Tibetan
རྗོད་པར་མི་འདོད་ལྟར། །སེམས་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་མི་ཁོམ་བརྒྱད་དང་འབྲེལ་པ་ཡི་ནི་ཚུལ་ནི་དེ་ཉིད་དོ། །བཤད་པ་ལྟ་བུའོ། །གུས་པར་བྱེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་མཐུན་པའི་སྤྱོད་ལམ་གྱིས་གནས་པ་ཡིན་གྱི། མི་མཐུན་པས་གནས་པ་ལ་མ་ཡིན་ཏེ། ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། མིན་པར་འདུག་པ་ལ་འགྲེང་སྟེ་ཆོས་མི་བཤད་པར་བསླབ་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལྟ་བུའོ། །གོང་མིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཚིག་དང་ཡི་གེ་གོ་རིམས་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་སྟོན་པའོ། །མཚམས་སྦྱར་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གོ་རིམས་བཞིན་ཁོ་ནར་དོན་གྱི་སྒོ་ནས་ཀྱང་རྣམ་པར་འབྱེད་པའོ། །མཐུན་པར་ལྡན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དོན་དང་ལྡན་པར་ཆོས་སྟོན་གྱི་དོན་དང་མི་ལྡན་པར་མ་ཡིན་པའོ། །དགའ་བར་བྱེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཡང་དག་པར་བསྟན་པར་བྱ་བ་རྣམས་ལ་ཡང་དག་པར་སྟོན་པའོ། །མོས་པར་བྱེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཡང་དག་པར་འཛིན་དུ་གཞུག་པར་བྱ་བ་རྣམས་ལ་ཡང་དག་པར་འཛིན་དུ་འཇུག་པའོ། །ཚིམ་པར་བྱེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཡང་དག་པར་གཟེངས་བསྟོད་པར་བྱ་བ་རྣམས་ལ་ཡང་དག་པར་གཟེངས་བསྟོད་པའོ། །བརྟུན་ངས་པར་མི་བྱེད་པ་དང་གཡེལ་བར་མི་བྱེད་ཅེས་བྱ་བ་རྣམ་པ་འདི་གཉིས་ཀྱིས་ནི་ཡང་དག་པར་དགའ་བར་བྱ་བ་རྣམས་ཡང་དག་པར་དགའ་བར་བྱེད་པའོ། །རིགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མངོན་སུམ་དང་རྗེས་སུ་དཔག་པ་དང༌། ཡིད་ཆེས་པའི་ལུང་གི་ཚད་མ་དང་ལྡན་པའི་གཏམ་ཟེར་བའོ། །མཐུན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བདེ་འགྲོར་འགྲོ་བ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པའོ། །མ་འདྲེས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མ་འཁྲུགས་པ་གཟིང་གཟིང་བ་མ་ ཡིན་པའོ། །ཆོས་དང་ལྡན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། འཕགས་པའི་བདེན་པ་བཞི་དང་ལྡན་པའོ། །འཁོར་ཇི་ལྟ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། འཁོར་བཞིའམ་བརྒྱད་དེ། གང་ལ་ཇི་ལྟར་གཏམ་གང་འོས་པ་དེ་ལ་དེ་ལྟར་བརྗོད་པའོ། །རེ་ཞིག་རྣམ་པ་བཅོ་ལྔ་པོ་འདི་དག་གིས་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་གཞན་གྱི་དོན་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དང་ལྡན་པའི་གཏམ་དུ་ཤེས་བར་བྱའོ། །དེའི་འོག་ཏུ་བྱམས་པའི་སེམས་དང་ལྡན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གནོད་པ་བྱེད་པའི་སེམས་ཅན་རྣམས་ལའོ། །ཕན་པའི་སེམས་དང་ལྡན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཉེས་པར་སྤྱད་པ་སྤྱོད་པའི་སེམས་ཅན་རྣམས་ལའོ། །སྙིང་བརྩེ་བའི་སེམས་དང་ལྡན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བདེ་བ་དང་སྡུག་བསྔལ་གྱིས་རྒྱགས་པ་དང༌། སྲོ་ཤི་བ་རྣམས་ལའོ། །མི་གནས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྙེད་པ་དང་བཀུར་སྟི་དང་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་ཐམས་ཅད་ལ་རེ་བ་མེད་པ་ཟང་ཟིང་མེད་པའི་སེམས་ཀྱིས་སོ། །བདག་ལ་མི་བསྟོད་ཅིང་གཞན་མི་སྨོད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ང་རྒྱལ་གྱི་ཕྲག་དོག
Chinese
