Tibetan
པ་དག་ལ་འབྱུང་བའི་རྒྱུ་མཚན་གྱི་དངོས་པོ་མ་ཡིན་པའོ། །སྣོད་མ་ཡིན་པ་དེ་དག་ཀྱང་གསུམ་ཡིན་ཏེ། མི་དགེ་བའི་གྲོགས་པོ་དང་ཕྲད་པས་དམ་པ་མ་ཡིན་པའི་ཆོས་མ་ཉན་པས་བསྒྲིབས་པས་དུས་དེ་དག་ཏུ་སྣོད་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང༌། གང་དག་ཉོན་མོངས་པའི་སྒྲིབ་པས་བསྒྲིབས་པ་རྣམས་དང༌། གང་དག་ལས་ཀྱི་སྒྲིབ་པ་མི་བཟད་པས་བསྒྲིབས་པ་རྣམས་དང༌། ས་བོན་མེད་པ་རྣམས་ཡུན་རིང་པོ་དང་དུས་ཐམས་ཅད་དུ་སྣོད་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ནི་ས་བཅུ་བསྒོམས་པའི་འབྲས་བུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པ་རྣམ་པ་བཅུ་ལས་རིག་པར་བྱའོ། །མཚན་རྣམས་ཀྱི་མཉམ་པ་ཉིད་ནི་སྐྱེས་བུ་ཆེན་པོའི་མཚན་ཐམས་ཅད་ཀུན་བརྟགས་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་དབེན་པར་མཉམ་པར་སྐྱེས་བུ་ཆེན་པོའི་མཚན་གང་དག་ཡིན་པ་དེ་དག་མཚན་མེད་པར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་བསྟན་ཏེ། དེས་ན་སྐྱེས་བུ་ཆེན་པོའི་མཚན་རྣམས་ཞེས་བྱའོ་ཞེས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །བདག་པོ་ནི་དབང་ཕྱུག་སྟེ། གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཕུང་པོ་རྣམས་ནི་སོ་སོར་དབང་ཕྱུག་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ལ། ཆོས་རྣམས་ནི་རང་བཞིན་མི་འདོར་བས་དེ་དག་འདུས་པ་ཡང་དེའི་བདག་ཉིད་དུ་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་དག་ལམ་གཏོགས་པའི་གང་ཟག་གི་རྫས་ཀྱང་མེད་པས་དེའི་ཕྱིར་ཀུན་བརྟགས་པའི་བདག་པོས་དབེན་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བདག་པ་མཉམ་པ་ཉིད་དེ། ཇི་སྐད་དུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་ལ་བདག་ནི་ཕྱུག་པའམ་དབུལ་བ་གང་ཡང་མ་མཆིས་སོ་སྙམ་བགྱིད་དོ་ཞེས་གསུངས་པ་ལྟ་བུའོ། །དགའ་བ་ནི་ཡིད་བདེ་བ་སྟེ། དེའི་གནས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་ལ་ནི་ཀུན་དུ་རྟོག་པའི་དབང་གིས་དགའ་བ་སྐྱེའོ། །དེ་ལས་བཟློག་པ་དག་ལ་ནི་ཡིད་མི་བདེ་བ་སྐྱེའོ། །དེ་དག་མེད་པས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་ཀུན་བརྟགས་པའི་དགའ་བ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་དགའ་བ་མཉམ་པ་ཉིད་དོ། །མཚན་དང་བདག་པོ་དང་དགའ་བ་མཉམ་པ་ཉིད་དོ། །ཁོང་དུ་ཆུད་པ་ནི་རྟོགས་པ་སྟེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ས་དང་པོ་ཁོ་ན་ལ་དེ་ ཁོང་དུ་ཆུད་དོ། །ས་གོང་མ་གོང་མ་བསྒོམ་པར་ཁྱད་ཞུགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་མཐའ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་ལ་ཕུལ་དུ་ཕྱིན་པ་བརྙེས་ཏེ། དེ་ལས་ལྷག་པ་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པ་ནི་མེད་པས་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པ་དེས་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པར་རིག་པར་བྱའོ། །ཡོངས་སུ་གྲུབ་པ་ལས་ནི་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པས་ཏེ་ཐམས་ཅད་དུ་གསུམ་པའི་གནས་སུ་མངའ་བར་བྱས་པ་ཡིན་ནོ། །རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་ནི་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ་ནང་གི་དང་ཕྱིའིའོ། །ནང་གི་ནི་མ་རིག་པ་ལ
