Tibetan
ག་པ་ན་ཡང་གང་དུ་ཡང་མི་སྩོགས་སོ་སྙམ་མོ། །དེ་ལྟར་གང་རབ་ཏུ་འདོད་པ་དེ་ནི་བདག་མེད་པར་བཟོད་པའོ། །སྨྲས་པ། གང་གི་ཚེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བདག་མེད་པའི་བཟོད་པ་སེམས་ཅན་མི་དམིགས་པ་ན་སེམས་ཅན་གྱི་བྱ་བ་ལ་རྒྱབ་ཀྱིས་ཕྱོགས་པར་འགྱུར་ན་ཅིའི་ཕྱིར་དེའི་བདག་ མེད་བཟོད་པ་བཤད། སྨྲས་པ། སེམས་ཅན་གྱི་དགོས་པ་བྱ་བའི་ནུས་པ་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། སེམས་ཅན་གྱི་དགོས་པ་བྱ་བའི་ནུས་པ་བསྐྱེད་པའི་དོན་དུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་བདག་མེད་པའི་བཟོད་པ་བསྟན་ཏོ། །བདག་མེད་པའི་བཟོད་པ་དེས་ཉོན་མོངས་པ་རྣམ་པར་བསལ་བའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་ཅན་དུ་འདུ་ཤེས་པ་རྣམ་པར་བཤིག་པ་དང༌། འདུ་བྱེད་རྣམས་གཡོ་བ་མེད་པ་དང༌། རྐྱེན་ལ་རག་ལུས་པར་ཤེས་ནས་སེམས་ཅན་གྱི་ཉེས་པ་དང༌། འདུ་བྱེད་ཀྱི་ཉེས་པ་རྣམས་ཀྱིས་གནོད་པར་གྱུར་པ་ན་ཡང་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཡོངས་སུ་མི་གཏོང་ངོ༌། །སེམས་པ་ཉིད་ལ་གནས་ཏེ། སེམས་ཅན་ལ་ལྟ་བས་ཤེས་རབ་དང་སྙིང་རྗེ་སྒྲུབ་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་ནས་སངས་རྒྱས་སུ་སྒྲུབ་ཀྱི་བར་དུ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཐོབ་པར་བྱེད་པའི་དགེ་བའི་རྩ་བ་སྣ་ཚོགས་སོག་གོ །སྨྲས་པ། སྟོང་པ་ཉིད་ལ་མོས་པ་དང༌། བདག་མེད་པའི་བཟོད་པ་གཉིས་ལ་བྱེ་བྲག་ཅི་ཡོད། སྨྲས་པ། སྟོང་པ་ཉིད་ལ་མོས་པ་ནི་འདུ་བྱེད་ཐམས་ཅད་ལ་རབ་ཏུ་རྣམ་པར་འབྱེད་པར་འཇུག་པའི་ཕྱིར་ཆོས་ཀྱི་རྟོགས་པའི་རྒྱུའོ། །བདག་མེད་པའི་བཟོད་པ་ནི་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་བ་སྟེ། དེ་ནི་སེམས་ཅན་ཀྱི་རྫས་རབ་ཏུ་འབྱེད་པར་ཞུགས་པའི་ཕྱིར་ཆོས་ཙམ་དུ་མཐོང་བའི་རྒྱུའོ། །སྟོང་པ་ཉིད་ལ་མོས་པས་ནི་ཆོས་ལ་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་འཛིན་པ་ཟློག་པར་བྱེད་དོ། །བདག་མེད་པའི་བཟོད་པས་ནི་སེམས་ཅན་ལ་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་འཛིན་པ་ཟློག་པར་བྱེད་དོ། །སྨྲས་པ། གང་གི་ཚེ་སེམས་ཅན་དུ་འདུ་ཤེས་པ་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོར་རིག་ན་ཅིའི་ཕྱིར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལ་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོའི་གཉེན་པོ་བདག་མེད་པར་མོས་པ་བཤད། སྨྲས་པ། སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོའི་རྒྱུའི་ཕྱིར་ཏེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་བདག་མེད་པར་ཡོངས་སུ་ཤེས་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་ཅན་གྱི་ཁམས་ལ་དམིགས་ཏེ། ཀྱེ་མའོ་ཆོས་སུ་བསྡུ་བ་སེམས་ཅན་ཞེས་བྱ་བ་མ་རིག་པས་ལྡོངས་པ་བདག་མེད་པའི་ཆོས་རྣམས་ལ་མེད་པ་ལས་སེམས་ཅན་དུ་འདུ་ཤེས་པར་སྒྲོ་བཏགས་ནས་ང་དང་བདག་ཏུ་མངོན་པར་ཞེན་པ་འདི་དག་ནི་སྲིད་པར་འགྱུར་བའི་ལས་རྣམས་སོགས་ཏེ། གང་དག་གིས་འདི་དག་འཁོར་བ་ན་སྐྱེ་བ་འཆིང
Chinese
