Tibetan
་ལུང་ཡོངས་སུ་དག་པ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ཡང་མདོ་ལས་ཚོགས་ཤིན་ཏུ་བསྩགས་པ་ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། སྔ་མ་ནི་ཐོས་པ་འཛིན་པའི་ཕྱིར་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་སུ་བཤད་དོ། །འདིས་ནི་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་སོ། །དེ་དེ་ལྟར་ཐོས་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་ཤིང་ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པའི་གནས་སྐབས་ན་རྟོགས་པའི་སྦྱོར་བའི་ལམ་ལ་གནས་པ་ནི་ལུས་དང་སེམས་དབེན་པའི་ཕྱིར་འདོད་པ་ཆུང་བ་ལ་སོགས་པའི་ཡོན་ཏན་དུ་མ་དང་ལྡན་པ་ཡིན་ཞིང་ལུང་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་ཡོངས་སུ་དག་པའི་ཕྱིར་སྦྱོར་བ་ཡོངས་སུ་དག་པ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ཡང་མདོ་ལས་ཡོན་ཏན་དཔག་ཏུ་མེད་པ་དང་ལྡན་པ་ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་མཐོང་བའི་ལམ་ལ་ཞུགས་ན་ཐེ་ཚོམ་སྤོང་བའི་ཕྱིར་ཡིད་གཉིས་དང་ནིམ་ནུར་དང་བྲལ་བ་ཞེས་བྱ་བ་འདིས་ནི་རྟོགས་པ་ཡོངས་སུ་དག་པ་བརྗོད་དོ། །དེའི་འོག་ཏུ་བསྒོམ་པའི་ལམ་ལ་ཉོན་མོངས་པ་དང༌། ཉེ་བའི་ཉོན་མོངས་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་པས་ཉོན་མོངས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཉོན་མོངས་པས་རབ་ཏུ་མི་རྒྱུ་བ་ཡོངས་སུ་དག་པ་ཞེས་བྱའོ། །དེའི་འོག་ཏུ་འདིས་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་སྤང་བར་བྱས་ནས། མྱ་ངན་ལས་འདས་པར་ནུས་ཀྱང་སྙིང་རྗེ་དང་ཤེས་རབ་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་ཐེག་པ་དམན་པ་ལས་འདས་ཏེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཐོབ་པ་ཁྱད་པར་ཅན་འདོད་པས་ན་ཆོག་པར་འཛིན་པ་ཡོངས་སུ་དག་པ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ཡང་མདོ་ལས། ལྷག་པའི་བསམ་པ་དང་མོས་པ་ལ་རབ་ཏུ་གནས་པ་ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལ་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ལ་རབ་ཏུ་གནས་པའི་བསམ་པ་དང་མོས་པ་ཡོད་པས་སོ། །དེ་ལྟ་བུ་དེ་དག་རང་གི་ཤེས་པའི་སྟོབས་ཁོ་ནས་རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཕྱིར་གདམས་ངག་སྦྱིན་པར་བྱེད་པས་ན་གདམས་ངག་རྗེས་སུ་བསྟན་པ་ལ་གཞན་ལ་རག་མ་ལུས་པ་ཡོངས་སུ་དག་པ་ཞེས་བྱའོ། །སྣོད་དུ་མི་འགྱུར་བ་སྐལ་བ་དང་མི་ལྡན་པའི་རྣ་ལམ་དུ་གྲག་ན་གཞན་ལ་མི་མཛེས་པར་སྤོང་བ་ལ་སོགས་པའི་ཉེས་པ་སྟོན་ཏོ། །རབ་མཆོག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཡན་ལག་སྟེ་བོད་པའི་ཚིག་ལོགས་ཤིག་ཡིན་ནོ། །དམ་པ་དྲི་མ་མེད་པའི་བློ་ཉིད་ནི་སློབ་དཔོན་གྱིས་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་མཛད་དེ། དེ་ལ་ཉན་ཐོས་ ལ་སོགས་པ་ལས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པ་དམ་པ་ཉིད་དོ། །ཉོན་མོངས་པའི་དྲི་མ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་དྲི་མ་མེད་པ་ཉིད་དེ། ཟག་པ་མེད་པ་ཉིད་དུ་སྟོན་པར་བྱེད་དོ། །བརྗོད་ན་ལེགས་བརྗོད་སྤོབས་པ་མཐའ་ཡས་པ། །ཞེས་བྱ་བ་འདིའི་འགྲེལ་པ་ནི་དྲིས་པ་ལུང་བསྟན་པ་ལ་རིགས་པའི་སྤོབས་པ་ཉིད་ཟད་མི་ཤེས
Chinese
