Tibetan
གང་ཕྱིར་སྒྲིབ་ལས་རྣམ་དག་པས། །སྒྲིབ་པ་མེད་པར་བཤད་པ་ཡིན། །སྒྲིབ་པ་མེད་པས་སྤྱོད་ལམ་ཐམས་ཅད་ལ་གནས་ཤིང་ཞེས་གསུངས་པ་གང་ཡིན་པའོ། །ཡེ་ཤེས་ཚད་མེད་དེ་དག་ལ། །བཀྲ་བར་བྱེད་པ་རྣམ་གནས་པ། །འདུ་ཤེས་སེམས་འདུན་བྱེད་པའི་ཕྱིར། །དེ་ནི་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ཡིན། །འདུ་ཤེས་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དེ་ལྟ་བུ་དག་དང་མི་འབྲལ་བ་ཡིན་ཞེས་གསུངས་པ་གང་ཡིན་པའོ། །ཡེ་ཤེས་ཚད་མེད་པ་དེ་དག་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སེམས་ཅན་ གྱི་ཁམས་ཚད་མེད་པ་ལ་ཡང་འཇུག་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྔར་བཤད་པ་རྣམས་ལའོ། །བཀྲ་བར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གསལ་བར་འཛིན་པ་ལ་སོགས་པས་མཚན་མ་ཡང་དག་པར་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་འདུས་ཞེས་སོ། །མངོན་དུ་ཉིད་འདུན་པ་སྟེ་དེ་བྱེད་པའི་ཕྱིར་ཡིད་ལ་བྱེད་པའོ། །སེམས་ཀུན་ལ་ནི་ཡོད་པའི་ཕྱིར། །ཕ་རོལ་ཕྱིན་ཞེས་བྱ་བ་ཡི། །ཆོས་བཅུ་ཡང་དག་འགྲུབ་པ་ནི། །དོན་ཆེན་ཉིད་དུ་ཤེས་པར་བྱ། །དེའི་སེམས་བསྐྱེད་པ་རེ་རེ་ལ་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བཅུ་ཡང་དག་པར་སྒྲུབ་པ་ཡང་དག་པར་འགྲུབ་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་གང་ཡིན་པའོ། །འདི་ནི་མདོ་ཉིད་ལས་ལེགས་པར་བཀྲོལ་ཟིན་པའི་ཕྱིར་རྣམ་པར་མ་ཕྱེ་བའོ། །གཞི་ནི་སློབ་དཔོན་ཉིད་ཀྱིས་རྣམ་པར་ཕྱེ་བར་ཟད་དོ། །རྒྱུ་བཞི་དག་གིས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི། །ཕྱོགས་མཐུན་རྣམ་པར་གཞག་པར་འདོད། །ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་སྐབས་ཀྱིས་ན། །ཕ་རོལ་ཕྱིན་པ་བཅུར་གཞག་གོ །སེམས་ཅན་སྨིན་བྱེད་སྐབས་ཀྱིས་ན། །དེ་སྡུད་བྱེད་པ་ཡང་དག་གཞག །ཉོན་མོངས་སྒྲིབ་པ་དག་བྱའི་ཕྱིར། །གནས་ལ་སོགས་པ་ཡང་དག་གཞན། །གང་ལ་གནས་ཏེ་གང་སྒོམ་ཞིང༌། །སྒོ་གང་དག་གིས་དག་འགྱུར་བའོ། །གནས་དག་ནི་ཤེས་རབ་དང་བདེན་པ་དང། ཉོན་མོངས་པ་སྤང་བ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་ཉེ་བར་ཞི་བའི་གནས་རྣམས་ཏེ། ཤེས་རབ་ཀྱིས་བདེན་པ་རྣམས་ལ་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་ཀྱང་སྤང་ལ་སྡུག་བསྔལ་ཡང་ཉེ་བར་ཞི་བར་བྱེད་དོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་འདིས་ནི་བདེན་པ་བཞི་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །ཤེས་རབ་ཀྱིས་ནི་ལམ་གྱི་བདེན་པ་བསྟན་ཏོ། །སྤངས་པ་དང་ཉེ་བར་ཞི་བ་དག་གིས་ནི་འགོག་པའོ། །ཉོན་མོངས་པ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་དག་ནི་ཀུན་འབྱུང་དང་སྡུག་བསྔལ་གྱི་བདེན་པ་སྟེ། བདེན་པ་གནས་སུ་གྱུར་པ་དེ་དག་ལ་གནས་ཏེའོ། །གང་ཞིག་བསྒོམས་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་དང་མཐུན་པ་རྣམས་སོ། །སྒོ་གང་གིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པར་ཐར་པའི་སྒོ་གསུམ་པོ་དག་གིས་སོ། །ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་དག་བྱའི་ཕྱིར།
Chinese
何以故，由离垢故，说为无垢。无垢故，安住一切行，此为何说？于彼等无量智慧，能令明显而安住，为作意意识心之所欲故，是为作意。意识作意如是等，是不相离，此为何说？言于彼等无量智慧者，谓亦应用于有情界无量等前说诸句也。言为能令明显者，谓由明了执持等，为能真实了知诸相故，是为积聚。显现而欲求，即为作意。以存在于一切心故，名为波罗蜜多之十法，能正成就，应知彼为大义。于彼一一发心，菩萨之十度，亦能正成就，此为何说？此由经中已善解释，故不分别。然唯是阿阇黎（梵文：ācārya，梵文罗马拟音：acarya，汉语字面意思：轨范师）自作分别耳。以四因故，欲安立菩提之顺品。以大乘之位，安立十度。以成熟有情之时，安立彼等之摄集。为净治烦恼障故，安立处所等。何所安住，何所修习，由何等门而得清净耶？处所者，谓智慧及谛实，并断除烦恼，及苦恼寂灭之处所。由智慧能于诸谛实断除烦恼，亦能寂灭苦恼。如是则此显示四谛。由智慧显示道谛。由断除及寂灭显示灭谛。烦恼及苦恼，是集谛及苦谛。安住于彼等谛实转成处所也。何所修习者，谓菩提之顺品也。由何门者，谓由三解脱门也。为净治所知障故。
English
Wherefore, because of being completely pure from defilements, it is said to be without defilements. Because of being without defilements, it abides in all conduct, what is this said? To those immeasurable wisdoms, which make manifest and abide, because of the desire of consciousness and mind, it is to make intention. Consciousness and intention, such as these, are inseparable, what is this said? The words "to those immeasurable wisdoms" mean that they also apply to the immeasurable realms of sentient beings, etc., as previously stated. The words "for making manifest" mean that by clearly grasping, etc., for the sake of truly understanding