Tibetan
་སུ་མངོན་པར་བསྒྲུབ་པའི་ཕྱིར་ཉེ་བར་བཏགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ་དངོས་སུ་ས་བོན་ཉིད་ཡིན་ཞིང་བག་ཆགས་ཉིད་ཡིན་ནོ། །གང་ དག་འབྲས་བུ་འབྱིན་པར་ཉེ་བར་མི་གནས་པ་དེ་དག་ནི་བཏགས་པའི་བག་ཆགས་ཉིད་ཡིན་པས་ས་བོན་ཚིག་པ་བཞིན་དུ་ཉེ་བར་བཏགས་པ་ཡིན་ཏེ། བག་ཆགས་རྣམས་ཀྱི་ཉེ་བར་གཏགས་པ་དང་ཉེ་བར་བཏགས་པ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དུ་གསུངས་པ་གང་ཡིན་པའོ། །འགྲོ་བའི་བག་ཆགས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་གིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འགྲོ་བ་གང་དང་ཉོན་མོངས་པའི་བག་ཆགས་གང་དུ་འབྲེལ་བ་དེས་བསྒོས་པ་ཉིད་ཅེས་དེ་སྟོན་པར་བྱེད་དོ། །སེམས་ཅན་དང་བསྟན་པའི་བག་ཆགས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་གིས་ཞེས་གང་སྨྲས་པ་ནི་སེམས་ཅན་ཇི་ལྟ་བུར་གྱུར་པ་དག་དང་འགྲོགས་པའི་རྒྱུས་སྤྱོད་པ་སྤྱད་པ་དེས་བསྒོས་པ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །བཟོའི་ལས་ཀྱི་ཉོན་མོངས་པའི་བག་ཆགས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་གིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདི་སྐད་དུ། ལས་ནི་འདིར་བཟོའི་ལས་ཡིན་གྱི་དགེ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཉོན་མོངས་པ་ཡང་འདིར་དེ་བསླབ་པའི་ཕྱིར་ཡོངས་སུ་དུབ་པ་ཡིན་གྱི་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བཤད་པ་ཡིན་ཏེ། ལས་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ཉོན་མོངས་པ་གོམས་པར་བྱས་པས་བསྒོས་པ་ཉིད་ཅེས་གསུངས་པ་གང་ཡིན་པའོ། །ལས་ནི་འདི་ཡིན་གྱི་གཞན་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ལ་གཏན་ཚིགས་ནི་དགེ་བ་ལ་སོགས་པའི་ལས་མཇུག་ཐོགས་སུ་སྟོན་པ་ཡིན་ནོ། །བར་མ་དོའི་སྲིད་པའི་བག་ཆགས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་གིས་ནི་བར་མ་དོན་ཡོད་པའི་སྲིད་པ་དེས་ཡང་སྲིད་པར་འགྲོ་བ་སྟེ། དེ་བཞིན་དུ་མདོ་ལས་འབྱུང་བར་ཟད་དོ། །འབྲས་བུ་འབྱིན་པའི་རིམ་གྱི་བྱེ་བྲག་གིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གོམས་པ་གང་ཡིན་པ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱའོ། །འཇིག་རྟེན་པའི་ངེས་པར་འབྱུང་བའི་བག་ཆགས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་གིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཉོན་མོངས་པའི་རྒྱུན་མི་འཆད་པ་སྟེ། ཇི་ལྟ་ཞེ་ན། བག་ཆགས་རིང་དུ་སོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དུས་རེ་ཞིག་རྣམ་པར་མནན་པའི་ཕྱིར་ཉོན་མོངས་པ་འགྲིབ་པར་བྱེད་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་བཞིན་དུ་མདོ་ལས་འབྱུང་བར་ཟད་དོ། །ཆོས་འདི་པ་རྣམས་ཀྱི་ཐར་པའི་ཚོགས་གྱི་བག་ཆགས་ནི་རྫས་སུ་གྱུར་པ་སྟེ། ཐར་པ་ཡང་དག་པ་འཐོབ་པའི་ཐབས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་མུ་སྟེགས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་ནི་དེ་ལྟ་མ་ཡིན་པས་རྫས་སུ་མ་གྱུར་པ་ཞེས་བྱའོ། །ཐེག་པའི་བག་ཆགས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་གིས་ནི་མདོ་ལས་ཇི་སྐད་འབྱུང་བར་ཟད་པའི་ ཕྱིར་གསལ་ལོ། །ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་ཆོས་ཅན་རྣམས་ནི་ཐེག་