名为“语完全清净”。 经中说“积聚非常多”，前者是为了执持听闻，说是智慧的积聚。 这是福德的积聚。 如此这般，听闻完全圆满，处于与决定分别之分相合的阶段，安住于证悟的加行道，因为身心寂静，具有少欲等诸多功德，并且因为语在一切方面都完全清净，所以称为“加行完全清净”。 经中说“具有无量功德”。 如果进入见道，为了断除怀疑，称为远离犹豫和疑虑，这说明了证悟完全清净。 在此之后，在修道上，因为断除了烦恼和近烦恼的自性的一切烦恼，因为没有烦恼，所以称为“烦恼不扰乱完全清净”。 在此之后，因为他已经断除了一切烦恼，虽然能够从痛苦中解脱，但因为具有慈悲和智慧，所以超越了小乘，因为想要获得殊胜的菩萨果位，所以称为“知足执著完全清净”。 经中说“安住于增上意乐和信解”，因为他对大乘具有增上意乐和信解。 像这样的人，仅仅依靠自己的智慧力量，为了自生智慧而布施教言，因此称为“教言随顺开示不依赖他者完全清净”。 如果传入不能成为法器、没有善缘者的耳中，就会显示出舍弃等不悦于他者的过失。 所谓“极胜”是支分，是藏语的别称。 圣者无垢之智，由导师进行分别，其中从声闻等中超胜的是圣者。 因为远离一切烦恼垢染，所以是无垢者，显示为无漏者。 所谓“若说善说无畏无边”，此处的解释是，对于提问和预言，具有无尽的理智无畏。
English
It is called "utterly pure speech." It is said in the sutra, "Extremely accumulated collections," the former is explained as the collection of wisdom for holding what is heard. This is the collection of merit. Thus, when hearing is completely perfected and one is in a state consistent with the aspect of definitive discernment, abiding on the path of application of realization, one possesses many qualities such as few desires because the body and mind are secluded, and because the speech is completely pure in all aspects, it is called "utterly pure application." It is said in the sutra, "Possessing immeasurable qualities." If one enters the path of seeing, in order to abandon doubt, it is called being free from hesitation and uncertainty, which expresses the utterly pure realization. After that, on the path of meditation, because all the afflictions of the nature of afflictions and near afflictions are abandoned, and because there are no afflictions, it is called "utterly pure non-disturbance by afflictions." After that, having abandoned all afflictions, although one is able to pass beyond sorrow, because one possesses compassion and wisdom, one transcends the lesser vehicle, and because one desires the special attainment of a Bodhisattva, it is called "utterly pure contentment with clinging." It is said in the sutra, "Abiding greatly in higher intention and aspiration," because one has higher intention and aspiration to abide greatly in the Great Vehicle. Such individuals, by the power of their own knowledge alone, give instructions for the sake of self-arising wisdom, therefore it is called "utterly pure non-reliance on others for subsequent instruction." If it is heard by the ears of those who cannot become vessels or who lack fortune, it shows the faults of abandoning what is displeasing to others, and so on. The term "supreme" is a limb, a separate Tibetan word. The stainless mind of the holy one is distinguished by the teacher, and the holy one is superior to the Hearers and so on. Because it is free from all stains of affliction, it is stainless, and it is shown to be without outflows. The explanation of "If one speaks, one speaks well, with boundless confidence" is that one has inexhaustible rational confidence in questions and prophecies.
