Tibetan
སྲེད་པ་སྲིད་པ་ལ་རྒྱབ་ཀྱིས་ཕྱོགས་པ་དང༌། ཡང་སྲིད་དང་མི་མཐུན་པར་བྱེད་པ་དག་གི་ནི་དེའི་རྐྱེན་གྱིས་སྲིད་པ་ལ་རྒྱབ་ཀྱིས་ཕྱོགས་པའི་སྲེད་པའི་རྐྱེན་གྱིས། ཇི་ལྟར་ལས་དག་སྲིད་པར་འགྲུབ་པར་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྲིད་པ་ལ་རྒྱབ་ཀྱིས་ཕྱོགས་པའི་སྲེད་པ་ཡང་སྲིད་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པ་མ་ཡིན་པ་ནི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཚོར་བ་དང་བྲལ་བར་འདོད་པ་ཡིན་ཏེ། སྲིད་པ་ལ་རྒྱབ་ཀྱིས་ཕྱོགས་པའི་སྲིད་པའི་རྐྱེན་གྱིས་ལྟ་བ་ལ་སོགས་པའི་ལེན་པ་འགྲུབ་པར་འགྱུར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་ཡང་སྲིད་པའི་རྐྱེན་ཁོ་ནས་སྲིད་པ་ཡིན་པར་བསྟན་པ་མ་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་གང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གཞན་ནས་དགའ་བ་ཉིད་ལེན་པ་ཡིན་པར་གསུངས་ལ། དེའི་རྐྱེན་གྱིས་ཀྱང་སྲིད་པ་ ཡིན་པར་ཚོར་བའི་མདོ་སྡེ་ལས་གསུངས་པར་རྒྱས་པར་འབྱུང་བ་དེ་དག་གིས་ནི་སྲེད་པའི་རྐྱེན་ཁོ་ནས་སྲིད་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་པར་སྟོན་པར་བྱེད་པ་ནི་དགའ་བ་དེ་ནི་སྲེད་པ་ཡིན་པར་བསམས་པའོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཡང་འབྱུང་བ་པའི་སྲེད་པ་དགའ་བ་འདོད་ཆགས་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པའོ་ཞེས་འབྱུང་བས་མདོ་སྡེའི་ཚིག་འདི་དག་སྲེད་པ་ཡིན་པར་རུང་ལ། དེར་ཡང་ལྷ་རྣམས་མགུ་བ་ནི་དགའ་བ་ལ་བརྟེན་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཀྱང་གསུངས་སོ་ཞེ་ན་ཞེས་སྨྲས་སོ། །སྲིད་པ་དང་འདོད་ཆགས་མཚུངས་པར་ལྡན་པ་སྲེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་མི་རུང་ངོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཞན་དང་གཞན་འདྲེས་པ་ལ་དེ་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། དཔེར་ན་བྱམས་པ་དང་ལྡན་པའི་དྲན་པ་ཡང་དག་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་བསྒོམ་མོ་ཞེས་བྱ་བ་བཞིན་ནོ། །དགའ་བ་ཡང་དགའ་བར་བྱེད་པ་ཡིན་ཏེ། ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་ཡིད་དགའ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདོད་ཆགས་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པའོ། །ལེན་པ་ནི་ཚོར་བ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དངོས་པོའི་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང༌། འདིར་འདུན་པ་དང་འདོད་ཆགས་གང་ཡིན་པ་ཉེ་བར་ལེན་པ་ཡིན་པར་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཚོར་བ་ལ་དགའ་བ་ནི་སྲིད་པའི་རྒྱུ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་དང་ལྡན་པ་དང་བྲལ་བ་སྲེད་པ་ཡིན་ཏེ། དགའ་བ་ནི་བདེ་བའི་ཚོར་བའི་བྱེ་བྲག་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཡང་ལེན་པ་ཡིན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྲེད་པ་དེ་ཡང་རྒྱུ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྐབས་དང་སྦྱར་རོ། །རྒྱུའི་རྒྱུ་ལ་དེའི་ལེན་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལེན་པའི་རྒྱུ་ནི་སྲེད་པ་ཡིན། སྲེད་པའི་རྒྱུ་ནི་དགའ་བ་ཡིན་པས་རྒྱུའི་རྒྱུ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཞེས་གང་སྨྲས་པ་ནི་དེའི་ཞེ
