Tibetan
ངས་མ་ཡིན་པའོ། །ལྟག་མཐོང་དང་ཞི་གནས་ཀྱི་སྣང་བ་ནི་རྒྱུ་མཚན་ཡིན་ཏེ། དེ་ལ་རབ་ཏུ་བརྩོན་པ་དེས་འཐོབ་བོ། །དེའི་སྒྲིབ་པ་ལས་རྣམ་པར་གྲོལ་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྒྲུབ་པའི་སྒྲིབ་པ་ལས་རྣམ་པར་གྲོལ་ནས་ཏེ། སྒྲུབ་པའི་དོན་ལ་རིག་པའི་ཕྱིར། ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །ཆོས་ཀྱི་མཛོད་ཐོབ་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་ལ་རྣམ་པ་བཅུར་སོ་སོར་རྟོག་པ་ལ་སོགས་པའི་ཡོན་ཏན་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །ཐབས་དང་ཤེས་རབ་དག་ཉིད་མི་གནས་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ཐབས་སྙིང་རྗེས་ནི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལ་མི་གནས་པ་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ནི་འཁོར་བ་ལ་མི་གནས་པས་སོ། །ཡུལ་གྱི་ཆ་དཔག་ཏུ་ཡོད་པ་ནི་འོད་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་རོ། །ཡུལ་གྱི་ཆ་དཔག་ཏུ་མེད་པའི་འོད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཀུན་དུ་འཛིན་པ་དང༌། ཡོངས་སུ་སྐེམས་པ་དང༌། ཡོངས་སུ་འཇོག་པ་དང༌། གཡོ་བར་བྱེད་པ་དག་གིས་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་སྟེ། རླུང་གི་དཀྱིལ་འཁོར་བཞིས་ཞེས་གསུངས་པ་གང་ཡིན་པའོ། །བདུད་ཀྱི་ལམ་རྣམས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་ནི་འཇུག་པ་དག་སྟེ། བཤད་པ་ལ། བདུད་བཞིའི་ལམ་གྱི་སྤྱོད་པ་ངན་པ་དག་གིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཞེས་བཤད་པ་གང་ཡིན་པའོ། །སྔ་མའི་ཚུལ་གྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ས་དང་པོར་བསྟན་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །ས་བདུན་པ་ཡི་འབྲེལ་བ་ནི། །ས་བདུན་པ་ནི་རྒྱུ་ལྔ་ཡིས། །རྣམ་པར་གཞག་པར་འདོད་པ་སྟེ། །འདུ་མི་བྱེད་ལ་དགའ་བ་ཡི། །གཉེན་པོ་རྣམ་གཞག་དང་པོ་ཡིན། །དེ་ཡི་རྣམ་གཡེང་སྤོང་བ་ཡིས། །གཞག་པ་གཉིས་པར་འདོད་པ་ཡིན། །ཟུང་དུ་འབྲེལ་བའི་ལམ་ཐོབ་ནས། །གསུམ་པ་མངོན་པར་བརྗོད་པ་ཡིན། །སྔ་ཕྱི་ཡི་ནི་ཁྱད་པར་གྱིས། །གཞག་པ་བཞི་པར་འདོད་པ་ཡིན། །དེ་ཡི་འབྲས་བུ་རྣམ་གཞག་པས། །གཞག་པ་ལྔ་པར་བརྗོད་པ་ཡིན། །དང་པོ་འདུ་བྱེད་མེད་དགའ་བའི། །གཉེན་པོ་ཐབས་དང་ཤེས་པ་ལས། །ཡང་དག་འབྱུང་བའི་ལམ་གཞན་རྩོམ། །ཁྱད་པར་ལྡན་པ་བཅུ་པོ་ཡིན། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། གང་ཕྱིར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་འདི། །མཚན་མེད་པ་ཡི་ཡུལ་ཅན་གྱི། །ཤེས་རབ་ཕལ་ཆེར་མངོན་བྱེད་པས། །འཇུག་ཕྱིར་མངོན་དུ་མི་བྱེད་ལ། །ཕྱིར་ཞིང་བློ་དགའ་འཇུག་པ་ལ། །ཇི་ལྟར་ཡང་ནི་མ་ཡིན་པ། །དེའི་ཕྱིར་དེ་ཡི་གཉེན་ པོར་ནི། །ལམ་སྒོམ་རྣམ་པ་བཅུ་ཡིན་ནོ། །ཇི་ལྟ་ཞེ་ན། ཆགས་པ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ལ་མངོན་པར་ཕྱོགས་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་གནས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་མངོན་དུ་གྱུར་པས་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པ་མེད་པ་ཉིད་ལ་རྩོམ་པ་མེད་པ་ཉིད་ལ་སེམས་དགའ་བ་ཡིན་གྱི་མངོན་པར་མཐོ་བའི་ལམ་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པ་ལ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པ་མེད་པ་ལ་མངོན་པར་དགའ་བའི་གཉེན་པོ་ཞེས་བྱ་བར་རྣམ་པར་གནས་སོ། །དེ་ལྟར་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལ་མངོན་པར་འདུ་མི་བྱེད་པ་ལས་བསླང་སྟེ། །མངོན་པར་འདུ་བྱེད་ཅིང་འབྱུང་བའི་ལམ་མངོན་པར་མཐོ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་འཇུག་པར་སྟོན་པ་ཡིན་ནོ། །ཐབས་ནི་སྙིང་རྗེ་སྟེ། དེས་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་ལྟའོ། །དེའི་ཕྱིར་ཆོས་ལ་བདག་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་སེམས་ཅན་ལ་ལྟ་བ་དང་བཅས་པའོ། །ཐབས་དང་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་ཟིན་པའི་ཕྱིར་མངོན་པར་མཐོ་བའི་ལམ་གཉེན་པོས་ཡོངས་སུ་ཟིན་པ་སྟེ། དེ་ཉིད་ལམ་གཞན་ཡིན་ནོ། །དེ་འཇིག་རྟེན་པ་དང༌། འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པ་གཞན་ལས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དང་པོ་ནི་གཉེན་པོ་མེད