Tibetan
པ་དེ་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ཤེས་པ་དེ་ཏིང་ངེ་འཛིན་རྣམ་པར་དག་པ་ལ་བརྟེན་ནས་རྣམ་པར་དག་པ་གང་ཡིན་པ་དེས་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བ་ཡིན་གྱི། ཏིང་ངེ་འཛིན་རྣམ་པར་དག་པ་ལ་བརྟེན་ནས་ ཐོས་པ་བཟུང་བ་གང་ཡིན་པ་ཞེས་དེ་ལྟར་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱ་བ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ནི་ཐོས་པའི་རྟེན་ཐོས་པ་ཡིན་གྱི། འོན་ཀྱང་དེའི་རྟེན་ཐོབ་པ་ཡིན་ནོ། །ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ཤེས་པ་རྣམ་པར་དག་པ་ནི་དེ་ལ་བརྟེན་ནས་ཞེས་བྱ་བར་རིག་པར་བྱའོ། །ཁམས་བཅུ་རྣམ་པར་དཔྱད་པ་ལས། །ཆོས་ལ་སྣང་བ་བཅུར་ཞེས་བྱ། །སེམས་ཅན་ཁམས་ནི་མ་ལུས་པའི། །རྣམ་འཕེལ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པའང་དེ། །འཕེལ་བ་ལ་ནི་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། རྣམ་པར་དག་པ་འཕེལ་བ་དང༌། གཉེན་པོ་སྒོམ་པ་འཕེལ་བའོ། །དེ་ལ་གཉེན་པོ་སྒོམ་པ་འཕེལ་བ་ནི། འབྲས་བུ་དེ་བཞིན་གཞན་རྣམ་དྲུག །འོག་ནས་རབ་ཏུ་འབྱེད་པར་འགྱུར་བ་གང་ཡིན་པ་སྟེ། འདིའི་འབྲས་བུ་ནི་ཉོན་མོངས་པ་དང༌། ལས་ཀྱི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་སྤངས་པའི་མཚན་ཉིད། འབྲས་བུ་རྣམ་པ་གཉིས་སུ་བཤད། །གཞན་རྣམ་པ་བཞི་སྟེ། དེ་ལྟར་ན་མདོར་ནས་འོད་འཕྲོ་བ་ཅན་ནི་རྣམ་པ་བཞིས་རྣམ་པར་གཞག་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །ཆོས་ལ་སྣང་བས་འཇུག་པ་བཅུས་གནོན་ཏེ་ཞེས་འབྱུང་བ་དེ་ལ་སྣང་བ་འདི་རྟོགས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཏེ། དེས་སར་གཏོགས་པ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་བསྟན་པའི་ཆོས་རྣམས་སྣང་བར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྣང་བ་དེས་ཆོས་རྣམས་ལ་འཇུག་པས་ན་ཆོས་ལ་སྣང་བས་འཇུག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཞེས་བྱ་བའི་མིང་འཐོབ་བོ། །དེར་གཏོགས་པ་རྟོགས་པའི་ཡེ་ཤེས་དེའི་དབང་དུ་བྱས་ནས། མདོ་སྡེའི་ཆོས་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་བཤད་པ་གང་དག་ཡིན་པ་དེ་དག་ལ་འཇུག་པའོ། །ཇི་ལྟ་ཞེ་ན། དེ་དག་དང་དེ་མཚུངས་པར་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདིའི་དོན་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། དེས་སྔོན་ཆོས་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་དེ་དག་གི་དོན་ལུང་གི་སྒོ་ནས་རྟོགས་པའི་ཕྱིར། དེས་དེ་རྟོགས་པ་ཐོབ་པ་དང༌། དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་གསུངས་པའི་དོན་རྣམས་ལ་ངེས་པའི་དད་པ་ཆེས་བརྟན་པོ་ལྷག་པར་སྐྱེས་ནས། ཇི་ལྟར་བདག་གི་རྟོགས་པས་དོན་འདི་དག་ཡང་དག་པར་རྟོགས་པ་དེ་བཞིན་དུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཀྱང་བཤད་དེ། དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དངོས་པོ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་གསུང་བས་ན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཞེས་བཤད་དོ་ཞེས་ལུང་དང་རྟོགས་པ་གཉིས་དོན་དམ་པའི་དངོས་པོ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་སྟོན་པར་བྱེད་པ་ཉིད་དུ་མཚུངས་པར་རྟོགས་པར་བྱེད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་ལུང་གི་ཆོས་རྣམས་དང་ རྟོགས་པ་གཉི་ག་ཤེས་བྱ་ཇི་ལྟ
Chinese
如是正确了知，是依于三摩地清净而清净者所区分的。并非是说，依于三摩地清净而受持听闻，应当如是理解。因为那是听闻的所依是听闻，然而那是获得它的所依。应当了知，如是正确了知清净是依于它。于诸界之分别中说，于法有十种显现。一切有情界，也是增长生起之因。增长有两种，清净增长和对治修习增长。其中，对治修习增长是，果如是，其他六种，将在下文中详细分别。此之果是，舍弃烦恼和业之遍一切烦恼之自性。果分为两种宣说。其他四种。如是总之，具有光芒者，当知以四种方式安立。经中说，以法之显现，以十种入而压伏，其中，此显现是证悟之智慧，因为彼使属于彼之如来所说之法显现。以显现而入于诸法，故获得名为以法之显现而入之智慧。就属于彼之证悟智慧而言，是入于所说之经部法之类。如何入？因为证悟彼等及与其相同者。此之义是，彼先前以教之门证悟彼等法类之义，彼获得证悟彼，并且对如来所说之义生起极稳固之胜解，如我之证悟正确证悟此等义，如是薄伽梵亦说，因此宣说事物如实，故说为如来，如是了知教与证悟二者，于胜义事物无倒显示是相同者。因此，教之诸法与证悟二者，所知如何
English
That which is known as it truly is, is distinguished by that which is purified through reliance on pure samadhi. It is not to be understood that whatever is retained through hearing is based on pure samadhi. For that, the basis of hearing is hearing, but it is the attainment of its basis. It should be understood that knowing purely as it truly is, is based on that. In the analysis of the ten realms, it is said that there are ten appearances in relation to the Dharma. It is also what causes the complete increase and growth of all sentient beings' realms. There are two kinds of increase: the increase of purity and the increase of cultivating antidotes. Among these, the increase of cultivating antidotes is: the result is such, and the other six kinds will be thoroughly distinguished below. The result of this is the characteristic of abandoning afflictions and the all-pervading afflictions of karma. The result is explained in two ways. The other four kinds. Thus, in brief, the radiant one should be known to be established in four ways. It is said that the appearance of Dharma subdues with ten entries. Here, this appearance is the wisdom of realization, because it makes manifest the Dharmas taught by the Tathagata belonging to that ground. Because that appearance enters into the Dharmas, it obtains the name "wisdom of entering through the appearance of Dharma." In terms of the wisdom of realization belonging to that, it enters into those categories of Dharma of the Sutra Pitaka that are explained. How so? Because it realizes them and what is similar to them. The meaning of this is that it previously realized the meaning of those categories of Dharma through the door of scripture. It obtains the realization of that, and then a very firm faith arises in the meanings spoken by the Tathagata. Just as my realization correctly realizes these meanings, so too has the Bhagavan spoken. Therefore, because he speaks of things as they are, he is said to be the Tathagata. Thus, one realizes that scripture and realization both equally show the ultimate reality without error. Therefore, the Dharmas of scripture and both realization, how the knowable