Tibetan
འི་ཕྱོགས་ནི་མཐོང་བའི་རྣམ་གྲངས་ཀྱིས་བསྟན་ཏོ། །བསྒོམས་པ་ལས་བྱུང་བ་ནི་མངོན་པར་རྟོགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ། ཉོན་མོངས་པ་སྤོང་བ་མངོན་དུ་གྱུར་ཅིང་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་རྟོགས་པའི་མཚན་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །མངོན་པར་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ནི་མངོན་སུམ་གྱི་དོན་ཡིན་པར་རིག་པར་བྱའོ། །དེའི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ནི་མངོན་པར་མ་རྟོགས་པ་ཞེས་བྱ་བའི་རྣམ་གྲངས་ཀྱིས་བསྟན་ཏོ། །དེའི་ཡུལ་བཀབ་པའི་དོན་གྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རིག་པ་དེ་དག་གི་ཡུལ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །མུན་པར་གྱུར་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཇི་ལྟར་མུན་པ་དེའི་ཐོག་ཏུ་བབ་པའི་ཕྱིར་དང༌། སྣང་བའི་བགེགས་སུ་གྱུར་པའི་སྣང་བར་བྱ་བའི་དོན་འགེབས་པར་བྱེད་དོ། །མ་རིག་པ་ཡང་དེ་བཞིན་ཏེ། དེ་ལ་དམིགས་ཤིང་སྐྱེས་པས་རིག་པར་བྱ་བའི་དོན་དང་རིག་པ་ཀུན་དུ་འབྱུང་བ་གཉེན་པོ་ལ་ཡང་གཡོགས་པར་བྱེད་པ་བཞིན་དུ་འགེབས་པར་བྱེད་དོ། །དེ་ལྟར་ན་འདི་ནི་མ་འདྲེས་པའི་མ་རིག་པ་ཡིན་ཏེ། རྨོངས་པ་ཞེས་བྱ་བའི་རྣམ་གྲངས་ཀྱིས་བསྟན་ཏོ། །ལོག་པར་མཐོང་བར་བྱེད་པའི་དོན་གྱིས་ཀྱང་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཡིན་ནོ། །ལོག་པར་མཐོང་བ་ནི་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་འཛིན་པའི་རྣམ་པ་ཡིན་ནོ། །ཇི་ལྟར་ཡིན་ཞེ་ན། ཡིད་གཉིས་དང༌། བློ་ངན་པ་དང༌། བློ་མེད་པའི་ཉོན་མོངས་པ་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ལྟར་ཡིད་གཉིས་ཀྱི་ཉོན་མོངས་པ་དང་རབ་ཏུ་སྦྱོར་བ་ནི་ཐེ་ཚོམ་གྱིས་སོ། །བློ་ངན་པའི་ཉོན་མོངས་པ་དང་རབ་ཏུ་སྦྱོར་བ་ནི་ལོག་པར་ལྟ་བ་ལ་སོགས་པས་སོ། །བློ་མེད་པའི་ཉོན་མོངས་པ་དང་རབ་ཏུ་སྦྱོར་བ་ནི་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པས་སོ། །དེ་ལ་གང་ཡིད་གཉིས་ཀྱི་ཉོན་མོངས་པ་དང་རབ་ཏུ་སྦྱོར་བ་དེ་ནི་ཀུན་དུ་རྨོངས་པའི་རྣམ་གྲངས་ཀྱིས་བསྟན་ཏོ། །གང་བློ་ངན་པ་དང་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་མ་རིག་པའི་རྣམ་གྲངས་ཀྱིས་སོ། །བློ་མེད་པའི་ཉོན་མོངས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་མུན་པའི་རྣམ་གྲངས་ཀྱིས་སོ། །རེ་ཞིག་ཀུན་དུ་རྨོངས་པ་དང་ཡིད་གཉིས་ ཀྱིས་ཉོན་མོངས་པར་རབ་ཏུ་སྦྱོར་བར་སྟོན་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་རིགས་ཏེ། ཀུན་དུ་རྨོངས་པ་ནི་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །མུན་པའི་རྣམ་པ་དང་བློ་མེད་པའི་ཉོན་མོངས་པར་རབ་ཏུ་སྦྱོར་བར་སྟོན་པ་ནི་རིགས་ཏེ། འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་མངོན་དུ་གྱུར་ན་ཅི་ཡང་མཐོང་བ་མེད་པ་ཡིན་ཏེ། ཆགས་པ་པོ་ནི་ཆོས་མི་ཤེས། །ཆགས་པ་པོ་ནི་ཆོས་མི་མཐོང༌། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །མ་རིག་པ་དང་བློ་ངན་པའི་ཉོ
Chinese