如不欲言说一般。心的国王与八无暇相联的状况即是如此。如同解说一般。恭敬之意是指以相应的行为方式安住，而非以不相应的行为方式安住。例如，对于不端坐者，应教导其站立而不说法等。所谓“上师”，是指如实地展示词语和文字的顺序。所谓“连接”，是指不仅按照顺序，而且从意义的角度进行辨别。所谓“具足相应”，是指说法与意义相符，而非与意义不符。所谓“欢喜”，是指对于应如实教导的事物，如实地教导。所谓“信解”，是指对于应使之如实领受的事物，使之如实领受。所谓“满足”，是指对于应如实赞叹的事物，如实地赞叹。所谓“不懈怠”和“不散乱”，这两种方式是指对于应如实欢喜的事物，如实地欢喜。所谓“道理”，是指具有现量、比量以及可信赖的圣教量之语。所谓“相应”，是指与趣向善趣相应。所谓“不混杂”，是指不混乱，不含糊。所谓“具足正法”，是指具足四圣谛。所谓“眷属如何”，是指四种或八种眷属，即对于何者应说何种话语，就对他说那样的话语。总之，应知通过这十五种方式，菩萨的言谈具足利益他者的一切方式。其后，所谓“具有慈爱之心”，是指对于损害他者的众生。所谓“具有利益之心”，是指对于行为不善的众生。所谓“具有悲悯之心”，是指对于被安乐和痛苦所困扰以及贫穷困苦者。所谓“不住着”，是指对于一切利养、恭敬和赞颂都没有期望，以无有杂染之心。所谓“不赞 खुद，不毁谤他人”，是指远离我慢和嫉妒。
English
As if unwilling to speak. The state of the king of mind being connected with the eight unfree states is just like that. It's like an explanation. The meaning of "respect" is to abide by corresponding behaviors, not by inappropriate behaviors. For example, for those who do not sit properly, they should be taught to stand and not teach the Dharma, and so on. The so-called "predecessor" refers to showing the order of words and letters as they are. The so-called "connection" refers to distinguishing not only according to the order, but also from the perspective of meaning. The so-called "having accordance" means that the Dharma teaching is in accordance with the meaning, not in accordance with the meaning. The so-called "joy" means to teach those things that should be taught truthfully. The so-called "faith" means to make those things that should be truly accepted, truly accepted. The so-called "satisfaction" means to truly praise those things that should be truly praised. The so-called "not being lazy" and "not being distracted", these two ways mean to truly rejoice in those things that should be truly rejoiced. The so-called "reason" refers to the words that have valid means of direct perception, inference, and reliable scriptural authority. The so-called "corresponding" means corresponding to going to the happy realms. The so-called "unmixed" means not confused, not ambiguous. The so-called "having Dharma" means having the Four Noble Truths. The so-called "entourage as it is" refers to the four or eight kinds of entourage, that is, to whom what kind of words should be said, then say those words to them. In short, it should be known that through these fifteen ways, the speech of the Bodhisattva is complete with all ways of benefiting others. After that, the so-called "having a loving heart" refers to those sentient beings who harm others. The so-called "having a beneficial heart" refers to those sentient beings who behave badly. The so-called "having a compassionate heart" refers to those who are troubled by happiness and suffering, as well as the poor and miserable. The so-called "non-attachment" means that there is no expectation for all gains, respect and praise, and with a mind without defilement. The so-called "not praising oneself and not slandering others" means being free from pride and jealousy.
