Tibetan
ར་གཞན་དུ་བྱ་ཞེ་ན། བདག་ཏུ་སྨྲ་བ་ནི་ཚིག་ཙམ་ཡིན་ལ། དེ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་ནི་བདག་ཏུ་སྨྲ་བར་མངོན་པར་ཞེན་པའོ། །དེའི་ཕྲ་རྒྱས་ནི་བདག་ཏུ་སྨྲ་བར་མངོན་པར་ཞེན་པའི་ཕྲ་རྒྱས་སུ་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །འདིར་ཡང་གཞན་དུ་ཡིན་པས་ཞེས་བྱ་བ་ཇི་ལྟ་ཞེ་ན། འདི་ལ་བདག་གོ་ཞེས་སྨྲ་བས་བདག་ཏུ་སྨྲ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱའོ། །འདོད་པ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ནི་འདོད་པ་དང༌། ལྟ་བ་དང༌། ཚུལ་ཁྲིམས་དང་བརྟུལ་ ཞུགས་དང༌། བདག་ཏུ་སྨྲ་བ་སྟེ། དེ་དག་ལ་འདུན་པ་དང་འདོད་ཆགས་གང་ཡིན་པ་དེ་ཉེ་བར་ལེན་པ་ཡིན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདོད་པ་ལ་སོགས་པ་དེ་དག་ལ་འདོད་པ་ལ་འདུན་པ་དང་འདོད་ཆགས་གང་ཡིན་པ་འདོད་པ་ཉེ་བར་ལེན་པའོ། །ལྟ་བ་ལ་འདུན་པ་དང་འདོད་ཆགས་གང་ཡིན་པ་ནི་ལྟ་བ་ཉེ་བར་ལེན་པའོ། །ཚུལ་ཁྲིམས་དང་བརྟུལ་ཞུགས་ལ་འདུན་པ་དང་འདོད་ཆགས་གང་ཡིན་པ་ནི་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་བརྟུལ་ཞུགས་ཉེ་བར་ལེན་པའོ། །བདག་ཏུ་སྨྲ་བ་ལ་འདུན་པ་དང་འདོད་ཆགས་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་བདག་ཏུ་སྨྲ་བ་ཉེ་བར་ལེན་པའོ། །དེ་ལ་ལྡན་པར་མངོན་པར་འདོད་པ་ནི་འདུན་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདོད་པ་ལ་སོགས་པ་དང་ལྡན་པར་ཚོལ་བའོ། །དེ་དང་ལྡན་པ་མངོན་པར་དགའ་བ་ནི་དེ་ལ་འདོད་ཆགས་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདོད་ཆགས་ནི་ཞེན་པའི་མཚན་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཇི་ལྟར་ན་འདུན་པ་དང་འདོད་ཆགས་ཉེ་བར་ལེན་པ་ཡིན་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བྱེད་པ་པོའི་རྣམ་པ་དེས་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །དེས་འདོད་པ་ལ་སོགས་པ་དེ་དག་ལེན་པར་བྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདུན་པ་དང་འདོད་ཆགས་དེ་དག་གིས་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་རྒྱུ་ལ་བྱེད་པ་པོར་བྱས་ནས་འདུན་པ་དང༌། འདོད་ཆགས་ནི་ཉེ་བར་ལེན་པ་ཡིན་པར་སྟོན་པ་ནི། དེ་དག་ཉིད་དེ་དག་ལ་ལེན་པ་ཉིད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ། འདུན་པ་དང་འདོད་ཆགས་དེ་དག་ཉིད་འདོད་པ་ལ་སོགས་པ་དེ་དག་ལ་ལེན་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ཏེ། དངོས་པོ་གྲུབ་པའི་རྐྱེན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཇི་ལྟ་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར་དེ་སྐྱེས་ན་དེའི་ཡིད་ལེན་པ་པོ་ཡིན་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་སྨྲས་ཏེ། དེར་འདུན་པ་དང་འདོད་ཆགས་སྐྱེས་ན་ཡིད་ཀྱིས་འདོད་པ་ལ་སོགས་པ་ལེན་པར་བྱེད་པར་འགྱུར་རོ། །གལ་ཏེ་བདག་ཏུ་སྨྲ་བ་ཉེ་བར་ལེན་པ་འདུན་པ་དང་འདོད་ཆགས་ཡིན་གྱི་ཕུང་པོ་ལྔ་མ་ཡིན་ན་མི་སྡུག་པའི་མདོ་སྡེ་ལས་ཉེ་བར་ལེན་པའི་ཕུང་པོ་ལྔའི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ་གང་གསུངས་པ་དགེ་སློང་དག་དེ་ལ་བདག་ཏུ་སྨྲ་བ་ཉེ་བར་ལེན་པ་རྟག་པ་དང༌། ཐེར་ཟུག་པ་དང༌། གཞན་མ་དང༌། ཡོངས་སུ་མི་
Chinese
