Tibetan
མཚན་དེ་མ་ཡིན་པ་དེ་དང་འདྲ་བ་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་མི་སྟོན་ཏོ། །ཁ་ཅིག་ན་རེ་ཐམས་ཅད་ཅེས་བྱ་བའི་སྒྲ་ཁོ་ནས་ཐམས་ཅད་བསྡུས་ན་དེ་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཐམས་ཅད་ནི་མོས་པས་སྤྱོད་པའི་ས་ལ་སོགས་པ་ལ་གནས་པའོ་ཞེས་བྱ་བའི་འགྲེལ་པས་ཅི་ཞིག་བྱ། དེ་ལྟ་བས་ན་སྩོགས་པ་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲ་ནི་མི་འདོན་པ་ཉིད་དོ། །མ་བཏོན་དང་ཐམས་ཅད་ཅེས་བྱ་བའི་སྒྲ་མ་ལུས་པ་བསྡུ་བར་གོ་བར་འགྱུར་དུ་འོང་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་པས་འགྲེལ་པ་དོན་ལྡན་ནོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ས་ཐོབ་པ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་འཁོར་དེ་ན་འཁོད་པའམ། གཞན་དག་ཀྱང་རུང་སྟེ། འདི་བསྟན་པའི་རྒྱུས་ཇི་སྐད་བཤད་པ་ལྟ་བུའི་གཞན་གྱི་དོན་འགྲུབ་པ་མེད་དེ། འདི་བསྟན་པ་མེད་པར་ཡང་དེ་སྲིད་པའི་ཕྱིར་ལ་བཅུ་ཚན་གཉིས་པ་ལ་ཡང་མོས་པས་སྤྱོད་པའི་གནས་སྐབས་བརྗོད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །གཞན་དག་ན་རེ་ནི་སྩོགས་པའི་སྒྲ་ལ་ཡང་ཉེས་པ་མེད་དོ། །ཇི་ལྟ་ཞེ་ན། ཐམས་ཅད་ཀྱི་བྱེ་བྲག་དུ་མ་ཕྱེ་བ་ཁོ་ནར་བཅུ་ཚན་གཉིས་དང་སྦྱར་བའི་ཕྱིར་ཏེ། མོས་པས་སྤྱོད་པ་ལ་གནས་པ་གང་གི་རང་གི་དོན་འགྲུབ་པའི་གནས་སྐབས་གང་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་དུ་བསྟན་ལ། ས་དང་པོ་ལ་གནས་པའི་ནི་འོག་མ་སྟེ་ས་བཅུ་པ་ལ་གནས་པ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་མཐར་ཐུག་པར་བྱེད་པའི་འཇུག་པའི་བར་དུ་ཡང་དེ་དང་འདྲ་བས། དེ་ལྟར་ན་རང་གི་དོན་གྱི་སྐབས་ཀྱིས་བཅུ་ཚན་དང་པོ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཡིན་པ་ཉིད་དོ། །དེ་དག་གིས་རང་གི་དོན་དེ་ལྟ་བུ་ཁོང་དུ་ཆུད་ནས་གཞན་དག་ལ་ཡང་དོན་དེ་ལྟ་བུ་ཁོ་ན་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པས་ན་གཞན་གྱི་དོན་གྱི་སྐབས་ཀྱིས་ནི་བཅུ་ཚན་གཉིས་པ་དང༌། དོན་ཐ་དད་པ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དོ། །འགྲེལ་པ་ནི་ཐམས་ཅད་ལ་བྱ་བ་ཉིད་ཀྱི། འཁོར་དེ་ན་འཁོད་པ་འབའ་ཞིག་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་བསྟན་པའི་ ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་ཁ་ཅིག་སྩོགས་པ་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲ་འདོན་པ་དམིགས་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་དེ་ལྟར་ཚོགས་གཉིས་སུ་རྣམ་པར་ཕྱེ་ནས་རང་གི་དོན་དང་གཞན་གྱི་དོན་བཅུ་ཚན་གཉིས་སུ་རྣམ་པར་འཆད་དོ། །དེ་ནི་མི་འཐད་དེ་འདི་ལྟར་བཅུ་ཚན་དང་པོ་ལ་ཡང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་མཐར་ཐུག་པར་བྱེད་པའི་འཇུག་པའི་བར་ས་བཅུ་སྨོས་ལ་དེ་དག་ཀྱང་མོས་པས་སྤྱོད་པའི་གནས་སྐབས་པ་རྣམས་ལ་མི་རུང་ངོ༌། །ཇི་སྟེ་རེ་ཞིག་པར་གསུངས་པ་མ་ཡིན་ཏེ་འོན་ཀྱང་དེ་བསྟན་པའི་རྒྱུས་འབྱུང་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་དེ་ལ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བ་ཡིན་ན་ཞེས་ཟེར་ན་གལ་ཏེ་དེ་ལྟ་དེ་དག་ནི་བཅུ་ཚན་གཉིས་པ་ལ་ཡང་རུང་བ་ཉིད་དོ། །དེ་ལྟ་བས་ན
Chinese
