས་བཞི་པོ་དག་ནི་བདུད་བཞི་དབང་དུ་བྱས་ནས་བདུད་ལས་ཤིན་ཏུ་འདའ་བའི་ཆོས་བཞིར་རིག་པར་བྱ་སྟེ། བདུད་བཞི་ནི་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ལ་སྦྱོར་བའི་བར་དུ་གཅོད་པ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་འདོར་བ་དང༌། སེམས་ཅན་ཡོངས་སུ་སྨིན་པ་བྱེད་པའི་སྦྱོར་བའི་བར་དུ་གཅོད་པ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་ཁོང་ཁྲོ་བའི་སེམས་དང༌། མ་ནོར་བར་སྦྱོར་བའི་བར་དུ་གཅོད་པ་ལྟ་བར་གྱུར་པ་ཐམས་ཅད་ལ་མི་རྟོག་པ་དང༌། ཡོངས་སུ་རྟོག་པར་སྦྱོར་བའི་བར་དུ་གཅོད་པའི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་མངོན་པའི་ང་རྒྱལ་ཅན་ནོ། །དེ་ལས་བཟློག་པ་ནི་བདག་ཉིད་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ལས་མི་གཡོས་པ་དང༌། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་མི་སྒྲུབ་པའི་ཞི་ཡོངས་སུ་སྤོང་བ་དང༌། ལོག་པར་སྒྲུབ་པའི་གཞི་རྣམ་པར་སྤོང་བ་དང༌། ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་མི་འགྱུར་བར་ཡང་དག་པར་སྒྲུབ་པའི་གཞི་ཡོངས་སུ་སྤོང་བས་བདུད་ལས་ཤིན་ཏུ་འདའ་བར་རིག་པར་བྱའོ། །ཆོས་བཞི་པོ་འདི་དག་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་དགེ་བའི་རྩ་བ་ཐམས་ཅད་སྡུད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དགེ་བ་རྣམ་པ་བཞིའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་ཆོས་བཞི་པོ་དག་དགེ་བའི་ཆོས་སྡུད་པར་འགྱུར་བར་རིག་པར་བྱ་སྟེ། མཉམ་པར་བཞག་པའི་ས་པ་སྟེ། བསྒོམ་པའི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་དང༌། མཉམ་པར་མ་བཞག་པའི་ས་པ་ལ་རྣམ་པ་གསུམ་སྟེ། སེམས་ཅན་ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་བྱེད་པའི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་དང༌། བྱ་དཀའ་བ་སྤྱོད་པའི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་དང༌། ཐོས་པ་དང་སེམས་པའི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བའོ། །ཚུལ་འཆོས་པ་མེད་པར་དགོན་པ་ལ་གནས་ཏེ་བསྒོམ་པས་ནི་བསྒོམ་པའི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བའི་དགེ་བ་སྟོན་ཏོ། །ལན་དུ་ཕན་འདོགས་པར་རེ་བ་མེད་པར་སེམས་ཅན་སྨིན་པར་བྱེད་པར་སྦྱོར་བས་ནི་སེམས་ཅན་ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་བྱེད་པའི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བའོ། །སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་ལུས་དང་སྲོག་གཏོང་ཞིང་དམ་པའི་ཆོས་ཡོངས་སུ་ཚོལ་བའི་རྩོམ་པས་ནི་དཀའ་བ་སྤྱོད་པའི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བའོ། །ཐོས་པ་དང་དོན་གྱིས་ངོམས་མི་མྱོང་ཞིང༌། དགེ་ བའི་རྩ་བའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཡང་དག་པར་སྡུད་པའི་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱིས་ནི་ཐོས་པ་དང༌། སེམས་པའི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བའོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་དཔག་ཏུ་མེད་པ་བཞི་སྟེ། བཞི་གང་ཞེ་ན། ཞེས་བྱ་བ་ནི་སེམས་ཅན་རྣམས་གནས་བཞི་ལས་རྣམ་པར་གནོན་པའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་བཞི་པའོ། །བཞི་པོ་གང་དག་ལས་ཤེན་སོམ་ཉི་དང་ཡིད་གཉིས་དང༌། ཐེ་ཚོམ་དང༌། ངན་སོང་དང་ངན་འགྲོ་ལོག་པར་ལྟུང་བ་དང༌། ཐེག་པ་ཆུང་དུ་ལ་མོས་པ་དང༌། བསྟན་པ་ལ་གནོད་པར་སེམས་ཤིང་ཁོང་ཁྲོ་བ་ལས་སོ། །དེ་ལ་ཟང་ཟིང་མེད་པའི་སེམས་ཀྱིས་ཆོས་བྱིན་པས་ན་སོམ་ཉི་དང༌། ཡིད་གཉིས་དང། ཐེ་ཚོམ་ལས་བཟློག་གོ །ངན་ཚུལ་ངན་པ་རྣམས་ལ་ཆེར་སྙིང་རྗེ་བས་ནི་ངན་སོང་ངན་འགྲོ་ལོག་པར་ལྟུང་པ་ལས་བཟློག་གོ །སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་སྟོན་པས་ནི་ཐེག་པ་ཆུང་དུ་ལ་མོས་པ་ལས་བཟློག་གོ །ཉམ་ཆུང་བ་རྣམས་ལ་བཟོད་པས་སྟེན་པས་ནི་བསྟན་པ་ལ་གནོད་པར་སེམས་ཤིང༌། ཁོང་ཁྲོ་བ་ལས་བཟློག་སྟེ། ཉམ་ཆུང་བ་རྣམས་རྗེས་སུ་མ་སྲུང་བས་བསྟན་པ་ལ་ཁོང་ཁྲོ་བའོ། །འོད་སྲུངས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ནི་མིང་ཙམ་གྱིས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཞེས་མི་བྱ་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡང་དག་པར་སྒྲུབ་པའི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་མདོ་སྡེའི་མཚམས་སྦྱོར་བ་རྩོམ་མོ། །ཆོས་སྤྱོད་པ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་པས་ནི་ཁྱད་པར་དང༌། ཁྱད་པར་མེད་པ་དང༌། གཏོགས་པ་དང་ཐབས་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཆོས་སྤྱོད་པ་ནི་ཉན་ཐོས་པ་ལ་སོགས་པ་ལས་སོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྤྱོད་པ་ཁྱད་པར