Tibetan
ད་པའི་ཆོས་ནམ་མཁའ་ལ་ཅིའི་ཕྱིར་ཉེ་བར་མི་གདགས། དེ་ལྟར་མ་ཡིན་ན་ཐམས་ཅད་ན་ཡོད་པའི་དངོས་པོས་ཇི་ཞིག་གོ་འབྱེད་ཡོད། ནམ་མཁའ་ནི་རྩོལ་བ་ཡང་མེད་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པ་ཡང་མེད་ཅིང་བྱ་བ་ནི་ནམ་མཁའ་ལ་འདི་ལ་ནི་གོ་དབྱེའོ། །འདི་ལ་ནི་གོ་མི་དབྱེའོ་སྙམ་དུ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་དོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཟླ་བ་དང་ཉི་མ་དང་སྒྲོན་མ་ལ་སོགས་པའི་འོད་ཟེར་དག་ཀྱང་འབྱུང་བ་ན་དེའི་རྩོལ་བ་མེད་བཞིན་དུ་བྱུང་ནས་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་རབ་ཏུ་གསལ་བར་བྱེད་ལ། ཡིད་བཞིན་གྱི་ནོར་བུ་རྣམས་ཀྱང་རྩོལ་བ་དང་བྲལ་བ་སེམས་ཅན་གྱི་བསམ་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་རེ་བ་ཡོངས་སུ་སྐོང་བར་བྱེད་དོ། །ནམ་མཁའ་སྨོས་པ་ནི་དཔེ་ཙམ་དུ་ཟད་པས་འདི་ཐམས་ཅད་ལ་སྦྱར་བར་བྱའོ། །དེ་བཞིན་དུ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་རྣམ་པར་དག་པ་ལ་དེའི་བདག་ཉིད་དུ་གནས་པ་ན་ཡང་རྩོལ་བ་མི་མངའ་བར་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་མཛད་པར་རྣམ་པར་གཤེགས་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ཀྱི་དབྱིངས་རྣམ་པར་དག་པ་དང་ཡེ་ཤེས་དང་སྤྲུལ་པ་དང་སེམས་ཅན་གྱི་བྱ་བ་སྒྲུབ་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གོ་འབྱེད་ཀྱང་ཞེས་བྱ་བ་ལ། ཡེ་ཤེས་ཐམས་ཅད་ནི་མེ་ལྟ་བུའི་ཡེ་ཤེས་ལ་སོགས་པའོ། །སྤྲུལ་པ་ཐམས་ཅད་ནི་སྐུ་དང་གསུང་དང༌། ཐུགས་སྤྲུལ་པ་རྣམས་སོ། །སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བྱ་བ་སྒྲུབ་པ་དག་ནི་སེམས་ཅན་གང་གི་བྱ་བ་སྟེ་དགོས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་སྒྲུབ་ཅིང་གྲུབ་པར་བྱེད་པའོ། །དེ་དག་གོ་འབྱེད་པ་ནི་དེ་དག་སྐྱེ་བ་ལ་རྒྱུ་མཚན་གྱི་དངོས་པོ་ ཉེ་བར་འགྲོ་བའི་ཕྱིར་རོ། །རྩོལ་བ་ཡང་མེད་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པ་ཡང་མེད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་སྟེ། སེམས་དམིགས་པ་ལས་དམིགས་པ་གཞན་ལ་འགྲོ་བ་གང་ཡིན་པའོ། །མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པ་ནི་སེམས་ཀྱི་ཡོངས་སུ་གཡོ་བའོ། །རྣམ་པ་གཅིག་ཏུ་ན་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྤྲུལ་པ་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པ་དང༌། སྤྲུལ་པའི་སྐུའི་བདག་ཉིད་སེམས་ཅན་གྱི་བྱ་བ་སྒྲུབ་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གོ་འབྱེད་ཅེས་བྱ་སྟེ། མི་ཟད་པ་ཉིད་ཀྱིས་རྒྱ་ཆེ་བའི་ཕྱིར་དང༌། ཐོགས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར། རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་བཞིན་དུ་ཡང་དེའི་དབང་གིས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་སྐད་དུ་ཇི་ལྟར་ནམ་མཁའ་ལ་སོགས་པ་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་སྐྱེ་བའི་གོ་འབྱེད་པ་ལ་སོགས་པའི་བྱ་བ་ལ་འཇུག་པ་རྣམས་ངར་འཛིན་པ་དང༌། ང་ཡིར་འཛིན་པ་ལ་རྩོལ་བ་ལ་སོགས་པའི་སྤྲོས་པ་མེད་མོད་ཀྱི་འོན་ཀྱང་བྱ་བའི་བྱེ་བྲག་ཐམས་ཅད་མངོན་པ་དེ་བཞིན
Chinese