Tibetan
་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །ཇི་ལྟ་ཞེ་ན། ལེགས་བརྗོད་ནི་འགྲེལ་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རིགས་པའོ། །མཐའ་ཡས་པ་ནི་ཟད་མི་ཤེས་པ་སྟེ་མཐའ་ཐུག་པ་མེད་པའོ། །བརྗོད་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསྐྱོད་ན་སྟེ། གཞན་དག་གིས་གླེངས་ཤིང་དྲིས་ན་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ ། འདི་ཡང་དྲིས་པ་ལུང་བསྟན་པ་ལ་ཞེས་བྱ་བས་འགྲེལ་ཏོ། །སྙན་ཞིང་མཆོག་ཏུ་བྱུང་བ་ཞེས་བྱ་བ་འདིས་ཡི་གེ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཉིད་ཇི་ལྟར་བསྟན་ཞེ་ན། སྨྲས་པ། སྙན་པ་དང་རྒྱ་ཆེ་བ་ཉིད་གཉིས་ཏེ་དེ་ལ་སྙན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་སྙན་པའོ། །རྒྱ་ཆེ་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་མཆོག་ཏུ་བྱུང་བའོ། །དམ་པའི་དོན་དང་ལྡན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དོན་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཉིད་ཡིན་པར་གོ་སླ་བས་མ་བཤད་དོ། །དྲན་པ་ཁོ་ན་ལ་འདིར་གནས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་གིས་དྲན་པ་དང་འཛིན་པ་གཉིས་ཀྱིས་ཞེས་རྣམ་པ་གཉིས་སུ་བསྟན་ཏེ་སྟོབས་བཞིན་ནོ། །འདི་ལྟར་དད་པའི་དབང་པོ་དེ་ཉིད་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ལས་ངེས་པར་རྒྱལ་ཏེ། མཆོག་གི་གནས་སྐབས་སུ་གྱུར་པ་ལ་སྟོབས་ཞེས་བྱ་བ་དེ་བཞིན་དུ་འདིར་ཡང་དྲན་པ་དེ་ཉིད་ཉན་པའི་གནས་སྐབས་ན་ནི་ལེན་པ་ཡིན་ལ། དུས་ཕྱིས་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པ་ནི་འཛིན་པ་ཡིན་ནོ། །རྣམ་པ་གཅིག་ཏུ་ན་ཡུལ་གྱི་བྱེ་བྲག་གིས་དེ་སྐད་བཤད་དེ། སྒྲ་མི་བརྗེད་པ་ནི་ལེན་པ་ཡིན་ལ། དོན་མི་བརྗེད་པ་ནི་འཛིན་པ་ཡིན་པས་ཐོས་པ་དང་བསམ་པའི་གནས་སྐབས་དག་དང་གོ་རིམས་བཞིན་ནོ། །སྟོབས་བཅུ་དང་ལྡན་པའི་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམས་ཀྱི་སྟོབས་གང་དག་ཡིན་པ་དེ་དག་འཐོབ་པ་ནི་རྟོགས་པ་དང་རྙེད་པའོ། །བསམ་པ་རྣམ་དག་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ས་ལ་འཇུག་པ་སྟོན་པར་བྱེད་པ་སྟེ། དེ་ཉིད་རྟོགས་པ་ཡིན་ནོ། །འདི་དག་གིས་སམ་འདི་དག་ཏུ་དོན་རྣམ་པར་བརྗོད་པས་ནི་རྣམ་འབྱེད་ནི་བསྟན་པའི་བདག་ཉིད་དག་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ། དེ་སོ་སོ་ཡང་དག་པར་རིག་པས་བཤད་པ་མཛོད་ཅེས་བྱ་བར་སྦྱར་རོ། །རྒྱགས་པས་ན་ཆོ་ རིགས་དང་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་རང་གི་ཆོས་རྣམས་ཁོ་ན་ལ་སེམས་ཀུན་དུ་ཆགས་ཤིང་ཆོས་ལ་ནན་ཏན་མི་བྱེད་པས་ན་ཆོས་ལ་གུས་པར་མི་འགྱུར་བར་རིག་པར་བྱའོ། །ང་རྒྱལ་གྱིས་ནི་དེ་སྟོན་པར་བྱེད་པའི་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ལ་བསྙེན་བཀུར་མི་བྱེད་པའི་ཕྱིར་ཆོས་སྨྲ་བ་ལ་གུས་པར་མི་འགྱུར་རོ། །ལྟ་བས་ནི་བདག་དང་བདག་གི་བ་ལ་སོགས་པར་ལོག་པར་རྟོག་པས་ཡང་དག་པའི་ལམ་ལས་ཉམས་པར་འགྱུར་རོ། །ཐེ་ཚོམ་ནི་འདི་ཅི་ལྟ་ཡིན་ནམ་མ་ཡིན་ཞེས་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་རྣམས་ལ་ཡོན
Chinese