་པའི་ཕྱིར་ལ། ཅིག་ཤོས་ནི་སྲིད་པ་ལ་གཅིག་ཏུ་རྒྱབ་ཀྱིས་ཕྱོགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ནི་ཡོན་ཏན་རྣམ་པ་བཞིས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པ་སྟེ། ལོངས་སྤྱོད་དང་ལུས་ཀྱི་ཁྱད་པར་གྱི་རྒྱུ་ཉིད་ལ་ཇི་ལྟར་འདོད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསམ་པའི་དབང་གིས་སོ། །ཇི་སྲིད་འདོད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དུས་ལ་ལྟོས་པ་སྟེ། འཁོར་བ་ཇི་སྲིད་ཀྱི་བར་དུ་གནས་པར་ལུས་དང་ལོངས་སྤྱོད་ཀྱི་ཁྱད་པར་ངོ་བོ་སྣ་ཚོགས་ཐོབ་པའི་རྒྱུ་ཡང་དག་པར་སྒྲུབ་པའི་ཕྱིར་རྒྱུ་དང་པོ་ཡིན་ཏེ། བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་ཆེན་པོ་སྩོགས་པ་ཡང་སྩོགས་པ་ཡིན་ཞེས་གང་གསུངས་པའོ། །བདག་ལ་སོགས་པ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་ནས་ཚད་མེད་པ་སྒོམ་པ་ནི་ཉེས་པར་སྤྱོད་པའོ། །དེ་ལས་ཀུན་དུ་བསྲུང་བའི་རྒྱུ་ནི་ཆོས་བདག་མེད་པ་ལ་འཇུག་པ་རྟོགས་པའོ། །དེས་ན་དེ་ལྟར་ཁྱད་པར་ཐོབ་པ་ཚད་མེད་པ་བསྒོམས་པས་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་ལོག་པ་མི་སྒྲུབ་སྟེ། ཚད་མེད་པ་བཞི་མངོན་པར་སྒྲུབ་པ་ཡང་མི་གཏོང་བ་ཡིན་ཞེས་གསུངས་པ་གང་ཡིན་པ་སྟེ་རྒྱུ་གཉིས་པའོ། །དགེ་བའི་རྩ་བ་རྣམས་ཀུན་དུ་བསྲུང་བའི་རྒྱུ་ནི་ཆོས་རྣམས་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་མེད་པ་ཡིན་ ཏེ། དེས་ན་དགེ་བའི་རྩ་བ་རྣམས་ཁྱད་པར་དུ་འགྱུར་བའི་རྒྱུ་གང་དག་ཡིན་པ་དེ་དག་ལེགས་པར་འཕེལ་བར་བྱེད་དོ། །ཇི་ལྟ་ཞེ་ན། བསོད་ནམས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་ཆོས་ཀྱི་ཚོགས་གང་དག་ཡིན་པ་དེ་དག་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པ་ནི་གང་དག་གིས་དེ་དག་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པའོ། །དེ་དག་ཀྱང་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་རྣམས་ཏེ། དེ་དག་ལེགས་པར་བྱེད་པས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱེད་པས་སོ
Chinese
我不是。后见和止观的显现是原因，努力于此才能获得。从其障碍中解脱出来，是指从修行的障碍中解脱出来，为了理解修行的意义。这是词语的意义。获得法的宝藏，是指因为具有对缘起以十种方式分别认识等等的功德。方法和智慧本身就是不住涅槃的原因，方法慈悲不住涅槃，智慧不住轮回。可度量的所缘是光之坛城。因为是不可度量的光。普遍执持、完全干涸、完全安立、摇动等，这是词语的意义，也就是所说的风之坛城四种。魔的道路的行径是进入，如所说，以四魔道的恶劣行径，这是所说的。以前面的方式，是指初地所示的词语的意义。七地的关联是：七地以五种原因，想要进行安立，对于不作为感到欢喜的，对治是第一种安立。通过舍弃其散乱，认为是第二种安立。获得双运道之后，第三是现观。以前后之差别，认为是第四种安立。通过安立其果，说是第五种安立。第一，对于无作感到欢喜的，对治从方法和智慧中，真实生起其他道路。具有十种差别。为什么呢？因为这位菩萨，大多显现无相之境的智慧，为了进入而不显现，对于向外以及乐于进入，无论如何也不是，因此，对于它的对治，道的修习有十种。如何呢？安住于无著的智慧而明显趋向的般若波罗蜜多者，由于显现而明显聚集。
English
I am not. The appearance of Vipassanā and Śamatha is the cause, and it is obtained by diligently striving for it. "Having been completely liberated from its obscurations" means having been completely liberated from the obscurations of practice, in order to understand the meaning of practice. This is the meaning of the words. "Having obtained the treasury of Dharma" means because it possesses the qualities of separately understanding dependent origination in ten ways, and so on. Method and wisdom themselves are the cause of non-abiding Nirvāṇa, because method, compassion, does not abide in Nirvāṇa, and wisdom does not abide in Saṃsāra. The measurable aspect of the object is the maṇḍala of light. Because it is immeasurable light. "By completely grasping, completely drying up, completely establishing, and agitating," this is the meaning of the words, which is what is said as the four maṇḍalas of wind. The conduct of the paths of Māra is entering, as it is said, "By the evil conduct of the paths of the four Māras," this is what is said. "In the previous manner" is the meaning of the words, "as shown in the first bhūmi." The connection of the seventh bhūmi is: The seventh bhūmi, with five causes, wants to establish, for those who delight in non-action, the antidote