那些不像那个名称的事物也不能显示它。有些人说，如果仅仅用“一切”这个词来概括一切，那么“一切菩萨都安住在胜解行地等处”的解释又有什么用呢？因此，“等”这个词是不应该省略的。因为省略了，就会理解为“一切”这个词概括了所有，所以解释是有意义的。获得菩萨地位的菩萨们，无论是坐在那个眷属中，还是其他什么，都没有像所说的那样通过这个教导而成就他人的利益，因为即使没有这个教导，他人也能存在，而且在第二个十个中也讲述了胜解行的阶段。有些人说，“等”这个词也没有过失。为什么呢？因为它仅仅是将一切的差别不加区分地与第二个十个联系起来，也就是说，胜解行地安住者，无论其成就自身利益的阶段是什么，都已在那时显示出来，而安住在第一地的，直到安住在第十地，最终成就佛果的修行之间，也与此相同。因此，从自身利益的角度来看，第一个十个就是一切。那些人领悟了那样的自身利益，并且也为他人成就同样的利益，所以从他人利益的角度来看，与第二个十个并没有不同的意义。解释是为了说明，行为是针对一切的，而不仅仅是安住在那个眷属中的人。因此，有些人专门省略“等”这个词，将菩萨们那样分为两种集合，从而将自身利益和他人的利益分为两个十个来解释。那是不合理的，因为这样在第一个十个中也提到了直到最终成就佛果的修行之间的十地，而那些对于胜解行阶段的人来说是不适用的。如果说，虽然不是暂时宣说的，但是通过那个教导而产生的那些，将会在此地产生，那么即使那样，那些也同样适用于第二个十个。因此，
English
Those things that are not like that name also do not show it. Some say, if only the word "all" encompasses everything, then what is the use of the explanation that "all Bodhisattvas abide in the stage of adhimukticarya-bhumi (胜解行地，胜解行地，adhimukticarya-bhumi，the stage of practice through aspiration), etc."? Therefore, the word "etc." should not be omitted. Because it is omitted, it will be understood that the word "all" encompasses everything, so the explanation is meaningful. Those Bodhisattvas who have attained the Bodhisattva stages, whether they are sitting in that assembly or others, do not achieve the benefit of others through this teaching as it is said, because even without this teaching, others can exist, and also in the second ten, the stage of adhimukticarya (胜解行，胜解行，adhimukticarya，practice through aspiration) is described. Some say that there is no fault in the word "etc." either. Why? Because it merely connects all the differences without distinction to the second ten, that is, it shows that whatever stage of achieving one's own benefit the one abiding in adhimukticarya-bhumi (胜解行地，胜解行地，adhimukticarya-bhumi，the stage of practice through aspiration) is, it has already been shown at that time, and those abiding in the first bhumi (地，地，bhumi，ground/stage) are the same until the practice of abiding in the tenth bhumi (地，地，bhumi，ground/stage) and ultimately achieving Buddhahood. Therefore, from the point of view of one's own benefit, the first ten is all. Those who have understood such self-interest and also accomplish the same benefit for others, so from the point of view of the benefit of others, there is no different meaning from the second ten. The explanation is to show that the action is for everyone, not just those who are sitting in that assembly. Therefore, some specifically omit the word "etc." and divide the Bodhisattvas into two groups in that way, thereby dividing self-interest and the interest of others into two tens to explain. That is unreasonable, because in this way, the ten bhumis (地，地，bhumi，ground/stage) up to the practice of ultimately achieving Buddhahood are also mentioned in the first ten, and those are not applicable to those in the stage of adhimukticarya (胜解行，胜解行，adhimukticarya，practice through aspiration). If it is said that although it is not temporarily proclaimed, those that arise through that teaching will arise in this place, then even so, those are equally applicable to the second ten. Therefore,