Tibetan
་གིས་ཀུན་ནས་དཀྲིས་པ་དང་བྲལ་བར་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་ཆོས་སྟོན་པ་སྟེ། རྣམ་པ་ལྔ་པོ་འདི་དག་གིས་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་རང་གི་སེམས་ཡོངས་སུ་དག་པའི་གཏམ་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ། །སོ་སོ་ཡང་དག་རིག་བསྡུས་ཕྱིར། །ངག་ནི་ཕུན་སུམ་ཚོགས་ཤེས་བྱ། །སེམས་ཅན་དོན་དུ་ངག་འཇུག་སྟེ། །དེ་ཡང་མ་འདྲེས་སྟོན་པ་ཡི། །རྟག་པར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྒྱུན་མི་འཆད་པར་རྒྱུན་དུ་ཡང་དག་པར་འབྱུང་བ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །མ་འདྲེས་པ་དག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་དང་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་རྣམས་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །བཞི་གང་ཞེ་ན། འདི་ལྟ་སྟེ། ཆོས་སོ་སོ་ཡང་དག་པར་རིག་པ་དང༌། དོན་སོ་སོ་ཡང་དག་པར་རིག་པ་དང༌། ངེས་པའི་ཚིག་སོ་སོ་ཡང་དག་པར་རིག་པ་དང༌། སྤོབས་པ་སོ་སོ་ཡང་དག་པར་རིག་པའོ། །སོ་སོ་ཡང་དག་པར་རིག་པ་འདི་རྣམས་ཀྱི་ཡུལ་ལ་ཆོས་ཉིད་ནི། ཆོས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཆོས་ཀྱི་རིགས་ཡོངས་སུ་བསྡུས་པ་སྟེ། གཟུགས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ནི། གཟུགས་སུ་རུང་བའོ་ཞེས་བཤད་པ་ལྟ་བུའོ། །འདིས་ཇི་ལྟར་མཐའ་གཉིས་སྤངས་པ་ཉིད་བཤད་པ་ཡིན་ཞེ་ན། གཟུགས་ལ་སོགས་པས་ནི་དེ་ལྟ་བུ་ཡིན་ནོ་ཞེས་མཚན་ཉིད་མི་འདྲ་ བ་བརྗོད་པ་ཁ་ཅིག་གིས་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ལ་བདག་ཏུ་སྒྲོ་བཏགས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་བསྩལ་ཏོ། །མེད་པ་ལ་མཚན་ཉིད་མེད་པས་སྐུར་པ་འདེབས་པའི་མཐའ་ཡང་འདི་ཉིད་ཀྱིས་བསྩལ་ཏོ། །ཆོས་ཉིད་སྤྱོད་ཡུལ་ཁོ་ན་ལ་ཇི་ལྟར་ཤེས་པའི་ཡུལ་དུ་འགྱུར་བའོ་ཞེས་བྱ་བ་འདིའི་དོན་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། གཟུགས་དེ་མཚན་ཉིད་ཀྱི་སྒོ་ནས་བསྟན་དུ་ཟིན་ཀྱང་ཇི་སྲིད་དུ་རྣམ་པར་ཕྱེ་སྟེ་མ་བསྟན་པ་དེ་སྲིད་དུ་རེ་ཞིག་ཤེས་པས་ཡུལ་དུ་བྱ་བར་མི་ནུས་པས་རྣམ་པར་ཕྱེ་སྟེ་བརྗོད་པ་ནི་ཇི་ལྟར་ཤེས་པའི་ཡུལ་དུ་འགྱུར་བ་ཡིན་པར་རྟོགས་པར་བྱའོ། །ཤེས་པ་ནི་འདིར་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཡིན་གྱི་མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་མིག་དང་གཟུགས་རྣམས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་གཟུགས་སུ་རུང་བའི་རིགས་ཀྱིས་བསྡུས་པའི་དོན་ཐམས་ཅད་སྟོན་ཏོ། །གོ་བར་བྱེད་པ་ནི་ཆོས་ཉིད་སྤྱོད་ཡུལ་དེ་ཉིད་རྣམ་གྲངས་གང་གིས་བརྗོད་པས་གཞན་དག་གིས་ཤེས་པས་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱེད་པའོ། །གོ་བར་བྱེད་པ་རྣམ་གྲངས་ཚད་མེད་པ་ཤེས་པ་དག་གིས་སྒོ་དུ་མ་ཉིད་དོ། །འདི་ཐམས་ཅད་ནི་རང་གི་མཚན་ཉིད་ལ་སོགས་པ་བཞི་ཚན་གྱི་བཅུ་པོ་ཐམས་ཅད་ལ་སོ་སོར་སྦྱར་བར་བྱའོ། །རིགས་ཀྱི་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། དེ་ཆོས་སོ་སོ་ཡ
Chinese
