Tibetan
གིས་འཁོར་བ་ཇི་སྲིད་པར་རྗེས་སུ་འཇུག་གོ །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དེ་ནི་རྒྱུ་མཐུན་པ་ཞེས་བྱའོ། །རྣམ་པར་སྨིན་པའི་རྒྱུ་ནི་འབྲས་བུ་བསྐྱེད་ནས་ལྡོག་གི་རྒྱུ་མཐུན་པའི་རྒྱུ་ནི་འབྲས་བུ་དག་སྐྱེས་ན་ཆེས་ཤིན་ཏུ་རྒྱས་པར་འགྱུར་བས་དེ་ལྟར་ན་འདི་འབྲས་བུ་མི་ཟད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ནམ་མཁའི་མཐས་གཏུགས་པའོ་ཞེས་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །ཕྱི་མའི་མཐའ་ནི་མ་འོངས་བའི་དུས་སོ། །དེའི་མུ་ནི་མཐས་གཏུགས་པ་སྟེ་དེ་རྣམ་པར་འཆད་པའི་ཕྱིར་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཐུག་བ་ནི་གཞོལ་བ་སྟེ། དེ་ཐོབ་པར་བྱེད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སེམས་བསྐྱེད་བ་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་སློབ་དཔོན་གྱིས་འདིར་སྡུག་པ་སྨོས་པ་དང་འགྲུབ་པ་སྨོས་པ་མ་མཛད་དེ། རྟག་པ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལ་མི་སྡུག་པ་དང་ལྡན་པས་རྣམ་པར་གཅད་པར་བྱ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་དང༌། དེ་ཐོབ་པས་འདི་རྒྱུའི་དངོས་པོ་ཡིན་གྱི་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་ནི་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་ངེས་པ་འདི་གཉིས་ཀྱིས་ནི་རིམ་བཞིན་དུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་དང་སྤངས་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་བརྗོད་པར་བལྟ་བར་བྱའོ། །ཇི་ལྟ་ཞེ་ན། གོ་རིམས་བཞིན་དུ་འདུས་བྱས་ཀྱི་རང་བཞིན་གྱི་ཡོན་ཏན་རྣམས་དང༌། འདུས་མ་བྱས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་སྨོས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། རྟག་པའི་རྒྱུ་ཉིད་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་ངེས་པར་བརྗོད་མ་ཐག་པས་ནི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཙམ་ཞིག་ཐོབ་པར་བཤད་ཀྱི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་ཁྱད་པར་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །འདིས་ནི་གཅིག་ཁོ་ནར་ མྱ་ངན་ལས་འདའ་བ་བཀག་སྟེ། སེམས་ཅན་གྱི་དོན་དུ་འཁོར་བར་སྐྱེ་བ་ཡོངས་སུ་འཛིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདས་པ་དང་མ་འོངས་པ་དང་ད་ལྟར་བྱུང་བ་རྣམས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ས་ལ་འཇུག་པས་འདི་བརྩོན་འགྲུས་ཆེན་པོ་རྩོམ་པའི་རྒྱུ་ཉིད་དུ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་ཞུམ་པ་མེད་པ་ཉིད་ཅེས་བྱའོ། །ཡང་དག་པར་འགྲུབ་པ་ནི་འབྲས་བུའོ། །འཇིག་རྟེན་ན་ཡང་གང་ལས་འབྲུ་རྣམས་སྐྱེ་བ་དེ་ཞིང་ཞེས་བྱ་བས་དེ་བཞིན་དུ་འདིར་ཡང་འདི་དག་ལ་འབྲས་བུ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་འབྲུ་འབྲས་བུར་གནས་པས་ན་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་འདི་དག་ཉིད་ཡིན་ནོ། །ལྷག་མ་ནི་དོན་གོ་བར་ཟད་དོ། །སོ་སོ་སྐྱེ་བོའི་མཚན་ཉིད་ནི་འཕགས་པའི་ཆོས་མ་ཐོབ་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ལ། ས་དང་པོ་ལ་མཐོང་བའི་ལམ་སྐྱེས་ནས། དེ་དང་བྲལ་བས་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཉིད་ཡིན་ཏེ། འདི་སྐད་དུ་བྱིས་པ་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོའི་ས་ལས་འདས་པ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ
Chinese
因此，只要轮回存在，就会随之而来。因此，如来被称为“因相同者”。成熟之因是产生果后消失，而因相同之因是果产生后会更加增长，因此，这被称为“果不尽”，直至虚空边际。后来的边际是未来的时间。它的延续是直至边际，为了阐述它，就是涅槃。它的尽头是倾注，因为获得它，所以对发心者如此称呼。因此，导师在此没有提到痛苦和成就，因为恒常的涅槃具有不悦意，所以没有必要区分，并且因为获得它，这是因的实体，而不是产生者。通过这两个非常确定的方面，应该看到依次表达了世尊的智慧和断证圆满。如何呢？因为依次提到了有为法的自性功德和无为法涅槃。因为刚刚表达了恒常之因非常确定的方面，所以只说了获得涅槃，而不是涅槃的差别。这阻止了唯一地 进入涅槃，因为为了众生的利益而完全接受在轮回中出生。由于进入过去、未来和现在出现的智慧之地，这被称为“无畏”，因为它被显示为发起大精进的因。完全成就是果。世间上，从哪里产生谷物，那里被称为田地，同样，在这里，因为这些是果，如来智慧的种子作为果存在，所以智慧就是这些。其余的只是理解意义。凡夫的特征是没有获得圣法，并且在第一地上生起见道后，与它分离就是不相顺的方面，例如说“孩子超越了凡夫地”等等。
English