་དུ་སྟོན་ཏོ། །སྙོམས་པར་སྤྱོད་པས་ནི་བདག་དང་གཞན་མཉམ་པ་ཉིད་པས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྤྱོད་པ་ཁྱད་པར་མེད་པ་སྟོན་ཏོ། །དགེ་བ་སྦྱོར་བས་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྤྱོད་པ་གཏོགས་པར་སྟོན་ཏེ། དགེ་བ་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པ་མཐར་ཕྱིན་པས་སངས་རྒྱས་སུ་འགྲུབ་པར་གཏོགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཆོས་ལ་གནས་པས་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྤྱོད་པ་འདིའི་ཐབས་སྟོན་ཏོ། །དེ་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཆོས་སྤྱོད་པ་ནི་ཁྱད་པར་རྣམ་པ་ལྔས་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པ་ལས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པར་སྟོན་ཏེ། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་ཕན་པ་དང་བདེ་བའི་བསམ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསམ་པའི་ཁྱད་པར་ཏེ། བསམ་པ་དག་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བདག་དང་འདྲ་བར་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་ཕན་པ་དང་བདེ་བར་བསམ་པ་ཡིན་ཏེ། ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །སྦྱོར་བའི་ཁྱད་པར་རྣམ་པ་བཞི་སྟེ། ཐམ
Chinese
犹如获得珍贵的法藏等，应当了知这四种。世间的四种事物是观看的享受，如舞蹈等；听闻的享受，如歌声等；忆念的享受，如仓库和宝库等；以及触觉的享受，如饮食和穿戴等。因此，应当了知观看佛、听闻佛、思维佛和禅修佛。这四种超胜魔的法，是通过掌控四魔而了知为超胜魔的四法。四魔是：断绝与大乘结合的菩提心；断绝使众生成熟的结合，即对一切众生生起嗔恨心；断绝无误结合，即对一切所见不作分别；以及断绝完全分别，即对一切众生怀有强烈的我慢。与此相反的是，自身不从大乘退转，完全舍弃对一切众生不作利益的寂止，彻底舍弃邪恶的修行之基，以及完全舍弃不能圆满成就的正修行之基，从而了知为超胜魔。这四种法被称为菩萨积聚一切善根，这是通过四种善的方式，了知这四法能够积聚善法。处于等持位时，随行于禅修；处于非等持位时，有三种方式：随行于使众生成熟，随行于难行之行，以及随行于听闻和思维。毫不虚伪地住在寂静处禅修，这显示了随行于禅修的善。不期望回报地致力于使众生成熟，这是随行于使众生成熟。对一切众生施舍身命，并精勤寻求殊胜的法，这是随行于难行之行。不满足于听闻和意义。
English
Like finding a great treasure of Dharma, etc., these four should be known. The four worldly things are the enjoyment of seeing, such as dancing, etc.; the enjoyment of hearing, such as singing, etc.; the enjoyment of remembering, such as warehouses and treasuries, etc.; and the enjoyment of touching, such as eating and wearing, etc. Therefore, one should know seeing the Buddha, hearing the Buddha, thinking of the Buddha, and meditating on the Buddha. These four dharmas that greatly transcend the maras should be known as the four dharmas that greatly transcend the maras by controlling the four maras. The four maras are: cutting off the bodhicitta that connects to the Great Vehicle; cutting off the connection that ripens sentient beings, which is generating anger towards all sentient beings; cutting off the connection without error, which is not discriminating against all that is seen; and cutting off complete discrimination, which is having strong pride towards all sentient beings. The opposite of this is not retreating from the Great Vehicle itself, completely abandoning the peace that does not benefit all sentient beings, thoroughly abandoning the basis of evil practice, and completely abandoning the basis of correct practice that cannot be perfectly accomplished, thereby knowing it as greatly transcending the maras. These four dharmas are said to be the accumulation of all the roots of virtue of a Bodhisattva, which is through the four ways of virtue, knowing that these four dharmas can accumulate virtuous dharmas. When in a state of equipoise, following meditation; when in a state of non-equipoise, there are three ways: following the ripening of sentient beings, following difficult practices, and following hearing and thinking. Residing in a solitary place without pretense and meditating, this shows the virtue of following meditation. Engaging in ripening sentient beings without expecting a return, this is following the ripening of sentient beings. Giving away body and life to all sentient beings and diligently seeking the excellent Dharma, this is following difficult practices. Not being satisfied with hearing and meaning.