以完全不缠绕的方式为众生说法，这五种方式应被理解为菩萨自身的心完全清净的言说。为了各自正确理解而汇集，语言应被认为是圆满的。为了众生的利益而运用语言，那也是宣说不混杂的。所谓“恒常”，是指不间断地、持续地正确显现的同义词。所谓“不混杂”，是指与声闻、独觉等一切不共之法。四者为何？即：各自正确了知法，各自正确了知义，各自正确了知决定性的词语，各自正确了知无畏。在这些各自正确了知的对境中，法性是：法的自性，法的种类完全汇集，如“色的特征是可变坏的”那样宣说。这是如何宣说舍弃二边的呢？以色等来说，宣说“就是那样”等不同特征，某些人对色等执著为我，这就被断除了。对于不存在的事物，以没有特征而进行诽谤的边，也由此被断除了。法性唯有在行境中，如何成为了知的对境呢？此事的意义是：即使色以特征的方式被指示，但在尚未区分开来指示之前，暂时无法作为了知的对境，因此区分开来陈述，应了知是如何成为了知的对境的。此处所说的“知”，是意的了别识，而不是眼的了别识。如此，眼和色等，以可变坏的种类汇集的意义，显示了一切。使之理解，是指以何种名相陈述法性行境本身，从而使他人通过了知而领会。使之理解的名相是无限的，通过了知而有多种途径。所有这些都应分别与各自的特征等四组的十个方面相结合。种类的自性如何呢？即是各自的法。
English
Teaching the Dharma to sentient beings in a completely unentangled manner, these five aspects should be understood as the speech of a Bodhisattva whose own mind is completely pure. To gather for the sake of individual correct understanding, speech should be considered perfect. Language is used for the benefit of sentient beings, and that is also to proclaim the unmixed. The term "constant" is synonymous with the uninterrupted and continuous correct manifestation. The term "unmixed" refers to all the uncommon dharmas of the Shravakas, Pratyekabuddhas, and others. What are the four? Namely, individually and correctly knowing the Dharma, individually and correctly knowing the meaning, individually and correctly knowing the definitive words, and individually and correctly knowing fearlessness. In the objects of these individual correct knowings, the Dharma-nature is: the essence of Dharma, the complete collection of the types of Dharma, as in the statement that "the characteristic of form is destructible." How does this explain the abandonment of the two extremes? By saying of form, etc., and stating different characteristics such as "it is like that," the imputation of self to form, etc., by some is eliminated. The extreme of denigrating non-existent things by saying they have no characteristics is also eliminated by this. How does Dharma-nature, only in the realm of experience, become an object of knowledge? The meaning of this is: even if form is indicated by way of characteristics, as long as it is not distinguished and indicated, it cannot temporarily be made an object of knowledge, so it should be understood how distinguishing and stating it becomes an object of knowledge. The "knowing" here is the mental consciousness, not the eye consciousness. Thus, the meaning of the collection of the types of destructible things by saying eye and form, etc., shows everything. Making it understood means by what nomenclature the Dharma-nature realm itself is stated, so that others understand and comprehend through knowing. The nomenclature for making it understood is infinite, and there are many ways through knowing. All of these should be applied separately to all ten aspects of the four sets, such as their own characteristics. What is the nature of the kind's own characteristic? That is, each individual Dharma.