Therefore, as long as samsara exists, it will follow. Therefore, the Tathagata is called "the one with the same cause." The cause of maturation is to disappear after producing the fruit, while the cause of the same cause is that the fruit will grow more and more after it is produced, so it is called "the inexhaustible fruit," until the edge of space. The later edge is the future time. Its continuation is until the edge, and in order to explain it, it is nirvana. Its end is pouring, and because it is obtained, it is called that to the one who generates the mind. Therefore, the teacher did not mention suffering and accomplishment here, because constant nirvana has unpleasantness, so there is no need to distinguish, and because it is obtained, this is the substance of the cause, not the producer. Through these two very definite aspects, it should be seen that the wisdom and abandonment perfection of the Bhagavan are expressed in sequence. How is it? Because the qualities of the nature of conditioned phenomena and unconditioned nirvana are mentioned in sequence. Because the very definite aspect of the constant cause has just been expressed, it is only said that nirvana is obtained, not the difference of nirvana. This prevents only entering nirvana, because it completely accepts being born in samsara for the benefit of sentient beings. Because of entering the ground of wisdom of the past, future, and present, this is called "fearless" because it is shown as the cause of initiating great diligence. Complete accomplishment is the fruit. In the world, where grains are produced, that is called a field, and similarly, here, because these are fruits, the seed of the Tathagata's wisdom exists as a fruit, so wisdom is these. The rest is just understanding the meaning. The characteristic of an ordinary person is that he has not obtained the noble Dharma, and after the path of seeing arises on the first ground, being separated from it is the non-conforming aspect, such as saying "the child has surpassed the ground of ordinary people," and so on.
Tibetan
་འཆད་པར་འགྱུར་རོ། །གཉིས་པ་ལ་ནི་དགེ་བ་བཅུ་བསྟེན་པའི་ཕྱིར་ཡང་དག་པར་ཞུགས་པ་ཡིན་པ་དེ་ལས་བཟློག་པ་ལོག་པར་སྒྲུབ་པ་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཡིན་ནོ། །གསུམ་པ་ལ་ནི་དེ་ཆེས་ཕྱུག་པ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ཐོས་པ་ལ་སོགས་པའི་དོན་སྣང་བ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར་དེ་ལས་བཟློག་པ་བརྗེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་མུན་པའི་ཚུལ་ཅན་ཉིད་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཡིན་ནོ། །བཞི་པ་ལ་ནི་གང་འདི་འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བའི་ལྷག་པར་གཡོ་བ་དང་བྲལ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས། དེ་དང་བྲལ་བར་བརྗོད་པའི་ཕྱིར་དེ་ཉིད་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཡིན་ནོ། །ཀུན་ཏུ་བརྟགས་པ་ནི་དང་པོ་ཁོ་ན་ལ་སྤངས་སོ་ཞེས་བསྟན་བའི་ཕྱིར་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་ཞེས་སྨོས་ཏེ། དེ་སྐད་དུ་གསུམ་པ་ལས་རྣམ་པར་བརྟགས་པའི་ལྟ་བའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་འདི་ལྟ་བས་བྱས་པའི་འཆིང་བ་རྣམས་ནི་སྔ་ནས་སྤངས་པ་ཁོ་ནའོ་ཞེས་བཤད་དོ། །དེ་ལ་ཕྲ་བའི་རྣམ་པ་ནི་དགེ་བལ་སོགས་པའི་སེམས་ལ་ཡང་དེ་དང་མི་འགལ་བར་དུས་ཐམས་ཅད་དུ་གནས་པས་བརྟག་དཀའ་བའི་ཕྱིར་ཏེ། འདི་ལྟར་དགེ་བ་ལ་སོགས་པ་སྐྱེ་བའི་དུས་ན་ཡང་དེ་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པའི་ཕྱིར་བདག་ལ་ཆགས་པ་དང༌། བདག་ཏུ་ང་རྒྱལ་བ་ལ་སོགས་པ་ཡོད་པ་ཁོ་ནའོ། །རྣམ་པར་བརྟགས་པ་ནི་དེ་ལྟ་མ་ཡིན་བས་རགས་པ་ཡིན་ཏེ། ཉོན་མོངས་པ་ཅན་ གྱི་ཡིད་དུ་བྱེད་ཅིང་དེ་སྐྱེ་བའི་ས་བོན་འཇོག་པའི་ཕྱིར་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །རང་གི་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ནི་ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་གཞན་ནི་དེ་ཉིད་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ནས་དེའི་བརྗོད་པས་བསྒོས་པའི་བརྗོད་པའི་ཡིད་ལ་བྱེད་བ་ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་ཡང་དམིགས་པ་དང་རྣམ་པ་ཡོངས་སུ་མ་ཆད་པ་ཉིད་ཀྱིས་བརྟག་དཀའ་བ་ཉིད་དེ། དེ་ལ་དམིགས་པས་ཀྱང་ཕྲ་བ་ཡིན་ནོ། །རིང་དུ་སོང་བ་ཉིད་ནི་བཞི་པའི་བར་དུ་རྗེས་སུ་འབྲེལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ལྟར་རྒྱུ་གསུམ་གྱི་ས་ཕྲ་བར་རིག་པར་བྱའོ། །ལྔ་པ་ལ་ནི་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བར་ནུས་ཀྱང་ཐབས་མཁས་པས་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱ་བར་གནས་པའི་ཕྱིར་ཐེག་པ་དམན་བས་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བ་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཡིན་ནོ། །དྲུག་པ་ལ་ནི་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་མངོན་པར་སྒྲུབ་པ་དང༌། སེམས་ཅན་གྱི་བྱ་བ་མི་འདོར་བའི་ཕྱིར་ཆགས་པ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ལ་མངོན་དུ་ཕྱོགས་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་གནས་པ་མངོན་དུ་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཕལ་ཆེར་མཚན་མ་ཀུན་དུ་འབྱུང་བ་ཉུང་བར་བསྟན་པའི་ཕྱིར་མ
Chinese
将要讲述。第二，为了行持十善业而真正进入，与此相反的邪行是相违品。第三，因为用“那是极其富有的”等等来表达听闻等等的意义显现，所以与此相反的被称为遗忘，是黑暗的自性，是相违品。第四，因为用“凡是这种以坏聚见为先导的特别动摇和分离”等等，来表达与此分离，所以它本身就是相违品。俱生的是说，为了显示唯独在最初断除了遍计所执，如是说，从第三品来说，就遍计所执的见解而言，这种见解所造成的束缚，是早已断除了。其中的微细相，是因为即使在善等心中，也与其不相违地恒时存在，所以难以观察。就像这样，即使在生起善等的时候，也因为与其相应而具有对我的贪执和我的慢心等等。遍计所执不是这样，所以是粗大的，因为是烦恼性的作意，并且放置其生长的种子，所以是产生者。自己的作意是阿赖耶识，就像这样，其他是就它本身而言，被称为以它的表达所熏染的表达的作意。而且，因为目标和形象没有完全断绝，所以难以观察，其中，目标也是微细的。长久以来，是因为与第四品之间相连。就像这样，应当了知三种因的地的微细。第五，虽然能够完全从痛苦中解脱，但是因为以方便而安住于成办有情之义，所以小乘从痛苦中完全解脱是相违品。第六，为了现前成办大悲，并且不舍弃有情的事业，趋向于无染智慧，即安住于般若波罗蜜多，将会现前等等，大多数是为了显示少有分别相普皆生起。
English
will be explained. Secondly, truly entering in order to practice the ten virtues, the opposite of this, wrong practice, is the contradictory side. Thirdly, because expressing the appearance of the meaning of hearing, etc., by "that is extremely rich," etc., the opposite of this, called forgetting, is the nature of darkness, and is the contradictory side. Fourthly, because expressing separation from this by "whatever this is, especially the agitation and separation that precedes the view of the perishable collection," etc., it itself is the contradictory side. The co-emergent is said because it shows that only the imputed was abandoned in the beginning. As it is said, from the third, in terms of the view of the imputed, the bonds caused by this view are only those that have been abandoned long ago. The subtle aspect of this is that it is difficult to examine because it exists at all times without contradicting it even in the mind of virtue, etc. Like this, even at the time of arising of virtue, etc., there is only attachment to self and pride in self, etc., because it is correspondingly possessed. The imputed is not like that, so it is coarse, because it is afflicted mental activity and places the seed of its arising, so it is the producer. One's own mental activity is the alaya consciousness, like this, the other is in terms of itself, and is called the mental activity of expression that is perfumed by its expression. Moreover, it is difficult to examine because the object and the image are not completely cut off, and among them, the object is also subtle. It has been long since it is connected to the fourth. Like this, the subtle ground of the three causes should be known. Fifthly, although one is able to completely pass beyond suffering, the Hinayana's complete passing beyond suffering is a contradictory side because one abides in accomplishing the meaning of sentient beings with skillful means. Sixthly, in order to manifestly accomplish great compassion and not abandon the activities of sentient beings, turning to non-attachment wisdom, that is, abiding in the Perfection of Wisdom, will manifest, etc., mostly to show that there are few signs that arise universally.