Tibetan
།བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཀྱང་དེ་སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཚོར་བས་རེག་པ་དང༌། འདོད་པའི་བདེ་བ་ལ་མངོན་པར་དགའ་བའོ་ཞེས་གསུངས་ཏེ། སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཚོར་བ་ཡང་བདེ་བ་ལ་སྲེད་པའི་རྐྱེན་ཡིན་ནོ། །གཞན་ཡང་ཚོར་བ་གསུམ་དང༌། སྤྱི་དྲིལ་དུ་ཕུང་པོའི་རྒྱུན་ལ་བྱེ་བྲག་མེད་པར་བདག་ཏུ་སྲེད་པ་དང༌། བདག་ཏུ་ལྟ་བ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་དང་ལྷན་ཅིག་འབྱུང་སྟེ། དེ་ཡང་ཚོར་བའི་སྒོ་ནས་འབྱུང་ངོ༌། །ཚོར་བའི་རྒྱུན་ནི་དེ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བདག་པོའི་རྐྱེན་ཡིན་ནོ། །རྒྱུ་ཆེན་པོའི་ཆོས་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་ལས་ཇི་སྐད་དུ། ཀུན་དགའ་བོ་གང་ལ་ཚོར་བ་མེད་ཅིང་ཚོར་བ་པོ་ཡང་མི་དམིགས་ན། འོན་ཀྱང་དེ་ལ་བདག་གོ་སྙམ་བྱེད་དམ་ཞེས་གསུངས་སོ། །ཁ་ཅིག་ན་རེ་དེ་དག་དབྱེ་བ་མེད་པར་འབྱུང་བ་ན་བདག་གི་དངོས་པོར་སྲེད་པ་ལ་བརྟེན་ནས་ཡོངས་སུ་བརྟགས་པའི་བདག་ཏུ་ ལྟ་བ་འབྱུང་བར་འགྱུར་རོ་ཞེའོ། །དེ་དག་ལ་དགོངས་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་མ་རིག་པའི་འདུས་ཏེ་རེག་པ་ལས་སྐྱེས་པའི་ཚོར་བ་ལ་བརྟེན་ནས་སྲེད་པ་སྐྱེའོ། །དེ་ལས་འདུ་བྱེད་དེ་དག་གོ །དེ་ཡང་འདི་ནི་བདག་ཏུ་སྨ་བ་ཉེ་བར་ལེན་པ་ཡིན་པར་གཞག་གོ །དེ་མ་ཡིན་ན་བདག་ཏུ་སྨྲ་བ་ཉེ་བར་ལེན་པ་ཇི་ལྟར་སྲེད་པའི་རྐྱེན་གྱིས་འགྲུབ་པར་འགྱུར། འོ་ན་གལ་ཏེ་ཆོར་བ་གསུམ་གྱི་རྐྱེན་གྱིས་སྲེད་པ་ཡིན་ན། ཅིའི་ཕྱིར་བདེ་བའི་ཚོར་བ་ལ་འདོད་ཆགས་ཕྲ་རྒྱས་སུ་འགྱུར་བར་བཤད་ཅེ་ན། རང་གི་རྒྱུད་ཀྱི་བདེ་བའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་དེ་ལ་དམིགས་པ་དང་དེ་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་ཚོར་བའི་རྐྱེན་གྱིས་སྲེད་པ་ཡིན་ན་ཚོར་བ་ཐམས་ཅད་ལ་ཡོད་པས་དགྲ་བཅོམ་པ་ལ་ཡང་སྲེད་པ་ཡོད་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ། །ངེས་པར་འབྱུང་བ་ལ་བརྟེན་པའི་ཡིད་བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་ཡང་མེད་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། གང་དག་སྤྲིན་གྱི་ཆར་པ་ཞེས་སྟོན་ན་ཅི་སྤྲིན་ཡོད་ན་གདོན་མི་བྲ་བར་ཆར་པ་འབབ་པ་ཡིན་ནམ། དེ་བཞིན་དུ་ཚོར་བ་ཡོད་ཀྱང་གདོན་མི་བྲ་བར་སྲེད་པ་འབྱུང་བ་མ་ཡིན་ནོ། །ཅིའི་ཕྱིར་མི་འབྱུང་ཞེ་ན། གཉེན་པོའི་བྱེ་བྲག་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདིའི་ས་བོན་ཉིད་གནས་ནས་སྟོན་པའམ་མནན་པ་ཡིན་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་རྐྱེན་ཡོད་དུ་ཟིན་ཀྱང་ས་བོན་མེས་མནན་ན་མི་སྐྱེ་བ་ཡིན་ནོ། །དཔེར་ན་ཞིང་དང་ཆུ་ལ་སོགས་པའི་རྐྱེན་ཡོད་དུ་ཟིན་ཀྱང་ས་བོན་མེད་པའམ་མནན་པ་ནི་མྱུ་གུ་འབྱུང་བར་མི་འགྱུར་བ་བཞིན་ནོ། །གཞན་ལས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བྱེ་བྲག་ཏུ་བྱས་པ་ཡོད་དེ། དེ
Chinese
