Tibetan
བྱའོ། །དེ་དག་ནི་སྡིག་པ་མི་དགེ་བའི་ཆོས་རྣམས་ཞེས་བྱའོ། །ཚུལ་བཞིན་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་གང་གིས་དེ་ལྟ་བུ་མ་སྐྱེས་པ་དེ་དག་སྐྱེ་བའི་གོ་སྐབས་མི་འབྱེད་པ་འདི་ནི་ཡང་དག་པར་སྤོང་བ་དང་པོ་ཡིན་ནོ། །ལྷག་མ་ནི་འདི་ཁོ་ན་ལས་རྗེས་སུ་རྟོགས་པར་བྱའོ། །འདུན་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་སྤོང་བའི་འདུ་བྱེད་དང་ལྡན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་འདུན་པ་ནི་བྱེད་པར་འདོད་པ་ཉིད་དོ། །ཏིང་ངེ་འཛིན་ནི་སེམས་རྩེ་གཅིག་པ་ཉིད་དོ། །འདུན་པའི་དབང་གྲུབ་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ནི། འདུན་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཏོ། །དེས་ཉོན་མོངས་པ་སྤངས་པའི་ཕྱིར་འདུ་བྱེད་པ་དེ་དང་ལྡན་པའོ། །རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་རྐང་པ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ཅི་ཞེ་ན། རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་རྐང་པ་སྟེ། ཡན་ལག་ཅེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །དེ་སྒོམ་མོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གོམས་པར་བྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །དབེན་པ་ལ་གནས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསམ་གཏན་དང་པོ་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། འདོད་པ་དང་སྡིག་པ་མི་དགེ་བ་ལས་དབེན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་ལ་གནས་པ་ནི་བསམ་གཏན་གཉིས་པ་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྟོག་པ་དང་དཔྱོད་པ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་ཏེ། གཉིས་པ་ནི་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ལ་བྲལ་བ་ཞེས་བྱ་བའི་ཕྱིར་རོ། །འགོག་པ་ལ་གནས་པ་ནི་བསམ་གཏན་གསུམ་པ་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་དགའ་པའི་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་ཏེ། དེ་ནི་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ལ་འགོག་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ཕྱིར་རོ། །བསམ་གཏན་བཞི་པ་ལ་སོགས་པ་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར། སྤངས་ཟིན་པ་ལ་ཡེ་ཤེས་སྔོན་དུ་འགྲོ་བས་སྤོང་བའོ། །སྤངས་ཟིན་པ་ལ་ཡེ་ཤེས་སྔོན་དུ་འགྲོ་ བས་སྤོང་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་སྟེ། བསམ་གཏན་བཞི་པ་ལ་བདེ་བ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་དང༌། ཡིད་མི་བདེ་བ་སྤངས་པ་ལ། སྤངས་པ་དེ་ཡང་དེ་དང་མི་ལྡན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་དག་ལ་ཡང་དེ་བཞིན་དུ་ཅི་རིགས་པར་བརྗོད་པར་བྱའོ། །དད་པ་ནི་སེམས་དང་བ་གང་ཡིན་པའོ། །དབང་བྱེད་པས་ན་དབང་ངོ༌། །ཡང་ན་དབང་ཡོད་པས་ན་དབང་ངོ༌། །དབང་ཉིད་དབང་པོ་ཡིན་ཏེ། དབང་ཕྱུག་དང་ལྡན་པ་དང༌། དབང་ཕྱུག་ཐོབ་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །དེ་ལ་དད་པས་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་དད་པར་བྱེད། བརྩོན་འགྲུས་ཀྱིས་ནི་སྒྲུབ་པར་བྱེད། དྲན་པས་ནི་ཆུད་མི་ཟ་བར་བྱེད། ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱིས་ནི་རྩེ་གཅིག་ཏུ་བྱེད། ཤེས་རབ་ཀྱིས་ནི་སོ་སོར་རྟོག་པར་བྱེད་དེ། དེ་ལྟར་ན་འདི་དག་རང་གི་བྱ་བ་བྱེད་ནུས་པའི་ཕྱིར་དབང་པོ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །དེ་དག་ཉིད་དབང་པོ་རྣོན་པོ་རྒྱུད་ལ་ཡོད་པ་རྣམས་བདུད་དང་རབ་ཏུ་རྒོལ་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་མི་རྫི་བའི་ཕྱིར་སྟོབས་རྣམས་ཞེས་བྱ་སྟེ། དེ་ལྟ་བས་ན་དད་པའི་སྟོབས་སྒོམ་མོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །དག་པས་ན་ལམ་མོ། །ཡང་ན་འདིས་སམ་འདི་ཡོད་ན་དག་པར་འགྱུར་བའི་ལམ་སྟེ། སེམས་རྣམ་པར་དག་པའི་ཐབས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཡང་བསྒོམ་པའི་ལམ་ལ་ཡན་ལག་བརྒྱད་པ་ཡིན་པས་དེའི་ཕྱིར་ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་སྒོམ་མོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་འདི་གསུངས་སོ། །འཕགས་པའི་ལམ་ཡན་ལག་བརྒྱད་པ་འདི་ཉིད་དགེ་བ་གསུམ་དང་ཕུང་པོ་གསུམ་གྱིས་བསྡུས་ཏེ། དགེ་བ་གསུམ་ནི་མ་ཆགས་པ་ལ་སོགས་པ་དགེ་བའི་རྩ་བ་རྣམས་སོ། །ཕུང་པོ་གསུམ་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་སོགས་པའོ། །དེ་ལ་མ་ཆགས་པ་ནི་ཁམས་གསུམ་པ་ལ་སེམས་མངོན་པར་ཆགས་པ་གང་ཡིན་པའོ། །འདི་གང་གི་རྩ་བ་ཡིན་ཞེ་ན། དེ་ལས་སྐྱེས་པ་ལུས་དང་ངག་དང་ཡིད་ཀྱི་ལས་དགེ་བ་རྣམས་དང༌། ལམ་གྱི་ཡན་ལག་གསུམ་པོ་ཡང་དག་པའི་རྟོག་པ་དང༌། ཡང་དག་པའི་རྩོལ་བ་དང༌། ཡང་དག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་རྩ་བ་ཡིན་ཏེ། འདི་རྣམས་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་ཕུང་པོ་ཞེས་བྱ་བ་དག་གོ ། ཞེ་སྡང་མེད་པ་ནི་སེམས་ཅན་རྣམས་དང་འདུ་བྱེད་རྣམས་ལ་གནོད་པ་མེད་པ་གང་ཡིན་པའོ། །གང་གི་རྩ་བ་ཡིན་ཞེ་ན། ལུས་དང་ངག་དང་ཡིད་ཀྱི་ལས་དགེ་བ་ཡང་དག་པའི་ངག་དང༌། ཡང་དག་པའི་ལས་ཀྱི་མཐའ་དང༌། ཡང་དག་པའི་འཚོ་བའི་རྩ་བ་ཡིན་ཏེ། འདི་རྣམས་ནི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ཕུང་ པོ་ཞེས་བྱ་བ་དག་གོ །གཏི་མུག་མེད་པ་ནི་འཕགས་པའི་བདེན་པ་བཞི་དག་ལ་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་ཤེས་པ་མཐོང་བ་སྟེ། གཏི་མུག་མེད་པ་ལས་སྐྱེས་པ་ལུས་དང་ངག་དང་ཡིད་ཀྱི་ལས་དགེ་བ་དང༌། ལམ་གྱི་ཡན་ལག་གཉིས་པོ་ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་དང༌། ཡང་དག་པའི་དྲན་པའི་རྩ་བ་ཡིན་ནོ། །འཕགས་པའི་ལམ་ཡན་ལག་བརྒྱད་པ་སྒོམ་པ་ན། ལུས་ཡོངས་སུ་སྒོམ་པ་ཡིན་ཏེ། ཡན་ལག་གཉིས་པོ་ཡང་དག་པའི་ལས་ཀྱི་མཐའ་དང༌། ཡང་དག་པའི་རྩོལ་བ་བསྒོམས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཚུལ་ཁྲིམས་བསྒོམས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ཡང་དག་པའི་ངག་དང༌། ཡང་དག་པའི་འཚོ་བ་བསྒོམས་པའི་ཕྱིར་རོ། །སེམས་བསྒོམས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ཡང་དག་པའི་རྟོག་པ་དང༌། ཡང་དག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་བསྒོམས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཤེས་རབ་བསྒོམས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་དང༌། ཡང་དག་པའི་དྲན་པ་བསྒོམས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ཕུང་པོ་དང༌། ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་ཕུང་པོས་ནི་རྟོགས་བ་མྱུར་བ་
