Tibetan
ཀྱི་རང་བཞིན་གང་ཡིན་པ་སྟེ། མེ་ཁོ་ན་ཚ་ལ་ཆུ་ཁོ་ན་གཤེར་གྱི་གཞན་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ལྟ་བུ་གང་ཡིན་པའོ། །དེ་དག་ཤེས་པ་སྟེ་མཐར་ཕྱིན་པ་དེས་སོ། །གང་གིས་གང་རིགས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཐམས་ཅད་རྟོགས་པ་མ་ཡིན་པའོ། །མ་རིག་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། འདི་ལྟར་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་དག་ལ་འཐད་པ་སྒྲུབ་པའི་རིགས་པའི་གོ་སྐབས་མེད་པ་ལྟ་བུ་སྟེ། དེ་དག་ནི་རྟོག་གེའི་ཡུལ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་དག་ལ་འཐད་པས་སྒྲུབ་པའི་རིགས་པའི་གོ་སྐབས་མེད་དོ། །དེ་ཁོང་དུ་ཆུད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ནི། དེ་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་ཏེ་དེ་ལྟ་བས་ན་རིགས་པ་བཞིས། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀླན་ཀ་དང་ལན་དུ་བཅས་པའི་སྒོ་ནས་གདུལ་བ་རྣམས་ལ་སྟོན་བར་ནུས་བའི་ཕྱིར་རིགས་པའི་སྤོབས་བ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ཡང་མདོ་ ལས་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་སྦྱངས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་རྣམ་པར་ཕྱེ་བ་ལ་འཇུག་པ་ཞེས་བྱ་བ་འདིས་བསྟན་ཏོ། །ཇི་ལྟ་ཞེ་ན། ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་སྦྱངས་པ་ནི་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་བྱང་བར་བྱས་པའི་ཡེ་ཤེས་ནི་རིགས་པ་རྣམ་པ་བཞི་ཤེས་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ། །རྣམ་པར་ཕྱེ་བ་ནི་བྱེ་བྲག་ཏུ་ཕྱེ་བ་སྟེ། དེ་ཡང་བཤད་པ་ལས་གང་གིས་གང་རིགས་པ་ཞེས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །འདིས་ཆོས་རྣམས་ལ་འཇུག་པས་ན་འདུག་པ་ནི་ཁོང་དུ་ཆུད་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ། དེ་ཡང་དེ་ཁོང་དུ་ཆུད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །གོ་རིམས་ལ་མི་ལྟོས་པར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དཔེར་ན་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པ་བསྟན་པའི་སྐབས་ལྟ་བུ་དག་ལ་ནི་གཟུགས་ཀྱི་ཕུང་པོ་རྣམ་པར་དབྱེ་བའི་འོག་ཏུ། ཚོར་བའི་ཕུང་པོ་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་ཡིན་ནོ་སྙམ་ནས་གོ་རིམས་ཀྱི་སྟོབས་ཀྱིས་དེ་ལ་ལྟོས་ནས་སྟོན་ནུས་པ་ཉིད་བས་གོ་རིམས་ལ་མི་ལྟོས་པར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ། །དེ་ལ་མ་ལྟོས་ཀྱང་གཡེངས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་སྟོན་ནུས་པ་ཉིད་པས་གཏམ་གྱི་བར་དུ་བཅད་ཀྱང་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། གདུལ་བ་བསམ་པ་སྣ་ཚོགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་དྲིས་ཏེ། གཡེངས་པའི་རྒྱུད་ཡོད་དུ་ཟིན་ཀྱང་ཐང་ཆད་པ་མེད་པར་ཇི་ལྟར་འདོད་པ་ཇི་ལྟར་བསམས་པ་བཞིན་དུ་དེ་དང་དེ་གང་ཡང་རུང་བ་ནས་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཚིག་འབྲུ་རྣམས་དང༌། རྣམ་གྲངས་རྣམས་དང༌། དོན་རྣམ་པ་དུ་མ་ལག་མཐིལ་དུ་གཞག་པ་བཞིན་དུ་རྗེས་སུ་དྲན་རབ་ཏུ་ཤེས་པས་ན་གྲོལ་བའི་སྤོབས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡང་མདོ་ལས། དྲན་པ་བརྗེད་པ་མེད་པའི་བྱིན་གྱི་རླབས་ཞེས་བསྟན་པ་ཡིན་ཏེ། ཚིག་འབྲུ་དང་དོན་ཐམས་ཅད་དྲན་པ་ཉམས་པ་ནི་བརྗེད་པ་མེད་པའོ
Chinese
