Tibetan
། དེ་དེ་ལྟར་སྐྱོན་ལ་མཁས་པས་སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་སྟོང་བ་ཉིད་སྒོམ་པ་ལ་རྣལ་འབྱོར་དུ་བྱེད་དོ། །དེ་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་སྒོམ་པ་མང་བས་གནས་གང་དང་གང་དག་ལ་སེམས་འཇུག་ཅིང༌། སེམས་མངོན་པར་དགའ་བའི་གནས་དེ་དང་དེ་ལ་རང་བཞིན་ཡོངས་སུ་བཙལ་ན་སྟོང་པར་རྟོགས་སོ། །སེམས་གང་ཡིན་པ་དེ་ཡང་ཡོངས་སུ་བརྟགས་ན་སྟོང་པར་རྟོགས་སོ། །སེམས་གང་གིས་ཡོངས་སུ་བརྟགས་པ་དེ་ཡང་ཡོངས་སུ་བཙལ་ན་སྟོང་པར་རྟོགས་སོ། །དེ་དེ་ལྟར་རྟོགས་པས་མཚན་མ་མེད་པ་ལ་རྣལ་འབྱོར་དུ་བྱེད་དོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །འཕགས་པ་དཀོན་མཆོག་བརྩེགས་པ་ལས་ཀྱང༌། །ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་ནི་གནས་ནས་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཀྱང་འཐོབ། །ཏིང་ངེ་འཛིན་རྣམས་ཐོབ་པས་ཤེས་རབ་ཤིན་ཏུ་སྒོམ། །ཤེས་རབ་ཀྱིས་ནི་ཡེ་ཤེས་རྣམ་པར་དག་པ་འཐོབ། །ཅེས་གསུངས་སོ། །འཕགས་པ་དགོངས་པ་ངེས་པར་འགྲེལ་པ་ལས་ཀྱང༌། བསམ་གཏན་གྱིས་ནི་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་རྣམ་པར་འཇིལ་ལོ། །ཤེས་རབ་ཀྱིས་ནི་བག་ལ་ཉལ་ཡོངས་སུ་སྤོང་ངོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །འཕགས་པ་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་རྒྱལ་པོའི་མདོ་ལས་ཀྱང༌། གལ་ཏེ་ཆོས་ལ་བདག་མེད་སོ་སོར་རྟོག །སོ་སོར་དེ་བརྟགས་ གལ་ཏེ་སྒོམ་པ་ནི། །དེ་ཉིད་མྱ་ངན་འདས་ཐོབ་འབྲས་བུའི་རྒྱུ། །རྒྱུ་གཞན་གང་ཡིན་དེས་ནི་ཞིར་མི་འགྱུར། །ཞེས་གསུངས་སོ། །འདི་ཉིད་ལས་ཀྱང༌། ཇི་ལྟར་གནས་པ་དེ་དག་ལ་ཉེ་བར་བརྟགས་པས་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་དབྱིངས་སུ་འཇུག་ཅེ་ན་ཞེས་འོག་ནས་གསུངས་སོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་ཡང་དག་པར་སོ་སོར་རྟོག་པའི་མཚན་ཉིད་ནི་འདིར་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་པར་དགོངས་སོ། །དེ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་མོད་ཀྱི་འོན་ཀྱང་དེ་ཉིད་ལས་བྱུང་བ་ཡང་དག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་མེས་དེ་བསྲེག་པར་འགྱུར་ཏེ། ཤིང་གཉིས་དྲུད་པ་ལས་བྱུང་བའི་མེས་ཤིང་དེ་གཉིས་སྲེག་པར་བྱེད་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་བསྐྱེད་པར་འདོད་པས་ཡང་དག་པར་སོ་སོར་རྟོག་པའི་མཚན་ཉིད་ལྷག་མཐོང་ལ་ཐོག་མར་བསྒོམ་པར་བྱ་སྟེ། དེས་མཚན་མ་རྣམས་ཡོངས་སུ་སྤོང་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལ་རྣལ་འབྱོར་བས་བསྒོམ་པའི་ཚེ་ཐོག་མར་བྱ་བ་ཅི་ཡོད་པ་ཐམས་ཅད་ཟིན་པར་བྱ་སྟེ། སྒྲའི་ཚེར་མ་མེད་ཡིད་དང་མཐུན་པའི་གནས་སུ་འགྲོ་བ་མཐའ་དག་མ་ལུས་པ་གདོན་པའི་བསམ་པས་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་མངོན་དུ་བྱས་ལ། ཕྱོགས་ཐམས་ཅད་བཞུགས་པའི་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་དང༌། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཐམས་ཅད་ལ་ཕྱག་བྱས་ནས། གཟུགས་རི་མོར་བྲིས་པ
Chinese
