Tibetan
དུ་རྣམ་པར་ཕྱེ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན་ཡང་མི་རུང་སྟེ། སྐྱེ་མཆེད་དྲུག་གི་རྐྱེན་དུ་གྱུར་པའི་མིང་དང་གཟུགས་འདིར་བརྗོད་པར་བཞེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདིར་ཡང་འདི་ལ་དགོངས་པ་ཡིན་གྱི། སྐྱེ་མཆེད་དྲུག་གི་ཚིག་དེ་ལ་དགོངས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །འདི་ལ་གཏན་ཚིགས་ཅི་ཡོད། རྒྱུ་ཆེན་པོའི་རྣམ་གྲངས་ལས་མཐའ་དག་སྨོས་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། གཞན་དུ་དེ་རྣམ་པར་གཞག་པའི་ཕྱོགས་དེ་ནི་ལན་བཏབ་ཟིན་ཏོ། །གཞན་ཡང་གལ་ཏེ་རེག་པའི་སྔ་རོལ་དུ་སེམས་ལས་བྱུང་བའམ། མི་ལྡན་པའི་རྫས་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ན། དེའི་ཚེ་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་རྐྱེན་གྱིས་མིང་ཕུང་པོ་བཞི་པ་གང་ཞིག་ཡིན། འོག་ཏུ་ཡང་མིང་ཇི་ལྟར་ཡིན། གལ་ཏེ་འདོད་ན་ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལས་གཞན་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་གཉིས་པོ་དེ་འདོད་པར་བྱོས་ཤིག །མངལ་དུ་འཇུག་པའི་མདོ་སྡེ་དང་འགལ་བར་འགྱུར་ཏེ། གང་ནས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་དགའ་བོ་ལ་བསྟན་པའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། དེ་ལ་དགའ་བོ་གང་ཞིག་མ་དང་ཕའི་མི་གཙང་བ་ལས་ནུར་ནུར་པོ་ལུས་ཀྱི་བདག་ཉིད་འདི་ནི་གཟུགས་ཡིན་ནོ། །དེ་ལས་སྐྱེས་པའི་ཚོར་བ་དང༌། འདུ་ཤེས་དང༌། འདུ་བྱེད་དང་རྣམ་པར་ཤེས་པ་འདི་ནི་མིང་ཡིན་ཏེ། མིང་འདི་དང་སྔ་མིའི་གཟུགས་དེ་དག་གཅིག་ཏུ་བསྡུས་ཏེ་མིང་དང་གཟུགས་ཞེས་བྱ་བའི་གྲངས་སུ་འགྲོ་ཞེས་བྱ་བ་དང་ཡང་གསུངས་པ་དེ་དེའི་དུས་ཀྱི་ཚེ་དབང་པོ་གསུམ་ཐོབ་པར་འགྱུར་ཏེ། ལུས་ཀྱི་དབང་པོ་དང༌། ཡིད་ཀྱི་དབང་པོ་དང༌། སྲོག་གི་དབང་པོ་སྟེ། དེ་ནི་སྐྱེ་མཆེད་དྲུག་གི་ནང་དུ་འདུས་པའི་དབང་པོ་བཞི་དང་བཅས་པའི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་དོན་གྱི་ཚུལ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གང་ཡང་གནས་བརྟན་གྱི་མདོ་སྡེ་ལས་བཙུན་པ་དགེ་འདུན་ཕལ་ཆེར་སྡེ་པ་དག་འདོན་པ། རྨོངས་པ་དང་ནི་སྲེད་པ་དག །དེ་བཞིན་གཉིས་ཀ་མ་སྤངས་པ། །དེ་ལས་སྐྱེས་པའི་ལས་རྣམས་ཀྱིས། །རྣམ་སྨིན་མ་ཡི་མངལ་དུ་གནས། །སེམས་ལས་བྱུང་བའི་ཆོས་གང་དག །དེ་ནི་མིང་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན། །དེར་སྐྱེས་ ནུར་ནུར་པོ་ལ་སོགས། །དེ་ནི་གཟུགས་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན། །ཞེས་འབྱུང་བ་དང་འགལ་བར་འགྱུར་རོ། །འགལ་དུ་བྲད་མོད་འགལ་ན་གནོད་པ་ཅི་ཡོད་དེ། དེ་གཉིས་ཀ་ཡང་ལུང་གི་ནང་དུ་མ་གཏོགས་པའི་ཕྱིར་ཚད་མ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། ཀྱེ་མའོ་རང་གི་ལྟ་བ་མཆོག་ཏུ་འཛིན་པ་ལ་གནས་པ་དག་མི་འཛིན་ཏོ། །བསྡུས་པའི་རྩ་བ་དང་ལུང་དང་མདོ་སྡེ་རྣམས་ཉམས་པ་ལད་སུ་ཞིག་ཚད་མ་མ་ཡིན་པར་ཤེས་པར་ནུས་པ་ཡོད། ཉི་ཚེ་བ་ཐ་དད་པ་དག་གི་ལུང་དང་འདོན་པ་ཐ་དད་པར་ཡང་ཇི་ལྟར་འགྱུར། སོ་སོའི་ལུང་དེ་དག་ཁ་ཅིག་གིས་མདོ་སྡེ་རྣམས་བསྡུས་པ་དག་ཀྱང་སྨྲས་པ་ཡིན་ནོ། །མདོ་སྡེ་དང་འདུལ་བ་ལས་བསྡུས་པའི་རྩ་བ་ཉམས་པར་འགྱུར་བར