Tibetan
་ཀུན་དུ་འབྱུང་བའི་གནས་སྐབས་ལ་བཏགས་པ་ཡིན་ནོ། །རིས་འདྲ་བ་ཉིད་ནི་སེམས་འདྲ་བ་ཙམ་ལ་བཏགས་པ་ཡིན་ཏེ། མི་འདྲ་བའི་རྫས་གཞན་ནི་འདྲ་བ་མ་ཡིན་ཏེ། འབྲས་ལ་སོགས་པའི་སྡོང་བུ་འདྲ་བ་བཞིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ན་དེ་ལྟ་བུ་ཡིན་པའི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ཕུང་པོ་སྐྱེ་བའི་གནས་སྐབས་གཞན་ཐོབ་པ་ནི་རིས་འདྲ་བ་ཞེས་བྱ་བ་འཐོབ་སྟེ། མི་ལ་སོགས་པ་བྱེ་བྲག་ཏུ་གདགས་པའི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་སེམས་མེད་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་གཉིས་ནི་སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བ་སྐྱེ་བ་དང་མི་མཐུན་པའི་ལུས་སྐྱེས་པའི་གནས་སྐབས་ལ་གདགས་སོ། །འདུ་ཤེས་མེད་པ་བ་ཡང་དེ་བཞིན་དུ་རིག་པར་བྱའོ། སྲོག་གི་དབང་པོ་ནི་སྔོན་གྱི་ཚེ་རབས་ཀྱི་ལས་ཀྱིས་འཕངས་ཏེ། རིས་མཐུན་པར་གནས་པའི་རྒྱུའི་དངོས་པོ་ཙམ་ལ་གདགས་སོ། །མ་བྱུང་བ་ལས་བྱུང་བ་ལ་སྐྱེ་བ་གདགས་སོ། །འབྲས་བུ་དང་རྒྱུའི་རྒྱུན་ལ་གནས་པའོ། །རྒྱུན་སྔ་ཕྱིའི་བྱེ་བྲག་ལ་ནི་རྒལ་བའོ། །བྱུང་ནས་མེད་པ་ཙམ་ལ་མི་རྟག་ པ་ཉིད་གདགས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །དེ་དག་ཇི་ལྟར་རྫས་སུ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པ་ནི་ཆོས་མངོན་པའི་མཛོད་ལས་ཤེས་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ཇི་ལྟར་ཡིན་ཞེ་ན། ཐོབ་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་རྫས་སུ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དེ་དག་གི་རང་གི་ངོ་བོ་ནི་འདོད་ཆགས་དང་ཞེ་སྡང་ལ་སོགས་པས་བཅིངས་པ་རྣམས་ལ་གཟུགས་དང་སྒྲ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་དུ་མི་མངོན་པའི་ཕྱིར་དང༌། མིག་དང་རྣ་བ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་དུ་བྱེད་པ་ཡང་མེད་དོ། །དེ་བས་ན་རྫས་ཀྱིས་ཆོས་མེད་པའི་ཕྱིར་བཏགས་པའི་ཡོད་པ་ཡིན་ནོ། །ཡང་ན་ཐོབ་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་ཇི་ལྟར་བཏགས་པའི་རྣམས་རྫས་སུ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཇི་ལྟ་ཞེ་ན། ཚད་མ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་དག་རྫས་སུ་ཡོད་པ་ཉིད་དུ་བྱེད་པའི་ཚད་མ་མངོན་སུམ་མམ། རྗེས་སུ་དཔག་པའམ། ཡིད་ཆེས་པའི་ལུང་ནི་ཅུང་ཟད་ཀྱང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཇི་ལྟར་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་བཞིན་དུའོ། །འོ་ན་མདོ་སྡེ་ལས་ཆོས་བཅུ་པོ་དེ་དག་རྣམས་ཞེས་རྒྱས་པར་གསུངས་པ་ནི་དེ་ཉིད་ལས་ཇི་ལྟར་རིགས་པར་རྣམ་པར་ངེས་པ་གཟུང་བར་བྱའོ། །རྣམ་པར་མ་ཞིག་པ་དང༌། བསགས་པ་ཡང་ཡོང་ཡེ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ལ། གནས་སྐབས་གཞན་དེ་དག་ལ་དེ་ཉིད་བཏགས་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །བསོད་ནམས་ལ་སོགས་པའི་འདུ་བྱེད་ཀྱི་བག་ཆགས་དང་རྗེས་སུ་འབྲེལ་པ་ཉིད་ཡིན་ན་ཡང་དེ་ཕན་པ་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །གང་ཡང་སེམས་མེད་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་དང་འདུ་ཤེས་མེད་པ་པའི་མཇུག་ཏུ་ལྡང་བའི་སེ
Chinese
是安立在遍生的状态上的。相似的类别，仅仅是安立在相似的心上。不同的其他事物是不相似的，如树木相似于果实等。因此，获得如是之色的蕴等产生的其他状态，就获得称为相似的类别，因为是分别安立人等的因。同样，无心等持二者，是安立在与心及心所生不相应的身体产生的状态上。无想者也应如是理解。命根是以前世的业所抛弃，仅仅是安立在类别相同的存在的因的物体上。从未生而生，是安立为生。是果和因的相续存在。相续前后之差别，即是老。产生后灭尽，是安立为无常性等。这些如何不是实有，应当从《法蕴论》中了解。那么，这是如何呢？获得等不是实有。为什么呢？因为它们的自性，对于被贪欲和嗔恨等束缚的众生来说，就像色和声等一样不显现，也没有像眼和耳等一样的作用。因此，因为没有实有的法，所以是假立的有。或者，获得等如何是假立的，不是实有呢？如何呢？因为没有量。对于它们是实有，现量、比量或可信的教证，丝毫也不存在，就像色等一样。那么，经部中广说这十法等，应当如何从经部中以理智来确定地理解呢？未坏灭和积聚也完全不存在，也不是在其他状态上安立它。即使是与福德等的行蕴习气和随行相连，它也是有益的。任何从无心等持和无想定的最后生起的
English
It is established in the state of universal arising. Similar categories are merely established on similar minds. Different other things are not similar, such as trees being similar to fruits, etc. Therefore, obtaining other states of arising aggregates such as such form, one obtains what is called a similar category, because it is the cause of specifically establishing beings such as humans. Similarly, the two mindless absorptions are established on the state of the body arising that is incompatible with the arising of mind and mental factors. The non-percipient should also be understood in the same way. The life faculty is thrown by the karma of previous lives, and is merely established on the object of the cause of existence that exists in the same category. Arising from what has not arisen is established as birth. It exists in the continuity of cause and effect. The difference between the previous and subsequent continuity is aging. Merely arising and then ceasing is established as impermanence, and so on. How these are not substantially existent should be understood from the Abhidharma-kosa. So, how is this? Attainment and so on are not substantially existent. Why? Because their own nature is not manifest to those bound by desire and hatred, etc., like form and sound, etc., and they also do not have functions like eyes and ears, etc. Therefore, because there is no substantially existent dharma, it is an imputed existence. Or, how are attainment and so on imputed and not substantially existent? How is it? Because there is no valid cognition. There is not even a little bit of direct perception, inference, or trustworthy testimony that makes them substantially existent, just like form and so on. So, how should one understand the extensive explanation of these ten dharmas, etc., in the Sutra Pitaka, by determining it rationally from the Sutra Pitaka itself? Non-destruction and accumulation also do not exist at all, nor is it established on those other states. Even if it is connected with the habitual tendencies and retinue of meritorious actions, etc., it is beneficial. Whatever arises at the end of mindless absorption and non-perception,