因此，像这样，由于精通过失，为了远离一切戏论，就将修习空性作为瑜伽。由于对空性修习很多，心投入到哪个和哪些处所，对于心明显欢喜的那个和那些处所，如果完全寻觅自性，就能证悟空性。哪个是心，如果也完全观察，就能证悟空性。心用什么来完全观察，如果也完全寻觅，就能证悟空性。像这样证悟，就将无相作为瑜伽，如是说。圣者《宝积经》中也说：安住于戒律，也能获得禅定。获得禅定后，就精进修习智慧。以智慧就能获得完全清净的智慧。如是说。圣者《解深密经》中也说：以禅定就能完全摧毁烦恼。以智慧就能完全舍弃习气。如是说。圣者《三摩地王经》中也说：如果对法各自证悟无我，各自那样观察，如果是修习，那本身就是获得涅槃果的因。什么其他的因也不能寂灭。如是说。此经中也说：如果像那样安住，通过接近观察，如何进入不分别的法界呢？下面会说到。因此，完全如理作意的体相，在此经中认为是不用作意。那虽然是分别的自性，然而从那本身产生的真实的智慧之火会焚烧它，就像两木摩擦产生的火会焚烧那两木一样。因此，想要生起不分别的智慧，就首先要修习完全如理作意的体相——胜观，由此就能完全舍弃诸相。对此，瑜伽士在修习时，首先要做什么，要完全抓住一切，以消除一切声音的荆棘，前往与心相合之处的想法，显现大悲心，向安住在一切方向的诸佛薄伽梵和一切菩萨顶礼，将形象画成图画
English
Therefore, like this, because of being skilled in faults, in order to be separated from all elaborations, one makes the practice of emptiness as yoga. Because of practicing emptiness a lot, the mind engages in which and which places, for that and those places where the mind is manifestly delighted, if one completely searches for the nature, one will realize emptiness. Whatever is the mind, if one also completely examines it, one will realize emptiness. Whatever the mind uses to completely examine, if one also completely searches, one will realize emptiness. Having realized it like that, one makes the signless as yoga, thus it is said. Also, in the Holy Jewel Heap Sutra, it says: By abiding in discipline, one also obtains samadhi. Having obtained samadhis, one cultivates wisdom exceedingly. By wisdom, one obtains completely pure wisdom. Thus it is said. Also, in the Holy Sutra Unraveling of Intent, it says: By contemplation, one completely destroys the afflictions. By wisdom, one completely abandons the latent tendencies. Thus it is said. Also, in the Holy King of Samadhi Sutra, it says: If one individually realizes the selflessness of phenomena, individually examines that, if it is meditation, that itself is the cause for obtaining the fruit of nirvana. Whatever other cause there is, that will not become peaceful. Thus it is said. Also in this very text, it says: If one abides in those states, how does one enter the realm of non-conceptualization by closely examining them? It will be said below. Therefore, the characteristic of perfect discrimination is considered here as non-attention. Although that is the nature of discrimination, nevertheless, the fire of true wisdom arising from that itself will burn it, just as the fire arising from rubbing two pieces of wood burns those two pieces of wood. Therefore, wishing to generate non-conceptual wisdom, one should first cultivate the characteristic of perfect discrimination, vipassana, thereby one will completely abandon the signs. For that, when a yogi meditates, one should completely grasp everything that needs to be done at the beginning, with the thought of eliminating all the thorns of sound and going to a place that is in harmony with the mind, manifesting great compassion, prostrating to the Buddhas, the Bhagavat, and all the Bodhisattvas residing in all directions, drawing the image into a picture.