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གཟིགས་པར་འབྱུང་ངོ༌། །འདི་ལྟར་བཤད་པ་པོ་ལས་ཚིག་རྣམ་པ་གསུམ་གསུངས་ཏེ། ཆོས་ཉིད་དང་མི་འགལ་བ་དང༌། ཚེ་དང་ལྡན་པ་དགའ་བོ་འདོད་ཆགས་ཀྱི་ཤས་ཆེ་བའི་གཉེན་པོར་རིགས་པའི་ངོ་བོ་བཤད་པ་གང་གིས་འདི་བཏུལ་བའི་མདོ་སྡེ་འདི་ལྟ་བུ་གཞན་ལ་མི་དམིགས་པ་དང་འདུལ་བ་ལས་ཀྱང་གསུངས་སོ། །མངལ་དུ་འཇུག་པའི་མདོ་སྡེ་ལས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་དགའ་བོས་དགྲ་བཅོམ་པ་མངོན་དུ་བྱས་སོ་ཞེས་གསུངས་པ་དང༌། གནས་བརྟན་གྱི་མདོ་སྡེ་དག་ཉི་ཚེ་བ་དགེ་འདུན་ཕལ་ཆེན་པ་མཐའ་དག་ཚད་མར་བྱེད་དོ། །ལྷུག་པ་དང་ཚེ་མཐར་གཏུགས་པ་ལ་སོགས་པའི་མདོ་སྡེ་རྣམས་ནི་ཉི་ཚེ་བ་མཐའ་དག་ཚད་མར་བྱེད་པས་ན། ལུང་གི་ནང་དུ་མ་འདུས་པའི་ཕྱིར་དེ་གཉིས་ཀ་ཡང་ཚད་མ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ཉིད་ཚད་མ་མ་ཡིན་ནོ། །མིང་དང་གཟུགས་ཀྱི་གནས་སྐབས་ན་ལུས་དང་ཡིད་གཉིས་སྐྱེ་མཆད་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སྐྱེ་མཆེད་བཅུ་གཉིས་ཀྱིས་ཐམས་ཅད་བསྡུས་པ་མ་ཡིན་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་དང༌། དགེ་སློང་དག་ཐམས་ཅད་ཐམས་ཅད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ། སྐྱེ་མཆེད་བཅུ་གཉིས་སོ་ཞེས་འབྱུང་བའི་མདོ་སྡེ་དང་འགལ་བར་འགྱུར་རོ། །རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་ལ་ཡང་དེ་སྐད་དུ་བརྗོད་དེ་མ་བཏབ་པའི་ས་བོན་བཞིན་ནོ་ཞེ་ན་ཡང༌། མིག་ལ་སོགས་པ་མངོན་པར་གྲུབ་པ་ཡང་རེག་པ་མེད་ན་སྐྱེ་མཆེད་མ་ཡིན་པར་འགྱུར་རོ། །ནུས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེ་སྐྱེ་མཆེད་ཡིན་ནོ་ ཞེ་ན། ཡང་སྔར་གང་གིས་ནུས་པ་མེད་པར་གྱུར། ཞན་པས་སོ་ཞེ་ན། ཡང་ཞན་པ་ནི་ཞན་པ་ལ་ནུས་པ་ཡིན་ཏེ། ཇི་ལྟར་ཡིད་ནི་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་ནུས་པ་བཞིན་ནོ། །མདོ་སྡེ་གཞན་ལས་ཀྱང་ཡིད་ནང་གི་སྐྱེ་མཆེད་མ་ཉམས་ཤིང་དེ་སྐྱེད་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ཉེ་བར་གནས་པ་ཡིན་པ་དེ་ལས་སྐྱེ་བའི་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་འབྱུང་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །ཡིད་ཀྱི་སྐྱེ་མཆེད་དང་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་མེད་པར་ཇི་ལྟར་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་འབྱུང་བར་འགྱུར། ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཡང་སེམས་ལས་བྱུང་བའི་ཆོས་གཞན་སེམས་ཀྱི་རྩོལ་བ་ཡིན་པར་སྡེ་པ་ཐམས་ཅད་ལ་གྲགས་པ་ཡིན་ན་དེ་ཇི་ལྟར་རེག་པ་མེད་པར་ཡོད་པར་འགྱུར། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཀྱང་འདུ་བྱེད་ཀྱི་ཕུང་པོ་
Chinese
如果说要这样区分，也是不行的。因为这里所说的是作为六处之因的名和色。这里也是指这个，不是指六处的词。这有什么理由呢？如果说是因为在大种的类别中说了一切，那么，在别处安立它的那方面，已经回答过了。另外，如果说在触之前没有心所生或者不相应的实有，那么，那时以识为缘的名蕴四者是什么？下面又是什么名？如果承认，那就不是阿赖耶识以外的。所以，要承认那两者。这会与入胎经相违，因为世尊为了开示具寿阿难陀而说：阿难陀，从父母的不净物中产生的软嫩的身体自性就是色。从那产生的受、想、行和识就是名。将这个名和之前的色合在一起，就称为名色。又说，那时会获得三种根，即身根、意根和命根。这是指包含在六处中的四根而说的。如果不是这样，就没有意义了。还有，从长老的经中，大多数僧团的部派念诵：无明和贪爱，同样两者未舍弃，从那产生的业，异熟住于母胎。任何心所生法，那称为名。在那里出生，软嫩等等，那称为色。这会产生矛盾。即使写了矛盾，如果矛盾有什么损害呢？如果说因为那两者都不在教证之中，所以不是量，唉！那些执持自己的观点为最胜的人是不执持的。谁会知道总摄的根本、教证和经典不是量呢？
