Tibetan
རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་དང་པོའི་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་བཤད་བ། རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་དང་པོའི་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་བཤད་བ། རྒྱ་གར་སྐད་དུ། པྲ་ཏཱི་ཏྱ་ས་མུཏྤ་ད་སྱ་ཨཱ་དི་བི་བྷངྒ་ཡོ་ནི་རྡེ་ཤ །བོད་སྐད་དུ། རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་དང་པོའི་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་བཤད་པ། བམ་པོ་དང་པོ། སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཐམས་ཅད་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །གང་ལ་བློ་མངའ་རྟོགས་པར་བྱ་བ་མ་རྟོགས་མེད། །གང་ལ་དག་མངའ་ཕྱི་ནས་རྣམ་པར་སྦྱང་བྱ་མེད། །དེ་ནི་འཇིག་རྟེན་མགོན་ཏེ་འཇིག་རྟེན་མཐར་འབྱིན་པ། །སྐྱེ་དགུ་རྣམས་ཀྱི་གཙོ་ལ་སྤྱི་བོས་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །ཆོས་ཀྱང་དེ་དག་ཉིད་ཀྱིས་ཇི་བཞིན་བསྟན་པ་ནི། །ཞི་བ་གནས་དང་ལམ་དང་ལམ་གྱི་ཆེད་དུ་བྱས། །གང་ཞིག་རབ་ཏུ་རྟོགས་པས་ས་གསུམ་འདི་དག་ཏུ། །འཁོར་ལོ་བཞིན་དུ་འགྲོ་བ་འདི་དག་འཁོར་བ་མེད། །ཆོས་དེ་དག་ལ་གནས་པའི་འཕགས་པའི་དགེ་འདུན་ནི། །ཆགས་དང་ཚོགས་དག་ལས་ནི་ཤིན་ཏུ་འདས་གྱུར་ནས། །ཡན་ལག་བཅུ་དང་ཡན་ལག་བརྒྱད་དང་དབྱེ་བ་བརྒྱད། །ལམ་གྱི་འབྲས་བུས་འབྲས་བུས་ཀྱང་ནི་དེ་དག་རྣམས། །རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་མངོན་ པར་བརྗོད་པའི་མདོ། །ཅུང་ཟད་ངེས་པར་བཤད་པ་བདག་ནི་བརྗོད་པར་འདོད། །བླ་མ་ལས་ཐོས་གཞན་དག་འདོད་པ་མཐོང་ནས་ཀྱང༌། །དེ་ལ་བརྟེན་ཏེ་ཅུང་ཟད་རབ་ཏུ་བརྟག་པར་བྱ། །མདོ་སྡེ་གང་ཞེ་ན། དགེ་སློང་དག་ཁྱེད་ལ་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་དང་པོ་དང་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་བསྟན་གྱིས་ཞེས་བྱ་བའི་མདོ་སྡེའོ། །ཅིའི་ཕྱིར་འདི་བསྟན་ཞེ་ན། དེ་ལྟར་ན་སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཕུང་པོ་ཆེན་པོ་འདི་འབའ་ཞིག་འབྱུང་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རོ། །བསྟན་པ་དེ་ཡང་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཁ་ཅིག་ནི་བདག་མེད་ན་ཇི་ལྟར་འཁོར་བར་འགྱུར་ཞེས་མི་ཤེས་པ་དང་ཐེ་ཚོམ་དང་ལོག་པར་ཤེས་པ་དང་ལྡན་པ་དེ་དག་བསལ་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེའོ། །བདག་ནི་བདག་ཏུ་ལྟ་བ་དང་སྲེད་པའི་གཉེན་པོའི་ཕྱིར་ཡིན་པར་མཐོང་ངོ༌། །དེ་ལྟར་ན་བདག་མེད་པར་སྡུག་བསྔལ་འབྱུང་བར་བསྟན་པས་སྟོང་པ་ཉིད་དང་སྨོན་པ་མེད་པ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པར་བྱས་པ་ཡིན་ནོ། །གདུལ་བྱ་ཅི་འདྲ་བ་ཞིག་ལ་ཡིན་ཞེ་ན། བདག་ཏུ་ལྟ་བ་ཅན་དང་འཁོར་བའི་ཉེས་པ་མ་ཤེས་པ་རྣམས་ལའོ། །ཇི་ལྟར་བདག་མེད་པ་ཡིན་པ་སྟོན་པ་ནི་འབའ་ཞིག་ཅེས་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། བདག་དང་བདག་གི་དང་བྲལ་བ་ཞེས་དགོངས་པའོ། ། འདིར་དགོས་པ་འདི་ཡང་ཡིན་པར་ཅིའི་ཕྱིར་མི་འདོད། །ཇི་སྐད་དུ་མདོ་གཞན་ལས།
Chinese