Tibetan
་འམ་གཞན་ཡང་རུང་སྟེ་མདུན་དུ་གཞག་ལ། དེ་དག་ལ་ཡང་ཅི་ནུས་པས་མཆོད་དེ། སྡིག་པ་བཤགས་པ་དང༌། བསོད་ནམས་ཀྱི་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བ་བྱས་ནས། མིག་གཉིས་ཧ་ཅང་ཡང་མི་དབྱེ་བར་སྣའི་རྩེ་མོར་བལྟས་ལ་ལུས་དྲང་བོར་བསྲང་སྟེ། སྐྱིལ་མོ་ཀྲུང་ངམ། སྐྱིལ་མོ་ཀྲུང་ཕྱེད་དམ་གང་ཡང་རུང་བ་བྱས་ལ་ནང་དུ་བསྡུས་པས་བསྐྱེད་པའི་དྲན་པས་སྟན་བདེ་བ་ལ་འདུག་ནས་སོ། །ཡང་ན་ཇི་ལྟར་འདོད་པའི་སྤྱོད་ལམ་དུ་གནས་ནས་དེ་ཁོ་ན་ལ་བསྒོམ་མོ། །དེར་ཡང་ཇི་སྐད་བསྟན་པའི་མཚན་མ་སྣང་བ་ལ་སེམས་གཞག་ནས་བྱིང་བ་དང་རྒོད་པ་ལ་སོགས་པ་ཞི་བར་བྱས་ཏེ། ཞི་གནས་སྒྲུབ་པ་ལ་ཡང་དག་པའི་སོ་སོར་རྟོག་པའི་མཚན་ཉིད་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་པ་དེས་མཚན་མ་དེ་དག་ཡོངས་སུ་སྤོང་ངོ༌། །དེར་ཡང་ཇི་སྐད་ཐོས་པ་དང་བསམ་པའི་དོན་ལ་ངེས་པའི་ཚུལ་གྱིས་སོ་སོར་བརྟག་པར་བྱས་ཏེ། རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་ བར་འབྱུང་བ་བསྒོམ་པའམ། འོང་བ་དང་འགྲོ་བ་མེད་པར་སོ་སོར་བརྟག་པ་འམ་བདག་དང་གཞན་དང་གཉི་ག་ལས་མི་འབྱུང་བར་དཔྱད་པ་འམ། ཆ་ལ་སོ་སོར་བརྟག་པའམ། མདོར་ན་ཇི་ལྟར་རྟོག་པས་ཀྱང་རུང་སྟེ། དངོས་པོ་མེད་པ་ལ་མོས་པ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བ་དེ་ལྟར་སོ་སོར་བརྟག་པར་བྱའོ། །དེ་ནས་དེ་སྤོང་བ་ན་བརྒྱ་ལ་རྣལ་འབྱོར་བ་དག་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ། གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ཉེ་བར་ལེན་པའི་ཕུང་པོ་འདི་དག །དོན་དམ་པར་མ་སྐྱེས་སུ་ཟིན་ཀྱང་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དག་ནི་སྐྱེས་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ། །གཞན་དུ་ན་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་སེར་སྣ་ལ་སོགས་པའི་གཉེན་པོ་དང༌། ལོངས་སྤྱོད་ཆེན་པོ་ལ་སོགས་པ་འཐོབ་པ་དང༌། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཚོགས་སུ་གྱུར་པ་དེ་དག་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་མ་བསྟན་ཏོ་སྙམ་ནས། དེ་ནས་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དེ་ཀུན་དུ་འབྱུང་བར་གྱུར་ན་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཐམས་ཅད་དུ་སོང་བ་ལ་འཇུག་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་རྣམ་པར་རྟོག་པ་འདི་ཡང་དེ་བཞིན་དུ་རྣལ་འབྱོར་པས་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་པས་སྤང་བར་བྱའོ་ཞེས་སྟོན་ཏེ། དེ་རང་བཞིན་ལ་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་མཚན་མ་དེ་དག་རིམ་གྱིས་སྤོང་བ་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ནི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་འདི་དག་ནི་གཉེན་པོ་སྟེ། སེར་སྣ་ལ་སོགས་པ་དང༌། ཉོན་མོངས་པ་ལ་སོགས་པའི་སྒྲིབ་པའི་གཉེན་པོར་གྱུར་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ཇི་ལྟར་འོས་པར་སྦྱར་རོ། །རྣལ་འབྱོར་དུ་གནས་པ་ན་ཆོས་ཐམས་ཅད་མ་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར་རྣལ་འབྱོར་པས་དེ་དག་ལ་དངོས་པོ་ཉིད་དུ་མངོན་པར་ཞེན་པར་མི་བྱ་ཞིང་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དེ་
Chinese