其自性为何，譬如火唯热，水唯湿，非其他。通达彼等即为究竟。所谓“以何适宜”，并非以一切通达一切。所谓无明，譬如对于佛陀不可思议之法，无有以理成立之机会。彼等非思辨之境，故于佛陀之法，无有以理成立之机会。所谓“为了通达彼”，即为了证悟彼，如是则以四理，能以辩论及答辩之方式，向所化众生宣说一切法，故名理辩无碍。如经中所云：“以极善清净之智慧而趣入分别”，即是此之所示。何谓“如是”？极善清净者，乃极善清净之智慧，即唯是通达四理。分别者，乃个别分别，亦即于论释中所云“以何适宜”之所示。以此趣入诸法，故安住即是通达，亦即所示“为了通达彼”。所谓“不顾次第”，譬如于宣说蕴等之时，若思“于色蕴之分别之后，乃受蕴之分别”，以次第之力而依之宣说，然以能不顾次第之故，而说“不顾次第”等。虽不顾彼，然以无有散乱之故，而能宣说，故说“虽于语间中断”。纵然所化众生以种种思绪发问，纵然已有散乱之因，然亦不感疲惫，如其所欲、如其所思，无论从何处开始，皆能如置于掌中般忆念、精通所应宣说之词句、名相及多种义理，故为解脱辩才无碍。如经中所云：“不忘失之加持”，即是此之所示，忆念一切词句及义理，不失忆念即是不忘失。
English
Its nature is what? For example, fire is only hot, water is only wet, not other than that. Understanding those is the ultimate. The so-called "appropriate to what" is not understanding everything with everything. The so-called ignorance is like this: for the Buddha's inconceivable teachings, there is no opportunity to establish validity with reason. Those are not objects of speculation, therefore, for the Buddha's teachings, there is no opportunity to establish validity with reason. The so-called "in order to understand that" is in order to realize that. Thus, with the four reasons, one can teach all phenomena to those to be tamed in the manner of debate and response, therefore it is called unimpeded eloquence of reason. As it is said in the sutra, "Entering into differentiation with extremely well-purified wisdom," this is what is shown. What is "like that"? Extremely well-purified is the wisdom that is extremely well-purified, which is only understanding the four reasons. Differentiation is individual differentiation, which is also what is shown in the commentary as "appropriate to what." Because of entering into phenomena with this, abiding is only understanding, which is also what is shown as "in order to understand that." The so-called "regardless of order" is like when teaching the aggregates and so on, if one thinks, "After the differentiation of the form aggregate, it is the differentiation of the feeling aggregate," and relies on that to teach with the power of order, but because one can teach regardless of order, it is said "regardless of order" and so on. Although not regarding that, because there is no distraction, one can teach, therefore it is said "even if interrupted in speech." Even if those to be tamed ask with various thoughts, even if there is a cause for distraction, one is not tired, and as they wish, as they think, no matter where one starts, one can remember and be proficient in the words, terms, and various meanings to be taught as if placing them in the palm of one's hand, therefore it is the unimpeded eloquence of liberation. As it is said in the sutra, "The blessing of not forgetting," this is what is shown, remembering all the words and meanings, not losing memory is not forgetting.