世尊也说，那被痛苦的感受所触及，并且对欲望的快乐非常欢喜。痛苦的感受也是对快乐贪恋的因缘。此外，三种感受，以及总括而言，对没有差别的蕴的相续执著为我，和我见一同产生，一同出现，那也是从感受的途径产生的。感受的相续是那一切的主宰的因缘。如《大因缘经》中所说：‘阿难陀，如果某人没有感受，并且也找不到感受者，那么他还会认为有我吗？’有些人说，那些无差别地出现时，依赖于对我的实有贪恋，就会产生遍计所执的我见。考虑到那些，世尊说，依赖于从无明的聚集而产生的触所生的感受，就会产生贪爱。从那产生那些行。那也被安立为执著于我语。如果不是那样，执著于我语怎么会通过贪爱的因缘而成立呢？如果贪爱是由三种感受的因缘所致，为什么说对快乐的感受会增长贪欲呢？因为是随顺自己相续的快乐，并且缘于那，并且与那相应。如果贪爱是由感受的因缘所致，因为一切感受都有，那么阿罗汉也会有贪爱，这将会是过失。依赖于出离的意乐等等也将会是不存在的过失。如果有人说云的雨，难道有云就一定会下雨吗？同样，即使有感受，也不一定产生贪爱。为什么不产生呢？因为具有对治的差别。这的种子本身是从存在处显示或者被压制，因为即使因缘存在，如果种子被火压制，也不会生长。例如，即使存在田地和水等因缘，没有种子或者被压制，也不会生出苗芽。此外，世尊已经作了差别，那
English
The Blessed One also said that it is touched by the feeling of suffering and rejoices greatly in the pleasure of desire. The feeling of suffering is also a cause for craving for pleasure. Furthermore, the three feelings, and in general, the craving for self in the continuous stream of aggregates without distinction, and the view of self arise together and occur together. That also arises from the path of feeling. The continuous stream of feeling is the cause of the master of all of that. As it is said in the Great Discourse on Causation: 'Ananda, if someone has no feeling and cannot find a feeler, would he still think there is a self?' Some say that when those arise without distinction, relying on craving for the reality of self, the imputed view of self will arise. Considering those, the Blessed One said that relying on the feeling born from the contact that arises from the gathering of ignorance, craving arises. From that, those formations arise. That is also established as clinging to the utterance of self. If it is not so, how would clinging to the utterance of self be established through the cause of craving? If craving is caused by the three feelings, why is it said that attachment to the feeling of pleasure will increase? Because it is in accordance with the pleasure of one's own continuum, and focuses on that, and is in accordance with that. If craving is caused by feeling, since all feelings exist, then Arhats will also have craving, which would be a fault. The joy of mind based on renunciation, etc., would also be non-existent, which would be a fault. If someone shows the rain of clouds, does it necessarily rain when there are clouds? Similarly, even if there is feeling, craving does not necessarily arise. Why does it not arise? Because it possesses the distinction of an antidote. The seed itself is shown from where it exists or is suppressed, because even if the cause exists, if the seed is suppressed by fire, it will not grow. For example, even if there are causes such as field and water, if there is no seed or it is suppressed, a sprout will not arise. Furthermore, the Blessed One has made a distinction, that
