Tibetan
བཞིན་གྱིས་མེད་པར་སོ་སོར་རྟོག་པ་ནི་མདོ་ལས་རང་བཞིན་གྱིས་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་དང་མ་སྐྱེས་པ་དང་མ་འགགས་པར་སོ་སོར་རྟོག་པ་ན་ཞེས་གསུངས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ། ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ནི་རང་དང་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་མེད་པར་སྟོན་པར་བྱེད་དོ། །དེ་ལ་གནས་པའི་ཁྱད་པར་ནི་ཡེ་ཤེས་དང་སྙིང་རྗེའི་ཁྱད་པར་དང་ལྡན་པས་མི་གནས་པའི་ལམ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །གནས་པ། དེ་ཡི་ཁྱད་པར་མདོར་བསྡུ་ན། །རྣམ་པ་གཉིས་སུ་ཤེས་པར་བྱ། །ཤེས་རབ་ཉིད་དུ་སྣང་བའི་ཕྱིར། །ཆགས་པ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་སྒོ། །ཇི་ལྟ་ཞེ་ན། མདོ་ལས་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོར་མངོན་པར་བསྒྲུབ་པ་དང༌། སེམས་ཅན་གྱི་ཚོགས་ཡོངས་སུ་མི་གཏོང་བས་ཆགས་པ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ལ་མངོན་པར་ཕྱོགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པས་ གནས་པས་སྣང་བའི་ཚུལ་གྱིས་མངོན་སུམ་དུ་འགྱུར་རོ་ཞེས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཡི། །ཡེ་ཤེས་ཆགས་པ་མེད་ཅེས་བརྗོད། །ཤེས་རབ་གྲུབ་པ་མེད་པའི་ཕྱིར། །སྣང་བའི་ཚུལ་ཤེས་ཡོངས་སུ་བསྒྲགས། །གཞན་ཡང༌། འཁོར་བ་དང་ནི་མྱ་ངན་འདས། །མཉམ་པ་ཉིད་དུ་རྟོགས་པའི་ཕྱིར། །མི་འགྲོགས་ཤིང་ནི་མི་གནས་ཏེ། །དེའི་ཚོགས་ནི་ཡོངས་སུ་མ་རྫོགས་པའི་ཕྱིར། ཚོགས་ཡོངས་སུ་མ་རྫོགས་པ་ནི། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་གི་ཚོགས་ཡོངས་སུ་མ་རྫོགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། དེ་ཡེ་ཤེས་དེ་ལྟ་བུ་དང་ལྡན་ཞིང་ཞེས་བྱ་བ་ནས། དེ་བཞིན་དུ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་ཡོངས་སུ་མ་རྫོགས་པའི་ཕྱིར་དེ་ལ་ཡང་མི་གནས་ཏེ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །བཅུ་ཚན་ལྷག་མ་གསུམ་དག་གི །ཏིང་འཛིན་བསམ་པར་ནུས་པ་དག །གྲངས་བཞིན་དུ་ནི་ཤེས་བྱ་སྟེ། །མདོར་ན་འདི་ནི་བསྡུས་པ་ཡིན། །དེའི་འཁོར་ཏིང་ངེ་འཛིན་རྣམས་དང་བཅས་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །དེ་ཡང་རྒྱུ་བཞིས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། གང་ཟག་ལ་བདག་མེད་པ་ལ་དམིགས་པ་ནི་འཇུག་པ་སྟོང་པ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་སྐྱེ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་གསུངས་པ་གང་ཡིན་པའོ། །ཆོས་ལ་བདག་མེད་པ་ལ་དམིགས་པ་ལ་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་ཅེས་གསུངས་པ་གང་ཡིན་པའོ། །དེ་ལ་འཛིན་པ་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་དམིགས་པ་ནི་དོན་དམ་པ་སྟོང་པ་ཉིད་ཅེས་གསུངས་པ་གང་ཡིན་པའོ། །དེའི་གནས་ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་དམིགས་པ་ནི་ཆེན་པོ་སྟོང་པ་ཉིད་ཅེས་གསུངས་པ་གང་ཡིན་པའོ། །འཇུག་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་དམིགས་པ་ནི་མཚུངས་པར་ལྡན་པ་སྟོང་པ་ཉིད་ཅེས་གསུངས་པ་གང་ཡིན་པ་སྟེ
Chinese