Tibetan
་བྱེ་བྲག་ཏུ་མ་ཕྱེ་བར་སྦྱར་བ་ཉིད་བཟང་སྟེ། དེ་དག་གིས་བདག་ཉིད་ཀྱིས་རྟོགས་ནས་གཞན་དག་ལ་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱེད་པས་དེ་ནི་དེ་བཞིན་དུ་རིག་པར་བྱའོ། །དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་རྣམ་པར་བཅད་པ་མེད་པའི་ཕྱིར། སློབ་དཔོན་གྱི་འགྲེལ་པ་ཆེན་པོ་མི་དགོས་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །ད་ནི་བཅུ་ཚན་དང་པོའི་ཚིག་རྣམ་པར་དབྱེ་བའི་སྐབས་དབྱེ་སྟེ་དེ་ལ་བརྟག་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང༌། ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པའི་ཡུལ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་རྣམས་ནི་ཟག་པ་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་པའི་རང་བཞིན་དག་ཡིན་ནོ། །སྣང་བ་ནི་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ལམ་གྱིས་མངོན་སུམ་དུ་བྱེད་པ་སྟེ་འདི་སྐད་དུ་ཟག་པ་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་པ་དེ་དག་ཉིད་ཀྱི་རང་རིག་པས་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ནི་སྣང་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དེ་དག་རྟོགས་པ་སྟེ། འཐོབ་པ་དང་མངོན་སུམ་དུ་བྱེད་པའོ་ཞེས་བཤད་དོ། །དེ་བརྗོད་པ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་དེ་དག་གང་ཞེ་ན། བསྟན་པ་ཡིན་པར་སྟོན་ཏོ། །ཇི་ལྟ་ཞེ་ན་སྣང་བ་དེ་འདིས་རྗོད་པར་བྱེད། གསལ་བར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དེ་ཡང་བསྟན་པའི་བདག་ཉིད་ཀྱིས་རྣམས་སོ། །དེ་དག་གིས་སྣང་བ་ཞེས་བྱ་བ་གཞིར་གྱུར་པའི་ཡེ་ཤེས་ཡོངས་སུ་དག་པར་འགྱུར་ཏེ། གསེར་གྱི་ས་ལེ་སྦྲམ་གྱི་དཔེས་སྟོན་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་དག་ལ་འཇུག་པ་ནི་དད་པ་དང་མོས་པ་དང་རབ་ཏུ་དད་པ་ཐོབ་པ་གང་ཡིན་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་དད་པ་ནི་མོས་པས་སྤྱོད་པའི་ས་ལ་གནས་པས་དེ་དག་ཐོས་ནས་འདི་དག་ནི་འདི་ལྟ་བུ་ཡིན་ནོ་ ཞེས་ཡིད་ཆེས་པ་དང་བདག་གིས་འདི་དག་ནམ་ཞིག་ན་ཐོབ་པར་འགྱུར་སྙམ་དུ་འདོད་པའི་མཚན་ཉིད་གང་ཡིན་པའོ། །མོས་པ་ནི་དེ་དག་ལ་གཏན་ལ་ཕབ་སྟེ་ངེས་པར་འཛིན་པའི་མཚན་ཉིད་གང་ཡིན་པའོ། །རབ་ཏུ་དང་བ་ནི་དེ་གཉིས་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་ཅན་གང་ཡིན་པ་སྟེ། དེ་ཐོབ་པའོ། །འཇུག་པ་ཞེས་སྤྱིར་བཤད་པ་ཁོ་ན་ཡིན་པས་འདིར་ནི་འཇུག་པའི་ཐབས་དང་འཇུག་པ་དང་མཐར་ཐུག་པ་གང་ཡིན་པ་འདི་ཐམས་ཅད་འཇུག་པ་ཞེས་བཤད་དོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། མོས་པས་སྤྱོད་པ་དང་མཐོང་བའི་ལམ་དང༌། བསྒོམ་པའི་ལམ་གྱི་རྒྱུའི་དངོས་པོར་རྣམ་པར་གནས་པའི་ཕྱིར་དེ་དག་ཡོད་ན་དེ་རྣམས་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ལྟར་དེ་དག་ནི་ཐོས་པ་ལས་བྱུང་བ་ལ་སོགས་པས་བསྡུས་པ་ཡིན་ལ། ས་དེ་དག་ལ་དད་པ་དང་མོས་པ་དང༌། རབ་ཏུ་དང་བ་མེད་ན་རེ་ཞིག་དེ་སྟོན་པར་བྱེད་པའི་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ཚོལ་བ་ལ་སོག