论述缘起第一之分类。 论述缘起第一之分类。 印度语：Pratītyasamutpādasya ādibibhaṅgayo nirdeśa（梵文天城体：प्रतीत्यसमुत्पादस्य आदिबिभङ्गयो नि र्देश，梵文罗马拟音：Pratītyasamutpādasya ādibibhaṅgayo nirdeśa，缘起第一分类之论述）。藏语：论述缘起第一之分类。 卷一。 顶礼一切佛与菩萨。 何者具慧，当知未知皆无有。何者具净，无有从外当净者。彼乃世间怙主，乃世间之终结者。向众生之主以头顶礼敬。 佛法亦由彼等如实宣说，寂静乃是处所，道路与为道路之因。何者以善巧通达，于此三界之中。如轮般运转，此等众生无有轮回。安住于彼等佛法之圣者僧团，已全然超脱贪欲与聚合之垢染。具有十支、八支与八种分类。亦以道之果实，果实亦是彼等。 缘起显说经。 我欲略作决定性之阐释。 听闻上师之言，亦见他人之意愿。 依此而略作精细之考察。 何者为经？ 谓诸比丘，为汝等宣说缘起第一与分类之经。 为何宣说此经？ 为宣说如是则此巨大之痛苦蕴将唯独生起之故。 为何宣说彼经？ 为遣除某些人不知无我如何轮回，以及与怀疑和邪见相应者之故。 我见无我乃是对治我见与贪爱之对治品。 如是，宣说无我而生起痛苦，即是与空性、无愿相应。 堪能调伏之众生为何种？ 乃是对我见者与不知轮回过患之人。 如何示现无我之体性，即是所说之“唯独”，意指远离我与我所。 于此，为何不认可此亦为所需？ 如其他经典所说：
English
Explanation of the First Division of Dependent Arising. Explanation of the First Division of Dependent Arising. In Sanskrit: Pratītyasamutpādasya ādibibhaṅgayo nirdeśa. In Tibetan: Explanation of the First Division of Dependent Arising. Volume One. Homage to all Buddhas and Bodhisattvas. He who possesses wisdom, there is nothing unknowable to be known. He who possesses purity, there is nothing to be purified from the outside. He is the protector of the world, the ender of the world. I prostrate with my head to the lord of beings. The Dharma, also taught as it is by them, is peace, the place, the path, and the cause of the path. He who, having fully understood, in these three realms. Revolves like a wheel, these beings have no cycle of existence. The noble Sangha abiding in those Dharmas. Having completely transcended attachment and the defilements of assembly. With ten limbs, eight limbs, and eight divisions. Also with the fruit of the path, the fruits are also those. The Sutra of Manifestly Expressing Dependent Arising. I wish to express a slight definitive explanation. Having heard from the Lama and also seeing the desires of others. Relying on that, I will slightly investigate thoroughly. Which is the Sutra? O monks, the Sutra is called the one that explains to you the first and the divisions of dependent arising. Why is this taught? It is taught so that this great mass of suffering will arise solely. Why is that teaching taught? It is to eliminate those who do not know how one revolves in samsara without a self, and those who are associated with doubt and wrong views. I see that selflessness is the antidote to the view of self and attachment. Thus, by teaching that suffering arises without a self, it is made to be in accordance with emptiness and wishlessness. To what kind of beings is it for? It is for those who have a view of self and those who do not know the faults of samsara. How is it shown that there is no self? It is what is said as "solely," which means being separated from self and what belongs to self. Here, why is it not accepted that this is also the need? As it is said in other sutras:
Tibetan
འདི་ལྟར་འཕགས་པ་ཉན་ཐོས་ཐོས་པ་དང་ལྡན་པས་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་དང༌། རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བའི་ཆོས་རྣམས་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ཡང་དག་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ལེགས་པར་མཐོང་བ་ཡིན་ཞེས་རྒྱས་པར་བྱས་ནས་དེ་སྔོན་གྱི་མཐའི་རྗེས་སུ་འབྲངས་པ་མ་ཡིན་པ་ལ་སོགས་པ་དང༌། དེ་བཞིན་དུ་ཀཱ་ཏྱཱའི་བུ་འཇིག་རྟེན་ཀུན་འབྱུང་བ་དང་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ཡང་དག་བའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་མཐོང་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་འཇིག་རྟེན་ལ་མེད་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུ་གསུངས་སོ། །བདག་ཏུ་ལྟ་བ་སྤངས་པ་ཁོ་ནས་དེ་དག་ཐམས་ཅད་མི་འབྱུང་བས་དེ་ཉིད་འདིར་དགོས་པའི་རྩ་བ་ཡིན་ལ། གང་ཡིན་དེ་ཉིད་མདོ་སྡེ་འདིར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བསྟན་ཏོ། །རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡན་ལག་སྔ་མ་ལ་བརྟེན་ནས་འབྲེལ་པར་ཕྱི་མ་འབྱུང་བའོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ནས་འཆད་པའི་ཡི་གེ་ཡང་དོན་བཞིན་དུ་གདགས་ཏེ། ཇི་ལྟར་དོན་དམ་པ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ཆོས་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་བཞིན་ནོ། །འཇིག་རྟེན་ན་ཡང་ཁར་བ་བསད་པ་དང་རིན་པོ་ཆེ་ཕྲོགས་པ་བཞིན་ནོ། །རྟེན་ཅིང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྐྱེན་དེ་ལས་ཞེས་བྱ་སྟེ། ཇི་ལྟར་བུད་ཤིང་ལ་བརྟེན་ནས་མེ་འབྱུང་ངོ་ཞེས་བྱ་བ་རྟེན་དེ་ལས་ཞེས་བྱ་བར་མངོན་ནོ། །སྤྲིན་ལ་བརྟེན་ནས་འཆར་འབབ་པོ་ཞེས་བྱ་བ་སྤྲིན་འདུས་པ་ལས་ཞེས་བྱ་བར་མངོན་ནོ། །གངས་རི་ལ་བརྟེན་ནས་སྨན་སྐྱེའོ་ཞེས་བྱ་བ་གཞི་འདི་ལས་ཞེས་བྱ་བར་མངོན་པ་ཡིན་གྱི། ཇི་ལྟར་ཁྲུས་བྱས་ནས་ཟས་ཟ་བ་ལྟ་བུར་དུས་སྔ་ཕྱི་ཉིད་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དོན་དེ་ཉིད་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་མདོ་གཞན་ལས། སྟོན་པ་ནི་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་གང་ཞེ་ན། འདི་ལྟ་སྟེ། འདི་ཡོད་ན་འདི་འབྱུང་འདི་སྐྱེས་པས་འདི་སྐྱེ་བ་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །རྒྱུའི་དོན་ཡིན་ཏེ། དུས་སྔར་བྱ་བ་བྱེད་པའི་དོན་མ་ཡིན་ན་ཇི་ལྟར་འདི་ལ་བརྟེན་ནས་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲུབ་པ་ཤེས་པར་བྱེད་ཅེ་ན། འདི་ཕྱིས་ངེས་པར་གཏན་ལ་དབབ་པར་བྱའོ། །ཁྱེད་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཁྱེད་ཅག་ལ་སྟེ་ཁྱེད་ཅག་གི་དོན་དུ་ཞེས་བསྟན་ཏོ། །དགེ་སློང་དག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་བོད་པ་སྟེ། སེམས་གཞན་དུ་སོང་བའི་དགེ་སློང་རྣམས་དེ་མངོན་དུ་བྱ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཅིའི་ཕྱིར་དགེ་སློང་རྣམས་ཁོ་ན་ལ་ཡིན་གྱི། འཁོར་གཞན་ལ་མ་ཡིན་ཞེ་ན། མཆོག་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང༌། གཙོ་བོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང༌། ཉེ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང༌། རྟག་ཏུ་འདུག་པ་ཡི