叫做“。”这是为什么呢？因为善说就是解释，所以是合理的。无边就是不可穷尽，也就是没有尽头。说“说”就是“行动”，也就是其他人谈论和提问的同义词。这里也用“提问预言”来解释。如果问“‘悦耳且殊胜’是如何显示文字的圆满的呢？”回答说：悦耳和广大是二者，其中因为悦耳的缘故是悦耳的，因为广大的缘故是殊胜的。“具有圣义”的意思是，因为容易理解意义的圆满，所以没有解释。仅仅对于忆念，这里通过处所的差别，以忆念和执持二者显示为两种方式，就像力量一样。就像信的力量必定战胜不顺的方面，成为殊胜的境地叫做力量一样，这里也是忆念在听闻的境地是领受，后来成为殊胜的是执持。另一种方式是，根据对象的差别而那样说，不忘记声音是领受，不忘记意义是执持，因此与听闻和思考的境地相对应。获得具有十力的佛陀世尊们的力量，就是证悟和获得。所谓“清净的意乐”是指显示进入地道，那就是证悟。通过这些或者在这些之中，通过意义的分别阐述，分别就是教法的自性，因此将“各自以正确的智慧来解释”与之结合。因为骄慢，对于种姓和容貌等自己的法类，内心完全执着，不努力修法，因此要知道不会恭敬法。因为我慢，不侍奉显示这些的善知识，因此不会恭敬说法者。因为邪见，对于我和我所等产生错误的认识，因此会从正确的道路上退失。因为怀疑，怀疑“这是什么，是还是不是”，因此对于佛陀不可思议的法产生过失。
English
It is called "". Why is that? Because good speech is explanation, so it is reasonable. Limitless means inexhaustible, that is, without end. Saying "say" means "act," which is a synonym for others talking and asking. This is also explained by "asking prophecy." If you ask, "How does 'pleasant and excellent' show the perfection of the letters?" The answer is: Pleasantness and vastness are two aspects, of which pleasantness is pleasant because of pleasantness, and excellence is excellent because of vastness. The meaning of "having sacred meaning" is that because the perfection of meaning is easy to understand, it is not explained. Only for mindfulness, here, through the difference of place, mindfulness and retention are shown as two ways, just like strength. Just as the power of faith must overcome unfavorable aspects and become an excellent state called strength, here also, mindfulness in the state of hearing is receiving, and later becoming excellent is retention. Another way is to say that according to the difference of objects, not forgetting the sound is receiving, and not forgetting the meaning is retention, so it corresponds to the states of hearing and thinking. Obtaining the power of the Buddhas, the Bhagavat, who possess the ten powers, is realization and attainment. The so-called "pure intention" refers to showing entry into the bhumi, which is realization. Through these or in these, through the separate elaboration of meaning, separation is the nature of the teaching, so combine "explain each with correct wisdom" with it. Because of arrogance, one's mind is completely attached to one's own dharmas such as caste and appearance, and one does not strive to practice the Dharma, so one should know that one will not respect the Dharma. Because of pride, one does not serve the virtuous friend who shows these, so one will not respect the speaker of Dharma. Because of wrong views, one has wrong perceptions of self and what belongs to self, etc., so one will fall away from the correct path. Because of doubt, doubting "what is this, is it or is it not," one will have faults with the inconceivable dharmas of the Buddha.