Chinese
为了明显地成就，不是近似地安立，而是真实地是种子，并且是习气本身。哪些不能近似地安住于产生果实，那些是假立的习气本身，如同种子烧焦一样是近似安立的。习气们的近似安立和非近似安立本身，是所说的那样。以行走的习气的差别来说，是指与行走什么和烦恼的习气什么相关联，由此所熏染的本身，这表示那个。所说以有情和教法的习气的差别来说，是指与成为如何的有情们交往的因，所行持的行为，由此所熏染的本身。以工巧业的烦恼的习气的差别来说，是这样说的：业在这里是工巧业，而不是善等。烦恼也在这里是为了学习它而完全疲惫，而不是贪欲等，这样解释说。如同业一样，烦恼串习后所熏染的本身，是所说的那样。业是这个，而不是其他，对于这个，理由是善等的业最后显示。以中阴有的习气的差别来说，是以中阴有的存在，再次转生，同样在经中出现完毕。以产生果实的次第的差别来说，是指对于什么是串习等，应当理解。以世间的出离的习气的差别来说，是指烦恼的相续不间断。如何呢？因为习气长久了。为了暂时压制，而使烦恼减少不是，同样在经中出现完毕。这些教派的解脱的集合的习气是实有的，因为是获得真实解脱的方法。其他的，外道们不是那样，因此说不是实有的。以乘的习气的差别来说，因为在经中如何出现完毕，所以很明显。完全寂灭的法性者们是乘
English
In order to manifestly accomplish, it is not approximately established, but is truly the seed itself, and is the habit itself. Those that do not approximately abide in producing fruit, those are the imputed habits themselves, like a burnt seed, they are approximately established. The approximate and non-approximate establishments of the habits themselves, are as it is said. By the distinction of the habits of walking, it means that whatever walking and whatever afflictive habits are related to, it is the very thing that is tainted by it, and that is what it shows. What is said as the distinction of the habits of sentient beings and teachings, means that the cause of associating with whatever kind of sentient beings, the conduct that is practiced, is the very thing that is tainted by it. By the distinction of the afflictive habits of craftsmanship, it is said like this: karma here is craftsmanship, not virtue and so on. Afflictions here are also completely exhausted for the sake of learning it, not desire and so on, it is explained like this. Just like karma, the very thing that is tainted by the habituation of afflictions, is what is said. Karma is this, and not other, the reason for this is that the karma of virtue and so on is shown at the end. By the distinction of the habits of the intermediate state of existence, it is by the existence of the intermediate state, again going to rebirth, and likewise it appears completely in the sutra. By the distinction of the order of producing fruit, it means that whatever is habituated and so on, should be understood. By the distinction of the habits of worldly renunciation, it means that the continuum of afflictions is uninterrupted. How is it? Because the habits have become prolonged. It is not that afflictions are diminished because they are temporarily suppressed, and likewise it appears completely in the sutra. The habits of the collection of liberation of these religious schools are substantial, because they are the means of attaining true liberation. Others, the non-Buddhists, are not like that, therefore it is said that they are not substantial. By the distinction of the habits of the vehicle, because it appears completely as it is in the sutra, it is very clear. Those who are the nature of completely extinguished phenomena are the vehicle
