Tibetan
་མ་ཡིན་ནོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེ་ལྟར་སྒྲུབ་པ་ནི་ཆོས་འཛིན་པ་འམ། དགོན་པ་འམ། བསོད་ནམས་བྱ་བ་ལ་སྦྱོར་བ་འམ། འཁོར་དང་འདུག་ཀྱང་རུང་སྟེ། བདག་མ་རུང་བར་བྱེད་དོ། །དེའི་གཉེན་པོར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཡང་དག་པའི་ཡོན་ཏན་རིག་པར་བྱ་སྟེ། འོད་སྲུངས་བཞི་པོ་འདི་དག་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཡང་དག་པའི་ཡོན་ཏན་ནོ། །བཞི་གང་ཞེ་ན་ཞེས་རྒྱ་ཆེར་གསུངས་པའོ། །དེ་ལ་སྟོང་པ་ཉིད་ལ། མོས་པས་འཐོབ་པ་དང་བཀུར་སྟི་འདོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ལས་ཀྱི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ལ་ཡིད་ཆེས་པས་ཆོས་དོན་དུ་གཉེར་ཏེ། ཆོས་ཀྱི་རྒྱུ་བསོད་ནམས་མང་དུ་སོགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །བདག་མེད་པ་ལ་བཟོད་པས། བརྗོད་པའི་སྒྲ་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་འདོད་པ་ཡིན་ནོ། །སྙིང་རྗེ་བས་བྱང་ཆུབ་ སེམས་དཔའ་ཡོན་ཏན་འདོད་པ་ཡིན་ནོ། །བསམ་པས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པར་སོང་བས་བདག་བདེ་བར་འདོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །སྦྱོར་བ་འཁོར་བར་སོང་བས་སེམས་ཅན་གྱི་སྡུག་བསྔལ་སེལ་བར་འདོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །སེམས་ཅན་ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་བྱེད་པ་ལ་ལྟ་བའི་སྦྱིན་པས་འཁོར་གྱི་ཚོགས་འདོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །རྣམ་པར་སྨིན་པ་ལ་མི་རེ་བས་དབེན་པ་འདོད་པ་ཡིན་ནོ། །དཀར་པོའི་ཕྱོགས་ལ་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་མོས་པ་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་རྣམས་ལས་བརྩམས་པ་ཅི་དགོས། སྨྲས་པ། སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་ལམ་གྱི་ཚོགས་ཉན་ཐོས་དང༌། རང་སངས་རྒྱས་དང་ཐུན་མོང་བར་སེམས་ཤིང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ལམ་གྱི་ཁྱད་པར་ཉན་པ་ལ་དགའ་བར་གྱུར་པ་རྣམས་ལ་ཉན་ཐོས་དང༌། རང་སངས་རྒྱས་དང་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་སངས་རྒྱས་སུ་སྒྲུབ་པ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཆོས་མངོན་པར་བརྗོད་པའི་ཕྱིར། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཞི་ཞེས་གསུངས་སོ། །སྨྲས་པ། ཅིའི་ཕྱིར་བཞི་ཁོ་ན་སྟེ། མི་མང་མི་ཉུང༌། སྨྲས་པ། ལ་ལ་ན་རེ་ཧ་ཅང་སྐྱོན་དུ་འགྱུར་བས་ཀླན་ཀར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །ཡང་རྨད་དུ་བྱུང་བའི་ཆོས་ཀྱི་རྒྱུ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་བཞི་སྟེ། སྟོང་པ་ཉིད་ཡུན་རིང་པོར་ཤིན་ཏུ་བསྒོམས་པའི་ཕྱིར་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཐོབ་པའི་སྟོང་པ་ཉིད་བསྒོམ་པའི་རྒྱུ་འདྲ་བས་སྐྱེ་དགུ་མ་རིག་པར་གྱུར་པ་རྣམས་ཀྱི་མ་རིག་པ་གདུལ་བའི་ཕྱིར་ཆོས་བསྟན་པ་ན་གུས་པར་འགྱུར་རོ། །ང་རྒྱལ་མེད་པ་བདག་མེད་པ་ཤིན་ཏུ་བསྒོམས་པས། སྐྱེ་དགུ་ང་རྒྱལ་དང་ལྡན་པ་རྣམས་ཀྱི་ང་རྒྱལ་གདུལ་བའི་ཕྱིར་ཆོས་བསྟན་པ་ན་གུས་པར་འགྱུར་རོ། །བསམ་པ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་རབ་ཏུ་ཞི་བ་ཤིན་ཏུ་བསྒོམས་པས་སྐྱེ་དགུ་མ་ཞི་བ་རྣམས་ཉེ་བར་ཞི་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཆོས་བསྟན་པ་ལ་གུས་པར་འགྱུར་རོ། །སེར་སྣའི་གཉེན་པོ་ཆོས་དང་ཟང་ཟིང་གི་སྦྱིན་པ་ཤིན་ཏུ་བསྒོམས་པས་སྐྱེ་དགུ་ལེན་པ་ལ་དགའ་བ་རྣམས་ཀྱི་ལེན་པ་ཀུན་དུ་གཞོམ་པའི་ཕྱིར་ཆོས་བསྟན་པ་ན་གུས་པར་འགྱུར་རོ། །ཡང་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཚོགས་ཐམས་ཅད་བསྡུས་པའི་ཕྱིར་བཞི་སྟེ། མདོར་བསྡུ་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཚོགས་གཉིས་ཏེ། ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་དང་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་སོ། །དེ་ལྟར་སྟོང་པ་ཉིད་དང༌། བདག་མེད་པ་ལ་མོས་པ་དང༌། བསམ་པ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ནི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་སོ། ། ལས་ཀྱི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ལ་ཡིད་ཆེས་པ་ལ་སོགས་པའི་ཚིག་ལྷག་མ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་སོ། །ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་གིས་ཚོགས་སུ་བསྡུས་པའི་ཕྱིར་བཞི་སྟེ། དེ་ལ་སེམས་ཅན་ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