Chinese
不是产生它们的理由的事物。非器有三种，即因遇到不善知识，被不听闻非正法所遮蔽，故彼时非器；以及被烦恼障所遮蔽者；以及被不悦意之业障所遮蔽者；以及无种子者，长久乃至一切时皆非器。平等性智是修习十地之果，故当从十种圆满中理解。相之平等性，即所有大丈夫相，皆以远离遍计所执之相而平等，如是如来宣说何者是大丈夫相，彼等皆无相，故称大丈夫相。主宰是自在，因为色等蕴各自非自在，且诸法不舍自性，故彼等聚合亦不应是彼之自性。彼等亦无属于道之补特伽罗之体性，故远离遍计所执之主宰，即一切之主宰平等性。如是世尊曾说：‘我对世尊是富有或贫穷一无所知。’喜是心乐，于彼之处之诸法，以分别之力而生喜，反之则生不悦。因无彼等，故一切有情皆远离遍计所执之喜，故喜是平等性。相与主宰与喜是平等性。通达是证悟，唯有菩萨初地能通达之。以上上地修习之差别，至终证得佛地之圆满，因无胜过彼者之圆满，故当以彼圆满理解平等性智之圆满。从圆满中即是圆满，于一切时皆安住于第三之位。缘起有两种，即内在的和外在的。内在的是从无明开始。
English
They are not the reasons for their occurrence. There are three types of non-receptacles: those who are obscured by not hearing the untrue Dharma due to encountering unwholesome friends, and therefore are not receptacles at that time; those who are obscured by the obscuration of afflictions; those who are obscured by unbearable karmic obscurations; and those who have no seeds, who are non-receptacles for a long time and at all times. The wisdom of equality is the result of meditating on the ten grounds, so it should be understood from the ten perfections. The equality of characteristics is that all the characteristics of a great being are equally devoid of the nature of imputation, and the Tathagata has taught that those characteristics of a great being are without characteristics, hence they are called the characteristics of a great being. Master is power, because the aggregates such as form are not individually powerful, and because the dharmas do not abandon their own nature, their aggregation should not be their nature either. Since they also lack the substance of a person belonging to the path, therefore the master of all, the equality, is devoid of the imputed master. As the Blessed One said, 'I do not think that the Blessed One is either rich or poor.' Joy is mental happiness, and joy arises in the dharmas of that place through the power of discrimination. Conversely, unhappiness arises. Because of the absence of these, all sentient beings are free from the imputed joy, therefore joy is equality. Characteristics, master, and joy are equality. Comprehension is realization, and only the first ground of a Bodhisattva comprehends it. By the difference of meditating on the higher and higher grounds, one ultimately attains the perfection of the Buddha ground, and since there is no perfection superior to that, the perfection of the wisdom of equality should be understood by that perfection. From perfection is perfection, and at all times it is established in the third position. Dependent origination is of two types: internal and external. The internal begins with ignorance.