以无自性而分别，是经中所说，以自性无有、不生、不灭而分别时，即是彼。以无自性之性，则显示自与共相皆无。于彼安住之差别，以具足智慧与慈悲之差别，即是不住之道。安住，彼之差别简而言之，应知为二种。以显现为智慧之故，无著之智慧门。如何呢？经中说，以大悲而现证，不舍弃众生之聚，故以无著之智慧而现前趋入，是般若波罗蜜多，以安住而以显现之方式现证之故。于彼，如来之智慧说为无著。以智慧无成之故，显现之方式周知。又，轮回与涅槃，以了知平等性之故，不交往亦不住，以彼等之聚未圆满之故。聚未圆满者，是菩提分之聚未圆满之故。彼如何呢？从彼具足如是智慧起，至如是菩提分未圆满之故，亦不住于彼之间出现之故。十三之等持能思者，应如其数而知，总之此乃摄略。彼之眷属与等持等，是其总称。彼又以四缘等如何呢？于补特伽罗无我而缘者，则生起入空性之等持，如是说者是也。于法无我而缘者，则说为自性者是也。于彼执着空性而缘者，则说为胜义空性者是也。于彼之处阿赖耶识而缘者，则说为大空性者是也。于入之识而缘者，则说为相应空性者是也。
English
To discriminate without inherent existence is as it is said in the sutra, "When one discriminates that there is no inherent existence, no arising, and no cessation," that is it. By the very nature of non-inherent existence, it shows that both self and general characteristics are absent. The distinction of abiding in that is the path of non-abiding, because it possesses the distinction of wisdom and compassion. Abiding, the distinction of that, in brief, should be known as twofold. Because it appears as wisdom itself, the gate of wisdom without attachment. How is it? It is said in the sutra that by manifestly accomplishing great compassion and not abandoning the assembly of sentient beings, therefore, manifestly approaching wisdom without attachment is the perfection of wisdom, because it is manifestly realized by the manner of appearance through abiding. Therein, the wisdom of the Tathagata is said to be without attachment. Because wisdom is without accomplishment, the manner of appearance is fully proclaimed. Moreover, samsara and nirvana, because of realizing equality, one does not associate nor abide, because their assembly is not complete. The assembly not being complete is because the assembly of the limbs of enlightenment is not complete. How is that? From the point of possessing such wisdom, up to the point that the limbs of enlightenment are not complete, therefore, one does not abide in that either, because it appears in between. The thirteen samadhis that can be contemplated should be known according to their number; in short, this is an abridgement. The term "with its retinue and samadhis" is its general term. How is that again, with the four conditions, etc.? Focusing on the absence of self in a person, the samadhi called "entering emptiness" will arise, as it is said. Focusing on the absence of self in phenomena, it is said to be "nature." Focusing on the emptiness of grasping, it is said to be "ultimate emptiness." Focusing on the alaya-vijnana in that place, it is said to be "great emptiness." Focusing on the entering consciousness, it is said to be "corresponding emptiness."
