Tibetan
ཉིད་དང༌། རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་སོ། །དེའི་ཆེད་དུ་ཆོས་གང་བཤད་པ་དེ་ནི་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་དབང་དུ་བྱ་བའོ། །དེ་ནི་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་མཐའ་དག་སྟེ། ཐམས་ཅད་ཀྱང་དེ་བཞིན་ཉིད་དང༌། བྱང་ཆུབ་ལ་གཞོལ་བའི་ཕྱིར་ཏེ། དགོངས་པ་ངེས་པར་འགྲེལ་བ་ལས། ཆོས་འདི་དག་ཐམས་ཅད་ནི་དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་གཞོལ་བ། དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་འབབ་པ། དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་བབ་པ། བྱང་ཆུབ་ལ་གཞོལ་བ། བྱང་ཆུབ་ལ་འབབ་པ། བྱང་ཆུབ་ལ་བབ་པ་ཞེས་རྒྱ་ཆེར་ཇི་སྐད་གསུངས་པ་ལྟ་བུའོ། །དེའི་ཆོས་ཐོས་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐོས་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་སོ། །རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་ལ་བསམ་པ་གཞག་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་རྣམ་པ་གཉིས་སུ་ཇི་སྐད་གསུངས་པ་ལ་དད་པ་དང་འདུན་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་ཏེ། བསམས་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་བསམ་པ་བསྟན་པར་བྱས་ནས་དེས་རབ་ཏུ་བསྟན་པ་དང༌། དད་པས་ནི་མངོན་པར་ཡིད་ཆེས་པ་སྐྱེ་ཞིང་འདུན་པས་ནི་མོས་པ་འཕེལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་ཏེ། རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་ལ་བསམ་པ་གཞག་པ་དེ་ལས་གཞན་དག་གིས་བསྐྱོད་མི་ནུས་པའི་དོན་ཏོ། །ཐོས་པ་དང་བསམ་པའི་ཤེས་རབ་ལ་གནས་པ་དེས་ནི་བསྡུས་པའི་དོན་དྲུག་པ་བསྟན་ཏོ། །དེ་ལ་རབ་ཏུ་གནས་པའི་བསྒོམ་པ་ལ་སྦྱོར་བས་དེའི་འོག་ཏུ་མཚན་མ་རྣམས་ཡོངས་སུ་སྤོད་པར་ཡང་དག་པར་སྦྱོར་བས་ན། མཚན་མ་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་སྤོང་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་བསྡུས་པའི་དོན་བདུན་པ་གསུངས་སོ། །མཚན་མ་དེ་ཡང་རྣམ་པ་བཞི་སྟེ། མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཀྱི་མཚན་མ་དང༌། གཉེན་པོའི་ཕྱོགས་ཀྱི་མཚན་མ་དང༌། གཉེན་པོ་བསྒོམ་པའི་འབྲས་བུའི་མཚན་མའོ། །འདི་དག་ནི་གོང་ནས་གོང་དུ་ཡང་ཞིང་ཕྲ་བས་ན། གོས་ཀྱི་དྲི་མ་བཀྲུ་བའི་རིམ་པ་བཞིན་དུ་ཇི་ལྟར་རགས་རིམ་དུ་སྤང་བའི་རིམ་པ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་དེ་ཐོག་མ་ཉིད་དུ་རང་བཞིན་ལ་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་མཚན་ མ་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་སྤོང་ངོ་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་སོ། །ཐོག་མ་མེད་པའི་དུས་ནས་མ་རིག་པའི་དབང་གིས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རང་བཞིན་ཡིད་ལ་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པ་མེད་པར་འཇུག་པ་ནི་རང་བཞིན་གྱི་མཚན་མ་རྣམས་སོ། །དེ་དག་ཀྱང་མདོར་བསྡུ་ན་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་དངོས་པོ་རྣམ་པ་གཉིས་སུ་འཇུག་སྟེ། གཟུང་བ་འམ་འཛིན་པ་ཡང་རུང་ཞེས་གང་གསུངས་པའོ། །དེ་ལ་གཟུགས་ཉེ་བར་ལེན་པའི་ཕུང་པོ་ལ་ནི་གཟུང་བའི་དངོས་པོར་འཇུག་ཕུང་པོ་ལྷག་མ་བཞི་ལ་ནི་འཛིན་པའི་དངོས་པོར་ཏེ། རྒྱས་པར་ནི་ཉེ་བར་ལེན་པའི་ཕུང་པོ་ཐ་དད་པས་རྣམ་པ་ལྡར་དབྱེ་སྟེ། ཟག་པ་དང་བཅས་པའི་དངོས
Chinese
以及，无分别的智慧。为了那个，所说的法就是无分别的范围。那是所有的大乘，一切都趋向于真如和菩提。如《解深密经》所说：“这些法都趋向于真如，流入真如，归于真如，趋向菩提，流入菩提，归于菩提。”像这样广说。所谓“听闻那个法”，就是通过听闻的智慧。所谓“在无分别上安住心”，就是以对如前所说的两种无分别的信心和欲求的特征。以思惟的智慧来显示思惟，并且通过它来善加显示。因为信心会生起明显的信赖，而欲求会增长爱乐。在无分别上安住心，是其他所不能动摇的意义。安住于听闻和思惟的智慧，这显示了第六个摄义。在那里，通过与善安住的禅定相结合，从而正确地结合于完全舍弃相，因此，所谓“完全舍弃一切相”，是说了第七个摄义。那个相也有四种，即不顺品的相，对治品的相，修习对治果的相。这些相越来越细微，就像洗涤衣服上的污垢的顺序一样，为了显示如何粗略地舍弃的次第，因此说，最初就完全舍弃对自性的分别的相。从无始以来，由于无明的力量，不作意地现起一切的自性，这就是自性的相。那些相如果简略地说，就分为所取和能取的两种事物。无论是所取还是能取，都是所说的。其中，色近取蕴是所取的事物，其余四个蕴是能取的事物。如果广说，则以不同的近取蕴来区分种类。有漏的事物
English