Chinese
做。那些被称为罪恶、不善之法。以如理作意，使未生者不生，不开启彼等生起之机会，此乃第一之正断。其余者唯由此而随觉。所谓具足欲定断行等，其中欲者，乃欲作之意。定者，乃心一境性。由欲力成就之定，乃欲定。以彼断除烦恼之故，乃具足彼行者。所谓神足者，此为何耶？神足，乃肢分之异名。所谓彼修习者，乃串习之异名。所谓住于寂静者，乃具足初禅之故，以远离欲及罪恶不善之故。住于离欲者，乃具足第二禅之故。以离于寻与伺之故，第二禅乃离欲者，故名为离。住于止息者，乃具足第三禅之故。彼以离于喜之贪欲之故，彼乃离欲者，故名为止息。以具足第四禅等之故。以智慧先行而断除已断者。所谓以智慧先行而断除已断者，乃指第四禅中，舍弃乐、苦及不悦意，舍弃彼等，亦因不与之相应之故。于其他者，亦应如是随其所宜而说。信者，乃心之悦意。以能作主故，乃为权。又或以有权故，乃为权。权即是根，乃具足自在及获得自在之异名。于此，以信则信受一切佛法。以精进则成办。以念则不忘失。以定则一心专注。以慧则个别了知。如是，此等能作各自之事业，故为根。
English
Do. Those are called sinful, unwholesome dharmas. By proper attention, not allowing those that have not arisen to arise, not opening the opportunity for them to arise, this is the first right abandonment. The remainder should be understood from this alone. The so-called possessing the effort of abandonment with desire samadhi, etc., desire is the very intention to act. Samadhi is the very one-pointedness of mind. The samadhi accomplished by the power of desire is desire samadhi. Because of abandoning afflictions by it, it possesses that effort. What is this called the foot of miraculous power? The foot of miraculous power is a synonym for limb. The so-called meditating on it is a synonym for becoming accustomed to it. The so-called dwelling in solitude is because of possessing the first dhyana, because of being separated from desire and sinful unwholesomeness. Dwelling in detachment from desire is because of possessing the second dhyana. Because of being separated from thought and analysis, the second is called detachment because it is detachment from desire. Dwelling in cessation is because of possessing the third dhyana. Because it is separated from the desire for joy, it is called cessation because it is detachment from desire. Because of possessing the fourth dhyana and so on. Abandoning what has already been abandoned with wisdom going before. The so-called abandoning what has already been abandoned with wisdom going before is a synonym for abandoning pleasure, suffering, and displeasure in the fourth dhyana. Abandoning those is also because they are not associated with it. For others, it should be spoken of accordingly as well. Faith is whatever is the pleasing of the mind. Because it has power, it is power. Or because it has power, it is power. Power itself is an organ, a synonym for possessing mastery and obtaining mastery. In this, with faith, one believes in all the Buddha's teachings. With diligence, one accomplishes. With mindfulness, one does not forget. With samadhi, one becomes one-pointed. With wisdom, one individually understands. Thus, these are organs because they are able to perform their own functions.