Tibetan
་རྒྱུ་དང་པོའོ། །བག་ཡོད་པ་ཡོངས་སུ་འཛིན་པས་གཞི་རྣམ་པར་གཞག་སྟེ། རྣམ་པ་སྟོང་པ་ཉིད་ཅེས་གསུངས་པ་གང་ཡིན་པས་སོ། །ཇི་ལྟ་ཞེ་ན། ཤིན་ཏུ་བསྒོམས་པའི་ཕྱིར་བསྒོམ་པ་ཆོག་མི་ཤེས་པས་ན་བག་མེད་པར་མི་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་ཏེ་རྒྱུ་གཉིས་པ་ཡིན་ནོ། །ཁྱད་ཞུགས་པ་ཐོབ་པས་ནི་བདུན་པ་རྣམ་པར་གཞག་སྟེ་མངོན་པར་སྒྲུབ་པ་སྟོང་པ་ཉིད་ཅེས་གསུངས་པ་གང་ཡིན་པའོ། །ཇི་ལྟ་ཞེ་ན། ཡོན་ཏན་རྣམས་ཁྱད་ཞུགས་པ་ཐོབ་པར་སྒྲུབ་པས་སོ། །རྒྱུ་ཉིད་ཀྱིས་ནི་ལྷག་མ་རྣམས་ཏེ་ཇི་ལྟ་ཞེ་ན། ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་རྣམ་པར་དག་པའི་རྒྱུར་ གྱུར་པས་ནི་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་སྟོང་པ་ཉིད་ཅེས་གསུངས་པ་གང་ཡིན་པའོ། །ཇི་ལྟ་ཞེ་ན། རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནི་སྒྲིབ་པ་ཡིན་པས་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་སྒོ་ནས་ཀུན་བརྟགས་པའི་ཆོས་ཀྱི་སྟོང་པ་ཉིད་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་སྒྲིབ་པ་དང་བྲལ་བར་འགྱུར་བས་སོ། །སེམས་ཅན་ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་བྱེད་པའི་རྒྱུར་གྱུར་པས་ནི་ལྟ་བ་དང་བཅས་པ་སྟོང་པ་ཉིད་ཅེས་གསུངས་པ་གང་ཡིན་པའོ། །ཇི་ལྟ་ཞེ་ན། སྟོང་པ་ཉིད་བསྒོམས་པ་ན་སྙིང་རྗེ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་ཉན་ཐོས་བཞིན་དུ་སེམས་ཅན་ལ་མི་ལྟ་བར་བསྒོམ་པ་མ་ཡིན་གྱི། འོ་ན་ཅི་ཞེ་ན། སེམས་ཅན་གྱི་དོན་གྱི་བསམ་པ་ཁོ་ནས་བསྒོམ་མོ། །བསམས་བཞིན་དུ་སྲིད་པ་ཡོངས་སུ་འཛིན་པའི་རྒྱུར་གྱུར་པས་ནི་བྲལ་བ་དང་མ་བྲལ་བ་སྟོང་པ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ཏེ་ཞེས་གསུངས་པ་གང་ཡིན་པའོ། །ཇི་ལྟ་ཞེ་ན། ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་དང་བྲལ་བ་ནི་བྲལ་བ་སྟེ། སློབ་དཔོན་གྱིས་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་དང་མི་ལྡན་པ་ཞེས་སྨྲས་པ་གང་ཡིན་པའོ། །སྲིད་པ་དང་མ་བྲལ་བ་ནི་མ་བྲལ་བ་སྟེ། སྲིད་པའི་མཚན་ཉིད་དང་མི་ལྡན་པ་མ་ཡིན་པ་ཞེས་སྨྲས་པ་གང་ཡིན་པའོ། །འདི་ནི་རྒྱུ་བཞི་པ་ཡིན་ཏེ། འདི་དག་གིས་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་ཁྱད་པར་རྣམ་པར་གཞག་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་མི་ཕྱེད་པའི་བསམ་པ་ཉིད་ཇི་ལྟ་ཞེ་ན། བརྟན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། བརྟན་པ་ཉིད་ནི་འཇིགས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཡང་དོན་དགུར་རིག་པར་བྱ་སྟེ། ཇི་ལྟ་ཞེ་ན། དམིགས་པ་ལ་མོས་པས་ངེས་པའི་བསམ་པ་ཉིད་ཅེས་གསུངས་པ་གང་ཡིན་པའོ། །ཇི་ལྟ་ཞེ་ན། དམིགས་པ་ནི་དེ་བཞིན་ཉིད་ཁོ་ན་ཡིན་གྱི་གཞན་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས། དེ་ལྟར་ལྷག་པར་མོས་པས་ངེས་པའི་ཕྱིར་ངེས་པའི་བསམ་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །འཁྲུལ་པ་ལ་མི་མཇེད་པ་ནི། དགེ་བའི་བསམ་པ་ཉིད་ཅེས་གསུངས་པ་གང་ཡིན་པ་སྟེ། གསེར་བ
Chinese