Chinese
像这样，圣者声闻具有听闻，以正见如实善见缘起和缘起之法，并加以阐述，如不随顺于先前之边等。同样，迦旃延之子，以正见如实见世间之生起，则不堕于世间无有之说，乃至不变易之说。唯有舍弃我见，才能使这一切不生起，因此，此乃此处所需之根本。如是，世尊于此经中已宣说。缘起之意为，依赖于前支而关联生起后支。依彼之理，亦应如实安立诠释之文字，如胜义谛空性之法类。世间亦如杀害秃鹫与劫夺珍宝。缘起之“缘”字，意为由彼缘，如依薪而生火，显现为依彼缘。如依云而降雨，显现为由云集。如依雪山而生药，显现为由此地生，而非如沐浴后进食般，仅是时间先后。世尊亦于其他经中宣说此义，何为缘起？即此有故彼生，此生故彼生。乃是因之义，若非时间上先作之义，则如何知晓依此而生之理？此后当决定。对您说，即是对你们说，是为了你们的利益而宣说。比丘们，乃是呼唤，为了使心已散乱的比丘们现前于此。为何唯独对比丘们说，而不对其他眷属说？因为是殊胜的缘故，是主要的缘故，是亲近的缘故，是恒常居住的缘故。
English
Thus, the noble Shravakas, endowed with hearing, rightly see dependent origination and the dharmas of dependent origination as they are with correct wisdom, and elaborate on them, such as not following the previous extremes. Similarly, Katyayana's son, whatever is seen with correct wisdom as the arising of the world, as it truly is, does not fall into the view that the world is non-existent, up to the point of saying it is immutable. Only by abandoning the view of self can all these not arise, therefore, this is the root of what is needed here. Thus, the Blessed One has taught in this sutra. 'Dependent origination' means that the latter arises in relation to the former limb. According to that very meaning, the words of explanation should also be established according to their meaning, just like the categories of the Dharma of ultimate emptiness. In the world, it is like killing a vulture or robbing jewels. The word 'dependent' means 'from that condition', just as fire arises from relying on firewood, which appears as relying on that condition. Just as rain falls relying on clouds, which appears as from the gathering of clouds. Just as medicine grows relying on snow mountains, which appears as growing from this ground, and not just the order of time, like eating after bathing. The Blessed One also declared this meaning in other sutras: What is dependent origination? It is like this: when this exists, that arises; when this is born, that is born. This is the meaning of cause. If it is not the meaning of doing something earlier in time, then how can one know the proof of arising from this? This will be determined later. 'To you' means to you all, it is taught for your benefit. 'Monks' is a call, in order to bring the monks whose minds have wandered elsewhere into the present. Why is it only to the monks, and not to the other retinues? Because they are superior, because they are the main ones, because they are close, and because they dwell constantly.