如果问：另外怎么做呢？说“我”只是言辞而已，对它执着就是对说“我”执着。它的细微之处就是变成对说“我”执着的细微之处。这里又问：既然是另外的，那又如何呢？回答说：因为说“这是我”，所以就是说“我”。所说的“欲”等是指欲、见、戒律和苦行、说“我”等。对这些的欲求和贪着，无论是哪个，都是近取。也就是说，对欲等的欲求，无论是欲求还是贪着，都是近取欲。对见的欲求和贪着，无论是哪个，都是近取见。对戒律和苦行的欲求和贪着，无论是哪个，都是近取戒律和苦行。对说“我”的欲求和贪着，无论是哪个，都是近取说“我”。所谓“对它显现出想要拥有，就是欲求”，是指寻求与欲等相应。所谓“对拥有它显现出欢喜，就是对它贪着”，是因为贪着是执着的特征。如果问：如何才能近取欲求和贪着呢？回答说：是通过能作者的方式。所谓“他能取那些欲等”，是指通过那些欲求和贪着。因此，将因作为能作者，从而显示出欲求和贪着是近取，也就是说，那些本身就是对那些的取，也就是说，欲求和贪着本身就是对欲等的取，因为是事物成立的条件。如果问：如何呢？因此说：如果它生起，那么它的意就成为能取者。也就是说，在那里，如果欲求和贪着生起，那么意就会取欲等。如果说，近取说“我”是欲求和贪着，而不是五蕴，那么在《不净经》中，以近取五蕴的角度，所说的是什么呢？比丘们，在那里，近取说“我”是常、恒、异、完全不...
English
If asked, how else to do it? Saying "I" is just a word, and being attached to it is being attached to saying "I." Its subtlety is transformed into the subtlety of being attached to saying "I." Here again, if asked, since it is different, how is it? The answer is, because saying "This is me," it is saying "I." The "desire," etc., mentioned refer to desire, view, discipline and asceticism, saying "I," etc. Whichever of desire and attachment to these is present, that is appropriation. That is to say, regarding desire, etc., whichever of desire and attachment is present, that is appropriation of desire. Whichever of desire and attachment to view is present, that is appropriation of view. Whichever of desire and attachment to discipline and asceticism is present, that is appropriation of discipline and asceticism. Whichever of desire and attachment to saying "I" is present, that is appropriation of saying "I." "To manifestly desire to possess it is desire" means seeking to be associated with desire, etc. "To manifestly rejoice in possessing it is attachment to it" means that attachment is the characteristic of clinging. If asked, how does one appropriate desire and attachment? The answer is, through the mode of the agent. "He takes those desires, etc." means through those desires and attachments. Therefore, by making the cause the agent, it is shown that desire and attachment are appropriation, that is, those themselves are the taking of those, that is, desire and attachment themselves are the taking of desire, etc., because they are the condition for the establishment of things. If asked, how is it? Therefore, it is said, if it arises, then its mind becomes the taker. That is, there, if desire and attachment arise, then the mind will take desire, etc. If it is said that appropriation of saying "I" is desire and attachment, and not the five aggregates, then in the Sutra of Impurity, from the perspective of the five aggregates of appropriation, what is said? Monks, there, appropriation of saying "I" is permanent, constant, different, completely not...