Tibetan
པ་གསུམ་ལ་གཅིག་ཏུ་ངེས་པ་སྟེ། སེམས་ཅན་གྱི་ཚོགས་ཡང་དག་པ་ཉིད་དུ་ངེས་པ་ཉིད་ཅེས་གསུངས་པ་གང་ཡིན་པའོ། །ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་མི་འདའ་བའི་ཆོས་ཅན་རྣམས་ནི། ལོག་པ་ཉིད་དུ་ངེས་པའི་ཕྱིར། །གཅིག་ཏུ་མ་ངེས་པ་ཡིན་ཏེ། །ལོག་པ་ཉིད་དུ་ངེས་པ་ཉིད། །ཅེས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་གཉིས་ཀར་མ་ངེས་པ་ཉིད་ནི་གང་དག་རྐྱེན་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་དམ་པ་དང་དམ་པ་མ་ཡིན་པའི་ཆོས་མཉན་པའི་རྒྱུས་ཐེག་པ་གསུམ་ལ་གཅིག་ཏུ་ངེས་པའམ་གཅིག་ཏུ་མ་ངེས་པ་གཅིག་ཏུ་བསྒྲུབ་པར་འགྱུར་བ་སྟེ། གཉི་གར་མ་ངེས་པ་ཉིད་ཅེས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ལེགས་པར་སྤྱད་པ་དང་ཉེས་པར་སྤྱད་པའི་རྒྱུའི་བྱེ་བྲག་གིས་ནི་ཡང་དག་པའི་ལྟ་བས་ཡང་དག་པ་ལ་ངེས་པ་ཉིད་དང་ཞེས་བྱ་བ་དང་ལོག་པར་ལྟ་བས་ལོག་པ་ལ་ངེས་པ་ཉིད་དང་དེ་གཉི་ག་དང་བྲལ་བས་གཉི་གར་མ་ངེས་པ་ཉིད་ཀྱང་ཞེས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་ཏེ། ཡང་དག་པའི་ལྟ་བས་ནི་ཡང་དག་པ་ཉིད་དུ་ངེས་ལ། ལོག་པར་ལྟ་བས་དེ་དང་འདྲའོ། །ངན་འགྲོའི་རྒྱུའི་བྱེ་བྲག་གིས་ནི་མཚམས་མེད་པ་ལྔ་པོ་དག་གང་ཡང་རུང་བ་ཞིག་ཏུ་ལོག་པར་ངེས་པ་སྟེ། ལོག་པ་ཁོ་ན་ལོག་པ་ཉིད་ཡིན་ལ་དེར་ངེས་པའི་ཕྱིར་རོ། །བདེ་འགྲོའི་རྒྱུའི་བྱེ་བྲག་གིས་ནི་དད་པ་ལ་སོགས་པ་དབང་པོ་ལྔ་ལ་ཡང་དག་པར་ངེས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། འདིར་ཡང་ཡང་དག་པ་ཁོ་ན་ཡང་དག་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །དེ་གཉི་ག་དང་བྲལ་བས་ངེས་པ་མེད་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །མི་དལ་བར་སྐྱེ་བ་བརྒྱད་དུ་ལོག་པར་ངེས་པ་ནི་མུ་སྟེགས་ཅན་རྣམས་སོ། །ཡང་དག་པར་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལ་ཡང་དག་པར་ངེས་པ་ཉིད་ནི་འཕགས་པ་ཉན་ཐོས་རྣམས་སོ། །ཡང་བྱར་མེད་པ་ནི་ལོག་པ་ཉིད་དང༌། ཡང་དག་པ་ཉིད་དག་དང་གོ་རིམས་བཞིན་ཏེ་སྤངས་ཟིན་པའི་ཕྱིར་དང༌། ཐོབ་ཟིན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །ངེས་པ་མེད་པ་ནི་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། །སེར་སྣ་མ་བཟློག་པས་དོན་དུ་གཉེར་བའི་སེམས་ཅན་རྣམས་ཡལ་བར་འདོར་རོ། །ཕྲག་དོག་མ་བཟློག་པས་སེམས་ཅན་གཞན་དག་འབྱོར་བར་མི་འདོད་དོ། །ངན་པ་ཉེ་བར་སྤྱོད་པ་མ་བཟློག་པས་གཞན་དག་ལ་སྡུག་བསྔལ་ཉེ་བར་བསྒྲུབ་སྟེ། ངན་པ་ནི་སྨད་པའོ། །དེ་སྤྱོད་པ་ནི་ཡུལ་ཏེ། སེམས་ཅན་ལ་གནོད་ པར་ཞུགས་པའི་ལུས་དང་ངག་གི་ལས་དག་གོ །དེ་གཉིས་ནི་དམ་པ་རྣམས་ཀྱིས་སྨད་པར་བྱ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་ཚུལ་འདིས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལོག་པ་ཉིད་དུ་ངེས་པ་ཡིན་ནོ། །རྒྱུ་གཉིས་པ་བཤད་པ་བསྒྲུབ་པས་ནི་ཡང་དག་པ་ཉིད་དུ་ངེས་པར་འགྱུར་ཏེ། འཕགས་པ་བླ་ན་
Chinese