或者其他任何东西，放在面前。然后尽己所能地供养它们，忏悔罪业，随喜功德。眼睛不要睁得太大，看着鼻尖，身体正直。以跏趺坐、半跏趺坐或任何一种坐姿，以向内收摄所产生的正念，安坐在舒适的坐垫上。或者安住在任何你喜欢的姿势中，只专注于此。在那里，将心安住在如前所述显现的相上，平息沉没和掉举等。为了修习止观，不要作意如实分别的体性，从而完全舍弃那些相。在那里，以如所听闻和思维之义确定的方式进行分别观察，修习缘起，或者分别观察无来无去，或者观察不从自、他、二者产生，或者分别观察支分。总之，无论如何观察，都要以生起对无实事物的信解的方式进行分别观察。然后，在舍弃它时，百中之一的瑜伽士会这样想：这些取蕴，即色等，虽然在胜义中已经是非生，但布施等波罗蜜多却完全是生的。否则，诸菩萨的悭吝等对治，以及获得大受用等，以及成为菩提之资粮，世尊就不会开示了。然后，如果分别念普遍生起，那就不是进入完全不分别的境界。因此，如是，瑜伽士也应不作意此分别念而舍弃之，如是宣说。通过逐渐舍弃自性中分别念的那些相，等等，这些波罗蜜多是对治，因为它们是对治悭吝等以及烦恼等障碍的对治，应如理结合。安住于瑜伽中时，由于一切法皆非生，瑜伽士不应执着于它们的实有性，以及那个分别念。
English
Or anything else, place it in front of you. Then, offer to them as much as you can, confessing sins and rejoicing in merits. Without opening your eyes too wide, look at the tip of your nose and straighten your body. Sit comfortably on a cushion with the mindfulness generated by drawing inwards in either the full lotus posture, half lotus posture, or any posture that is comfortable. Or, abide in whatever posture you like and meditate solely on that. There, settle your mind on the appearance of the signs as previously shown, pacifying sinking and excitement, etc. In order to cultivate calm abiding, do not attend to the characteristic of accurate discrimination, thereby completely abandoning those signs. There, discriminate in the manner of ascertaining the meaning of what has been heard and thought, cultivate dependent arising, or discriminate the absence of coming and going, or examine that which does not arise from self, other, or both, or discriminate the parts. In short, however you discriminate, you should discriminate in such a way that faith in the absence of things arises. Then, when abandoning that, one in a hundred yogis will think: 'These aggregates of appropriation, such as form, although they are unborn in the ultimate sense, the perfections such as giving are definitely born.' Otherwise, the antidotes to miserliness and so forth of the bodhisattvas, and the attainment of great enjoyment and so forth, and that which becomes a collection for enlightenment, would not have been taught by the Bhagavan. Then, if that conceptualization universally arises, then it is not entering into the all-gone non-conceptual state. Therefore, likewise, this conceptualization should also be abandoned by the yogi by not attending to it, thus it is shown. By gradually abandoning those signs of conceptualization in their own nature, and so forth, these perfections are antidotes, because they have become antidotes to miserliness and so forth, and to the obscurations of afflictions and so forth, apply them as is appropriate. When abiding in yoga, since all phenomena are unborn, the yogi should not manifestly cling to them as things in themselves, and that conceptualization.