Tibetan
མས་ཀྱི་ནི་འདོད་པ་ཉེ་བར་ལེན་པའོ། །འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་རྣམས་ཀྱི་ནི་ཉེ་བར་ལེན་པ་གཞན་ཡིན་ཏེ། ཇི་སྐད་དུ་སྨྲས་པ་དེ་ལྟ་བུ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དེ་དག་ལ་ལྟ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་དེ་དག་ནི་ལྟ་བའམ་ཚུལ་ཁྲིམས་སམ་བརྟུལ་ཞུགས་སམ། བདག་ཏུ་སྨྲ་བར་མངོན་པར་ཞེན་པས་མངོན་པར་ཆགས་པར་བྱེད་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་དག་ལ་སྲེད་པའི་ཉོན་མོངས་པ་ནི་ཡོད་དེ། ས་གང་ལ་འདོད་ཆགས་དང་མ་བྲལ་བ་དེ་ལ་འདུན་པ་དང་འདོད་ཆགས་ཉེ་བར་ལེན་པ་ཡིན་ནོ། །ཉོན་མོངས་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའི་གང་ཟག་གི་དབང་དུ་བྱས་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཉེ་བར་ལེན་པ་འདི་བཞི་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །གཞན་དུ་ནི་ཐ་དད་པ་མེད་པར་གསུངས་ཏེ་ཉེ་བར་ལེན་པ་མེད་པར་གྱུར་པའི་ཆོས་རྣམས་གང་ཞེ་ན། མིག་དང་གཟུགས་དང་ཞེས་རྒྱས་པར་འབྱུང་བ་དང་ཉེ་བར་ལེན་པ་གང་ཞེ་ན། གང་ལ་འདུན་པ་དང་འདོད་ཆགས་གང་ཡིན་པ་སྟེ་འདི་ནི་འདིར་ཉེ་བར་ལེན་པ་ཡིན་ནོ། །གཞན་དག་ན་རེ་བདག་ཏུ་སྨྲ་བ་ཉེ་བར་ལེན་པ་ཡང་དེ་དག་ལ་ཡོད་པ་ཡིན་ཏེ་ལུས་ལ་བདག་གོ་སྙམ་པའི་འདུན་པ་དང་འདོད་ཆགས་གང་ཡིན་པའོ་ཞེའོ། །སྲེད་པའི་རྐྱེན་གྱིས་ལེན་པ་ཞེས་བྱ་བ་འདིར་གལ་ཏེ་རྐྱེན་ངེས་པ་ཡིན་ན་ནི། སྲེད་པ་ཉིད་ཉེ་བར་ལེན་པའི་རྐྱེན་ཡིན་གྱི་གཞན་མ་ཡིན་པས་གཞན་རྒྱུ་དང་དེ་མ་ཐག་པ་དང་དམིགས་པའི་རྐྱེན་རྣམས་ཉེ་བར་ལེན་པ་ཡིན་པར་འགྱུར་རོ། །མདོ་སྡེ་གཞན་ཡང་ཡོངས་སུ་སྤངས་པ་ཡིན་ཏེ། མ་རིག་པའི་རྒྱུས་ཀུན་ཏུ་འདོད་ཆགས་པ་དང་ཀུན་དུ་ཞེ་སྡང་བ་དང་ཀུན་དུ་གཏི་མུག་པའོ་ཞེས་འབྱུང་བ་དང༌། དེ་བཞིན་དུ་གང་ཅུང་ཟད་སྡིག་པ་མི་དགེ་བའི་ཆོས་རྣམ་པ་དུ་མ་འབྱུང་བ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ནི་མ་རིག་པའི་རྒྱུ་ཅན་ནས་མ་རིག་པའི་རྐྱེན་ཅན་གྱི་བར་དུ་འབྱུང་བ་དང༌། དེ་བཞིན་དུ་འདུ་བྱེད་གང་ཡིན་ པ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་རེག་པ་ལ་བརྟེན་ནས་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྤངས་པར་འགྱུར་རོ། །གལ་ཏེ་རྐྱེན་ཅན་ངེས་པ་ཡིན་ན་ནི། ཉེ་བར་ལེན་པ་ཁོ་ནའི་རྐྱེན་སྲིད་པ་ཡིན་གྱི་གཞན་གྱི་མ་ཡིན་པས་ཆོས་གཞན་གྱི་རྒྱུ་དང་དེ་མ་ཐག་པ་དང༌། དམིགས་པ་དང་བདག་པོའི་རྐྱེན་དུ་སྲེད་པ་ཡིན་པར་མི་འགྱུར་རོ། །དགེ་སློང་དག་ལས་ཀྱི་རྒྱུ་ནི་སྲེད་པ་རྐྱེན་ནི་སྲེད་པ་འབྱུང་ཁུངས་ནི་སྲེད་པ་ཞེས་བྱ་བའི་མདོ་སྡེ་གཞན་ཡང་ཡོངས་སུ་སྤངས་པར་འགྱུར་རོ། །གཉིས་ཀ་ངེས་པ་ཡིན་ན་ནི་ཇི་སྐད་དུ་སྨྲས་པའི་སྐྱོན་གཉིས་ཀར་འགྱུར་རོ། །མ་ངེས་པ་ཡིན་ན་ནི་
Chinese
是说贪欲是取。对于离贪者来说，取是其他的，不像前面所说的那样。为什么呢？因为他们没有见烦恼。因此，他们不是因为对见、戒律、苦行或我语的显现执着而显现贪着。他们有渴爱的烦恼，对于哪个地方没有离贪，那么对那个地方的欲求和贪欲就是取。世尊是就烦恼圆满之人的角度而宣说了这四种取。否则，就宣说了没有差别，哪些是没有取的法呢？眼睛和色等广说，什么是取呢？凡是对什么有欲求和贪欲，这就是这里的取。另一些人说，说我取也存在于他们那里，即对于身体有“这是我”的想法的欲求和贪欲。这里说“以渴爱为缘而取”，如果缘是决定的，那么渴爱本身就是取的缘，而不是其他的，因此其他的因、等无间缘和所缘缘都会变成取。其他的经文也会被完全舍弃，比如“以无明为因，普遍贪着、普遍嗔恨、普遍愚痴”等。同样，任何少许罪恶、不善之法以多种方式生起，所有这些都是从无明为因到无明为缘之间生起的。同样，任何行都是依赖于触等也会被舍弃。如果缘是决定的，那么只有取才是缘，而不是其他的，因此渴爱不会变成其他法的因、等无间缘、所缘缘和增上缘。“诸比丘，业的因是渴爱，缘是渴爱，生起处是渴爱”等其他的经文也会被完全舍弃。如果两者都是决定的，那么就会出现如前所说的两种过失。如果是不决定的，那么
