Tibetan
ཞེན་པའོ། །དེ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པ་ནི་ལས་མི་ཤེས་པ་དང༌། རྣམ་པར་སྨིན་པ་མི་ཤེས་པ་དང༌། ལས་དང་རྣམ་པར་སྨིན་པ་མི་ཤེས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ། ལས་དང་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ལ་རྨོངས་པ་ནི་བྱེད་པ་པོ་དང་ཟ་བ་པོ་གཞན་ཞིག་ཡན་པར་རྟོག་པར་བྱེད་དེ། རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་མངོན་པར་མི་ཤེས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་སྔོན་གྱི་མཐའ་ལ་སོགས་པ་དངོས་པོ་དྲུག་མི་ཤེས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་བདག་ཏུ་འཛིན་པ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པ་ཡིན་པར་རིག་པར་བྱའོ། །བདག་ཏུ་འཛིན་པ་རྣམ་པ་གསུམ་སྟེ་དེ་བཞིན་དུ་འཇུག་པའི་གཏན་ཚིགས་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་བདག་གི་དངོས་པོ་ཞིག་ཡོད་པ་ཡིན་ན་ནི་དེ་ཡང་རྟག་པ་དང་རང་དབང་ཅན་དང་བྱེད་པ་པོ་དང་ཟབ་པོར་གྱུར་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་ན་ནི་འཇུག་པར་རིགས་ཀྱི་གཞན་དུ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལས་ཐར་པའི་བགེགས་བྱེད་པ་ཡང་རྣམ་པ་བཞི་སྟེ། སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བ་མི་ཤེས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སངས་རྒྱས་མི་ཤེས་པ་དང༌། ཆོས་དང་དགེ་འདུན་ལ་ཞེས་གང་སྨྲས་པ་ཡིན་ཏེ། འདི་ནི་དེ་ལས་ཐར་པའི་བགེགས་བྱེད་པ་ཉིད་དུ་རིག་པར་བྱ་སྟེ། དཀོན་མཆོག་གསུམ་ལ་མི་བརྟེན་པའི་ཕྱིར་རོ། །བདག་ཏུ་འཛིན་པ་སྤང་བའི་མངོན་པར་བྱ་བའི་དོན་ནི་བདེན་པ་རྣམས་ཡིན་པར་རིག་པར་བྱ་སྟེ། དེ་བས་ན་མཐོང་བར་བྱ་བའི་དོན་ཞེས་བྱ་སྟེ། མཐོང་བར་བྱ་བའི་དོན་དེ་ཉིད་ཅི་ཞེ་ན། ཁོང་དུ་མི་ཆུད་པ་ཞེས་སྐབས་དང་སྦྱར་ཏེ་སྡུག་བསྔལ་མི་ཤེས་པ་ནས་ལམ་མི་ཤེས་པ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་འདི་ནི་དེ་ལས་གྲལ་བའི་བགེགས་བྱེད་པ་ཉིད་དུ་རིག་པར་བྱ་སྟེ། བདེན་པ་མཐོང་བ་ནི་བདག་ཏུ་འཛིན་པའི་གཉེན་པོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་དང༌། གཉེན་པོ་སྤངས་པ་དང་སྐྱེད་པ་ཅི་ཞེ་ན་མི་ཤེས་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། དེ་ལ་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་སྤང་བ་ཁོང་དུ་ཆུད་པ་ནི་རྒྱུ་མི་ཤེས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནས་རྒྱུ་ ལས་ཡང་དག་པར་བྱུང་བ་དང༌། མི་དགེ་བ་དང༌། ཟག་པ་དང་བཅས་པ་ལ་སོགས་པ་ནས་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུ་མི་ཤེས་པ་གང་ཡིན་པ་སྨྲས་པ་འདི་ཡང་དེ་ལ་གྲོལ་བའི་བགེགས་བྱེད་པ་ཉིད་ཡིན་པར་རིག་པར་བྱ་སྟེ། བདག་ཏུ་འཛིན་པ་ནི་དེའི་རྗེས་ལས་བྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །རྒྱུ་ལས་ཡང་དག་པར་བྱུང་བ་ཞེས་བསྟན་ནས་ཡང་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་ཞེས་སྨོས་པའི་དགོངས་པ་ནི་མ་རྟོགས་སོ། །གཉེན་པོ་སྐྱེད་པ་མི་ཤེས་པ་ནི་རྒྱུ་མི་ཤེས་པ་ནས་རྒྱུ་ལས་ཡང་དག་པར་བྱུང་བ་དང༌། དགེ་བ་དང་ཁ་ན་མཐོ་བ་མེད་པ་དང༌
Chinese
