Tibetan
་གཅིག་གི་རྒྱུ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་གཉིས་པའམ་གསུམ་པའི་རྒྱུ་ཡིན་ནོ། །གང་གི་དབང་དུ་མཛད་ནས་མདོ་གཞན་ལས་སངས་རྒྱས་དེ་དག་གི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་ཐ་དད་པ་ཉིད་དང༌། འཁོར་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་ཐ་དད་པ་ཉིད་ནི་སྣང་བ་འབའ་ཞིག་དུ་ཟད་དོ་ཞེས་གསུངས་པ་ནི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་རྣམ་པར་དག་པ་ལ་ནི་ངར་འཛིན་པ་དང༌། ང་ཡིར་འཛིན་པའི་ངོ་བོའི་རྩོལ་བ་དང་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པ་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པ་ཡང་མེད་པའོ། །འདི་སྐད་དུ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཆོས་ཀྱི་སྐུས་ཐ་མི་དད་ཅིང་སྤྲོས་པ་མེད་ངོ་བོ་རྣམས་ཀྱང་སྔོན་གྱི་སྨོན་ལམ་གྱི་དབང་གིས་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པ་དང༌། སྤྲུལ་པའི་སྐུས་ཐ་དད་པའི་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམས་ཀྱི་འཁོར་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་རང་གི་འདུ་བྱེད་པའི་དབང་གིས་བྱུང་བའི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་རྣམས་ཀྱང་དམིགས་ལ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་སྣ་ཚོགས་ཀྱི་བཀོད་པ་སྣ་ཚོགས་པ་ཉིད་ཀྱང་དམིགས་སོ་ཞེས་བཤད་པར་འགྱུར་ཏེ། འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བའི་བུད་མེད་རིན་པོ་ཆེ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་དུ་དེ་ལྟ་བུའི་རྣམ་པར་རིག་པ་དག་སྣང་ངོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །སྔ་མ་ནི་ཡེ་ཤེས་འབྱུང་བ་དང་གཞན་གྱི་དོན་བྱེད་པ་ལ་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པ་མེད་པར་བཤད་པ་ཡིན་གྱི། འདི་ནི་ཆོས་ལ་རྫོགས་པར་ལོངས་སྤྱོད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། རང་གི་ལས་ཀྱི་འབྱུང་བའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་འཁོར་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་སྣ་ཚོགས་ལ་ཐ་དད་པར་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པ་ཡིན་པས་བྱེ་བྲག་ཡོད་དོ། །འདིས་ནི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཟབ་པ་དང༌། ལས་ཟབ་པ་དང༌། གནས་ཟབ་པ་བཤད་དོ། །དེ་ལ་མཚན་ཉིད་ཟབ་པ་ནི་རྣམ་པར་མ་དག་པའི་ཉེས་པ་བཅུ་ ཡོངས་སུ་སྤང་བར་རྣམ་པར་དག་པའི་མཚན་ཉིད་བཅུ་ཁོ་ནར་བལྟ་བར་བྱ་སྟེ། རྣམ་པར་མ་དག་པའི་ཉེས་པ་བཅུ་ནི་སྣ་ཚོགས་ཀྱི་ཉེས་པ་དང༌། ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའི་ཉེས་པ་དང༌། མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པ་དང་བཅས་པའི་ཉེས་པ་དང༌། འདུས་བྱས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཉེས་པ་དང༌། འཕེལ་བ་དང་ཟད་པའི་ཉེས་པ་དང༌། འོང་བ་དང་འགྲོ་བའི་ཉེས་པ་དང༌། རྟག་པ་དང་ཆད་པའི་ཉེས་པ་དང༌། ཡོངས་སུ་སྐྱོ་བའི་ཉེས་པ་དང༌། རིལ་པོའི་ཉེས་པ་དང༌། འཛིན་པའི་ཉེས་པའོ། །རྣམ་པར་དག་པའི་མཚན་ཉིད་བཅུ་ནི་སྣ་ཚོགས་ཡིན་པའི་མཚན་ཉིད་དང༌། ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་མེད་པའི་མཚན་ཉིད་དང༌། མངོན་པར་འདུ་བྱ་བ་མེད་པའི་མཚན་ཉིད་དང༌། འདུས་མ་བྱས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དང༌། འཕེལ་བ་མེད་པ་དང༌། ཟད་པ་མེད་པའི་མཚན་ཉིད་དང༌
Chinese
一个的因是什么，那就是两个或三个的因。凭借什么，从其他经典中说，那些佛的佛刹不同，眷属的坛城不同，仅仅是显现而已呢？这是因为在完全清净的法界中，没有我执和我所执的自性之勤作，以及所取和能取的分别之显现造作。如是说，如来法身无有差别且无有戏论的自性，也因往昔的愿力而圆满受用，化身不同之诸佛薄伽梵的眷属坛城，也观为由各自的造作力所生的圆满一切相。佛刹种种的庄严也观之。就像转轮王的宝女等一样，如此的识只是显现而已，是为总结语。前者是说在智慧生起和利益他者上没有显现造作，而这是为了圆满受用佛法，对于自业所生的种种佛眷属坛城没有分别，因此有差别。这说明了法界体性的甚深、业的甚深和处所的甚深。其中，体性甚深是指，为了完全断除不净的十种过患，只应观察清净的十种体性。不净的十种过患是：种种的过患、遍一切烦恼的过患、具有显现造作的过患、有为法的体性的过患、增长和衰减的过患、来和去的过患、常和断的过患、完全厌离的过患、整体的过患、执着的过患。清净的十种体性是：是种种的体性、没有遍一切烦恼的体性、没有显现造作的体性、无为法的体性、没有增长、没有衰减的体性、
English