Tibetan
འགྱུར་བའི་ཆོས་ཅན་དང༌། ཡང་དག་པ་དེ་བཞིན་དུ་གནས་པ་ཞེས་བྱ་བ་བདག་ཏུ་སྨྲ་བ་ཉེ་བར་ལེན་པ་གང་ཡིན་པ་དག་ཁྱེད་ཀྱིས་ཉེ་བར་བླངས་སམ་ཞེས་གང་གསུངས་པ་དེ་དག་ཇི་ལྟ་བུར་རུང་བར་འགྱུར། དེ་ལ་བདག་ཏུ་སྨྲ་བས་གང་ལ་བདག་ཏུ་བཏགས་པའི་དངོས་པོ་གང་བླངས་བ་དེ་དག་བདག་ཏུ་སྨྲ་པ་ཉེ་བར་ལེན་པར་བསྟན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལས་ལ་བྱེད་པ་པོར་བྱས་ནས་སོ། །བདག་ཏུ་སྨྲ་བས་ཅི་ཞིག་ལེན་ཅེ་ན། དེའི་ཕྱིར། གང་ལ་བདག་ཏུ་གདགས་པའི་དངོས་པོ་ཞེས་སྨྲས་ཏེ། ཉེ་བར་ལེན་པའི་ཕུང་པོ་ལྔ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་འདུན་པ་དང་འདོད་ཆགས་དག་ཉེ་བར་ལེན་པ་ཡིན་ན་ནི་སྲེད་པའི་རྐྱེན་གྱིས་ལེན་པའི་རྣམ་གྲངས་སྲེད་པ་ཉིད་སྨྲས་པར་གྱུར་པ་མ་ཡིན་ནམ་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདུན་པ་དང་འདོད་ཆགས་ནི་སྲེད་བ་ཡིན་ལ། དེ་ཡང་ལེན་པ་ཡིན་པས་སྲེད་པའི་རྐྱེན་གྱིས་ལེན་པ་ཞེས་སྨྲས་ན་ནི་སྲེད་པའི་རྐྱེན་གྱིས་སྲེད་པ་ཞེས་སྨྲས་པར་འགྱུར་རོ། །གལ་ཏེ་ཚོར་བ་ལ་སྲེད་པ་ནི་འདོད་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་སྲེད་པའི་རྣམ་གྲངས་ཀྱི་རྐྱེན་ཡིན་པར་བསྟན་ན་དེ་ལ་ཉེས་པ་ཅི་ཡོད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཚོར་བའི་སྲེད་པ་ལ་བརྟེན་ནས་འདོད་པ་དང༌། ལྟ་བ་དང༌། ཚུལ་ཁྲིམས་དང་བརྟུལ་ཞུགས་དང༌། བདག་ཏུ་སྨྲ་བར་སྲེད་པ་སྐྱེ་བས་སྲེད་པའི་རྐྱེན་གྱིས་ལེན་པ་ཡིན་པར་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་མ་བསྟན་ན་ཡང་འདི་ཇི་ལྟར་ཤེས་པར་བྱས་པ་ཡིན་ཞེས་རྒྱས་པར་འབྱུང་བ་ནི་དེ་ལྟར་མ་བཤད་ན་སྲེད་པའི་རྐྱེན་གྱིས་ལེན་པ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ཇི་ལྟར་ཤེས་པར་བྱས་པ་ཡིན། ཚོར་བ་ལ་སྲེད་པས་ནི་ཇི་ལྟར་རིགས་པར་ཇི་ལྟར་སྲིད་པར་ཁམས་གསུམ་པའི་བདེ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཚོར་བ་དང་ལྡན་པ་ལ་སོགས་པའི་རྒྱུ་མཚན་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བདེ་བ་དང་སྡུག་བསྔལ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་ཡང་མ་ཡིན། བདེ་བ་ཡང་མ་ཡིན་པའི་ཚོར་བ་དང་ལྡན་པ་དང་བྲལ་བ་དང་མི་འབྲལ་བ་ལ་སོགས་པའི་རྒྱུ་མཚན་དུ་འདོད་པ་ལ་སོགས་པ་ཚོལ་ཞིང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདོད་པ་དང༌། ལྟ་བ་དང༌། ཚུལ་ཁྲིམས་དང་བརྟུལ་ཞུགས་དང༌། བདག་ཏུ་སྨྲ་བ་ཚོལ་ཞིང་འདོད་པ་ལ་སོགས་པ་དེ་དག་ལ་ཆགས་པར་བྱེད་དོ། །གང་གིས་འདོད་པར་བྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཀུན་དུ་རྟོག་ཅིང་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་སོ། །གང་ལ་འདོད་པ་གང་ལ་ཆགས་པའོ། །དོན་དེ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་དེ་ཉིད་ལེན་པ་ཡིན་ན་ནི་གཅིག་ཁོ་ནར་མ་ངེས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའོ། །འདོད་པ་ཡུལ་ལ་ཡིན་པར་འདོད་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཉེ་ བར་ལེན་པ་གང་ཞིག་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ཐ
Chinese