Tibetan
་མ་རིག་པའི་འདུས་ཏེ་རེག་པ་ལས་སྐྱེས་པའི་ཚོར་བའི་རྐྱེན་གྱིས་སྲེད་པ་སྐྱེས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་དང༌། དེ་བཞིན་དུ་བདེ་བའི་ཚོར་བ་མྱོང་བ་ན་ཚོར་པ་རྣམས་མ་ཤེས་པས་འདོད་ཆགས་ཕྲ་རྒྱས་སུ་འགྱུར་ཞིང་ངེས་པར་མི་འབྱུང་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་བས་ན་ལོག་པར་རྟོག་པའི་ཚོར་བ་ནི་སྲེད་པའི་རྐྱེན་ཡིན་གྱི་ཐམས་ཅད་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་འདིར་ཡང་དེ་བཞིན་དུ་ཅིའི་ཕྱིར་བྱེ་བྲག་ཏུ་མ་བྱས་ཤེ་ན། མ་རིག་པ་ནི་འདུ་བྱེད་ཀྱི་སྤྱིའི་རྐྱེན་ཉིད་ཡིན་ཏེ། དེའི་དོན་བསྟན་ཟིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཁ་ཅིག་ཏུ་ནི་སྲེད་པའི་རྐྱེན་ནི་མ་རིག་པ་ཁོ་ན་ཡིན་པར་བསྟན་ཏེ། དགེ་སློང་དག་མ་རིག་པ་ནི་སྲེད་པའི་རྒྱུ་ཡིན་ནོ། །མ་རིག་པ་ནི་སྲེད་ པའི་རྐྱེན་ཡིན་ནོ། །མ་རིག་པ་ནི་འབྱུང་བའི་གནས་ཡིན་ནོ་ཞེའོ། །དེ་བཞིན་དུ་དགེ་སློང་དག་སྲེད་པའི་བྲས་གང་ཞེ་ན། མ་རིག་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བརྗོད་པར་བྱའོ། །ཁ་ཅིག་ཏུ་ནི་རེག་པ་ཁོ་ན་ཡིན་པར་གསུངས་ཏེ། སྲེད་པའི་ཚོགས་དྲུག་ནི་མིག་གི་འདུས་ཏེ་རེག་པ་ལས་སྐྱེས་པའི་སྲེད་པའོ་ཞེས་རྒྱས་པར་འབྱུང་ངོ༌། །དེ་བཞིན་དུ་ཚོར་བའི་ཕུང་པོ་དང༌། འདུ་བྱེད་ཀྱི་ཕུང་པོ་གང་ཡིན་པ་ཅི་ཡང་རུང་བ་དེ་ཐམས་ཅད་རེག་པ་ལ་བརྟེན་ནས་ཞེས་འབྱུང་ངོ༌། །འདིར་ནི་ཚོར་བ་རྐྱེན་ཉིད་དུ་བསྟན་ཏོ། །ཇི་ལྟར་མདོ་སྡེ་དང་མི་འགལ་ཞེ་ན། དགོངས་པ་ཐ་དད་པའི་ཕྱིར་རོ། །མ་རིག་པ་ནི་སྲེད་པའི་སྤྱིའི་རྐྱེན་ཡིན་པར་དགོངས་ནས་གསུངས་སོ། །རེག་པ་ཡང་དེ་བཞིན་ནོ། །ཚོར་བ་ནི་ཁྱད་པར་དུ་རྐྱེན་ཡིན་ཏེ། ཁམས་གསུམ་ཆར་ན་ཡང་ཀུན་ཏུ་རྨོངས་པའི་ཚོར་བ་ས་གང་ཡིན་པ་ནི་ས་དེའི་སྲེད་པ་ཀུན་དུ་འབྱུང་བར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ས་གཅིག་ན་ཡང་མ་རིག་པ་འདྲ་བ་ལས་དེའི་ཚོར་བ་ཆེ་ཆུང་གི་བྱེ་བྲག་གིས་སྲེད་པའི་བྱེ་བྲག་ཀུན་ཏུ་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་དང༌། སྲེད་པ་ཀུན་དུ་འབྱུང་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་བདེ་བ་མྱོང་བར་འགྱུར་བ་ལ་སོགས་པའི་རེག་པའི་ཚོར་པའི་བྱེ་བྲག་ལ་ལྟོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བས་ན་ཚོར་བའི་རྐྱེན་གྱིས་སྲེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་འགལ་བ་མེད་དོ། །འདིར་རྐྱེན་ངེས་པ་ཡིན་ན་ནི་ཇི་སྐད་དུ་བསྟན་པའི་སྐྱོན་ཡིན་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ། །རྒྱུ་གཞན་དང་དེ་མ་ཐག་པ་དང་དམིགས་པའི་རྐྱེན་རྣམས་སྲེད་པའི་རྐྱེན་ཡིན་པར་མི་འགྱུར་རོ། །རྐྱེན་ཅན་ངེས་པ་ཡིན་ན་ནི་ཚོར་བ་ནི་ཆོས་གཞན་དག་གི་རྒྱུ་དང་མཚུངས་པ་དེ་མ་ཐག་པ་དང་དམིགས་པའི་རྐྱེན་མ་ཡིན་པར་འགྱུར་རོ། །མདོ་སྡེ་ལས་སྡུག་བསྔ
Chinese