Chinese
贪爱背离有，以及与再生不一致的行为，由于这些因素，由于背离有的贪爱之缘故。 业如何能在有中成就呢？ 也就是说，背离有的贪爱与再生不一致，是因为想要脱离痛苦的感受。 由于背离有的有的缘故，见等执取得以成就。 因此，仅仅以有的缘故来显示有是不对的。 那么，世尊所说的从他处取乐即是执取，并且由于那个缘故也是有，在感受的经部中广说，那些说法显示仅仅以贪爱之缘故才会有有，这是因为认为快乐就是贪爱。 正因为如此，经中也说，生有的贪爱与快乐、欲染相应。因此，这些经部的词句可以认为是贪爱。 在那里也说，诸天喜悦是依赖于快乐，如果有人这样说。 那么，说有与欲染相应就是贪爱是不对的，所谓与他者相混杂而与彼相应，例如修习与慈爱相应的正念菩提分一样。 快乐也是令人快乐的，所谓烦恼性的意乐，就是与欲染相应。 执取仅仅是感受是不合理的，因为这是事物的自相，并且这里说的是意愿和欲染是近取。 感受上的快乐是有之因，所谓与之相应或不相应就是贪爱，因为快乐是安乐感受的差别。 那个也是执取，也就是说，贪爱也是因，要结合语境。 所谓因的因是那个执取，也就是说，执取的因是贪爱，贪爱的因是快乐，所以是因的因。 那个所说的是那个
English
Desire turns its back on existence, and actions that are inconsistent with rebirth, due to these factors, due to the cause of desire turning its back on existence. How can actions be accomplished in existence? That is to say, desire that turns its back on existence is inconsistent with rebirth because it desires to be free from the feeling of suffering. Due to the cause of existence turning its back on existence, grasping at views, etc., is accomplished. Therefore, it is not correct to show that existence is only due to the cause of existence. Then, what the Blessed One said, that taking joy from elsewhere is grasping, and also that due to that cause there is existence, as explained in detail in the Sutra of Feeling, those statements show that existence only arises due to the cause of desire, because it is thought that happiness is desire. For the same reason, it is also said in the Sutra that the desire for existence is associated with joy and attachment. Therefore, these words of the Sutra can be considered as desire. It is also said there that the gods' delight depends on happiness, if someone says so. Then, it is not correct to say that existence associated with attachment is desire, what is called being associated with it by mixing with others, just like practicing mindfulness that is associated with loving-kindness, a limb of perfect enlightenment. Happiness is also what makes one happy, what is called afflicted mental joy is associated with attachment. It is not reasonable to say that grasping is only feeling, because this is the self-characteristic of things, and here it is said that intention and attachment are what are closely grasped. Happiness in feeling is the cause of existence, what is called being associated or not associated with it is desire, because happiness is a distinction of pleasant feeling. That is also grasping, that is to say, desire is also a cause, it should be combined with the context. What is called the cause of the cause is that grasping, that is to say, the cause of grasping is desire, and the cause of desire is happiness, so it is the cause of the cause. What is said about that is that