三者确定为一，即众生之集合确定为真实之自性。不再完全超出痛苦之法性者，因为确定为邪谬之自性，所以不是唯一确定，而是确定为邪谬之自性。因为有此说法。于二者皆不确定之自性者，乃是任何众生，如其因缘，以听闻贤善与非贤善之法之因，于三乘中确定为一，或不确定为一，而成为唯一之修持。因为有于二者皆不确定之自性之说法。以善行与恶行之因之差别，则有以正确之见解而确定为正确，以及以邪谬之见解而确定为邪谬，以及远离二者而于二者皆不确定之自性之说法。以正确之见解则确定为真实之自性，以邪谬之见解亦与之相同。以恶趣之因之差别，则于五无间罪中之任何一者，确定为邪谬，邪谬唯是邪谬之自性，且于彼处确定。以善趣之因之差别，则于信等五根确定为真实，此处亦是真实唯是真实之自性。远离彼二者则为无确定之自性。于八无暇处投生而确定为邪谬者，乃是外道徒众。于真实超出痛苦而确定为真实自性者，乃是圣声闻众。又不可为者，与邪谬之自性及真实之自性等，次第相同，乃是已断除之故，以及已获得之故之同义词。无确定者如前。不遮止悭吝，则舍弃追求之众生。不遮止嫉妒，则不欲其他众生富饶。不遮止恶行，则为他众成办痛苦。恶行乃是呵责。彼之行境乃是处所，即对众生有害
English
The three are definitely one, that is, the collection of sentient beings is definitely the true nature. Those who do not completely transcend suffering are definitely wrong, so they are not uniquely determined, but are determined to be the nature of wrong. Because there is this statement. Those who are not determined in both are any sentient beings who, according to their causes and conditions, by the cause of hearing the good and non-good Dharma, are determined to be one in the three vehicles, or not determined to be one, and become the only practice. Because there is a saying that the nature is not determined in both. With the difference between the causes of good and bad deeds, there is the saying that with the correct view, it is determined to be correct, and with the wrong view, it is determined to be wrong, and away from the two, the nature is not determined in both. With the correct view, it is determined to be the true nature, and with the wrong view, it is the same. With the difference between the causes of evil destinies, in any of the five heinous crimes, it is determined to be wrong, wrong is only the nature of wrong, and it is determined there. With the difference between the causes of good destinies, it is determined to be true in the five faculties such as faith, and here also the true is only the true nature. Away from the two, it is the nature of no determination. Those who are born in the eight leisureless places and are determined to be wrong are the heretics. Those who truly transcend suffering and are determined to be the true nature are the noble Shravakas. Also, what cannot be done is the same as the nature of wrong and the nature of truth, in order, which is the synonym for having been cut off and having been obtained. The undetermined is as before. Not stopping stinginess, then abandoning the pursuing sentient beings. Not stopping jealousy, then not wanting other sentient beings to be rich. Not stopping evil deeds, then accomplishing suffering for others. Evil deeds are reproach. The object of that action is the place, that is, harmful to sentient beings.