Tibetan
་བ་བསྐྱེད་པའི་སེམས་ཞེས་བྱ་བའོ། །ཉེས་པ་རྣམ་པར་འབྲི་བ་ཡང་ཚིག་འདིས་སྦྱོར་བ་བསྟན་པ་ཡིན་པས་ཚིག་འདིས་ནི་ཡན་ལག་ཡིན་ནོ། །ཚིག་ལྷག་མ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་ཉེས་པ་རྣམས་རྣམ་པ་དྲུག་ཏུ་ཕྱེ་ནས་འདི་ཉིད་རྣམ་པར་འབྱེད་པར་བྱེད་དོ། །དེ་ལ་ཆོས་སྟོན་པའི་དུས་ན་ཟང་ཟིང་དང་བཅས་པ་ལ་ཉོན་མོངས་པ་འམ་ཀླན་ཀ་ཚོལ་བ་ལ་ཉོན་མོངས་པ་སྟེ། འམ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསྡུ་བ་ཡིན་ནོ། །ཉེས་པ་འདི་གཉིས་ཀྱི་གཉེན་པོར་ཡོངས་སུ་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་མ་ཡིན་པའི་སེམས་ཞེས་གསུངས་ཏེ། ཟང་ཟིང་རབ་ཏུ་སྦྱིན་པ་དག་དང༌། ཀླན་ཀ་ཚོལ་བའི་བསམ་པ་དག་ལ་རྗེས་སུ་ཆགས་པ་དང་ཁོང་ཁྲོ་བ་མེད་པས་ཡོངས་སུ་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་དང༌། འདོད་པ་ཆུང་བ་ལ་སོགས་པའི་ཡོན་ཏན་རྣམས་དང༌། ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་ཆོག་པར་འཛིན་པ་ནི་ཉེས་པ་སྟེ། དེའི་གཉེན་པོར་ཚིག་གཉིས་ཏེ། གོང་ནས་གོང་དུ་ཁྱད་པར་ཡོངས་སུ་ཚོལ་བའི་སེམས་དང་ལྡན་པ་ཡིན། ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཁྱད་པར་མངོན་པར་འདོད་པའི་སེམས་དང་ལྡན་པ་ཡིན་ ཞེས་གསུངས་པའོ། །སྐྱོ་བ་ནི་ཉེས་པ་སྟེ་དེའི་གཉེན་པོར་འགྲོ་བ་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་སྐྱོབ་པའི་སེམས་ཞེས་གསུངས་ཏེ། སེམས་ཅན་གྱི་དོན་དུ་ཡུན་རིང་པོར་དཀའ་བ་མང་པོ་ཁས་བླངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །རང་གི་ལྟ་བ་མཆོག་ཏུ་འཛིན་པ་ནི་ཉེས་པ་སྟེ་དེའི་གཉེན་པོར་བླ་མ་ལ་གུས་པ་དང་མཐུན་པའི་སེམས་ཞེས་གསུངས་ཏེ། ཆོས་དང་མཐུན་པའི་ཆོས་སྤྱད་པའི་དོན་དུ་བརྩོན་འགྲུས་རྩོམ་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །བྱས་པ་གཟོ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡན་ལག་སྟེ། དེ་ལ་ཕན་གདགས་པར་ཡིད་ལ་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །བྱས་པ་ཤེས་པའི་ཕྱིར་བྱས་པ་ཚོར་བའོ། །སེམས་རྗེས་སུ་སྲུང་བའི་ཕྱིར་དེས་པའོ། །ཇི་སྐད་རྗེས་སུ་བསྟན་པ་སྒྲུབ་པའི་ཕྱིར་འགྲོགས་ན་བདེ་བའོ། །ཉེས་པ་གླིང་བ་བཟོད་པའི་ཕྱིར་དྲང་བའོ། །དྲིས་པས་འཁྲུག་པ་བཟོད་པ་ནི་མཉེན་པའོ། །རང་གི་ཉེས་པ་མི་འཆབ་པས་ནི་ཐིབས་པོ་མེད་པར་སྤྱོད་པའོ། །ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པའི་ཡོན་ཏན་མི་བརྗོད་པས་ན་སྒྱུ་མེད་པའོ། །ཁེངས་པར་མི་འགྱུར་བས་ན་ང་རྒྱལ་མེད་པའོ། །ཚིག་བཟོད་པས་ན་བཀའ་བློ་བདེ་བའོ། །མ་ནོར་བར་འཛིན་པས་ན་མཐུན་པར་འཛིན་པའོ། །དེའི་འབྲས་བུ་གོང་མ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཉོན་མོངས་པའི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་སྤངས་པའི་མཚན་ཉིད་དང་ངོ༌། །དེའི་འབྲས་བུ་འོག་མ་རྣམས་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལས་ཀྱི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་སྤངས་པའི་མཚན་ཉིད་ལ་སོགས་པ་དང་སྟེ། དེ་དག་ནི་དུལ
Chinese
生起欢喜心的心，这就是所谓的（名称）。 罪过的种种书写，也用这个词语来表示结合，因此这个词语是支分。 剩余的词语，是将罪过分为六种，并对这六种罪过进行辨别。 比如，说法的时候，对于伴随财物而来的烦恼，或者寻衅争端而来的烦恼。 “或者”这个词语是总括的意思。 这两种罪过的对治，就是所说的“完全不具烦恼的心”，因为对于慷慨布施财物，以及寻衅争端的想法，没有随之生起贪恋和愤怒，所以是完全不具烦恼的。 布施等等，以及少欲知足等等的功德，以及以智慧为满足，这是罪过。 对治这些罪过有两种说法：就是具有不断寻求更高境界的心，以及具有显现智慧殊胜的心。 这就是所说的。 厌倦是罪过，对治它的方法是“救度一切众生的心”，因为为了利益众生，长期承担了许多苦难。 执着自己的观点为最殊胜是罪过，对治它的方法是“与恭敬上师相应的心”，因为为了行持与法相应的正法，而精进努力。 “报恩”被称为支分，这是因为心中想着要报答恩情。 因为知道所受的恩惠，所以要感知恩情。 为了守护自心，所以要坚定。 为了成就如理如实的教导，所以要乐于交往。 为了容忍罪过的侵扰，所以要正直。 为了容忍提问引起的争论，所以要柔和。 因为不隐瞒自己的过失，所以要行为坦荡。 因为不说不真实的功德，所以要诚实无欺。 因为不变得傲慢，所以要没有我慢。 因为能忍受言语，所以要心胸宽广。 因为能正确领会，所以要和谐一致。 它的果实“上者”是指断除烦恼的完全烦恼的体性和面貌。 它的果实“下者们”是指断除业的完全烦恼的体性等等，这些都是调伏。