Tibetan
ས་བྱ་བ་གང་ཟག་དང་སྦྱར་ཏེ། གང་ཟག་དེའི་ལེན་པའི་རྒྱུ་ལ་ལེན་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་ཏོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཚོར་བ་ལ་དགའ་བ་མང་བ་རྣམས་ཡིད་འབྱུང་བ་སྐྱེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དགའ་བ་ཉིད་ལེན་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱས་ན་དེ་དག་ཚོར་བ་ལ་ཡིད་འབྱུང་བ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ཏེ། དགའ་བའི་ཉེས་དམིགས་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་དེ་ལ་བར་ཆད་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདོད་ཆགས་དེས་ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་དེ་ལ་བར་ཆད་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དྲི་མ་བརྒྱུད་པའི་རྒྱུ་ཡིན་པས་བུད་མེད་ལ་དྲི་མའོ་ཞེས་ཉེ་བར་གདགས་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བུད་མེད་མཐོང་ན་ཞེས་རྒྱས་པར་ཇི་སྐད་དུ་སྨྲས་པའི་རིམ་པས་སོ། །དཔེར་ན། སངས་ རྒྱས་རྣམས་ནི་འབྱུང་བ་བདེ། །ཞེས་བྱ་བ་སངས་རྒྱས་འབྱུང་བ་ཁོ་ན་བདེ་བ་མ་ཡིན་གྱི། ཞལ་མཐོང་ན་དང་བ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ལ། དང་བ་ལས་བདེ་བར་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ། །ཆོས་བསྟན་པ་ཡང་བདེ་བའོ། །ཞེས་བྱ་བ་ཡང་དེ་བཞིན་དུ་སྦྱར་རོ། །སོགས་པའི་སྒྲས་རྒྱུའི་རྒྱུ་གཞན་ལ་ཡང་དེ་བཞིན་དུ་ཉེ་བར་གདགས་པ་བསྒྲུབ་པར་བྱའོ། །སྨྲས་པ། གལ་ཏེ་སྲིད་པའི་བརྒྱུད་པའི་རྒྱུ་སྲེད་པ་ཡིན་ན། འོ་ན་ཅིའི་ཕྱིར་མདོ་སྡེ་གཞན་ལས་སྲིད་པ་ཉིད་ཀུན་འབྱུང་བའི་བདེན་པར་གསུངས། སྲིད་པ་ཉིད་ཀུན་འབྱུང་བའི་བདེན་པར་བརྗོད་པར་བྱ་དགོས་སོ་ཞེས་བསམས་པ་སྟེ། སྲིད་པས་ཡང་སྲིད་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་ན་སྲིད་པའི་རྒྱུའི་རྒྱུ་སྲིད་པ་ཡང་ཀུན་འབྱུང་གི་བདེན་པར་བསྟན་ན། ལེན་པ་ནི་སྲིད་པའི་མངོན་སུམ་གྱི་རྒྱུ་ཡིན་ཡང་ཀུན་འབྱུང་གི་བདེན་པར་མ་བསྟན་ན་ཅིའི་ཕྱིར་སྲིད་པ་ཀུན་འབྱུང་གི་བདེན་པར་མདོ་སྡེ་ལས་བསྟན། སྡུག་བསྔལ་གྱི་བདེན་པ་རྒྱས་པར་བསྟན་ནས་ཀུན་འབྱུང་གི་བདེན་པ་གང་ཞེ་ན། སྲིད་པ་ཡང་འབྱུང་བ་དགའ་བ་འདོད་ཆགས་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པ་དེ་དང་དེ་ལ་མངོན་པར་དགའ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་རྒྱས་པར་འབྱུང་བ་ཡིན་ནོ། །རྩ་བ་བཅད་ཕྱིར་དེ་སྐད་དུ་གསུངས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡང་སྲིད་ཀྱི་རྩ་བ་བཅད་པའི་ཕྱིར་སྲེད་པ་དེ་ཉིད་ཀུན་འབྱུང་གི་བདེན་པ་ཡིན་པར་གསུངས་ཏེ། དེ་རྒྱུན་བཅད་ན་རྩ་བ་བྱུང་བས་ཡང་སྲིད་འགྲུབ་པར་མི་འགྱུར་རོ། །དེ་རྒྱུན་བཅད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ལན་པ་རྒྱུན་བཅད་པ་ཡིན་པས་སྲིད་པའི་མངོན་སུམ་གྱི་རྒྱུ་ཉིད་ཡིན་པ་ནི་ཀུན་འབྱུང་གི་བདེན་པར་མ་གསུངས་སོ། །ཡང་ན་ལེན་པ་དང་ལྷན་ཅིག་པ་དེ་ལ་བསྟན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྲེད་པ་དེ་ལ་ཀུན་འབྱུང་བའི་བདེན་པར་བསྟན་ཏེ།
Chinese
