Tibetan
བརྗོད་པའི་ཆོ་འཕྲུལ་རྣམ་པར་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྤྲུལ་པ་དེ་ཡང་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་རྟག་ཏུ་ལྡན་པ་དང༌། བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པར་རིག་པར་བྱ་སྟེ། མཛད་པ་མཛད་པ་དང༌། གྲངས་དང་ཞིང་གི་བྱེ་བྲག་གི་སྒོ་ནས་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་ཕྱིར་དང༌། སེམས་ཅན་གྱི་དོན་མཛད་པའི་ཉམས་པ་མི་མངའ་བར་འཇུག་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ཀྱི་སྤྲུལ་བ་རྣམ་པ་གསུམ་ཆར་ཡང་སེམས་ཅན་ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་བྱ་བའི་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཐབས་ཀྱི་དམ་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ ལྡན་འདས་རྣམས་ནི་ཉོན་མོངས་པའི་ནད་ཐམས་ཅད་རབ་ཏུ་ཞི་བར་མཛད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྨན་ཆེན་པོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །ཡེ་ཤེས་རྫོགས་པར་ལོངས་སྤྱད་པའི་བྱེ་བྲག་གི་དབང་དུ་བྱས་ནས་ཞུ་བ་སྟེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཤིན་ཏུ་འདུས་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་ལ་མེ་ལོང་གི་དཔེས་དེ་ལ་རྩོལ་བ་ཡང་མེད་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པ་ཡང་མེད་དོ་ཞེས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྩོལ་བ་མི་མངའ་བ་རྣམས་ཀྱི་རོ་གཅིག་པ་འདྲེས་པ་ངོ་བོ་ཉིད་གཅིག་པ་ཡེ་ཤེས་རྫོགས་པར་ལོངས་སྤྱོད་པ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ་ཞེས་ངེས་པར་བཟུང་སྟེ་བཤད་པ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་ཡང་ཡིན་པར་འདོད་དོ་སྙམ་དུ་སེམས་ཤིང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཞུ་བ་ཡིན་ནོ། །རྣམ་པ་གཅིག་ཏུ་ན་ཆོས་ལྔས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་བསྡུས་པར་རིག་པར་བྱའོ་ཞེས་བཤད་པ་ལ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་རྣམ་པར་དག་པ་ལ་དམིགས་པ་མེད་པ་མེ་ལོང་ལྟ་བུའི་ཡེ་ཤེས་ནི་ངོ་བོ་གཅིག་པ་ཡིན་ལ། དེ་ལ་བརྟེན་ཏེ་བྱུང་བ་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་དེ་ཡང་དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་དམིགས་པའི་ཕྱིར་ངོ་བོ་གཅིག་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ་གཉིས་སུ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །རྣམ་པར་ཤེས་པ་གཞན་གཉིས་ནི་གཞན་ལ་ཕན་འདོགས་པ་གཅིག་ཏུ་གཅེས་པར་བྱེད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཅིག་པ་ཡང་ཡིན་ལ་དེ་དག་ཀྱང་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཁོ་ན་ཡིན་ཞེས་ངེས་པར་བཟུང་བའི་ཕྱིར་ཞུ་བ་ཡིན་ནོ། །ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་རྣམ་པར་དག་པ་ན་འདྲེས་པ་ཉེ་བར་འདྲེས་པ་འབྲས་བུ་རོ་གཅིག་པ་ཡེ་ཤེས་རྫོགས་པར་ལོངས་སྤྱད་པ་ཞེས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་གཞན་ནི་རོ་གཅིག་པ་མ་ཡིན་པར་མངོན་ནོ། །འདྲེས་པ་ནི་གཅིག་ཏུ་གྱུར་པའོ། །གཅིག་ཏུ་གྱུར་ཀྱང་རེས་འགའ་ཐ་དད་དུ་བྱ་བ་ཡོད་ན་དེ་ནི་ནམས་ཀྱང་ཐ་དད་དུ་བྱ་བ་མེད་པས་ཉེ་བར་འདྲེས་པ་སྟེ་དམིགས་པར་བྱས་པ་དང༌། དམིགས་པར་བྱེད་པ་གཉིས་
Chinese
是对于所说之神通的分别解说。佛之化身亦当知是于一切种皆恒时具有，且不可思议，谓由所作事业及数量与刹土之差别门不可思议故，且为作有情义利而无有衰损故。如来之化身三种皆为令诸有情成熟之先导故，是为殊胜方便。是故，诸佛薄伽梵是为一切烦恼病皆善能寂灭者。是故说为大智慧药。是就圆满受用智慧之差别而请问，谓菩提萨埵极度聚集，佛陀善能分别，如以明镜为例，谓于彼无有功用亦无有显现积集之作用故。如来无有功用者，彼等之味道一体混合，自性一体，圆满受用智慧唯是如来等之语，是为决定而说，菩提萨埵等亦有耶？如是思惟而向薄伽梵请问。另一方面，当知以五法摄集佛地，谓法界清净无有对境，如明镜之智慧是为一体性。依彼而生之平等性之智慧，彼亦缘于如是性故，唯是一体性，是为远离二取分别故。另二种识是为珍爱利益他者故。亦是一体，然彼等亦唯是诸佛等语，是为决定而请问。于法界清净时，有混合、近混合、果味一体、圆满受用智慧等语，故知其他并非一体味。混合是为成为一体。虽成为一体，然若有时可作各别，则彼是何时亦无有可作各别，故为近混合，谓所缘及能缘二者。
English
This is a detailed explanation of the spoken miracles. The manifestations of the Buddha should also be understood as always present in all ways and inconceivable, because they are inconceivable through the differences in actions, numbers, and fields, and because they engage in benefiting sentient beings without decline. The three types of manifestations of the Tathagatas are supreme methods because they precede the complete maturation of sentient beings. Therefore, the Buddhas, the Bhagavat, are those who completely pacify all diseases of afflictions. Therefore, they are said to be the great medicine of wisdom. This is a request made based on the distinction of fully enjoying wisdom. It is said that Bodhisattvas are extremely assembled, and the Buddhas are able to distinguish them well. For example, with the example of a mirror, it is said that there is no effort or manifest accumulation of action in it. The Tathagatas, who have no effort, their taste is one, mixed, their nature is one, and the complete enjoyment of wisdom is only for the Tathagatas. This is said with certainty, and it is thought that the Bodhisattvas also have it, and thus they ask the Bhagavan. In another way, it should be understood that the Buddha's ground is gathered by the five dharmas. It is said that the wisdom like a mirror, which is pure in the realm of dharma and has no object, is of one essence. The wisdom of equality that arises from it is also of one essence because it focuses on suchness, because it is free from dualistic discrimination. The other two consciousnesses are cherished as benefiting others. They are also one, but those are only the Buddhas, etc., so it is a request made with certainty. When the realm of dharma is pure, there are words such as mixed, nearly mixed, one taste of fruit, and complete enjoyment of wisdom, so it is clear that others are not of one taste. Mixed is to become one. Even if it becomes one, if sometimes there is something to be done separately, then there is nothing to be done separately at any time, so it is nearly mixed, that is, the object and the subject.