English
It is said that desire is grasping. For those who are free from desire, grasping is different, not like what was said before. Why? Because they do not have the afflictions of view. Therefore, they do not manifest attachment by being manifestly attached to views, precepts, asceticism, or the assertion of self. They have the affliction of craving; wherever there is no freedom from desire, desire and attachment to that place are grasping. The Blessed One spoke of these four graspings from the perspective of a person who is complete with afflictions. Otherwise, it is said that there is no difference. What are the dharmas that have no grasping? The eye and form, etc., are extensively explained. What is grasping? Whatever desire and attachment there is to something, that is grasping here. Others say that the grasping of the assertion of self also exists in them, that is, the desire and attachment to the thought that the body is "me." Here it says, "Grasping is conditioned by craving." If the condition is definite, then craving itself is the condition for grasping, and not others. Therefore, other causes, immediately preceding conditions, and object-conditions will become grasping. Other sutras will also be completely abandoned, such as, "Due to ignorance, there is universal attachment, universal hatred, and universal delusion." Similarly, any slight sin, any unwholesome dharma that arises in various ways, all of these arise from ignorance as the cause to ignorance as the condition. Similarly, any action that relies on contact, etc., will also be abandoned. If the condition is definite, then only grasping is the condition, and not others. Therefore, craving will not become the cause, immediately preceding condition, object-condition, and dominant condition of other dharmas. "Monks, the cause of karma is craving, the condition is craving, the source is craving," and other sutras will also be completely abandoned. If both are definite, then both of the faults mentioned above will occur. If it is indefinite, then
Tibetan