其一方面是通过所见的种种名称来表示的。从修习中产生的是名为现观，因为断除烦恼已经显现，并且是不颠倒地证悟的自性。这个“现观”应理解为现前的意思。其不相符的一面是通过名为非现观的名称来表示的。其以遮盖对境之义，是指那些知识的对境这一说法。因为变成黑暗，是指如何黑暗降临在其上，并且成为光明的障碍，遮盖了应显现的意义。无明也是如此，因为缘于它而生起，就像遮盖应被认识的意义和知识普遍生起之对治一样遮盖。这样，这就是不混杂的无明，是通过名为愚痴的名称来表示的。以使邪见之义也是不相符的一面。邪见是颠倒执着的形态。如何呢？因为与犹豫、恶慧和无慧的烦恼相似地相应。如此，与犹豫的烦恼相结合是由于怀疑。与恶慧的烦恼相结合是由于邪见等等。与无慧的烦恼相结合是由于贪欲等等。其中，凡是与犹豫的烦恼相结合的，是通过名为普遍愚痴的名称来表示的。凡是恶慧和凡是存在的，是通过无明的名称来表示的。凡是无慧的烦恼存在的，是通过黑暗的名称来表示的。暂时，凡是显示普遍愚痴和犹豫与烦恼相结合的是合理的，因为普遍愚痴就是犹豫不决。显示黑暗的形态和无慧与烦恼相结合是合理的，因为贪欲等显现时什么也见不到，因为（经中说：）贪著者不知法，贪著者不见法。无明和恶慧的烦
English
One aspect of it is shown by the various terms for seeing. What arises from meditation is called direct perception, because it is the nature of abandoning afflictions that have become manifest and realizing without perversion. This "direct perception" should be understood as meaning manifest. Its incompatible aspect is indicated by the term non-direct perception. Its meaning of covering the object refers to the term for the object of those cognitions. Because it becomes darkness, it means how darkness descends upon it, and it obstructs the light, obscuring the meaning that should be revealed. Ignorance is also the same, because it arises from focusing on it, it covers in the same way as covering the meaning to be known and the antidote to the universal arising of knowledge. Thus, this is unmixed ignorance, which is indicated by the term delusion. The meaning of causing wrong views is also an incompatible aspect. Wrong view is the form of holding to things in a reversed way. How is it? Because it is similarly associated with the afflictions of doubt, bad intelligence, and no intelligence. Thus, the combination with the affliction of doubt is due to hesitation. The combination with the affliction of bad intelligence is due to wrong views and so on. The combination with the affliction of no intelligence is due to desire and so on. Among them, whatever is combined with the affliction of doubt is indicated by the term universal delusion. Whatever is bad intelligence and whatever exists is indicated by the term ignorance. Whatever affliction of no intelligence exists is indicated by the term darkness. For the time being, whatever shows the combination of universal delusion and doubt with affliction is reasonable, because universal delusion is hesitation. It is reasonable to show the combination of the form of darkness and no intelligence with affliction, because when desire and so on manifest, nothing can be seen, because (as it is said in the scriptures:) The attached one does not know the Dharma, the attached one does not see the Dharma. Ignorance and the affliction of bad intelligence
Tibetan
ན་མོངས་པ་རབ་ཏུ་སྦྱོར་བར་ཇི་ལྟར་བསྟན་དུ་རུང་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཅིའི་ཕྱིར་བསྟན་པར་མི་བྱ་ཞེ་ན། རིག་པའི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཆོས་གཞན་མ་རིག་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར་ཚོར་བ་དང་རིག་པ་དང་ཤེས་རབ་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་རྒྱས་པར་སྨོས་ཏེ་ཚོར་བ་དང་རིག་པ་ནི་སྒྲ་ལ་འཆེལ་བ་རྣམས་ཀྱི་ཤེས་རབ་དང་དོན་ཐ་དད་པ་མ་ཡིན་པར་བཤད་དོ། །མའི་རྣམ་པ་ནི་སྨད་པའི་དོན་ཡིན་ཏེ། ཆུང་མ་མེད་པ་དང་བུ་མེད་པ་བཞིན་ནོ། །སྨད་པའི་རིག་པ་དེ་ལྟ་བ་ལྔའི་རང་བཞིན་ཏེ། རིག་པའི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་འདི་ལ་ཡོད་པས་མ་རིག་པ་ནི་འབྲུ་མང་པོ་པའི་དོན་གྱིས་མ་རིག་པའི་རྣམ་གྲངས་ཀྱི་སྒྲ་སྟོན་པར་བྱེད་དོ། །དངོས་སུ་ནི་མ་རིག་པའི་སྒྲ་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ལ་བྱའོ། །དེ་ལྟར་བྱས་ན་མ་རིག་པ་དང་བློ་ངན་པར་རབ་ཏུ་སྦྱོར་བར་སྟོན་པ་ཡིན་ནོ། །སློབ་དཔོན་འཆང་བ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སློབ་དཔོན་ཐོགས་མེད་དོ། །སྔོན་གྱི་མཐའ་ལ་སོགས་པ་མི་ཤེས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཇི་སྐད་དུ་རེག་པའི་སྐྱེ་མཆེད་དྲུག་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་ཁོད་དུ་ཆུད་པ་ལ་ཐུག་པའི་བར་དུ་མི་ཤེས་པ་ཞེས་སྟོན་ཏོ། །གཏན་ཚིགས་རྣམ་པ་གཉིས་སུ་རིག་པར་བྱ་སྟེ། བདག་ཏུ་འཛིན་པ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་གཏན་ཚིགས་དང༌། དེ་ལས་གྲོལ་བའི་བགེགས་བྱེད་པའི་གཏན་ཚིགས་ཀྱིས་སོ། །བདག་ཏུ་འཛིན་པ་དེ་ལས་གྲོལ་བ་ནི་དེ་ལས་གྲོལ་བའོ། །དེའི་བགེགས་བྱེད་པ་ནི་དེ་དག་གི་བགེགས་བྱེད་པ་སྟེ། དེའི་བགེགས་བྱེད་པ་ཉིད་དུ་མི་ཤེས་པ་ཡིན་པར་རིག་པར་བྱའོ། །བདག་ཏུ་འཛིན་པ་ཡང་རྣམ་པ་གསུམ་སྟེ་ཞེས་རྒྱས་པར་འབྱུང་བ་ལ། རྟག་པར་འཛིན་པ་ནི་བདག་རྟག་པའི་རྫས་སུ་མངོན་པར་ཞེན་པའོ། །དེ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པ་ནི་སྔོན་གྱི་མཐའ་མི་ཤེས་པ་དང༌། ཕྱི་མའི་མཐའ་མི་ཤེས་པ་དང༌། སྔོན་གྱི་མཐའ་དང་ཕྱི་མའི་མཐའ་མི་ཤེས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ། དུས་ལ་རྨོངས་པ་ནི་ རྟག་པའི་ལྟ་བར་ལྟུང་བ་ཡིན་ནོ། །དངོས་པོ་འཛིན་པ་ནི་བདག་མེད་པའི་དངོས་པོ་ལ་བདག་གི་དངོས་པོར་མངོན་པར་ཞེན་པའོ། །དེ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པ་ནི་ནང་མི་ཤེས་པ་དང༌། ཕྱི་མི་ཤེས་པ་དང༌། ནང་དང་ཕྱི་མི་ཤེས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ། སྐྱེ་མཆེད་དྲུག་ལ་རྨོངས་པ་ནི་དེ་ལ་བདག་ཏུ་རྟོགས་པར་བྱེད་དོ། །བྱེད་པ་པོ་དང་ཟབ་པོར་འཛིན་པ་ནི་ལས་དང་རྣམ་པར་སྨིན་པ་དང༌། །དུས་དང་སྐྱེ་གནས་ལ་བྱེད་པ་པོ་དང༌། ཟབ་པོར་བདག་གི་རྫས་སུ་མངོན་པར་
Chinese