Tibetan
། དེའི་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གང་གིས་དེ་ལ་བྱིན་གྱིས་རློབ་བ་སྟེ། བརྗེད་པ་མེད་པའི་རྒྱུའི་སྤོབས་པ་ཉེ་བར་སྒྲུབ་པས་ན་གྲོལ་བའི་སྤོབས་པ་ཞེས་བཤད་ཀྱི་སྐབས་མ་ཡིན་པའི་བྱིན་གྱི་རླབས་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གདུལ་བར་བྱ་བ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གང་ཞིག་རྣམ་པ་གང་གིས་གདུལ་བར་བྱ་བ་དེ་བཞིན་དུ་རྣམ་གྲངས་སྐད་དུ་མས་བརྗོད་པའི་རྣམ་པ་དག་དང་དཔེ་སྟེ་རྟོགས་པར་བྱ་བའི་ཐབས་དཔེ་སྣ་ཚོགས་ཀྱིས་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་ཐེ་ཚོམ་ཡིད་གཉིས་གཅོད་པར་བྱེད་སེལ་བར་བྱེད་ཅིང་ཡང་དག་པར་ངེས་པར་བསྐྱེད་པས་ན་གོ་བར་བྱེད་པའི་སྤོབས་པ་ ཞེས་བྱའོ། །འདི་ཡང་མདོ་ལས་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་ངེས་པའི་བློ་གྲོས་ལ་མཁས་པ་ཞེས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །ཇི་ལྟ་ཞེ་ན། མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་རྣམ་པར་བཅད་པས་གདུལ་བ་རྣམས་ཀྱི་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་ངེས་པའི་བློ་གྲོས་བློ་གང་ཡིན་པ་དེ་བསྐྱེད་པ་ལ་མཁས་པ་སྟེ་དེ་དག་ཉེ་བར་སྒྲུབ་པར་མཛད་དོ་ཞེས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་དེ་བསྐྱེད་པར་ནུས་པ་ཡིན་ནོ། །སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་གསུམ་ནི་ཟག་པ་དང་བཅས་པ་ཐམས་ཅད་སྡུག་བསྔལ་བ་ཉིད་དང༌། འདུས་བྱས་ཐམས་ཅད་མི་རྟག་པ་ཉིད་དང༌། ཆོས་ཐམས་ཅད་བདག་མེད་པ་ཉིད་དེ། དེའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་རྒྱུན་མི་འཆད་པར་ཡང་དང་ཡང་དུ་མངོན་དུ་བྱེད་པ་ཀུན་དུ་སྤྱོད་པས་སོ། །མཐུན་པ་རྣམས་ལ་ནི་རྗེས་སུ་ཆགས་པས་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་སྟོན་པར་བྱེད་མི་མཐུན་པ་རྣམས་ལ་ནི་གཞན་དུ་སྟོན་པར་བྱེད་པ་མེད་པས་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་མ་ཡིན་པའི་སྤོབས་པ་ཞེས་བྱའོ། །མདོ་ལས་ནི་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྗེས་སུ་སོང་བའི་བློ་མི་འདོར་བ་ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། ཇི་ལྟ་ཞེ་ན། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྗེས་སུ་མཚན་ཉིད་གསུམ་གྱི་རྣམ་པས་སོང་ཞིང་ཞུགས་པའི་བློ་གྲོས་གང་ཡིན་བ་དེ་མི་འདོར་བས་ཡོངས་སུ་མི་འདོར་བ་ཡིན་ནོ། །མཚན་ཉིད་རྣམ་པ་གསུམ་ནི་ཀུན་བརྟགས་པའི་མཚན་ཉིད་དང༌། གཞན་གྱི་དབང་གི་མཚན་ཉིད་དང༌། ཡོངས་སུ་གྲུབ་པའི་མཚན་ཉིད་དོ། །སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་ནི་འདུས་བྱས་དང༌། ཟག་པ་དང་བཅས་པ་དང༌། ཆོས་ཀྱི་རྗེས་སུ་འཇུག་པའི་ཕྱིར་མི་རྟག་པ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་བ་དང༌། བདག་མེད་པ་དང་སྟོང་པ་ཡིན་ཏེ། འདུས་བྱས་ཐམས་ཅད་ནི་མི་རྟག་པ་ཉིད་དོ། ཟག་པ་དང་བཅས་པ་ཐམས་ཅད་ནི་སྡུག་བསྔལ་བ་ཉིད་དོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་སྟོང་པ་དང་བདག་མེད་པ་དག་ཡིན་པར་ཡང་དང་ཡང་མངོན་སུམ་དུ་བྱེད་པ་ཁོ་ནའོ། །གདམས་ངག་ནི་ལུང་འབོགས་པའོ། །དེ་ཡང་རྣམ་པ་
Chinese