And, non-discriminating wisdom. For that purpose, the Dharma that is taught is to be placed in the realm of non-discrimination. That is all of the Great Vehicle, all of which are inclined towards Suchness and Bodhi. As it says in the Saṃdhinirmocana Sūtra: "All these Dharmas are inclined towards Suchness, flow into Suchness, return to Suchness, incline towards Bodhi, flow into Bodhi, return to Bodhi." It is extensively spoken like that. The phrase "having heard that Dharma" means through the wisdom of hearing. The phrase "having placed the mind on non-discrimination" means with the characteristics of faith and desire towards the two types of non-discrimination as previously stated. Having shown contemplation through the wisdom of contemplation, and through that, it is well shown. Because faith will generate manifest trust, and desire will increase love. Placing the mind on non-discrimination is the meaning that cannot be moved by others. Abiding in the wisdom of hearing and contemplation, this shows the sixth summarized meaning. There, by combining with the meditation of well-abiding, and thus correctly combining to completely abandon the signs, therefore, the saying "completely abandoning all signs" is the seventh summarized meaning. That sign also has four types: the sign of the unfavorable side, the sign of the antidote side, and the sign of the result of cultivating the antidote. These signs become increasingly subtle, just like the order of washing dirt from clothes, in order to show the order of how to roughly abandon them, therefore it is said that at the very beginning, one completely abandons all the signs of discriminating self-nature. From beginningless time, due to the power of ignorance, the self-nature of everything arises without mental fabrication, these are the signs of self-nature. Those signs, if summarized, are divided into the two categories of objects of grasping and the grasper. Whether it is the object of grasping or the grasper, that is what is said. Among them, the form aggregate of appropriation is the object of grasping, and the remaining four aggregates are the objects of the grasper. If explained in detail, the types are distinguished by the different aggregates of appropriation. Defiled things
Tibetan
་པོ་ནི་ཉེ་བར་ལེན་པའི་ཕུང་པོ་ལྔ་རྣམས་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་གང་གསུངས་པ་སྟེ། ཉེ་བར་ལེན་པ་རྣམས་ནི་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་སོ། །དེ་ལས་བྱུང་བའི་ཕུང་པོ་རྣམས་ནི་ཉེ་བར་ལེན་པའི་ཕུང་པོ་རྣམས་སོ། །གལ་ཏེ་ཐོག་མ་མེད་པའི་དུས་ནས་མ་རིག་པའི་དབང་གིས་ཞུགས་པའི་རང་བཞིན་གྱི་མཚན་མ་འདི་དག་བྱུང་ན་དེ་དག་སྤང་བར་ཇི་ལྟར་ནུས་ཏེ། དེ་དག་ཚེར་མ་དབྱུང་བ་བཞིན་དུ་སེམས་ལས་གསལ་བར་ནི་མི་རུད་ངོ་སྙམ་དུ་སེམས་པའི་བསམ་པས་དེ་དག་ཇི་ལྟར་སྤང་ཞེས་འདྲི་བའི་ལན་དུ་འདིར། མངོན་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། མངོན་དུ་ཞེས་བྱ་བའི་བཤད་པ་ནི་སྣང་བར་འགྱུར་བ་ཞེས་བྱ་བའོ། །གང་གི་ཚེ་སྣང་བར་འགྱུར་བས་མངོན་དུ་འགྱུར་བ་དེའི་ཚེ་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་པས་སྤང་བར་བྱའོ། །འདིར་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་པ་ནི་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་མེད་པ་ཙམ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། མེད་པ་ནི་དངོས་པོ་མེད་པས་གང་གི་རྒྱུའི་དངོས་པོར་ཡང་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་དག་པར་སོ་སོར་རྟོག་པ་མེད་པར་ནི་སྣང་བར་གྱུར་པའི་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་མཚན་མ་རྣམས་ཡིད་ལ་བྱེད་པར་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དེ་ལས་གཞན་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། གཟུགས་ལ་སོགས་པ་གཞན་གང་ཅི་ཡང་རུང་བ་དག་ཀྱང་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་ཏེ། དེ་དག་གི་གཉེན་པོ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དེ་དང་མི་མཐུན་པ་ཡང་དག་པར་སོ་སོར་རྟོག་པའི་མཚན་ཉིད་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་པར་དགོངས་ཏེ། མི་མཐུན་པའི་དོན་གྱིས་དགག་པ་གཟུང་བའི་ཕྱིར་མི་མཛའ་བ་དང་བརྫུན་པ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་ནོ། །ཡང་ན་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