是执著。与其相顺应的是，不了知业，不了知异熟，不了知业与异熟，这是因为，对于业与异熟愚昧，就认为作者与受者是他者，因为不现见缘起。如是，对于前际等六种事物不了知，应当了知，那就是与我执相顺应的。我执有三种，是为了显示如是趣入的理证。如果我的事物存在，那它也应是常恒、自在、作者和甚深的。如果这样，趣入才是合理的，否则不是。从那之中解脱的障碍也有四种，称为不了知皈依，即不了知佛，以及对于法和僧的称说，这应当了知是解脱的障碍，因为不依赖三宝。为了断除我执而应现见的对境，应当了知是诸谛，因此称为应见之义。应见之义是什么呢？即不通达，结合语境，从不了知痛苦到不了知道之间，这应当了知是解脱的障碍，因为见谛是我执的对治。不相符的品类和对治断除与生起是什么呢？即称为不了知。其中，不相符的品类断除，通达即是不了知因，从称为不了知因，到因真实生起，以及不善和有漏等，直到称为缘起之间，所说的不了知，这也应当了知是脱离的障碍，因为我执是从那之后产生的。已经显示因真实生起，又说缘起的密意是没有领悟。生起对治的不了知，即是从不了知因，到因真实生起，以及善和无罪过等。
English
It is attachment. What is in accordance with it is not knowing karma, not knowing maturation, and not knowing karma and maturation. This is because, being ignorant of karma and maturation, one thinks that the agent and the experiencer are other, because one does not directly see dependent origination. Thus, whatever is not knowing the six things, such as the past extreme, should be understood as being in accordance with self-grasping. Self-grasping has three aspects, in order to show the reasoning for entering in that way. If there were a thing of self, then it would be permanent, independent, an agent, and profound. If that were the case, then entering would be reasonable, otherwise not. There are also four obstacles to liberation from that, called not knowing refuge, which is not knowing the Buddha, and whatever is said about the Dharma and the Sangha. This should be understood as being an obstacle to liberation, because one does not rely on the Three Jewels. The object to be directly seen in order to abandon self-grasping should be understood as the truths, therefore it is called the meaning to be seen. What is the meaning to be seen? It is non-comprehension, and in conjunction with the context, from not knowing suffering to not knowing the path, this should be understood as being an obstacle to liberation, because seeing the truth is the antidote to self-grasping. What are the incompatible categories and the abandonment and arising of the antidote? It is called not knowing. Among them, the abandonment of incompatible categories, comprehension is not knowing the cause, from what is called not knowing the cause, to the true arising of the cause, and non-virtue and contaminated things, etc., up to what is called dependent origination, the not knowing that is spoken of, this should also be understood as being an obstacle to liberation, because self-grasping arises from that. Having shown the true arising of the cause, the intention of also saying dependent origination is not understood. Not knowing the arising of the antidote is from not knowing the cause, to the true arising of the cause, and virtue and faultlessness, etc.
Tibetan
། རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བའི་བར་དུ་མི་ཤེས་པ་གང་ཡིན་པ་གང་སྨྲས་པ་འདི་ནི་དེ་ལས་གྲོལ་བའི་བགེགས་བྱེད་པ་ཉིད་ཡིན་པར་རིག་པར་བྱ་སྟེ། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་རྣམས་ནི་བདག་ཏུ་འཛིན་པའི་གཉེན་པོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉེན་པོ་ལ་མངོན་པའི་ང་རྒྱལ་མེད་པ་ཅི་ཞེ་ན། མི་རྟོགས་པ་ཞེས་སྐབས་དང་སྦྱར་ཏེ་རེག་པའི་སྐྱེ་མཆེད་དྲུག་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ཁོང་དུ་ཆུད་པ་མི་ཤེས་པ་འདི་ཡང་ང་ལས་གྲོལ་བའི་བགེགས་བྱེད་པ་ཉིད་ཡིན་པར་རིག་པར་བྱ་སྟེ། ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ཁོང་དུ་ཆུད་པ་ནི་བདག་ཏུ་འཛིན་པའི་གཉེན་པོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བ་ལ་ཉེ་བར་བརྟེན་པ་ནི་སྡུག་བསྔལ་ལ་སོགས་པའི་བདེན་པ་ལ་དམིགས་པ་མཉན་པ་དང་བསམ་བ་དང་གོམས་པའི་སྦྱོར་བས་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་དང་བྲལ་ཞིང་གཉེན་པོ་འཕེལ་བ་ཡིན་ཏེ། བདེན་པ་རྟོགས་ན་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པའི་སེམས་ནི་བདག་ཏུ་འཛིན་པ་སྤོང་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལས་བཟློག་པ་ནི་སྤོང་བ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་གྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པའི་ས་ལས་བསྟན་པ་ཞེས་རྒྱས་པར་འབྱུང་བ་ནི་དེ་ལ་སྔོན་གྱི་མཐའ་དང་ཕྱི་མའི་མཐའ་མི་ཤེས་པ་ནི་སྔར་བསྟན་པ་ལས་བྱེ་བྲག་འགའ་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། སྔར་བཤད་ཟིན་ཏོ། །དེ་བཞིན་དུ་ནང་དུ་མི་ཤེས་པ་ཡང་བྱེ་བྲག་མེད་དོ། །ཕྱི་ལ་ནི་ཡོད་དེ་སེམས་ཅན་གྱི་གྲངས་སུ་མ་གཏོགས་པ་ཡུལ་རྗོད་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ནང་དང་ཕྱི་མི་ཤེས་པ་ལ་བྱེ་བྲག་ཡོད་དེ་རྒྱུད་གཞན་གྱི་འདུ་བྱེད་རྣམས་ལ་ཚུལ་བཞིན་མ་ཡིན་པར་མཛའ་བོ་དང་མི་མཛའ་བ་དང་ཐ་མལ་བའི་སེམས་ཅན་དུ་བལྟས་པས་འདུ་བྱེད་ཙམ་ཡིན་པར་ནི་མི་རྟོགས་པའི་མི་ཤེས་པ་གང་ཡིན་པ་སྟེ་དེ་ཡང་འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བ་རྗེས་སུ་ཆགས་པ་དང་ཁོང་ཁྲོ་བ་དང་སོ་སོར་མ་བརྟགས་པའི་བཏང་སྙོམས་དང་མཚུངས་ པར་ལྡན་པའི་མ་རིག་པ་ཡིན་པར་བསྟན་ཏེ། རྒྱུད་གཞན་གྱི་འདུ་བྱེད་ནི་སེམས་ཅན་གྱི་གྲངས་སུ་གཏོགས་པའི་ཕྱིར་ནང་ཡིན་ནོ། །རང་གི་རྒྱུད་ལས་ཕྱི་རོལ་ཡིན་པས་ཕྱི་ཞེས་བྱའོ། །དེ་དག་མི་ཤེས་པས་ནི་ནང་དང་ཕྱི་ལ་ཞེས་བྱ་བར་གྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །ལས་མི་ཤེས་པ་གང་ཞེ་ན། ལས་ཀྱི་བྱེད་པ་པོར་ཚུལ་བཞིན་མ་ཡིན་པར་རྟོགས་པའི་མི་ཤེས་པ་གང་ཡིན་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལས་བྱེད་པ་དང་དབང་ཅན་ལ་སོགས་པར་རྟོག་པའོ། །དེ་ལྟ་ནི་དེ་ཚུལ་བཞིན་མ་ཡིན་པར་བརྟགས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡང་འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བས་བསྐྱེད་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་བརྟུལ་ཞུགས་མཆོག་ཏུ་འ
Chinese
凡是对于缘起之间的不了解，凡是所说的这些，要知道，这本身就是解脱的障碍。因为菩提的各个方面是执著自我的对治。如果对治没有明显的我慢，那是什么呢？不理解，结合语境，六种接触的生处，如实地理解，不了解这些，要知道，这本身就是从我中解脱的障碍。因为如实地理解是对治执著自我的。依靠皈依，就是缘于痛苦等真谛，通过听闻、思考和串习的修行，远离不顺之品，增长对治。如果证悟真谛，那么不颠倒的心就是舍弃执著自我。与此相反，就不是舍弃，这样就成立了。从《瑜伽师地论》中所说的广说，对于此，不了解前际和后际，与之前所说的没有任何差别，因为之前已经说过了。同样，不了解内部也没有差别。对于外部来说，是有的，因为除了有情之外，还会述说对境。不了解内部和外部是有差别的，因为对于其他相续的行，以不如理的方式看待亲友、非亲友和普通有情，不理解仅仅是行，凡是不了解的，也就是与随顺坏聚见、愤怒和不分别的舍受相应的无明，这样显示了。因为其他相续的行属于有情，所以是内部。从自己的相续之外，所以称为外部。不了解这些，就成立了称为内部和外部。什么是不了解业呢？凡是以不如理的方式理解业的作者的不了解，就是认为业的作者是自在者等。这样就是不如理地观察。这也是由坏聚见所产生的戒律和苦行。