is the first establishment. By abandoning its distraction, it is considered the second establishment. Having obtained the path of union, the third is manifestation. By the difference of before and after, it is considered the fourth establishment. By establishing its result, it is said to be the fifth establishment. First, for those who delight in non-action, the antidote, from method and wisdom, truly arises another path. It has ten distinctions. Why? Because this Bodhisattva mostly manifests the wisdom of the object of the signless, in order to enter, it does not manifest, for outward and joyful entry, it is not in any way, therefore, for its antidote, there are ten aspects of the path's cultivation. How is it? One who abides in the Prajñāpāramitā that clearly tends towards the wisdom of non-attachment, due to manifestation, clearly gathers.
Chinese
于无有勤作之事而心生欢喜，而非于增上生道而勤作。因此，于无有勤作之事，安住于名为欢喜之对治。如是，菩萨从不勤作中策发，示现趣入名为勤作且生起之增上生道。方便即是大悲，以此观视有情。因此，于法之无我之智慧，是与观视有情相合的。以方便与智慧所摄持之故，增上生道为对治所摄持，此即是其他道。此道超胜于世间道与出世间道，前者因无有对治，后者则完全背离有。此以四种功德而超胜，名为受用与身之差别之因，如何希求者，乃是随心所欲。名为随所欲求者，是观待于时间，为了于轮回存在期间，能证得身与受用之差别，种种体性之因，而如实成办，是第一因，即是所说之广大福德资粮等也。于我等耽著而修无量，是为邪行。从彼等完全防护之因，是悟入法无我。因此，如是获得差别，修习无量，则不对有情造作邪行，亦不舍弃现证四无量，此乃所说之第二因。守护诸善根之因，是对诸法无有耽著。因此，凡是能使善根转为殊胜之因，皆能令其善妙增长。如何增长呢？凡是属于福德自性之法蕴，勤作彼等者，即是以何者而勤作彼等呢？即是彼等波罗蜜多，以善加成办彼等而令其圆满。
English
One rejoices in the absence of effort, not in making effort in the path of higher realms. Therefore, in the absence of effort, one abides in what is called the antidote of joy. Thus, Bodhisattvas are roused from non-effort and shown to enter the path of higher realms, which is called effort and arising. The means is compassion, with which one looks upon sentient beings. Therefore, the wisdom of selflessness in the Dharma is combined with looking upon sentient beings. Because it is fully grasped by means and wisdom, the path of higher realms is fully grasped by the antidote; this is another path. This is said to be superior to other worldly and transmundane paths, the former because it lacks an antidote, and the latter because it completely turns its back on existence. This is superior with four kinds of qualities, and how one desires the cause of the distinction of enjoyment and body is by the power of thought. What is called 'as long as one desires' depends on time. In order to truly accomplish the cause of obtaining the distinction of body and enjoyment, various entities, as long as samsara exists, it is the first cause, which is what is said to be the great accumulation of merit, and so on. To meditate on the immeasurable while being attached to self and so on is to act wrongly. The cause of completely protecting oneself from that is to realize entering into the selflessness of phenomena. Therefore, having obtained such distinction, meditating on the immeasurable does not cause harm to sentient beings, nor does it abandon the actualization of the four immeasurables, which is said to be the second cause. The cause of completely protecting the roots of virtue is the absence of attachment to phenomena. Therefore, whatever causes transform the roots of virtue into something special, those causes cause them to increase well. How does it increase? Whatever collections of Dharma are of the nature of merit, those who make effort in them, by what do they make effort in them? They are the perfections, and by accomplishing them well, they make them complete.