the characteristics, it is accumulated. Manifestly desiring is to make intention. Because it exists in all minds, the ten dharmas called Pāramitā (梵文：पारमिता，梵文罗马拟音：pāramitā，汉语字面意思：到彼岸) are perfectly accomplished, one should know that to be a great meaning. In each of those mind generations, the ten Pāramitās (梵文：पारमिता，梵文罗马拟音：pāramitā，汉语字面意思：到彼岸) of the Bodhisattva are also perfectly accomplished, what is this said? This is not distinguished because it has already been well explained in the Sutra itself. However, it is only the Ācārya (梵文：आचार्य，梵文罗马拟音：ācārya，汉语字面意思：轨范师) who makes the distinction himself. By four causes, one wishes to establish the concordant factors of Bodhi. In the context of the Mahāyāna (梵文：महायान，梵文罗马拟音：mahāyāna，汉语字面意思：大乘), establish the ten Pāramitās (梵文：पारमिता，梵文罗马拟音：pāramitā，汉语字面意思：到彼岸). In the context of maturing sentient beings, establish the collection of those. For the sake of purifying the afflictive obscurations, establish the places, etc. Where does one abide, what does one meditate on, and by what doors does one become pure? The places are the places of wisdom and truth, and abandoning afflictions, and the pacification of suffering. By wisdom, one abandons afflictions in the truths, and also pacifies suffering. Thus, this shows the four truths. By wisdom, the truth of the path is shown. By abandonment and pacification, the truth of cessation is shown. Afflictions and suffering are the truths of origin and suffering. One abides in those truths that have become places. What one meditates on are the concordant factors of Bodhi. By what doors? By the three doors of liberation. For the sake of purifying the obscurations of knowledge.
Tibetan
།བྱང་ཆུབ་ཡན་ལག་རྣམ་གཞག་གོ །རྒྱུ་བཞི་པ་ཡིན་ཏེ། ཀྱེ་རྒྱལ་བའི་སྲས་དག་དེ་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནས། མདོར་ན་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་གི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ སྐད་ཅིག་རེ་རེ་ལ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་གསུངས་པ་གང་ཡིན་པའོ། །སྔ་ཕྱི་དག་གིས་དག་ལས། །བདུན་པ་ཡི་ནི་ཁྱད་པར་གཉིས། །ཁྱད་ཞུགས་དམན་པས་ས་ཡི་ནི། །ལྟོས་པ་རྣམ་པ་གཉིས་སུ་གཞག །འདི་ས་འོག་མ་དག་པས་ནི་ཁྱད་ཞུགས་པ་ཡིན་ལ། གོང་མ་དག་པས་ནི་དམན་པ་ཡིན་ནོ། །ཁྱད་ཞུགས་པ་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། སྦྱོར་བ་ལས་བྱུང་བའི་སྤྱོད་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། སྦྱོར་བ་ལས་བྱུང་བའི་སྤྱོད་པ་ནི་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པ་དང་བཅས་པའི་ལམ་མོ། །དེ་ནི་ས་འདི་ལ་མངོན་པར་མཐོ་བའི་ལམ་གཉེན་པ་དང་བཅས་པ་མངོན་པར་སྒྲུབ་པའི་ལམ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་ཡིན་ནོ། །ཡེ་ཤེས་ནི་ཇི་སྐད་དུ་བསྟན་པར་རིག་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ངེས་པར་རྟོག་པ་ཉིད་གང་ཡིན་པའོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་འདི་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གང་གི་ཕྱིར་སྤྱོད་པ་ལས་བྱུང་བའི་སྤྱོད་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་དང་ཡེ་ཤེས་དང་མངོན་པར་ཤེས་པ་སྤྱོད་པ་གནོན་པས་སོ། །སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཡང་དག་པར་སྐྱེད་པས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་རྣམས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱེད་ཅེས་སྨོས་པ་ནི། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཡང་དག་པར་སྐྱེད་པར་བྱེད་མངོན་པར་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ན་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་རྣམས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱེད་ཅེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་སྟེ། ཀྱེ་རྒྱལ་བའི་སྲས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ས་དང་པོ་ལ་ནི་སྨོན་ལམ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་གང་ཡིན་པའོ། །ཡེ་ཤེས་མངོན་པར་སྦྱོར་བ་རྣམས། །འབད་དང་བཅས་པས་ཡོངས་བསགས་ཕྱིར། །གོང་མའི་ས་ལས་ལྟོས་ནས་ནི། །དམན་པར་རྣམ་པར་གཞག་པ་ཡིན། །གོང་མ་རྣམས་ན་ནི་འབད་པ་ཡང་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཉིད་ཕྱིར་ནི་ཀུན་ཉོན་མོངས། །གང་ཕྱིར་རྩོལ་བཅས་འཇུག་ཡིན་གྱི། །འདི་ལ་ཉོན་མོངས་སྤྱད་བྱས་པའི། །ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་མི་འཐད་དོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རྣམ་པར་བྱང་བ་ཡིན་ཏེ། ཀྱེ་རྒྱལ་བའི་སྲས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ས་དང་པོ་ཁོ་ན་ནས་གཟུང་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་གང་ཡིན་པའོ། །དེ་ཙམ་གྱིས་ས་བདུན་པོ་རྣམས་ལ་ཉོན་མོངས་པའི་སྤྱོད་པ་ལས་ཤིན་ཏུ་འདས་ཞེས་ནི་མི་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པ་དང་བཅས་པའི་ཕྱིར་རོ། །མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པ་ ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པས་རབ་ཏུ་བ
Chinese
菩提分法之建立。是四因，即如「诸位，胜者之子，如是」等语，总而言之，凡是菩提分之法，于每一刹那皆得圆满之语。以前后诸句之中，第七地有二种差别。以差别之加入与减损，而于地建立二种对待。此乃以下地不净而加入差别，以上地清净而减损。何谓加入差别？谓由加行所生之行圆满故。由加行所生之行，乃与现行作意相应之道。此地乃与现行增上之道，及与对治相应之现行证得道圆满。智慧应如所说而知，谓于一切法如实决定了知。是故于此，谓以行所生之行圆满，及智慧与现证，以行调伏之故。谓说以正生起一切佛法，而令菩提分圆满者，乃谓以正生起一切佛法，现行证得时，令菩提分圆满之总结语。如「诸位，胜者之子，菩萨初地乃发愿」等语。智慧现行加行诸法，以具勤精进故而圆满积聚之故，从上地而观待，是以下劣而安立。以上地则无有勤精进之故。是故一切烦恼，以何因故乃有具勤精进之行耶？于此烦恼已行，一切随烦恼不应理。是故乃为清净，如「诸位，胜者之子，从菩萨初地起」等语。仅以如是之故，于七地中，不应说为极度超越烦恼之行，以与现行作意相应之故。现行作意乃由分别而极
English
The establishment of the limbs of enlightenment. It is of four causes, namely, from "O sons of the Victorious One, thus," etc., to the saying that, in short, all the dharmas of the limbs of enlightenment are completely perfected in each and every moment. Among the preceding and following verses, the seventh bhumi has two distinctions. By the addition and subtraction of distinctions, two kinds of relations are established for the bhumis. This is because the lower bhumi is impure and has distinctions added, while the higher bhumi is pure and has distinctions subtracted. What is the addition of distinctions? It is because the conduct arising from effort is completely perfected. The conduct arising from effort is the path associated with manifest engagement. On this bhumi, the path of manifest elevation, together with its antidotes, and the path of manifest accomplishment are completely perfected. Wisdom should be understood as explained, which is the definite realization of all dharmas as they are. Therefore, it is said here that because the conduct arising from action is complete, and because wisdom and direct knowledge subdue conduct, all the Buddha's dharmas are properly generated, and the limbs of enlightenment are perfected. This is a summary statement that when all the Buddha's dharmas are properly generated and manifestly accomplished, the limbs of enlightenment are perfected. As it is said, "O sons of the Victorious One, the first bhumi of a Bodhisattva is aspiration," etc. Because wisdom and manifest application are fully accumulated with effort and diligence, they are established as inferior in relation to the higher bhumis. In the higher bhumis, there is no effort. Therefore, all afflictions, for what reason is there conduct with effort and diligence? It is not reasonable for all secondary afflictions to be practiced here. Therefore, it is purified, as it is said, "O sons of the Victorious One, from the first bhumi of a Bodhisattva onwards." It should not be said that the seven bhumis are extremely beyond the conduct of afflictions, because they are associated with manifest engagement. Manifest engagement is extremely [affected] by conceptualization.