具有变异之法，以及真实如是安住之法，凡是执著于我语者所摄受的，你们是否摄受了呢？凡是所说之语，应当如何成立呢？ 其中，以我语者，对于所施设为我的事物，凡是所摄取的，都显示为我语者所摄受，这是以业为作者。我语者摄取什么呢？因此，说凡是所施设为我的事物，即是所摄受的五蕴。如果意乐和贪欲是摄受，那么以渴爱为缘的摄受之相，岂不是说了渴爱本身吗？这是因为意乐和贪欲就是渴爱，而且也是摄受，所以如果说以渴爱为缘的摄受，那么就变成了以渴爱为缘的渴爱了。如果显示感受上的渴爱是对于欲等渴爱的相之缘，那么这有什么过失呢？这是因为依靠感受上的渴爱，就会产生对于欲、见、戒禁取、以及我语的渴爱，因此显示是以渴爱为缘的摄受。即使不这样显示，那么这又是如何知晓的呢？广说就是，如果不这样说，那么以渴爱为缘的摄受，这又是如何知晓的呢？感受上的渴爱又是如何合理地，如何可能地成为三界安乐等的感受的具有者等的理由呢？这是因为对于安乐和痛苦，以及非痛苦也非安乐的感受的具有者、分离者和不分离者等的理由，寻求欲等，即是寻求欲、见、戒禁取、以及我语，并且对于这些欲等产生贪著。以什么来贪著呢？是以普遍分别和种种分别的相。对于什么贪著，对于什么产生贪著呢？意义就是，如果是摄取那个本身，那么就不是唯一确定的了。凡是认为欲是境者，他们所摄受的是什么呢？
English
How can those things that are said, 'Do you take as your own whatever is taken as one who speaks of self, which is the nature of change and which abides as it is?' be valid? In this case, it is shown that whatever is taken by one who speaks of self, whatever object is designated as self, is taken by one who speaks of self, acting as the agent of action. What does one who speaks of self take? Therefore, it is said, 'Whatever object is designated as self,' which means the five aggregates of taking. If desire and attachment are taken, then wouldn't it be said that craving itself is a category of taking caused by craving? This is because desire and attachment are craving, and they are also taking. So if it is said that taking is caused by craving, then it would be said that craving is caused by craving. If it is shown that craving for feeling is a condition for the categories of craving for desire and so on, then what fault is there in that? This is because craving for desire, views, moral discipline and asceticism, and speaking of self arise based on craving for feeling, so it is shown that taking is caused by craving. Even if it is not shown in that way, how is this known? The extensive explanation is that if it is not explained in that way, how is it known that taking is caused by craving? How is it reasonable or possible that craving for feeling is the reason for having feelings such as the happiness of the three realms? This is because one seeks desire and so on for reasons such as having, being separated from, or not being separated from feelings of happiness, suffering, and neither suffering nor happiness, which means seeking desire, views, moral discipline and asceticism, and speaking of self, and becoming attached to those desires and so on. By what does one desire? It is by the characteristic of pervasive thought and various thoughts. To what does one desire, to what does one become attached? The meaning is that if one takes that itself, then it is not uniquely determined. What is taken by those who think that desire is for objects?
Tibetan