Tibetan
་སོགས་པ་ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས་སོ། །ཕྱིའི་ནི་འདི་ཡོད་ན་ནི་འདི་འབྱུང་འདི་མེད་ན་འདི་མི་འབྱུང་ངོ་ཞེས་བྱ་བ་རྒྱུ་ཡོད་ན་འབྲས་བུ་འབྱུང་བ་དེ། འདི་ལྟ་སྟེ་ས་བོན་ཡོད་ན་མྱུ་གུ་འབྱུང་ངོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཡིན་ནོ། །ནང་གི་ནི་ལུགས་དང་མཐུན་པ་དང༌། ལུགས་དང་མི་མཐུན་པའི་རྣམ་པར་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་དང༌། རྣམ་པར་བྱང་བའི་ཡན་ལག་རྣམས་ལ་ཉེ་བར་བཏགས་ཏེ་བསྒོམས་ལ་ཕྱིའི་ཡང་རྒྱུ་ཡོད་ན་འབྲས་བུ་འབྱུང་ངོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་བསྒོམས་ཏེ། རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་ཐམས་ཅད་ལ་ཡང་གང་གི་ཚེ་གཡོ་བ་མེད་པའི་དོན་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བའི་དོན་དང༌། སྟོང་བའི་དོན་དང༌། གང་ཟག་མེད་པའི་དོན་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བའི་དོན་དུ་མཐོང་བ་དེའི་ཚེ་འདི་དེའི་ངོ་བོར་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ཡིན་ཏེ། མྱོང་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་མཉམ་པ་ཉིད་ནི་གཡོ་བ་མེད་པ་ཉིད་དང་གང་ཟག་མེད་པ་ཉིད་དང༌། སྟོང་པ་ཉིད་དང༌། བདག་མེད་པ་ཉིད་དང༌། ཀུན་བརྟགས་པའི་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བས་དབེན་པ་ཉིད་དེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བའི་ཆོས་ཉིད་དེ་ལྟ་བུར་ཁོང་དུ་ཆུད་པའོ། །ཡོངས་སུ་གྲུབ་པ་ལས་ནི་སྔ་མ་བཞིན་ཏེ། ཇི་སྐད་དུ་ཚངས་པ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བའོ། །རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་ཁོང་དུ་ཆུད་པ་ནི་བྱང་ཆུབ་སྟེ། ཚངས་པ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཇི་ལྟ་བུར་གཟིགས་པ་ལྟར་ཆོས་རྣམས་ནི་དེ་ལྟ་བུ་ལོ་ན་ཡིན་ནོ་ཞེས་གསུངས་པ་ལྟ་བུ་དང་ཡང་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བའི་ཆོས་ཉིད་ལ་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བའི་སྒྲར་བཏགས་ནས་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་ལ་མ་གཏོགས་པའི་ཆོས་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཅུང་ཟད་ཀྱང་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མ་མཐོང་ངོ་ཞེས་གསུངས་པ་ལྟ་ བུའོ། །དེ་ཉིད་ལ་དགོངས་ནས་སུས་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་དེས་ཆོས་མཐོང་ངོ༌། །སུས་ཆོས་མཐོང་བས་སངས་རྒྱས་མཐོང་ངོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །དོན་དམ་པའི་ཆོས་དང་དོན་དམ་པའི་སངས་རྒྱས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དེ་ནི་ཐམས་ཅད་དུ་ཐ་དད་པ་མེད་དོ། །གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་མཚན་ཉིད་གཟུགས་སུ་རུང་བས་ནི་གཟུགས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་མཚན་ཉིད་དབེན་པར་གྱུར་ཅིང་མ་འབྲེལ་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་དེ་དག་གི་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་ཡིན་གྱི། དེ་ལ་སྒྲོ་བཏགས་པའི་ངོ་བོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རང་གི་མཚན་ཉིད་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་དེ་དག་ནི་མཚན་ཉིད་དང་མི་མཐུན་ཞིང་
Chinese
等等是十二支。外在的是“此有故彼生，此无故彼不生”叫做有因则有果。例如有种子则生苗等等。内在的是，与法相应的，与法不相应的，种种遍一切烦恼的，种种清净的支分都接近地系念而修习，外在的也是以“有因则有果”等等来修习。对于一切缘起，在任何时候，不动的意义，缘起的意义，空性的意义，无我的意义，见到是缘起的意义的时候，就是体验到此是彼的体性。因为是体验的缘故。那平等性就是不动性，无我性，空性，无自性，以及由遍计所执的缘起而远离的自性。通达一切法都是缘起的法性就是如此。从圆成实性来说，和前面一样。如所说，梵天，一切法都是缘起的。通达缘起就是菩提。梵天，如来如何见到一切法，诸法就是如此。又如，将缘起的法性安立为缘起之名，除了缘起之外的任何法，都丝毫没有如实见到。如此等等。 就是考虑到那一点，谁见缘起，谁就见法。谁见法，谁就见佛。因为是胜义谛的法和胜义谛的佛的缘故。那在一切处都没有差别。色等等的体性，以可变坏为色等等，体性空寂且不相关的安立，凡是那些，是它们的共同体性，因为是于彼增益的自性，所以不是自性。因此，那些与体性不相符且
English