་པ་ནི་འབྲས་བུར་གྱུར་པའི་ཕྱིར་ཡང་དག་པར་སོ་སོར་རྟོག་པ་ལ་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་པའི་སྒྲར་གདགས་པས་བརྗོད་དེ་འབྲས་བུ་ཙམ་བསྟན་པས་ཀྱང་དོན་གྱི་ཤུགས་ཀྱིས་དེ་ལ་བྱ་བར་མངོན་ནོ། །དེ་ལྟར་ན་མཚན་མ་རྣམས་ཡོངས་སུ་སྤང་བར་ནུས་ཏེ། འདི་ལྟར་མ་རིག་པའི་དབང་གིས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་རྣམ་པས་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་མཚན་མ་སྣང་བ་དག་རྣལ་འབྱོར་བས་སོ་སོར་བརྟགས་ན་གང་གི་ཚེ་མི་དམིགས་པ་དེའི་ཚེ་མངོན་པར་ཞེན་པ་རྣམས་སྤོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་དག་རྣམ་པར་སྤངས་ན་མཚན་མ་མེད་པ་ཡང་རབ་ཏུ་རྟོགས་སོ། །སྒྲིབ་པ་རྣམས་སྤངས་ནས་དྲི་མ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱང་འཆར་ཏེ་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པའི་བག་ལ་ཉལ་བ་རྣམས་མ་ལུས་པར་སྤངས་པ་ཡང་འཐོབ་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་སྐད་དུ་འཕགས་པ་དཀོན་མཆོག་སྤྲིན་ལས་ཀྱང
Chinese
是说所谓的“近取蕴五者”，近取是指烦恼，从烦恼产生的蕴就是近取蕴。如果从无始以来，由于无明的力量而产生的这些自性之相，那么如何能够舍弃它们呢？如果认为这些就像拔刺一样，无法从心中清晰地去除，那么如何舍弃它们呢？为了回答这个问题，这里说了“显现”等等。所谓“显现”的解释就是“显现为”。在显现为而显现的时候，就应该通过不作意来舍弃。这里的不作意不仅仅是没有作意，因为没有就是没有事物，因此对于任何事物的因也都是不合理的。如果没有如实分别，就无法对显现的色等之相作意。也不是说作意之外的其他不作意，因为那样一来，色等其他任何事物也都会变成不作意，因为它们不是对治品。因此，所谓的不作意，是指与作意不相符的、如实分别的体性，这才是所认为的不作意。为了以不相符之义来把握遮遣，就像不友善和虚假等等一样。或者，不作意是因为成为果，所以将如实分别称为不作意的声音来表达，仅仅显示果，也通过意义的力量而显现为对此进行。这样就能完全舍弃诸相，像这样，如果瑜伽士通过无明的力量，以颠倒的方式分别显现的色等之相，那么在何时不观察到，那时为了舍弃显现的执着。如果完全舍弃了这些，也能彻底证悟无相。舍弃了障碍之后，也会生起无垢的智慧，也能获得完全舍弃贪欲等习气。
English
It is said that the so-called "five aggregates of close grasping" refer to the five aggregates that are closely grasped. Close grasping refers to afflictions, and the aggregates that arise from afflictions are the aggregates of close grasping. If these characteristics of self-nature arise from beginningless time due to the power of ignorance, then how can they be abandoned? If one thinks that these cannot be clearly removed from the mind like pulling out thorns, then how can they be abandoned? To answer this question, it is said here, "manifestation," and so on. The explanation of "manifestation" is "to become manifest." When it becomes manifest and manifests, it should be abandoned through non-attention. Here, non-attention is not merely the absence of attention, because absence is the absence of things, and therefore it is unreasonable for the cause of anything. Without accurate discrimination, one cannot attend to the characteristics of form, etc., that appear. It is not that there is non-attention other than attention, because then anything else, such as form, etc., would also become non-attention, because they are not antidotes. Therefore, non-attention refers to the nature of accurate discrimination that is incompatible with attention, and this is what is considered non-attention. In order to grasp the negation by the meaning of incompatibility, it is like unkindness and falsehood, and so on. Alternatively, non-attention is because it becomes a result, so the sound of non-attention is used to express accurate discrimination, and merely showing the result also manifests as doing this through the power of meaning. In this way, all characteristics can be completely abandoned. In this way, if a yogi discriminates the characteristics of form, etc., that appear in a reversed way through the power of ignorance, then when he does not observe, then in order to abandon the manifested attachments. If these are completely abandoned, one can also thoroughly realize the absence of characteristics. After abandoning the obscurations, stainless wisdom will also arise, and one will also be able to obtain the complete abandonment of the latent tendencies of desire, etc.