English
Whatever is the lack of understanding between dependent origination, whatever is said, know that this itself is an obstacle to liberation. Because the aspects of Bodhi are the antidote to clinging to self. If there is no manifest pride in the antidote, what is it? Not understanding, combined with the context, the six sources of contact, truly understanding, not understanding these, know that this itself is an obstacle to liberation from self. Because truly understanding is the antidote to clinging to self. Relying closely on taking refuge is to focus on the truths of suffering, etc., and through the practice of listening, thinking, and familiarizing, to be separated from unfavorable factors and to increase the antidote. If one realizes the truth, then the non-inverted mind is to abandon clinging to self. The opposite of that is not abandoning, thus it is established. As explained in detail in the Yogacarabhumi-sastra, not understanding the prior and subsequent limits is no different from what was previously explained, because it has already been said. Similarly, not understanding internally is also no different. For the external, it exists because, in addition to sentient beings, it also describes objects. There is a difference in not understanding internal and external, because for the actions of other continuums, by improperly viewing friends, non-friends, and ordinary sentient beings, not understanding that they are merely actions, whatever is not understood, that is, the ignorance associated with following the view of the aggregates, anger, and undifferentiated equanimity, is shown. Because the actions of other continuums belong to sentient beings, they are internal. Because they are external to one's own continuum, they are called external. Not understanding these, it is established that they are called internal and external. What is not understanding karma? Whatever is the lack of understanding of the agent of karma in an improper way, that is, thinking that the agent of karma is the self-existing one, etc. Thus, it is an improper examination. This is also the discipline and asceticism produced by the view of the aggregates.
Tibetan
ཛིན་པ་དང། མཚུངས་པར་ལྡན་པའི་མ་རིག་པ་ཡིན་པར་བསྟན་ཏོ། །རྣམ་པར་སྨིན་པ་མི་ཤེས་པ་གང་ཞེ་ན་རྣམ་པར་སྨིན་པས་བསྡུས་པའི་འདུ་བྱེད་རྣམས་ལ་མྱོང་བ་པོ་ཉིད་དུ་ཚུལ་བཞིན་མ་ཡིན་པར་རྟོགས་པའི་མི་ཤེས་པ་གང་ཡིན་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བདག་སྣ་ཚོགས་པ་ཅན་ལ་ལྟ་བས་མཆོག་ཏུ་བཟུང་ནས་མྱོང་བ་པོ་ཉིད་དུ་རྟོག་པར་བྱེད་ཅེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །ཡང་ན་ཚོར་བའི་རྣམ་པ་ནི་དེ་ལ་ཕན་པ་དང་གནོད་པ་བྱེད་པའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་མྱོང་བ་པོ་ཉིད་དུ་རྟོག་པར་བྱེད་ཀྱི་ཚུལ་བཞིན་མ་ཡིན་པར་བརྟགས་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ལས་དང་རྣམ་པར་སྨིན་པ་མི་ཤེས་པ་གང་ཞེ་ན། ལས་དང་དེའི་འབྲས་བུ་ཡང་