མས་ཅད་ཀྱིས་ཀྱང་ཡང་སྲིད་དོ། །ལེན་ཏོ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །ཇི་ལྟར་ལེན་ཞེ་ན། དེ་ཐ་དད་པས་ཡང་སྲིད་པར་འགྱུར་བའི་ལས་རྣམས་སྲིད་པར་འགྱུར་བར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདོད་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་ལེན་པ་ཐ་དད་པས་ཡང་སྲིད་པར་འགྱུར་བའི་ལས་རྣམས་དེ་མ་ཐག་ཏུ་ཡང་སྲིད་པ་སྐྱེ་བའི་རྒྱུ་ཉིད་དུ་འགྲོ་བའི་དོན་ཏོ། །ཡང་ན་འདོད་པ་ལ་སོགས་པ་དེ་དག་ཉིད་ཞེས་རྒྱས་པར་འབྱུང་བ་ནི་ཡུལ་ལ་འདོད་པ་དང༌། ལྟ་བ་དང༌། ཚུལ་ཁྲིམས་དང་བརྟུལ་ཞུགས་དང༌། བདག་ཏུ་སྨྲ་བ་དེ་དག་ཉིད་ཚོར་བ་ལ་སྲེད་པ་རྣམས་ཀྱིས་དེ་དང་ལྡན་པ་ལ་སོགས་པའི་རྒྱུ་མཚན་དུ་མངོན་པར་ཞེན་པའི་ཚུལ་གྱིས་བདེ་བའི་ཚོར་བ་དང་ལྡན་པ་ལ་སོགས་པའི་རྒྱུ་མཚན་དུ་མངོན་པར་ཞེན་པའི་དོན་གྱིས་ལེན་པས་ན་ལེན་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། གཟུགས་ཀྱི་སྐྱེ་མཆེད་བཞིན་དུ་ཚིག་སྦྱར་བ་བྱས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དཔེར་ན་སྦྱིན་པའི་སྦྱིན་པ་པོ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདིར་གང་སྦྱིན་པ་དེ་སྦྱིན་པའོ་ཞེས་སྟོན་པ་བཞིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་མདོ་སྡེ་འདི་ལས་ཟས་ལ་སོགས་པ་གང་སྦྱིན་པ་དེ་སྦྱིན་པ་ཡིན་པར་བསྟན་གྱི། གང་གི་སྦྱིན་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །རབ་ཏུ་བྱེད་པ་པ་དག་འདོན་པ་ཞེས་རྒྱས་པར་འབྱུང་བ་ནི་དེ་དག་གི་ལེན་པ་ནི་གཞན་དུ་རྣམ་པར་འཇོག་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྟོན་ཏོ། །འདོད་པ་དང་རབ་ཏུ་ལྡན་པའི་ཀུན་དུ་སྦྱོར་བ་དང༌། འཆིང་བ་དང༌། ཕྲ་རྒྱས་དང༌། ཉེ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་དང༌། ཀུན་ནས་བཀྲིས་པ་དང་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ལ་ཀུན་དུ་སྦྱོར་བ་ནི་རྗེས་སུ་ཆགས་པ་དང༌། ཁོང་ཁྲོ་བ་དང༌། ང་རྒྱལ་དང༌། མ་རིག་པ་དང༌། ལྟ་བ་དང༌། མཆོག་ཏུ་འཛིན་པ་དང༌། ཐེ་ཚོམ་དང༌། ཕྲག་དོག་དང༌། སེར་སྣའི་ཀུན་དུ་སྦྱོར་བ་རྣམས་ཏེ། ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་དངོས་པོ་ལ་ཀུན་དུ་སྦྱོར་བའི་དོན་གྱིས་ཀུན་དུ་སྦྱོར་བ་ཡིན་པའམ། སྡུག་བསྔལ་སྣ་ཚོགས་ལ་ཀུན་དུ་སྦྱོར་བའི་དོན་གྱིས་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་རྗེས་སུ་ཆགས་པའི་ཀུན་དུ་སྦྱོར་བ་ནི་འདོད་ཆགས་ཏེ། དེས་སེམས་ཅན་རྣམས་སྐྱེ་བ་དང་དམིགས་པ་ལ་ཉེ་བར་ཁྲིད་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཁོང་ཁྲོ་བའི་ཀུན་དུ་སྦྱོར་བ་ནི་སེམས་ཅན་ལ་མནར་སེམས་པའོ། །ང་རྒྱལ་གྱི་ཀུན་དུ་སྦྱོང་བ་ནི་ང་རྒྱལ་བདུན་ཏེ། ང་རྒྱལ་དང༌། ཆེ་བའི་ ང་རྒྱལ་དང༌། ཆེ་བས་ཀྱང་ཆེའོ་སྙམ་པའི་ང་རྒྱལ་དང༌། ངའོ་སྙམ་པའི་ང་རྒྱལ་དང༌། མངོན་པའི་ང་རྒྱལ་དང༌། ཆུང་བའི་ང་རྒྱལ་དང༌། ལོག་པའི་ང་རྒྱལ་ལོ། །མ་རིག་པའི་ཀུན་དུ་སྦྱོར་བ་ནི་མི་ཤེས་པའོ། །ལྟ་བ
Chinese
一切都将再次存在。称为“取”。如何取呢？因为以各种不同的方式，使会导致再次存在的业得以存在。也就是说，对于欲望等等的取，以各种不同的方式，使会导致再次存在的业，立即成为再次出生的原因。或者说，欲望等等本身，如广说，是对境的欲望，以及见解，戒律和苦行，以及我语，这些本身被贪爱所染，以对具有这些等等的事物显现执著的方式，以对具有快乐感受等等的事物显现执著的意义来取，所以称为取。就像色处一样，进行了词语的组合。例如，布施的布施者，就像这里所说，所布施之物即是布施一样。这部经中说，所布施的食物等等是布施，但不是谁的布施。解释者们说，广说，他们的取是另一种安置。与欲望完全相应的连结，束缚，增长，近烦恼，以及普遍的吉祥等等。其中，连结是随欲，愤怒，我慢，无明，见解，执为殊胜，怀疑，嫉妒，吝啬的连结。因为与烦恼的事物连结的意义，或者与各种痛苦连结的意义，所以是连结。其中，随欲的连结是贪欲，因为它引导众生接近出生和所缘。愤怒的连结是对众生怀有恶意。我慢的连结是七种我慢，即我慢，大我慢，认为比大还大的我慢，我是的慢，增上慢，卑慢，邪慢。无明的连结是不知。