那么，法为什么不接近虚空呢？如果不是这样，那么存在于一切事物中的事物又阐明了什么呢？虚空既没有努力，也没有显现，行为是，对于虚空来说，这个是可区分的，这个是不可区分的，没有这样的分别念。同样，月亮、太阳和灯等的光芒出现时，虽然没有努力，但出现后能使色等非常清晰。如意宝珠等也远离努力，能如众生所想的那样，圆满满足愿望。提到虚空只是举个例子，这应该适用于一切。同样，如来清净的法界，安住于其自性时，也不用努力，就能示现利益众生的事业。因此，被称为如来清净的法界、智慧、化身和成办一切众生事业的阐明者。一切智慧是指如火般的智慧等。一切化身是指身、语、意化身等。成办一切众生事业是指成办并成就任何众生之事，即任何所需。阐明这些，是因为这些是接近产生的因缘之事物。没有努力，也没有显现等，是指作意，即心从一个对境转移到另一个对境。显现是指心的完全动摇。另一种方式是，智慧的化身圆满受用身，以及化身的自性，被称为成办众生事业的一切原因的阐明者。因为其不尽的自性而广大，因为其无碍，也因为如无分别般由其力量而生起。如此说，就像虚空等进入阐明色等产生等事业时，虽然没有我执和我所执的努力等戏论，但所有行为的差别都会显现，如同那样。
English
Then, why doesn't the Dharma approach the sky? If it is not so, then what does the thing that exists in all things explain? The sky has neither effort nor manifestation, and the action is, for the sky, this is distinguishable, this is indistinguishable, there is no such discriminating thought. Similarly, when the rays of the moon, sun, and lamps, etc. appear, although there is no effort, they appear and make form, etc. very clear. Wish-fulfilling jewels, etc., are also free from effort, and can fulfill the wishes of sentient beings as they wish. Mentioning the sky is just an example, this should apply to everything. Similarly, when the Tathagata's pure Dharma realm abides in its own nature, it can also manifest the activities of benefiting sentient beings without effort. Therefore, it is called the explainer of the Tathagata's pure Dharma realm, wisdom, incarnation, and the accomplishment of all sentient beings' activities. All wisdom refers to fire-like wisdom, etc. All incarnations refer to body, speech, and mind incarnations, etc. Accomplishing all sentient beings' activities refers to accomplishing and achieving whatever sentient beings need, that is, whatever is needed. Explaining these is because these are the things that approach the cause and condition of arising. No effort, no manifestation, etc., refers to attention, that is, the mind moving from one object to another. Manifestation refers to the complete agitation of the mind. Another way is that the incarnation of wisdom, the complete enjoyment body, and the nature of the incarnation, are called the explainer of all the causes of accomplishing sentient beings' activities. Because it is vast due to its inexhaustible nature, because it is unobstructed, and also because it arises by its power like non-discrimination. It is said that just as the sky, etc. enter into the activities of explaining the arising of form, etc., although there is no elaboration of effort, etc. of self-grasping and grasping at self, all the differences of actions will appear, just like that.