བཤད་པ་དོན་མེད་པར་འགྱུར་ཏེ། དེ་བས་ན། ངེས་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། ངེས་པ་མེད་ཀྱང་བཤད་པ་དོན་མེད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། གཙོ་བོའི་རྐྱེན་བསྟན་པའི་ཕྱིར་དང༌། དེ་བཞིན་དུ་བཤད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ལྟར་ཚོར་བ་ལ་སྲེད་བས་ད་དང་ལྡན་པ་དང་བྲལ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་འདོད་པ་ལ་སོགས་པ་ཉེ་བར་ལེན་པའི་རྐྱེན་ཡིན་ནོ། །ཉེ་བར་ལེན་པ་ཐ་དད་པ་སོ་སོ་ནི་མ་རིག་པ་ལ་སོགས་པ་དང༌། ཚོར་བའི་སྲེད་པ་ལ་ལྟོས་པ་ཡིན་གྱི། དེ་ལ་མ་རིག་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། ཉེ་བར་ལེན་པ་རྣམ་པར་ངེས་པ་ནི་ཤིན་ཏུ་འཕྲོས་པ་ཡིན་པས་འཕྲོས་པ་གཞག་གོ །རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་བཤད་པ་ལས་ལེན་པ་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་རྫོགས་སོ།། །། ལེན་པའི་རྐྱེན་གྱིས་སྲིད་པ་ཞེས་བྱ་བའི་སྲིད་པ་གང་ཞེ་ན། སྲིད་པ་གསུམ་སྟེ་འདོད་པའི་སྲིད་པ་དང༌། གཟུགས་ཀྱི་སྲིད་པ་དང་གཟུགས་མེད་པའི་སྲིད་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་འདིར་ཡང་ཚིག་སྦྱར་ན་ཐལ་བར་འགྱུར་བ་སྔ་མ་བཞིན་དུ་གནས་ཏེ། དེ་བས་ན་འདིའི་ཚིག་སྦྱར་བ་ཇི་ལྟར་བརྗོད་པར་བྱ་ཞེ་ན། འདོད་པ་དང་རབ་ཏུ་ལྡན་པའི་སྲིད་པ་ནི་འདོད་པའི་སྲིད་པའོ། །དེ་བཞིན་དུ་ལྷག་མ་རྣམས་ཀྱང་ཚིག་བར་མ་མི་མངོན་པའི་ཕྱིར་སྦྲང་རྩིའི་ཆུ་ལྟ་བུ་དང་བུ་རམ་འོ་མ་བཞིན་ནོ། །སྲིད་པ་ཡང་གང་ཞེ་ན། ཉེ་བར་ལེན་པའི་ཕུང་པོ་ལྔའོ་ཞེས་མདོ་སྡེ་གཞན་ལས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཐ་དང་པ་མེད་པར་གསུངས་སོ།། དེ་དག་ཀྱང་ཁམས་གསུམ་དུ་ཇི་ལྟར་རིགས་པས་རིག་པར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་ན་འོ་ན་སྲིད་པའི་རྐྱེན་གྱིས་སྐྱེ་བ་ཞེས་བྱ་བ་སྐྱེ་བ་གཞན་གང་ཞིག་སྲིད་པའི་རྐྱེན་གྱིས་ཡིན་ཞེ་ན། སྲིད་པ་གསུམ་པོ་དེ་དག་ཉིད་མདོ་སྡེ་གཞན་ལས་སྲིད་པ་བདུན་དུ་གསུངས་ཏེ། དམྱལ་བའི་སྲིད་པ་དང་བྱོལ་སོང་གི་སྲིད་པ་དང་ཡི་ དགས་ཀྱི་སྲིད་པ་དང༌། ལྷའི་སྲིད་པ་དང༌། མིའི་སྲིད་པ་དང༌། ལས་ཀྱི་སྲེད་པ་དང༌། བར་མ་དོའི་སྲིད་པ་རྣམས་ཇི་ལྟར་རིགས་པར་ཡིན་ཏེ། སེམས་ཅན་རྣམས་གང་དུ་གང་གིས་འབྱུང་བ་དེ་སྲིད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གང་གིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྒྱུ་གང་གིས་དང་རིམ་པ་གང་གིས་ཤེས་པར་བྱ་བའོ། །དེ་བས་ན་མདོ་སྡེ་དེ་ལས་ནི་ལས་ཀྱི་སྲིད་པས་བསྡུས་པ་ནི་སྲིད་པ་གསུམ་ཡིན་པར་རིག་པར་བྱའོ། །མདོ་སྡེ་གཞན་ལས་ཀྱང་ཀུན་དགའ་བོ་མ་འོངས་པ་ན་ཡང་སྲིད་པ་མངོན་པར་འགྲུབ་པར་བྱེད་པ་ཡིན་དུ་ཟིན་ཀྱང་འདིར་ནི་སྲིད་པ་འདི་ཡིན་ནོ་ཞེས་རྒྱས་པར་གསུངས་སོ། །རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་ལས་ཀྱང་འདོད་པའི་སྲིད་པ་གང་ཞེ་ན། ལས་གང་
Chinese
如果说解释变得没有意义，因此，没有确定性，即使没有确定性，解释也不是没有意义的，因为它是为了显示主要的原因，并且同样是为了解释。例如，因为对感觉的贪爱，为了使之与现在相符或分离，贪欲等是近取的原因。不同的近取各自依赖于无明等和感觉的贪爱，但不是依赖于无明等。近取的确定性是非常次要的，所以舍弃次要的。在解释缘起时，对取的辨别就完成了。 取的缘故是“有”，那么什么是“有”呢？有三种有，即欲有、色有和无色有。如果在这里也组合词语，就会像前面一样有过失。因此，应该如何表达这里的词语组合呢？与欲相结合的有就是欲有。同样，其余的也因为中间的词语不明显，就像蜂蜜水和红糖牛奶一样。那么，什么又是“有”呢？就是近取的五蕴，这是世尊在其他经中无始无终地宣说的。这些也应该按照三界如何适合来理解。这样的话，那么“有的缘故是生”，那么其他的什么生是由有的缘故产生的呢？就是那三种有本身，在其他经中说为七有，即地狱的有、旁生的有、饿鬼的有、天的有、人的有、业的贪爱和中阴的有，这些应该如何适合呢？因为众生在哪里以什么方式产生，那就是有。以什么方式，就是应该知道以什么因和什么次第。因此，应该知道从那部经中，以业的有来概括的就是三种有。在其他经中也说，阿难陀，即使未来也会实现有，但在这里详细地说了这个是有。在详细的分类中，什么是欲有呢？什么业