Chinese
不作区分地结合起来是好的，因为它们由自己领悟而使他人理解，所以应当如是理解。如果不是这样，因为没有分别，就会有人说不需要大学者的注释了。现在是区分第一个十个词语的时候，因为不是要考察它，而且不是声闻等境界，所以不可思议的佛法都是无漏菩提之分自性清净。显现是超世间道所现证的，也就是说，无漏菩提之分，由其自证所体验的就是显现。因此，它们是证悟，是获得和现证。所谓“说彼”是指什么呢？显示是所教。如何显示呢？显现由此说，因为能显明，也就是教法的自性。它们使作为基础的显现之智完全清净，会以金地砖的比喻来显示。进入它们，是指获得信心、意乐和胜解。其中，信心是安住于以意乐行持之地，听闻它们后，相信“这些是这样的”，并且具有“我何时能获得这些”的希求之相。意乐是对它们进行决断，具有决定执持之相。胜解是以前面二者为先导，即获得它。总的来说，进入被称为进入，因此，进入的方法、进入和最终归宿，所有这些都被称为进入。为什么呢？因为它们作为意乐行持、见道和修道的因的实有而存在，如果它们存在，这些就存在。如此，它们是由闻所生等所摄持的，如果这些地没有信心、意乐和胜解，那么首先就要寻找能宣说的善知识等。
English
It is good to combine them without distinguishing them, because they are understood by oneself and made understood by others, so it should be understood as such. If it is not like that, because there is no distinction, some would say that there is no need for a great scholar's commentary. Now is the time to distinguish the first ten words, because it is not to be examined, and because it is not the realm of Sravakas, etc., so the inconceivable Buddhadharmas are all of the nature of the pure, uncontaminated Bodhi. Manifestation is what is directly realized by the transcendental path, that is to say, the uncontaminated aspect of Bodhi, what is experienced by its own self-awareness is manifestation. Therefore, they are realization, attainment and direct realization. What is meant by "that which expresses it"? It shows that it is the teaching. How does it show? Manifestation is expressed by this, because it makes it clear, that is, the nature of the teaching. They make the wisdom that is the basis of manifestation completely pure, and it will be shown by the example of a golden tile. Entering into them means obtaining faith, aspiration and conviction. Among them, faith is abiding in the ground of practice with aspiration, and after hearing them, believing "these are like this," and having the characteristic of desiring "when will I obtain these?" Aspiration is to ascertain them and have the characteristic of definitely grasping them. Conviction is that which is preceded by the former two, that is, obtaining it. In general, entering is called entering, therefore, the method of entering, entering and the ultimate destination, all of these are called entering. Why? Because they exist as the reality of the cause of practice with aspiration, the path of seeing and the path of meditation, if they exist, these exist. Thus, they are included by what arises from hearing, etc., and if these grounds do not have faith, aspiration and conviction, then first one must seek a virtuous friend who can explain them, etc.