無論何處，無論何地，都不會退轉，我這樣想。像這樣最希望的就是無我的忍耐。問：菩薩在無我的忍耐中，不見眾生，如果背離了眾生的事業，為何要宣說那無我的忍耐？答：為了生起利益眾生的事業能力。為了生起利益眾生的事業能力，才宣說菩薩的無我忍耐。以那無我的忍耐，清淨煩惱的菩薩，破壞了對眾生的認識，諸行不動搖，知道依賴因緣，即使受到眾生的過患和諸行的過患所損害，也不會捨棄菩提心。安住在心性之中，以觀察眾生，圓滿地成辦智慧和慈悲，直到成就佛果，積累各種能獲得一切智智的善根。問：對空性的信解和無我的忍耐，兩者有何差別？答：對空性的信解，是進入完全辨別一切諸行的緣故，是證悟佛法的因。無我的忍耐，是自相的行境，那是因為進入完全辨別眾生的自性，是僅僅見到法的因。對空性的信解，能遮止對法執著自性。無我的忍耐，能遮止對眾生執著自性。問：如果認識到對眾生的認識是大悲，為何要為菩薩宣說大悲的對治——信解無我？答：為了大悲的因。菩薩完全了知一切法無我之後，緣於眾生界，唉呀！被歸納為法的眾生，被無明所蒙蔽，在無我的法中，從無有處虛構出對眾生的認識，並執著於我與我所，這些就是導致輪迴的業等。這些業等束縛著這些眾生在輪迴中受生
English
I think that it will not retreat anywhere. That which is most desired in this way is endurance of selflessness. Question: When a Bodhisattva, in the endurance of selflessness, does not see sentient beings, if he turns his back on the activities of sentient beings, why is that endurance of selflessness taught? Answer: It is to generate the ability to act for the benefit of sentient beings. For the purpose of generating the ability to act for the benefit of sentient beings, the Bodhisattva's endurance of selflessness is taught. With that endurance of selflessness, the Bodhisattva who has purified afflictions, destroys the perception of sentient beings, the aggregates are unwavering, and knowing that they are dependent on conditions, even when harmed by the faults of sentient beings and the faults of the aggregates, he does not abandon the mind of enlightenment. Remaining in the nature of mind itself, by observing sentient beings, he perfectly accomplishes wisdom and compassion, and until he accomplishes Buddhahood, he accumulates various roots of virtue that enable him to attain omniscience. Question: What is the difference between faith in emptiness and endurance of selflessness? Answer: Faith in emptiness is the cause of realizing the Dharma because it leads to completely distinguishing all aggregates. Endurance of selflessness is the object of one's own characteristics, and that is the cause of seeing only Dharma because it enters into completely distinguishing the substance of sentient beings. Faith in emptiness prevents grasping at Dharma as inherent existence. Endurance of selflessness prevents grasping at sentient beings as inherent existence. Question: If the perception of sentient beings is recognized as great compassion, why is faith in selflessness, the antidote to great compassion, taught to Bodhisattvas? Answer: For the cause of great compassion. After the Bodhisattva has completely known that all Dharmas are selfless, he focuses on the realm of sentient beings. Alas! Sentient beings, who are categorized as Dharma, are blinded by ignorance. In the selfless Dharmas, they fabricate the perception of sentient beings from nothing and cling to "I" and "mine." These are the actions that lead to samsara, etc. These actions bind these beings to be born in samsara.