那么，如何才能恰当地展示烦恼的结合呢？为什么要说“不能展示”呢？因为要展示与智慧相违背的另一种法，即是无明。因此，广泛地阐述了“感受、智慧和知识”等，解释说感受和智慧与那些执着于言辞的人的知识和意义并非不同。 “玛”的形态是贬低的意思，就像没有妻子和没有孩子一样。这种贬低的智慧是五种见解的自性，因为无明具有与智慧相违背的特征，所以无明以“多果”的意义来显示无明的各种名称。实际上，无明的词语是指不一致的方面。这样做了，就显示了无明与恶劣智慧的结合。 “持有者导师”是指导师无著。 “不知道前际等”是指如实地不知道，直到完全理解六处接触为止。应该理解，理由有两种：与我执相符的理由，以及从中解脱出来的障碍性理由。从我执中解脱出来，就是从我执中解脱出来。障碍它的是那些障碍，应该理解为不知道那些障碍本身。我执也有三种，如广说中所说。执着于常，就是执着于常我的实体。与此相符的是不知道前际，不知道后际，不知道前际和后际，这是因为对时间的迷惑会导致堕入常的见解。执着于事物，就是执着于无我的事物为我的事物。与此相符的是不知道内在，不知道外在，不知道内在和外在，这是因为对六处的迷惑会导致将它们执着为我。执着于作者和深奥，就是对业和异熟，以及时间和生处执着为作者和深奥的我之实体。
English
So, how can the combination of afflictions be properly shown? Why say "cannot be shown"? Because it is to show another dharma that is contrary to wisdom, which is ignorance. Therefore, it extensively explains "feeling, wisdom, and knowledge," etc., explaining that feeling and wisdom are not different in meaning from the knowledge and meaning of those who cling to words. The form of "Ma" is the meaning of belittling, just like having no wife and no children. This belittling wisdom is the nature of the five views, because ignorance has the characteristic of being contrary to wisdom, so ignorance shows the various names of ignorance with the meaning of "many fruits." In reality, the word ignorance refers to the inconsistent aspect. By doing so, it shows the combination of ignorance and bad wisdom. "The holder teacher" refers to the teacher Asanga. "Not knowing the past limit, etc." means not knowing as it is, until the six sense spheres of contact are fully understood. It should be understood that there are two kinds of reasons: the reason that conforms to self-grasping, and the obstructive reason that is liberated from it. Liberation from self-grasping is liberation from it. What obstructs it are those obstructions, and it should be understood that one does not know those obstructions themselves. There are also three kinds of self-grasping, as explained in detail. Grasping at permanence is clinging to the entity of a permanent self. What corresponds to this is not knowing the past limit, not knowing the future limit, and not knowing the past and future limits, because confusion about time leads to falling into the view of permanence. Grasping at things is clinging to things that are without self as things of self. What corresponds to this is not knowing the inner, not knowing the outer, and not knowing the inner and outer, because confusion about the six sense spheres leads to grasping them as self. Grasping at the agent and the profound is clinging to karma and its ripening, as well as time and place of birth, as the agent and the profound entity of self.