因此，所谓的“加持”是指通过什么来加持它。由于近于成就无忘失之因的勇气，所以被称为解脱的勇气，这表明它不是不合时宜的加持。所谓“如应调伏”，是指以何种方式应调伏的众生，同样地，以多种名称语言表达的方式以及譬喻，即以各种譬喻作为理解的方法，断除众生的疑惑和犹豫，并真实地生起决定，因此被称为理解的勇气。 这也是经部中所说的精通于极度决定的智慧。如何理解呢？通过断除不顺之品，善于生起应调伏者的极度决定的智慧，即成就那些，因此能够生起它。三种共同的特征是：一切有漏皆是痛苦的自性，一切有为皆是无常的自性，一切法皆是无我的自性。通过不断地显现和实践对它们的认识，从而实现。对于顺应者，由于随顺而如实地显示；对于不顺应者，由于没有其他显示的方式，所以被称为非遍计烦恼的勇气。经部中说，不舍弃随顺一切的智慧。如何理解呢？不舍弃随顺一切法的三相之智慧，因此是完全不舍弃的。三种自性分别是遍计所执性、依他起性和圆成实性。共同的特征是，由于随顺有为、有漏和法，所以是无常、痛苦、无我和空性。一切有为皆是无常的自性。一切有漏皆是痛苦的自性。一切法皆是空性和无我的自性，只是不断地显现它们而已。口诀是传承的教言。那也是一种
English
Therefore, the so-called "blessing" refers to what blesses it. Because of closely accomplishing the courage of the cause of non-forgetfulness, it is called the courage of liberation, which shows that it is not an untimely blessing. The so-called "as it should be tamed" means that in whatever way sentient beings should be tamed, similarly, in the ways expressed in various named languages and metaphors, that is, with various metaphors as a method of understanding, cutting off the doubts and hesitations of sentient beings, and truly generating certainty, therefore it is called the courage of understanding. This is also what is stated in the Sutra as being skilled in extremely decisive wisdom. How to understand it? By cutting off the unfavorable aspects, being skilled in generating the extremely decisive wisdom of those to be tamed, that is, accomplishing those, therefore being able to generate it. The three common characteristics are: all that is tainted is the nature of suffering, all that is conditioned is the nature of impermanence, and all dharmas are the nature of selflessness. It is realized through constantly manifesting and practicing the knowledge of them. For those who are in accordance, showing them as they are because of following them; for those who are not in accordance, because there is no other way to show them, it is called the courage of non-pervasive affliction. The Sutra says that not abandoning the wisdom that follows everything. How to understand it? Not abandoning the wisdom that follows and enters into all dharmas in the form of the three characteristics, therefore it is completely unabandoned. The three natures are the completely imputed nature, the dependent nature, and the thoroughly established nature. The common characteristics are impermanence, suffering, selflessness, and emptiness because of following the conditioned, the tainted, and the dharma. All that is conditioned is the nature of impermanence. All that is tainted is the nature of suffering. All dharmas are the nature of emptiness and selflessness, only constantly manifesting them. The oral instruction is the transmitted teaching. That is also a kind of