Etcetera are the twelve branches. The external is "This being, that arises; this not being, that does not arise," which means that if there is a cause, there is a result. For example, if there is a seed, a sprout arises, and so on. The internal is to cultivate by closely applying mindfulness to the branches that are in accordance with the Dharma, those that are not in accordance with the Dharma, all kinds of pervasive afflictions, and all kinds of purified branches. Also, cultivate the external by "If there is a cause, there is a result," and so on. For all dependent arising, at any time, the meaning of immovability, the meaning of dependent arising, the meaning of emptiness, the meaning of selflessness, when seeing it as the meaning of dependent arising, then one experiences this as the nature of that. Because it is experiencing. That equality is immovability, selflessness, emptiness, absence of self, and the very nature of being separated from dependent arising, which is imputed by conceptual thought. Understanding that all phenomena are the Dharma-nature of dependent arising is like that. From the perspective of the perfectly established nature, it is the same as before. As it is said, Brahma, all phenomena are dependently arisen. Understanding dependent arising is enlightenment. Brahma, just as the Tathagata sees all phenomena, the phenomena are like that. Also, like establishing the Dharma-nature of dependent arising as the name of dependent arising, and not truly seeing any Dharma other than dependent arising at all. Like that and so on. It is with that in mind that whoever sees dependent arising sees the Dharma. Whoever sees the Dharma sees the Buddha. Because it is the Dharma of ultimate truth and the Buddha of ultimate truth. There is no difference in all of that. The characteristics of form and so on, with changeability as form and so on, the establishment of characteristics that are empty and unrelated, whatever those are, are their common characteristics, because they are the nature of superimposition on that, so they are not the own-nature. Therefore, those are incompatible with the characteristics and
Tibetan
མཚན་ཉིད་དང་མི་འདྲ་བ་དག་ཡིན་ནོ། །ཡང་དེ་དག་གི་མཚན་ཉིད་གང་ཡིན་ཞེ་ན། མཚན་ཉིད་མེད་པ་ཉིད་མཚན་ཉིད་ཡིན་ཏེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་མཚན་ཉིད་མེད་པར་མཚན་ཉིད་གཅིག་གོ་ཞེས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀུན་བརྟགས་པའི་མཚན་ཀྱིས་དབེན་པར་མཉམ་པ་ཁོང་དུ་ཆུད་པ་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པ་ལས་སོ། །བྱམས་པ་ནི་རྣམ་པ་གསུམ་སྟེ། སེམས་ཅན་ལ་དམིགས་པ་དང༌། ཆོས་ལ་དམིགས་པ་དང༌། དམིགས་པ་མེད་པའོ། །དེ་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དང་པོ་བསྐྱེད་པ་རྣམས་ཀྱི་བྱམས་པ་ནི་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་དམིགས་པ་སྟེ། ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡོད་པའི་ཡུལ་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཟག་པ་དང་བཅས་པ་ཡིན་ནོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སྤྱོད་པ་ལ་ཞུགས་པ་རྣམས་ཀྱི་ནི་ཆོས་ལ་དམིགས་པ་སྟེ། ཐེག་པ་ཆེན་པོ་བསྟན་པའི་ཆོས་ཀྱི་ཡུལ་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཟག་པ་དང་བཅས་པ་ཁོ་ནའོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་མི་སྐྱེ་བའི་ཆོས་ལ་བཟོད་པ་ཐོབ་པ་རྣམས་ཀྱི་ནི་དམིགས་པ་མེད་པ་སྟེ། མིག་ལ་སོགས་པ་བཞིན་དུ་རྣམ་པར་སྨིན་པར་གྱུར་པ། མངོན་པར་འདུ་བྱ་བ་མེད་པར་འབྱུང་བ་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་ཡུལ་ཅན་དམིགས་པ་མེད་པ་སྟེ། རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་དང༌། ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་མི་དམིགས་པའི་ཕྱིར་དམིགས་པ་མེད་པ་ཞེས་བྱའོ། །མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པའི་བྱམས་པ་དེ་ཉིད་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་ལ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ལ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་གྲུབ་ཅིང་རྟག་ཏུ་ལྡན་པ་ ཡིན་ནོ། །བྱམས་པ་གཞན་གཉིས་མ་སྨོས་ཀྱང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་འགྲུབ་བོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་བྱམས་པ་རྣམ་པ་གསུམ་ནི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་སྐྱོབ་པའི་རྣམ་པ་ཡིན་གྱི་བདེ་བ་ཉེ་བར་སྒྲུབ་པ་ནི་རྣམ་པ་འབའ་ཞིག་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །སེམས་ཅན་མཐུན་པ་དག་དང་མི་མཐུན་པ་དག་དང༌། མཐུན་པ་དང་མི་མཐུན་པ་ཐམས་ཅད་ལ་སྙོམས་པ་དང་རྟག་ཏུ་ལྡན་པ་ཡིན་གྱི། ཉན་ཐོས་དག་གི་ལྟ་བུར་རེས་འགའ་བ་དང༌། ཉི་ཚེ་བར་འབྱུང་བ་དང་ཡོངས་སུ་མི་སྐྱོབ་པའི་རྣམ་པ་དག་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་འདི་ནི་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པའི་བྱམས་པ་དག་ལས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པའི་ཕྱིར་ཆེན་པོ་ཉིད་ཡིན་པས་ཡོངས་སུ་སྐྱོབ་པའི་རྣམ་པའི་བྱམས་པ་ཆེན་པོའོ། །དེའི་མཉམ་པ་ཉིད་ནི་ཐམས་ཅད་དུ་ཁྱད་པར་མེད་པར་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་ཏེ། དེའི་ཆོས་ཉིད་དོ་ཞེས་ཐ་དད་པར་བརྗོད་དོ། །ཡང་ན་ཡོངས་སུ་སྐྱོབ་པའི་རྣམ་པའི་བྱམས་པ་ཆེན་པོ་དེ་ཉིད་མཉམ་པ་ཉིད་དེ།
Chinese
是和自性不相同的。又，那些的自性是什么呢？无自性即是自性，因为经中说：一切法以无自性为一自性。一切法远离了遍计所执的自性，通达平等，是从圆成实而来。慈有三种：缘于有情的，缘于法的，以及无所缘的。其中，初发心的菩萨的慈是缘于有情的，因为是有世俗存在的对境，所以是有漏的。入于行持的菩萨的慈是缘于法的，因为是以大乘所宣说的法为对境，所以仅仅是有漏的。获得无生法忍的菩萨的慈是无所缘的，如同眼等一样，是成熟的，无勤作而生起的，与平等性的智慧相应，以法界为对境的无所缘，因为没有分别，并且对于一切法不执著，所以称为无所缘。与平等性智慧相应的慈，在佛陀，也就是如来那里，是一切种圆满并且恒常具有的。
English
These are different from nature. Again, what is the nature of those? Non-nature itself is nature, because it is said in the scriptures: all dharmas have one nature as non-nature. All dharmas are separated from the nature of complete calculation, and understanding equality comes from the complete accomplishment. There are three types of love: focusing on sentient beings, focusing on dharma, and having no focus. Among them, the love of the bodhisattvas who first generate the mind is focused on sentient beings, because it has an object that exists in the conventional sense, so it is contaminated. The love of the bodhisattvas who have entered into practice is focused on the dharma, because it has the dharma taught by the Mahayana as its object, so it is only contaminated. The love of the bodhisattvas who have obtained tolerance for the unborn dharma is without focus, like the eyes, etc., it is mature, arises without effort, is in accordance with the wisdom of equality, and is without focus with the realm of dharma as its object, because there is no distinction, and because there is no attachment to all dharmas, it is called without focus. The love that is in accordance with the wisdom of equality, in the Buddha, that is, in the Tathagatas, is completely perfect in every way and is always present.