Chinese
那些自身具有敏锐根器的人，为了不被一切魔和极度反抗者所欺骗，所以称为力量。因此，宣说了修习信力等。因为清净的缘故是道。或者说，这是或有这个就能变得清净的道路，因为是心完全清净的方法。而且，因为是修习道的八支，所以为此宣说了修习正见等。这圣道八支被三种善和三种蕴所摄。三种善是不贪等善根。三种蕴是等持等。其中，不贪是对三界的心明显贪执。这是什么的根本呢？从那产生出身语意的善业，以及道的三个支分，即正思、正勤和正定的根本。这些被称为定蕴。无嗔是对众生和诸行的无害。是什么的根本呢？身语意的善业，正语、正业边际和正命的根本。这些被称为戒蕴。无痴是对四圣谛如实知见。从无痴产生出身语意的善业，以及道的两个支分，即正见和正念的根本。修习圣道八支时，就是完全修习身，因为修习了两个支分，即正业边际和正勤。所谓修习戒，是因为修习了正语和正命。所谓修习心，是因为修习了正思和正定。所谓修习慧，是因为修习了正见和正念。其中，以戒蕴和定蕴能快速证悟。
English
Those who possess sharp faculties are called "powers" because they are not deceived by all demons and extreme opponents. Therefore, it is taught to cultivate the power of faith, and so on. Because of purity, it is the path. Alternatively, this is the path by which one becomes pure, or if this exists, it is the method for completely purifying the mind. Moreover, since it is the eightfold path of cultivation, it is for this reason that the cultivation of right view, and so on, is taught. This noble eightfold path is encompassed by three virtues and three aggregates. The three virtues are the roots of goodness, such as non-attachment. The three aggregates are concentration, and so on. Among these, non-attachment is the mind's manifest attachment to the three realms. What is the root of this? The virtuous actions of body, speech, and mind that arise from it, as well as the roots of the three limbs of the path: right thought, right effort, and right concentration. These are called the aggregate of concentration. Non-hatred is the absence of harm to beings and phenomena. What is the root of this? The virtuous actions of body, speech, and mind, the roots of right speech, right action, and right livelihood. These are called the aggregate of morality. Non-ignorance is the seeing and knowing of the four noble truths as they truly are. From non-ignorance arise the virtuous actions of body, speech, and mind, and the roots of the two limbs of the path: right view and right mindfulness. When cultivating the noble eightfold path, one is completely cultivating the body, because one has cultivated the two limbs: right action and right effort. The so-called cultivation of morality is because one has cultivated right speech and right livelihood. The so-called cultivation of mind is because one has cultivated right thought and right concentration. The so-called cultivation of wisdom is because one has cultivated right view and right mindfulness. Among these, with the aggregate of morality and the aggregate of concentration, one can quickly attain realization.
Tibetan
དང༌། རྟོགས་པ་དག་པར་འགྱུར་རོ། །ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕུང་པོས་ནི་རྟོགས་པ་ཆེན་པོ་དང༌། རྟོགས་པ་རྒྱ་ཆེ་བ་དང༌། མ་ལུས་པ་རྟོགས་པར་འགྱུར་ཏེ། དེ་ལྟར་ན་འཕགས་པའི་ལམ་ཡན་ལག་བརྒྱད་པ་སྒོམ་པ་ན། རྟོགས་པ་རྣམ་པ་ལྔ་ཐོབ་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟར་ན་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་དང་མཐུན་པ་སྒོམ་པ་དབེན་བ་ལ་སོགས་པ་ཡོན་ཏན་བཞི་དང་ལྡན་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །འབྲས་བུ་ནི་རྣམ་པ་གཉིས་སུ་བརྗོད་དེ། ཉོན་མོངས་པའི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་སྤངས་པའི་མཚན་ཉིད་དང༌། ལས་ཀྱི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་སྤངས་པའི་མཚན་ཉིད་དོ། །དེའི་ཐབས་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཞིང་ཡོངས་སུ་དག་པར་བྱེད་པ་དང༌། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་མངོན་པར་སྒྲུབ་པ་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཐབས་གང་ཡིན་པ་དེའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་སོ། །ས་ལ་ཆོག་པར་མི་འཛིན་པར་སྒྲུབ་པ་ཞེས་བྱ་བ་འདིས་ནི་ས་བདུན་པའི་བར་བསྡུས་ཏེ། གོང་ནས་གོང་དུ་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་ཆོས་ཡོངས་སུ་ཚོལ་བ་ཉིད་ཀྱིས་བསྟན་ཏོ། །ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་ས་ནི་བརྒྱད་པ་སྟེ། །དེར་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་ཟབ་མོའི་རྣམ་པར་ཐར་པ་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །སེམས་ཅན་ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་བྱེད་པའི་སྒྲུབ་པས་ནི་ས་དགུ་པ་དང་བཅུ་པ་བསྟན་ཏེ། དེ་གཉིས་ནི་ཐབས་ལ་མཁས་པ་ཆེན་ པོས་རྣམ་པར་དཔྱོད་པ་སོ་སོ་ཡང་དག་པར་རིག་པ་དང་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གསང་བ་རྟོགས་པ་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་ནི་གསུམ་དང་སྦྱར་ཏེ། ཇི་ལྟ་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར་སྨྲས་པ། སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཕྱིར་ན་རྟག་པར་འཛིན་པ་རྣམས་སོ། །བདག་ཉིད་དུ་ཁས་ལེན་པའི་ཕྱིར་ན་བདག་གིར་འཛིན་པ་རྣམས་སོ། །ནོར་བཞིན་དུ་འཛིན་པའི་ཕྱིར་ན་ནོར་དུ་འཛིན་པ་རྣམས་སོ། །ཉེས་དམིགས་ནི་རྟེན་གྱི་གནས་སོ། །སྟོན་པ་ལ་གུས་པ་ནི་བཅས་པའི་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་རྣམས་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་སྨད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །ཁ་ན་མ་ཐོ་བས་འཇིགས་པ་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་རྣམས་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་དང་ལྡན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །འདི་གཉིས་ཀྱིས་ནི་བྱ་བའི་ཆ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ཁོ་ནར་བསྟན་ཏོ། །བྱ་བར་འོས་པ་ཉིད་ཀྱང་རྒྱུ་གཉིས་ཀྱིས་བསྟན་ཏེ། སྟོན་པས་བསྔགས་པ་དང༌། ཚོགས་དང་མཐུན་པས་སོ། །འཇམ་པའི་སེམས་ཉིད་དེ་ཡང་རྒྱུ་གསུམ་གྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། བདེ་བར་གནས་པའི་ཁྱད་པར་ནི། མཉེན་པའི་སེམས་ཞེས་གང་གསུངས་པའོ། །ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་དབང་བའི་ཁྱད་པར་ནི་ལས་སུ་རུང་བའི་སེམས་གང་གསུངས་པའོ། །ཉེས་པ་རྣམ་པར་འབྲི་བའི་གཉེན་པོའི་ཁྱད་པར་ནི་ཕན་པ་དང་བདེ
Chinese
并且，证悟得以清净。以智慧之蕴，将证悟伟大的、证悟广大的、无余的证悟。如是，修习八正道时，将获得五种证悟。如是，应知修习与菩提分相合者，具有寂静等四种功德。果分为二种，即断除烦恼之杂染之体性，以及断除业之杂染之体性。所谓依彼之方便力，即是依于清净佛土，以及现证佛法之方便。以不执著于地而修持，此句涵盖了七地，仅以不断寻求更殊胜之法，便已显示。不退转地为第八地，因于彼地获得甚深佛法之解脱之故。以成熟有情之修持，显示了第九地和第十地，此二地因以大方便善巧，而获得对各自之分别正确了知，以及通达一切秘密之故。完全执取与三者相合，如何呢？因此说，因个别分别之故，是为执取常者。因承认为自之故，是为执取我者。因执取如财物之故，是为执取财物者。过患是所依之处。恭敬导师，是因佛陀呵责所制之罪。畏惧罪过，是因自性罪与杂染相应之故。此二者仅显示了非为应作之分。应作之事，也以二因显示，即导师赞叹，以及与僧团相合。柔和之心，也以三因，等等。安乐住之差别，即是所说的柔软之心。自在禅定之差别，即是所说的堪能之心。遣除过失之对治之差别，即是利益和安
English
And, realization becomes pure. With the aggregate of wisdom, one will realize the great, realize the vast, and realize completely. Thus, when practicing the Noble Eightfold Path, one will attain five kinds of realization. Thus, one should know that practicing in accordance with the aspects of enlightenment possesses four qualities such as solitude. The result is expressed in two ways: the nature of abandoning the defilements of afflictions, and the nature of abandoning the defilements of karma. The so-called 'by the power of that means' refers to relying on the means for purifying the Buddha-field and for directly realizing the Buddhadharma. The statement 'practicing without being content with the ground' encompasses up to the seventh ground, and it is shown by merely seeking ever more superior dharmas. The irreversible ground is the eighth, because one attains the profound liberation of the Buddhadharma there. The practice of fully ripening sentient beings indicates the ninth and tenth grounds, because these two grounds are attained through great skillful means, correctly knowing the distinctions of each, and understanding all secrets. Complete grasping is combined with three aspects. How so? Therefore, it is said: Because of individual discrimination, they are those who grasp at permanence. Because of acknowledging as self, they are those who grasp at self. Because of grasping as wealth, they are those who grasp at wealth. Faults are the place of reliance. Respect for the teacher is because the Buddha himself condemns the prohibited actions. Fear of faults is because the naturally faulty actions are associated with defilements. These two only show what is not to be done. What is appropriate to do is also shown by two causes: the teacher's praise and harmony with the Sangha. The gentle mind itself is also due to three causes, and so on. The distinction of dwelling in comfort is what is said to be the gentle mind. The distinction of mastery over samadhi is what is said to be the workable mind. The distinction of the antidote for eliminating faults is benefit and happi-