Tibetan
་དུ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཟག་པ་མེད་པའི་དབྱིངས་ལ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་ངར་འཛིན་པ་དང་ང་ཡིར་འཛིན་པའི་རྩོལ་བའི་སྤྲོས་པ་དང་བྲལ་བ་རྣམས་ཀྱིས་ཡེ་ཤེས་དང་སྤྲུལ་པ་དང༌། སེམས་ཅན་གྱི་བྱ་བ་སྒྲུབ་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱང༌། སྔོན་མངོན་པར་འདུ་མཛད་པའི་དབང་གིས་འབྱུང་ངོ་ཞེས་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །གང་མཚན་དང་དཔེ་བྱད་བཟང་པོའི་ཡོ་བྱད་ཐམས་ཅད་དང་ལྡན་པར་འཁོར་བའི་མཐའི་བསྐལ་པ་ཇི་སྲིད་བཞུགས་ཤིང་ཆོས་ཀྱི་སྐུར་བཞུགས་པའི་ཕྱིར་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མི་མངའ་ཡང༌། སྔོན་གྱི་སྨོན་ལམ་གྱི་སྟོབས་བསྐྱེད་པས་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྤྲུལ་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱེད་པ་འདི་ཉིད་དེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ཀྱི་མཆོག་ཏུ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་ངོ་བོ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཚེ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལས་འདི་ནི་མཛད་དོ། །འདི་ནི་མི་མཛད་དོ་སྙམ་པ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མི་མངའ་མོད་ཀྱི། འོན་ཀྱང་སྔོན་འཕངས་པའི་དབང་གིས་བསམ་ནས་གཉིད་ཀྱིས་ལོག་པ་ལས་སད་པ་དང༌། འགོག་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་ལས་ལྡང་བ་བཞིན་དུ་ཇི་སྐད་བཤད་པའི་བྱ་བ་རྣམས་ཀྱང་མངོན་ཏེ། ཇི་སྐད་དུ་འཕགས་པ་བློ་གྲོས་རྒྱ་མཚོས་བསྟན་པ་ལས་དཔེར་ན་དགེ་སློང་གཎྜཱི་བརྡུང་བ་ལ་བབ་ཀྱི་བར་དུ་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ཏེ། འགོག་པ་ལ་ སྙོམས་པར་ཞུགས་པ་དེའི་རྣ་ལམ་དུ་གཎྜཱིའི་སྒྲ་མི་གྲག་པ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཡང་མི་བྱེད་མོད་ཀྱི། འོན་ཀྱང་ལྡན་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་པ་ལྟ་བུའོ། །གལ་ཏེ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་རྣམ་པར་དག་པ་ཤེས་བྱ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྗེས་སུ་སོང་ཞིང་ཐ་མི་དད་པར་འདུག་པ་ཡིན་ན། དེ་དང་ཐ་མི་དད་པའི་ཕྱིར་དེ་ཡང་དེ་དང་འདྲ་བ་ཁོ་ནར་སྐྱེ་བ་དང་འཇིག་པ་དག་ཏུ་འགྱུར་བའམ། སྐྱེ་བ་དང་འཇིག་པ་མེད་པའི་ཕྱིར། དེ་ཤེས་བྱ་དང་ཐ་མི་དད་པར་འདུག་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དཔེར་ན་ནམ་མཁའ་ལ་གཟུགས་ཀྱི་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་པ་རྣམས་ཀྱི་སྐྱེ་བ་ཡང་སྣང་འཇིག་པ་ཡང་སྣང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། འདི་སྐད་དུ་ཇི་ལྟར་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་སྐྱེ་བ་དང་འགག་པ་ཡོད་ཀྱང༌། དེ་དང་ཐ་མི་དད་པར་འདུག་ཅིང་དེའི་གོ་འབྱེད་པའི་མཚན་ཉིད་ནམ་མཁའ་ལ་ནི་སྐྱེ་བ་དང་འགག་པ་དག་མེད་པ་དེ་བཞིན་དུ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་རྣམ་པར་དག་པ་ཡེ་ཤེས་དང༌། སྤྲུལ་པ་དང༌། སེམས་ཅན་གྱི་བྱ་བ་སྒྲུབ་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གོ་འབྱེད་པ་ལ་ཞུགས་ཤིང་དེ་དང་ཐ་མི་དད་པར་འདུག་པ་ལ་ཡང་སྐྱེ་བ་དང་འགག་པ་དག་མེད་དོ་ཞེས་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཉིད་ལ་དགོངས་ནས་འཇམ་དཔལ་སྐྱེ་བ