English
The mind that generates joy, that is what is called (the name). The various writings of faults also use this word to indicate combination, so this word is a limb. The remaining words divide the faults into six types and distinguish these six faults. For example, when teaching the Dharma, there are afflictions that come with wealth, or afflictions that come from seeking quarrels. The word "or" means to summarize. The antidote to these two faults is the so-called "completely unafflicted mind," because there is no attachment or anger arising from the idea of generously giving wealth and seeking quarrels, so it is completely unafflicted. Giving, etc., and the merits of contentment with few desires, etc., and being content with wisdom, are faults. There are two statements to counteract these faults: that is, having a mind that constantly seeks higher realms, and having a mind that desires to manifest the excellence of wisdom. That is what is said. Weariness is a fault, and the antidote to it is "the mind that saves all beings," because for the benefit of sentient beings, one has long endured many hardships. Holding one's own view as the most supreme is a fault, and the antidote to it is "a mind that corresponds to respect for the guru," because one strives diligently to practice the Dharma that is in accordance with the Dharma. "Gratitude" is called a limb, because one thinks of repaying kindness in one's heart. Because one knows the kindness received, one must perceive the kindness. In order to protect one's mind, one must be firm. In order to accomplish the teachings that are in accordance with reality, one must be happy to associate with others. In order to tolerate the disturbance of faults, one must be upright. In order to tolerate the disputes caused by questions, one must be gentle. Because one does not hide one's own faults, one must act frankly. Because one does not speak of untrue merits, one must be honest and without deception. Because one does not become arrogant, one must be without pride. Because one can endure words, one must be broad-minded. Because one can understand correctly, one must be harmonious and consistent. Its fruit, the "upper ones," refers to the nature and appearance of completely eliminating the afflictions of afflictions. Its fruit, the "lower ones," refers to the nature of completely eliminating the afflictions of karma, etc., all of which are subdued.