Whatever is the cause of one is also the cause of two or three. By what authority is it said in other sutras that the Buddha-fields of those Buddhas are different, and the mandalas of their retinues are different, but are merely appearances? This is because in the completely pure Dharmadhatu, there is no self-grasping or grasping at self, no effort of self-nature, and no manifestation of conceptualization of what is grasped and what grasps. It is said that the Tathagatas, whose Dharmakaya is undifferentiated and whose nature is without elaboration, also fully enjoy themselves by the power of their past aspirations, and the mandalas of the retinues of the various Buddhas, the Bhagavat, which arise from the power of their own actions, are also seen as possessing all perfect aspects. The various arrangements of the Buddha-fields are also seen. Just as with the precious queen of a Chakravartin, such consciousnesses are merely appearances, this is the concluding statement. The former speaks of the absence of manifestation and action in the arising of wisdom and the benefit of others, but this is for the sake of fully enjoying the Dharma. There is no conceptualization of the various Buddha-retinue mandalas arising from one's own karma, therefore there is a difference. This explains the profound nature of the Dharmadhatu, the profound karma, and the profound place. Among these, the profound nature is that in order to completely abandon the ten faults of impurity, one should only observe the ten characteristics of purity. The ten faults of impurity are: the fault of variety, the fault of all afflictions, the fault of being accompanied by manifestation and action, the fault of the nature of conditioned phenomena, the fault of increase and decrease, the fault of coming and going, the fault of permanence and annihilation, the fault of complete weariness, the fault of totality, and the fault of grasping. The ten characteristics of purity are: the characteristic of being variety, the characteristic of being without all afflictions, the characteristic of being without manifestation and action, the characteristic of unconditioned phenomena, the characteristic of no increase, the characteristic of no decrease,
Tibetan
། འོང་བ་དང་འགྲོ་བ་མེད་པའི་མཚན་ཉིད་དང༌། རྟག་པ་མེད་པ་དང་ཆད་པ་མེད་པའི་མཚན་ཉིད་དང༌། ཡོངས་སུ་སྐྱོ་བ་མེད་པའི་མཚན་ཉིད་དང༌། རིལ་པོ་མ་ཡིན་པའི་མཚན་ཉིད་དང༌། ང་ཡིར་འཛིན་པ་མེད་པའི་མཚན་ཉིད་དང་གོ་རིམས་བཞིན་ནོ། །ལས་ཟབ་པ་ནི་སྤྲུལ་པ་ལ་སོགས་པའི་ལས་ཀྱི་སྒོ་ནས་རིག་པར་བྱའོ། །གནས་ཟབ་པ་ནི་འོང་བ་དང༌། འགྲོ་བ་མེད་པའི་སྒོ་དང༌། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་འཁོར་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་སྒོ་ནས་རིག་པར་བྱའོ། །ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ནམ་མཁའ་དང་ཆོས་མཐུན་པར་བསྟན་པའི་ཕྱིར་ཐམས་ཅད་དུ་ནམ་མཁའ་དཔེར་མཛད་དེ། འདི་སྐད་དུ་འདི་ལྟ་སྟེ། ནམ་མཁའ་དཔེ་གཅིག་པུ་མ་གཏོགས་པ་གང་གིས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་བར་ལ་འཇལ་བར་བྱེད་པའི་དཔེར་བཀོད་པ་ཇི་སྙེད་པའི་དཔེར་དགོད་པ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་སྐུར་པ་འདེབས་པ་ཡིན་ཏེ། ནམ་མཁའ་ཇི་ཙམ་པ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱང་དེ་ཙམ་མོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ལྟ་བུའོ། །སྤངས་པ་རྣམ་པར་གཞག་ནས། ཡེ་ཤེས་རྣམ་པར་གཞག་པའི་དབང་དུ་མཛད་ནས། ཤིན་ཏུ་འདུས་མེ་ལོང་ལྟ་བུའི་ཡེ་ཤེས་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། དཔེས་ནི་མེ་ལོང་ལྟ་བུའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་འཇུག་པའི་རྒྱུ་མཚན་སྟོན་པར་བྱེད་དོ། །དེ་བཞིན་ གཤེགས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཉིད་མེ་ལོང་གི་དཀྱིལ་འཁོར་ལྟ་བུ་ཡིན་ཏེ། མེ་ལོང་གི་དཀྱིལ་འཁོར་དང་ཆོས་མཐུན་པར་ཤེས་བའི་གཟུགས་བརྙན་འབྱུང་བའི་རྒྱུ་མཚན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྐྱེ་མཆེད་རྣམས་ནི་མིག་ལ་སོགས་པའི་ནང་གི་དྲུག་པོ་རྣམས་སོ། །དེའི་ཡུལ་རྣམས་ནི་དེ་དག་ཡུལ་ཏེ། མིག་ལ་སོགས་པ་དེ་དག་གི་ཡུལ་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ཕྱིའི་དྲུག་གོ །སྐྱེ་མཆེད་རྣམས་དང་དེའི་ཡུལ་རྣམས་ཏེ། དེ་དག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དག་ནི་གང་དག་དམིགས་པ་དེས་སྐྱེ་བ་རྣམས་སོ། །དེ་དག་ཉིད་གཟུགས་བརྙན་དག་ཡིན་ཏེ། ཐམས་ཅད་དུ་ཤེས་པ་རྒྱུ་མཚན་ཉིད་དུ་བཤད་པའི་ཕྱིར་རོ། །མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ནི་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བའི་དངོས་པོ་ཙམ་གྱིས་ཡུལ་ཅན་མེ་ལོང་ལྟ་བུའི་ཡེ་ཤེས་ལ་དམིགས་པ་ཡིན་ནོ། །སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ནི་རང་དང་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཡུལ་ཅན་ཏེ། བྱ་བ་སྒྲུབ་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱང་དེ་དང་འདྲའོ། །སྐྱེ་མཆེད་དང་དེའི་ཡུལ་ཏེ། གཟུང་བའི་ཡུལ་ཐམས་ཅད་ཤེས་པའི་གཟུགས་བརྙན་དང་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་སྣང་བ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་མེ་ལོང་ལྟ་བུའི་
Chinese
没有来和去的体性，没有常和断的体性，没有完全厌倦的体性，不是整体的体性，没有我执的体性，按照次第。事业深奥，是通过化身等事业之门来理解的。处所深奥，是通过没有来和去的门，以及一切相圆满的佛陀眷属的坛城之门来理解的。为了显示法界的一切相与虚空相合，所以在一切处都以虚空为比喻。就像这样说：除了虚空这一个比喻之外，用什么来衡量如来戒的范围呢？凡是设立的那些比喻，都是对如来的诽谤。因为虚空有多大，如来的戒律也有多大。像这样等等所说的那样。舍弃分别，在安立智慧的方面，说了“极其凝聚如镜般的智慧”等等。比喻是为了显示如镜般的智慧的入门原因。如来的智慧本身就像镜子的坛城一样，因为与镜子的坛城相合，是显现所知影像的原因。诸蕴是指眼等内在的六处。它的境是指那些境，即眼等所对的色等外在的六境。诸蕴和它的境，以及它们的识，是指那些以所缘而生起的识。它们本身就是影像，因为在一切处都说识是原因。平等性智是以缘起之事物本身为境，缘于如镜般的智慧。妙观察智是以自相和共相为境，成办事业的智慧也与此相同。诸蕴和它的境，以及所取的境的一切所知影像和共相显现，就是如来的如镜般的
English
The characteristic of being without coming and going, the characteristic of being without permanence and cessation, the characteristic of being without complete weariness, the characteristic of not being a whole, and the characteristic of being without self-grasping, in order. Profound activity is to be understood through the door of activities such as emanation. Profound place is to be understood through the door of no coming and going, and through the mandala of the retinue of the Buddha, which is perfect in all aspects. In order to show that all aspects of the realm of phenomena are in accordance with space, space is used as an example in all places. It is said like this: "Except for the single example of space, what can be used to measure the extent of the Tathagata's discipline? All those examples that are set up are slanders against the Tathagata, because the extent of space is the same as the extent of the Tathagata's discipline." It is like what is said and so on. Having established abandonment, in terms of establishing wisdom, it is said, "The extremely condensed mirror-like wisdom," and so on. The example is to show the reason for entering into mirror-like wisdom. The Tathagata's wisdom itself is like a mirror mandala, because it is in accordance with the mirror mandala, it is the reason for the appearance of knowable images. The sense bases are the six internal ones, such as the eye. Its objects are those objects, that is, the six external objects such as form, which are the objects of the eye and so on. The sense bases and their objects, and their consciousnesses, are those that arise from what is perceived. They themselves are images, because in all places it is said that consciousness is the cause. Equality wisdom is that which takes as its object the mirror-like wisdom, with only the object of interdependent phenomena. Discriminating wisdom is that which has the characteristics of self and general as its object, and the wisdom that accomplishes actions is the same as that. The sense bases and their objects, and the appearance of all knowable images and general characteristics of the objects to be grasped, are like the Tathagata's mirror-like.