English
If the explanation becomes meaningless, therefore, there is no certainty. Even if there is no certainty, the explanation is not meaningless, because it is to show the main cause, and likewise for explanation. For example, because of craving for feeling, in order to make it consistent with or separate from the present, desire and so on are the cause of attachment. The different attachments each depend on ignorance and so on, and craving for feeling, but not on ignorance and so on. The certainty of attachment is very minor, so abandon the minor. In explaining dependent origination, the distinction of attachment is completed. The cause of attachment is "existence," so what is "existence"? There are three kinds of existence, namely desire existence, form existence, and formless existence. If we also combine words here, there will be faults as before. Therefore, how should the combination of words here be expressed? The existence that is combined with desire is desire existence. Similarly, the rest are also like honey water and brown sugar milk because the middle words are not obvious. So, what is "existence"? It is the five aggregates of attachment, which the Blessed One declared without beginning or end in other sutras. These should also be understood according to how they fit into the three realms. In that case, then "the cause of existence is birth," so what other birth is caused by existence? It is those three existences themselves. In other sutras, it is said to be seven existences, namely the existence of hell, the existence of animals, the existence of hungry ghosts, the existence of gods, the existence of humans, the craving of karma, and the existence of the intermediate state. How should these be suitable? Because where beings arise in what way, that is existence. In what way means that it should be known by what cause and what order. Therefore, it should be known that from that sutra, what is summarized by the existence of karma is the three existences. In other sutras, it is also said, Ananda, even in the future, existence will be realized, but here it is said in detail that this is existence. In the detailed classification, what is desire existence? What karma