Chinese
因此，如来在无漏的法界中，以完全远离我执和我所执的勤作戏论，以及一切的智慧、化身和利益有情的事业，都是由于往昔显现积聚的力量而产生的，这是这样说的。具有一切妙相好庄严，安住于轮回边际的劫数，为了安住于法身，虽然没有分别念，但由于往昔愿力的力量所生起的智慧化身，做一切有情的事情，这正是如来们最极不可思议的体性。那时，如来并没有“这是我做的，这不是我做的”之类的分别念，然而，由于往昔所发动的力量，就像从睡眠中醒来，从灭尽定中出定一样，如上所说的行为也会显现。如圣者妙慧海所说，例如，比丘敲击犍椎，一直加持到进入灭尽定，即使他没有分别念，听不到犍椎的声音，但声音仍然会响起。如果说，清净的法界已经遍及一切所知，并且无有差别地存在，那么，由于与它无有差别，它也会变得和它一样，有生有灭吗？或者，因为没有生灭，所以它不是无差别地存在于所知中吗？例如，虚空中显现各种形状的生起，也显现灭坏等等。就像这样，虽然色等有生有灭，但它却无差别地存在，并且是其开显的自性，而虚空中却没有生灭。同样，清净的法界，参与开显智慧、化身和一切利益有情的事业，并且无差别地存在，但它也没有生灭。这是这样说的。考虑到这一点，文殊菩萨的诞生
English
Therefore, it is said that the Tathāgata, in the realm of the uncontaminated, with complete freedom from the elaboration of effort in grasping at self and grasping at what belongs to self, as well as all the wisdom, emanations, and activities of benefiting sentient beings, all arise from the power of previous manifest accumulation. Whoever is endowed with all the excellent marks and signs, dwells for as long as the kalpa at the edge of saṃsāra, and because of dwelling in the dharmakāya, although they have no conceptual thought, by the power of the strength of previous aspirations, all the emanations of wisdom perform the deeds of sentient beings. This itself is the supreme, inconceivable nature of the Tathāgatas. At that time, the Tathāgata does not have conceptual thoughts such as, "This I have done; this I have not done." However, due to the power of previous actions, just as waking up from sleep and rising from cessation, the activities as described above also manifest. As the noble Sagaramati has taught, for example, a bhikṣu strikes a ghaṇṭā, blessing it until entering cessation. Even though he does not conceptually think that he does not hear the sound of the ghaṇṭā in his ear, nevertheless, it will occur. It is like that which was said. If the completely pure dharmadhātu has gone after all that is knowable and abides without difference, then because of being without difference from it, will it also become like it, with arising and ceasing? Or, because there is no arising and ceasing, is it not abiding without difference from that which is knowable? For example, in the sky, the arising of various forms is seen, and ceasing is also seen, and so forth. Just as, although form and so forth have arising and ceasing, it abides without difference from it, and the characteristic of its opening is that in the sky there is no arising and ceasing. Likewise, the completely pure dharmadhātu engages in opening wisdom, emanations, and all activities of benefiting sentient beings, and abides without difference from it, but it also has no arising and ceasing. This is how it is said. With that in mind, Mañjuśrī's birth