因此，将“地”与人结合，表明“取”是那个人取受之因。为什么呢？因为对感觉快乐多的人，会生起厌离心。如果说快乐本身就是取，那么他们就会对感觉生起厌离心，因为看到了快乐的过患。之所以说“它会障碍那个”，意思是说，贪欲会障碍梵行。之所以说“因为是污垢传递之因，所以将女人近似地称为污垢”，是按照“如果见到女人”等次第广说的。例如，“诸佛出现是安乐”，并不是说仅仅诸佛出现才是安乐，而是说见到佛的容颜会生起欢喜心，从欢喜心中产生安乐。 “说法也是安乐”，也同样要这样结合。通过“等”字，对于其他的因之因，也应当同样地进行近似地安立。有人问：如果说有之相续之因是渴爱，那么为什么在其他的经部中说有本身是集谛呢？应当说有本身是集谛，因为有产生再有。或者说，如果将有之因的因，也就是有，也显示为集谛，那么取是有的直接之因，却没有显示为集谛，为什么经部中要将有显示为集谛呢？在广说苦谛之后，什么是集谛呢？就是说，有也是生起，与喜乐、贪欲相应，对那个又特别欢喜，这是广说的内容。之所以说“因为断除了根本，所以那样说”，是因为为了断除再有的根本，所以说渴爱本身就是集谛。如果断除了那个相续，由于根本已经产生，就不会成就再有。仅仅断除那个相续，就是断除了取，因此作为有的直接之因的取，就没有被说成是集谛。或者说，与取一起的那个被显示，意思是说，渴爱被显示为集谛。
English
Therefore, by combining "earth" with a person, it is shown that "grasping" is the cause of that person's grasping. Why? Because those who have much pleasure in feeling will generate revulsion. If it is said that pleasure itself is grasping, then they will generate revulsion towards feeling, because they see the faults of pleasure. The reason for saying "it hinders that" is that desire hinders the practice of pure conduct. The reason for saying "because it is the cause of transmitting defilement, women are referred to as defilement" is according to the sequence of speaking extensively, such as "if one sees a woman." For example, "The arising of Buddhas is happiness," it is not that only the arising of Buddhas is happiness, but that seeing the face of the Buddha will generate joy, and happiness arises from joy. "Teaching the Dharma is also happiness," should also be combined in the same way. Through the word "etc.," it should be established that other causes of causes should also be similarly approximated. Someone asks: If the cause of the continuation of existence is craving, then why is existence itself said to be the truth of the origin in other sutras? Existence itself should be said to be the truth of the origin, because existence produces rebirth. Or, if the cause of the cause of existence, that is, existence, is also shown as the truth of the origin, then grasping is the direct cause of existence, but it is not shown as the truth of the origin, why do the sutras show existence as the truth of the origin? After extensively explaining the truth of suffering, what is the truth of the origin? It is said that existence also arises, is associated with joy, pleasure, and desire, and is particularly delighted in that, which is the extensive content. The reason for saying "because the root is cut off, it is said that way" is that in order to cut off the root of rebirth, craving itself is said to be the truth of the origin. If that continuum is cut off, rebirth will not be achieved because the root has already arisen. Merely cutting off that continuum is cutting off grasping, so grasping, which is the direct cause of existence, is not said to be the truth of the origin. Or, that which is together with grasping is shown, meaning that craving is shown as the truth of the origin.