་བྱེད་པ་ལ་ལྟ་ཞིང༌། རྣམ་པར་སྨིན་པ་ལ་མི་རེ་བའི་ཆོས་དང༌། ཟང་ཟིང་གི་སྦྱིན་པས་ནི་སྦྱིན་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ཚོགས་སོ། །བསམ་པ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པས་ནི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ཚོགས་ཏེ། བསམ་པ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་འཁོར་པས་སྐྱོ་ནས་ངང་ཚུལ་ངན་པའི་རྒྱུ་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་རྣམ་པར་སེལ་བ་རང་བཞིན་གྱི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཉིད་ཀྱིས་ས་བོན་གྱི་ཆོས་རབ་ཏུ་འཐོབ་པོ། །བདག་མེད་པའི་བཟོད་པས་ནི་བཟོད་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ཚོགས་ཏེ། བདག་མེད་པའི་བཟོད་པ་དང་ལྡན་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་ཅན་དུ་འདུ་ཤེས་པའི་གནས་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་རྣམ་པར་བསལ་བའི་ཕྱིར་སེམས་ཅན་གྱི་ཉེས་པ་རྣམས་ཀྱིས་མི་འཁྲུགས་པ་ཡིན་ནོ། །ལས་ཀྱི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ལ་ཡིད་ཆེས་པ་དང༌། སྦྱོར་བ་འཁོར་བར་སོང་བས་ནི་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ཚོགས་ཏེ། བསོད་ནམས་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་ཀྱི་འབྲས་བུ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ལ་ཡིད་ཆེས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནི་འཁོར་བའི་སྡུག་བསྔལ་མི་ཟད་པས་ཉེན་པའི་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་ལྟ་བ་དང་བསྟན་པས་འཁོར་བའི་སྡུག་བསྔལ་ལ་ཇི་མི་སྙམ་པའི་འཁོར་བ་ཉིད་དུ་སྦྱོར་བ་ནི་དགེ་བའི་རྩ་བ་མངོན་པར་སྤེལ་བའི་ཕྱིར་བརྩོན་འགྲུས་ཆེན་པོ་རྩོམ་མོ། །སྙིང་རྗེ་ཆེ་བས་ནི་བསམ་གཏན་གྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ཚོགས་ཏེ། སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་ནི་རྩ་བའི་བསམ་གཏན་དུ་གཏོགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྟོང་པ་ཉིད་ལ་མོས་པས་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ཚོགས་སོ། །བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཡོངས་སུ་མི་གཏོང་བའི་བྱང་ཆུབ་
Chinese
不是的。菩萨那样修行，无论是执持佛法，还是住在寺院，还是行持善业，或者与眷属共处，都会使自己变得不好。为了对治这种情况，应当了解菩萨的真正功德。这四种光护就是菩萨的真正功德。哪四种呢？这是广说的内容。其中，对于空性，不是以信解获得和希求恭敬。对于业的成熟，以相信而为了佛法去精进，是为了佛法的因，为了增长福德等。对于无我，以安忍，希求言说的偈颂。以慈悲心，菩萨希求功德。以意乐趣入涅槃，不是希求自己安乐。以行为趣入轮回，不是希求遣除众生的痛苦。在使众生完全成熟方面，以观看的布施，不是希求眷属的集聚。不期待异熟果报，而是希求寂静。在白净方面，从信解空性等法开始，有什么必要呢？回答说：布施等道之聚是声闻和独觉佛共同的，心想乐于听闻菩萨道的差别，为了向他们宣说声闻和独觉佛不共同的，能够成佛的菩萨之法，所以世尊说了四种。问：为什么唯独是四种呢？不多也不少。回答说：有些人说，太多会变成过失，所以不会争论。又是为了显示奇妙的佛法之因，所以是四种。因为长久地修习空性，所以获得一切智智，因为修习空性的因相似，为了调伏愚昧的众生的愚昧，所以在说法时会恭敬。没有我慢，因为修习无我，为了调伏具有我慢的众生的我慢，所以在说法时会恭敬。意乐涅槃，极其寂静，因为修习，所以使不寂静的众生趋于寂静。
English
It is not. A Bodhisattva who practices in that way, whether holding the Dharma, residing in a monastery, engaging in meritorious deeds, or being with retinue, makes oneself bad. As an antidote to this, one should understand the true qualities of a Bodhisattva. These four light protectors are the true qualities of a Bodhisattva. What are the four? This is the extensively spoken content. Among them, regarding emptiness, it is not to be obtained through faith and to desire reverence. Regarding the ripening of karma, by believing, one strives for the sake of the Dharma, for the sake of the cause of the Dharma, to increase merit, etc. Regarding selflessness, with patience, one desires the verses of speech. With compassion, a Bodhisattva desires qualities. With intention entering Nirvana, one does not desire one's own happiness. With action entering Samsara, one does not desire to eliminate the suffering of sentient beings. In making sentient beings fully ripen, with the giving of sight, one does not desire the gathering of retinue. Not expecting the result of maturation, but desiring solitude. On the side of the white, starting from the Dharma of faith in emptiness, etc., what is the need? It is said: The accumulation of paths