由于无明聚集而生，以触所生的感受为缘，生起贪爱。同样，在体验快乐的感受时，由于不了解感受，贪欲会逐渐增强，并且必然不会消失。因此，错误的感受是贪爱的缘，但不是全部。那么，这里为什么没有像那样进行区分呢？因为无明是行的一般缘，其含义已经说明。有些地方则说贪爱的缘仅仅是无明，如经中说：诸比丘，无明是贪爱的因，无明是贪爱的缘，无明是生起之处。同样，诸比丘，贪爱的果是什么呢？应该说是无明。有些地方则说是触，如说：六种贪爱之聚，是眼根聚集而生之触所生的贪爱，如此广说。同样，无论是感受蕴还是行蕴，任何一个都依赖于触而生。这里则说感受是缘。这与经部如何不相违呢？因为意图不同。认为无明是贪爱的一般缘而说的。触也是如此。感受是特别的缘，因为无论在三界中的哪一界，愚昧的感受存在于哪个界，那个界的贪爱就会普遍产生。即使在同一界，由于无明相同，感受的大小差别也会导致贪爱的差别普遍产生，并且为了使贪爱普遍产生，需要依赖于体验快乐等触的感受的差别。因此，说以感受为缘而生贪爱，是没有矛盾的。如果这里缘是确定的，那么就会陷入如前所述的过失。其他的因、等无间缘和所缘缘就不会成为贪爱的缘。如果缘是确定的，那么感受就不是其他法的因，也不是等无间缘和所缘缘。经部中说苦
English
Due to the aggregation of ignorance, craving arises from the feeling born of contact. Similarly, when experiencing pleasant feelings, craving gradually increases due to not understanding the feelings, and it will inevitably not disappear. Therefore, wrong feelings are the cause of craving, but not all of it. So why is there no distinction made here in the same way? Because ignorance is the general cause of action, and its meaning has already been explained. In some places, it is stated that the cause of craving is only ignorance, as it is said in the sutras: Monks, ignorance is the cause of craving, ignorance is the condition of craving, and ignorance is the place of arising. Similarly, monks, what is the fruit of craving? It should be said to be ignorance. In some places, it is said to be only contact, such as: The six aggregates of craving are the craving born of contact arising from the aggregation of the eye faculty, and so on in detail. Similarly, whether it is the aggregate of feeling or the aggregate of formation, anything that arises depends on contact. Here, feeling is shown as the condition. How is this not contradictory to the sutras? Because the intention is different. It is said with the intention that ignorance is the general cause of craving. Contact is also the same. Feeling is a special condition, because in whichever realm of the three realms the ignorant feeling exists, the craving of that realm will universally arise. Even in the same realm, because ignorance is the same, the difference in the magnitude of feeling will lead to the universal arising of the difference in craving, and in order to make craving universally arise, it is necessary to rely on the difference in the feeling of contact such as experiencing happiness. Therefore, there is no contradiction in saying that craving arises from feeling as a condition. If the condition here is definite, then it will fall into the fault as mentioned earlier. Other causes, immediate conditions, and objective conditions will not become the conditions of craving. If the condition is definite, then feeling is not the cause of other dharmas, nor is it an immediate condition or an objective condition. The sutras say suffering