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཇི་ལྟར་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཅེ་ན། དེའི་ཕྱིར་ཚུལ་བཞིན་མ་ཡིན་པར་རྟོགས་པ་ཞེས་སྨྲས་ཏེ། དེ་ལྟར་ཡིན་ན་དེ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་བརྟགས་པ་ཡིན་ཏེ། ཚུལ་བཞིན་མ་ཡིན་པར་ཡིད་ལ་བྱེད་པས་ལོག་པར་བརྟགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཇི་ལྟར་པར་སིག་ལ་སོགས་པ་དག་མ་ལ་སོགས་པའི་གན་དུ་སོང་བའི་ཕྱིར་མཐོ་རིས་སུ་འགྲོ་བ་ལ་སོགས་པར་རྟོག་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་ཡང་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་བརྟུལ་ཞུགས་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པ་དང༌། ལོག་པར་ལྟ་བ་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པའི་མ་རིག་པ་ཡང་ཡིན་པར་བསྟན་ཏེ། རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་ལྟ་བ་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པའི་ཕྱིར་རོ།། སངས་རྒྱས་མི་ཤེས་པ་གང་ཞེ་ན། སངས་རྒྱས་རྣམས་ནི་བྱང་ཆུབ་ཡིན་པར་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་པའམ། ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་ཡིད་ལ་བྱེད་པའམ། ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསྟན་པའི་ཚིག་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་པ་ཡིན་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར་བག་མེད་པའམ་ཞེས་སྨྲས་ཏེ་བག་མེད་པ་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པའི་ མ་རིག་པ་ཡིན་པར་བསྟན་ཏོ། །ཇི་ལྟར་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་ཡིད་ལ་བྱེད་ཅེ་ན། ཐེ་ཚོམ་ཟ་བའམ་སྐུར་པ་འདེབས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །སྔ་མ་བཞིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཀུན་ལ་ཡང་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་པའམ། ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་ཡིད་ལ་བྱེད་པའམ། བག་མེད་པའམ་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བའམ། སྐུར་པ་འདེབས་པའོ་ཞེས་བྱ་བར་སྟོན་ཏོ། །དེ་བཞིན་དུ་ལམ་གྱི་བར་དུ་ཇི་ལྟར་རིགས་པར་བརྗོད་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། ཀུན་འབྱུང་ལ་ཀུན་འབྱུང་བར་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་པའམ་ཞེས་བྱ་བ་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། །འགོག་པ་ལ་འགོག་པར་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་པའམ་ཞེས་བྱ་བ་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། །ལམ་ལ་ལམ་ཉིད་དུ་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་པའམ། ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་ཡིད་ལ་བྱེད་པའམ་ཞེས་བྱ་བ་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། །རྒྱུ་མི་ཤེས་པ་གང་ཞེ་ན། རྒྱུ་མེད་པའ
Chinese
并且，表明这是与此相应的无明。什么是不知异熟果？即对于异熟果所摄的诸行，以不如理作意的方式，认为其为受者，此即是不知异熟果。其含义是，执持具有多种自性的我，并认为其为受者。或者，感受的形态，是就其对彼有益或有害的角度而言，认为其为受者，但并非不如理的观察。什么是不知业与异熟果？即业及其果也是颠倒的。如何颠倒呢？因此说，不如理作意。如果这样，那就是颠倒的观察，因为不如理作意而错误观察。例如，如同婆罗门等前往不清净之处，却认为会往生善趣等。这也表明，这是与戒律和苦行相应的，也是与邪见相应的无明，因为与颠倒看待因果相应。什么是不知佛？即不认为诸佛是菩提，或者颠倒认为。这是所要表明的语句。如果不这样作意，因此说，放逸等，表明这是与放逸相应的无明。如何颠倒作意呢？即犹豫不决或诽谤。如前一样，是指对于一切，不作意，或者颠倒作意，或者放逸，或者犹豫不决，或者诽谤，这即是所要表明的。同样，在道的方面，应当如何如理宣说呢？如何宣说呢？即对于集，不作意为集，如前一样。对于灭，不作意为灭，如前一样。对于道，不作意为道本身，或者颠倒作意，如前一样。什么是不知因？即无因。