Chinese
行，以精进如实摄集一切善之根本法，是随闻、思而行。菩萨的福德资粮有四种不可估量。何为四？名为有情众生从四处压伏而转为自在的四者。从哪四者中解脱呢？从悭吝和犹豫、怀疑，以及恶趣和恶道堕落，还有信奉小乘，以及对教法怀有损害之心和愤怒中解脱。其中，以无杂染之心布施佛法，能从悭吝、犹豫和怀疑中解脱。对一切恶劣之境生起大悲心，能从恶趣、恶道和堕落中解脱。向一切有情众生宣说菩提心，能从信奉小乘中解脱。以忍辱对待弱小者，能从对教法怀有损害之心和愤怒中解脱，不守护弱小者则会对教法生起愤怒。光明守护！仅凭菩萨之名不能称为菩萨，这是为了显示如实修持的种种差别，故而撰写经部的连接文。提到修法等，是为了说明差别、无差别、所属和方法。修法是从声闻等开始的。特别宣说菩萨的行持。以平等行持，即以自他平等之性，对一切有情众生宣说菩萨行持的无差别性。以修善，则宣说菩萨行持的所属，因为善极度清净圆满，最终属于成就佛果。安住于法，则宣说此菩萨行持的方法。其中，菩萨的修法以五种差别胜过声闻等，即对一切有情众生怀有利益和安乐之心，这是发心的差别。发心清净的菩萨，如同对待自己一样，对一切有情众生怀有利益和安乐之心，而声闻等则不然。加行的差别有四种。
English
Practicing, with diligence in truly gathering all the root dharmas of virtue, is to follow hearing and thinking. The accumulations of merit of a Bodhisattva are immeasurable, fourfold. What are the four? It is called the fourfold because sentient beings are empowered to be completely subdued from four places. From which four are they liberated? From stinginess and hesitation, doubt, and falling into bad realms and bad paths, as well as devotion to the Lesser Vehicle, and from thinking of harming the teachings and anger. Among these, by giving the Dharma with a mind free from defilement, one is turned away from stinginess, hesitation, and doubt. By having great compassion for all evil ways, one is turned away from falling into bad realms, bad paths. By showing the mind of enlightenment to all sentient beings, one is turned away from devotion to the Lesser Vehicle. By relying on patience towards the weak, one is turned away from thinking of harming the teachings and anger, and not protecting the weak causes anger towards the teachings. Light Protector! One should not be called a Bodhisattva merely by the name of a Bodhisattva, this is to show the various distinctions of truly practicing, therefore, the connecting text of the sutras is composed. Mentioning Dharma practice and so on, is to show the distinction, non-distinction, belonging, and method. Dharma practice starts from the Shravakas and so on. The conduct of a Bodhisattva is particularly shown. By practicing equally, that is, by the nature of equality between self and others, the non-distinction of the Bodhisattva's conduct is shown to all sentient beings. By cultivating virtue, the belonging of the Bodhisattva's conduct is shown, because virtue is extremely pure and complete, ultimately belonging to the accomplishment of Buddhahood. By abiding in the Dharma, the method of this Bodhisattva's conduct is shown. Among these, the Bodhisattva's Dharma practice surpasses the Shravakas and so on with five kinds of distinctions, that is, having the thought of benefiting and bringing happiness to all sentient beings, this is the distinction of intention. A Bodhisattva with a pure intention, like treating oneself, has the thought of benefiting and bringing happiness to all sentient beings, but the Shravakas and so on are not like that. The distinction of application is fourfold.