是第一个原因。以完全持有正念来安立基础，是因为说了什么是“空性之相”。如何理解呢？因为非常串习，不知满足于禅修，所以不会变得放逸，这是第二个原因。获得殊胜的进入，安立第七，是因为说了什么是“现证空性”。如何理解呢？因为证得诸功德殊胜的进入。仅以原因就是其余的，如何理解呢？因为成为清净所知障的原因，所以说了什么是“如实不分别空性”。如何理解呢？因为分别念是障碍，所以通过不分别的方式，证悟遍计所执法之空性，因此会远离障碍。因为成为成熟有情的原因，所以说了什么是“具有见解之空性”。如何理解呢？修习空性时，因为远离悲心，所以不像声闻那样不观待有情而修习，那么是什么呢？仅仅以利益有情之心而修习。因为以思择而完全执持有寂的原因，就会生起名为“离与不离空性”的等持，如是说。如何理解呢？远离烦恼是离，阿阇黎说了什么是不与一切烦恼相应。不离有寂是不离，说了什么是不与有寂之体性不相应。这是第四个原因，应当了知以这些来安立等持的差别。那么，不退转之意如何呢？因为稳固，稳固就是没有怖畏。这也要知道有九种意义，如何理解呢？因为对所缘生起信解，所以说了什么是“决定的意”。如何理解呢？所缘唯是真如，不是其他的。这样，因为特别生起信解而决定，所以是决定的意。不厌倦错乱，是说了什么是“善意”，金
English
It is the first cause. By fully maintaining mindfulness, the foundation is established, because it is said, "What is the aspect of emptiness?" How is it understood? Because of extreme habituation, not knowing satisfaction with meditation, one will not become negligent, this is the second cause. By obtaining the entry of excellence, the seventh is established, because it is said, "What is the manifestation of emptiness?" How is it understood? Because the qualities are proven to obtain the entry of excellence. By the cause itself are the remaining ones, how is it understood? Because it becomes the cause of purifying the obscurations of knowledge, therefore it is said, "What is the non-conceptual emptiness as it is?" How is it understood? Because conceptualization is an obscuration, therefore, through the means of non-conceptualization, one realizes the emptiness of the phenomena of complete imputation, therefore one will be separated from obscurations. Because it becomes the cause of maturing sentient beings, therefore it is said, "What is the emptiness with views?" How is it understood? When meditating on emptiness, because of being separated from compassion, one does not meditate without regard for sentient beings like the Hearers, so what is it? One meditates only with the intention of benefiting sentient beings. Because it becomes the cause of completely holding samsara and nirvana with contemplation, a samadhi called "separation and non-separation emptiness" will arise, thus it is said. How is it understood? Separation from afflictions is separation, what did the teacher say is not associated with all afflictions. Non-separation from samsara and nirvana is non-separation, what did he say is not not associated with the nature of samsara and nirvana. This is the fourth cause, one should know that these establish the distinctions of samadhi. So, what is the unwavering intention? Because of stability, stability is without fear. This also needs to be understood in nine meanings, how is it understood? Because faith arises in the object, therefore it is said, "What is the determined intention?" How is it understood? The object is only suchness, not others. Thus, because of especially arising faith and determination, it is the determined intention. Not being weary of confusion, it is said, "What is the virtuous intention?" Gold