such as giving is common to Sravakas and Pratyekabuddhas, thinking of those who are happy to hear the differences of the Bodhisattva path, in order to proclaim the Dharma of the Bodhisattva, which is not common to Sravakas and Pratyekabuddhas, which can attain Buddhahood, therefore the Bhagavan said four. Question: Why only four? Not many, not few. Answer: Some say that too many would become a fault, so there would be no dispute. Also, in order to show the cause of the wonderful Dharma, there are four. Because of practicing emptiness for a long time, one attains omniscience, because the cause of practicing emptiness is similar, in order to subdue the ignorance of ignorant beings, one will be respectful when teaching the Dharma. Without pride, because of practicing selflessness, in order to subdue the pride of proud beings, one will be respectful when teaching the Dharma. Intention Nirvana, extremely peaceful, because of practice, it makes unpeaceful beings tend to peace.
Chinese
为了恭敬地宣说佛法。由于精进修习对治悭吝的佛法和财物布施，为了摧毁众生乐于索取的习性，因此恭敬地宣说佛法。或者，为了摄集一切菩萨的眷属，共有四种。简而言之，菩萨的眷属有两种，即智慧资粮和福德资粮。如此，信解空性和无我，以及意乐出离轮回，是智慧资粮。 信赖业果等其余语句，则是福德资粮。以六波罗蜜多摄集资粮，共有四种。其中，观察成熟一切有情，以及不希求异熟果的法，以及财物布施，是布施波罗蜜多的资粮。意乐出离轮回，是持戒波罗蜜多的资粮。意乐出离轮回的菩萨，厌离轮回，以自性之戒律遣除恶劣习性的因——烦恼，从而获得殊胜的种子之法。信解无我之忍辱，是忍辱波罗蜜多的资粮。具有无我忍辱的菩萨，为了遣除将有情执为有情之处的烦恼，不会因有情的过失而动摇。信赖业果，以及行持趋向轮回，是精进波罗蜜多的资粮。信赖福德和智慧资粮之果——一切智智的菩萨，以观察和教导被轮回无尽痛苦所逼迫的有情，对于轮回的痛苦毫不畏惧，在轮回中行持，为了增上善根而发起大精进。大悲心是禅定波罗蜜多的资粮，因为大悲心属于根本禅定。信解空性是般若波罗蜜多的资粮。不舍菩提心的菩提
English
To respectfully teach the Dharma. Because of diligently cultivating the Dharma that counteracts miserliness and material giving, in order to destroy the habit of beings who are fond of taking, therefore, one respectfully teaches the Dharma. Or, in order to gather all the retinues of Bodhisattvas, there are four types. In short, there are two types of Bodhisattva retinues: the accumulation of wisdom and the accumulation of merit. Thus, faith in emptiness and selflessness, and the intention to renounce samsara, are the accumulation of wisdom. Trusting in the ripening of karma and other remaining words are the accumulation of merit. There are four ways to gather accumulations with the six paramitas. Among them, observing the ripening of all sentient beings, and the Dharma of not expecting different results, and material giving, are the accumulation of the giving paramita. The intention to renounce samsara is the accumulation of the discipline paramita. A Bodhisattva with the intention to renounce samsara, being weary of samsara, eliminates the cause of bad habits—afflictions—with the discipline of self-nature, thereby obtaining the excellent Dharma of the seed. Faith in the patience of selflessness is the accumulation of the patience paramita. A Bodhisattva with the patience of selflessness, in order to eliminate the afflictions of the place where sentient beings are perceived as sentient beings, will not be disturbed by the faults of sentient beings. Trusting in the ripening of karma, and the practice of going to samsara, is the accumulation of the diligence paramita. A Bodhisattva who trusts in the result of the accumulation of merit and wisdom—omniscience—observes and teaches sentient beings who are oppressed by the endless suffering of samsara, and is not afraid of the suffering of samsara, and practices in samsara, and initiates great diligence in order to increase the roots of virtue. Great compassion is the accumulation of the meditation paramita, because great compassion belongs to the root meditation. Faith in emptiness is the accumulation of the prajna paramita. The Bodhi who does not abandon the mind of Bodhi