English
If you say that it should be distinguished in that way, it is not right either. This is because what is being referred to here is name and form as the cause of the six sense sources. Here, too, it refers to this, not to the term 'six sense sources.' What is the reason for this? If you say it is because everything is mentioned in the category of the great elements, then, the aspect of establishing it elsewhere has already been answered. Furthermore, if there is no mind-born or non-associated existent before contact, then what are the four aggregates of name that are conditioned by consciousness at that time? What is name below as well? If you accept it, then it is none other than the alaya-consciousness. Therefore, accept those two. This would contradict the Sutra on Entering the Womb, because the Blessed One, having made the Venerable Ananda the object of his teaching, said: 'Ananda, that which is soft and tender, the nature of the body, which arises from the impure substances of the mother and father, is form. The feeling, perception, volition, and consciousness that arise from that are name. Combining this name and the previous form, it is called name and form.' It is also said that at that time, one will obtain three faculties, namely the faculty of body, the faculty of mind, and the faculty of life. This is taught by making the four faculties included in the six sense sources the object. If it is not like that, it is meaningless. Moreover, from the Sutra of the Elders, most of the monastic communities recite: 'Ignorance and craving, likewise both unabandoned, from the actions born from that, the ripening dwells in the mother's womb. Whatever mind-born dharmas, that is called name. Born there, soft and tender, etc., that is called form.' This will lead to contradiction. Even if contradiction is written, what harm is there if it contradicts? If you say that because both of those are not within the scriptures, they are not valid cognitions, alas! Those who abide in holding their own view as supreme do not hold [this view]. Who would know that the root of the Compendium, the scriptures, and the sutras are not valid cognitions?
Chinese
存在着。对于部派有部的各种传承和读诵的差别，又是如何变化的呢？各自的传承中，有些也说了是汇集了经部的内容。世尊曾经观察到，从经部和律部汇集的根本将会衰败。像这样，说法者说了三种语词：不违背法性；以及，具寿阿难陀，为了对治贪欲心重的，所说的具有理性的体性，凭借什么调伏了这部经，像这样不观察其他的，以及律部中也这样说过。在入胎经中说，具寿阿难陀已经现证了阿罗汉果。有部经中，有部和大众部都将一切视为量。零散的和穷究边际等的经部，因为有部将一切都视为量，所以，没有包含在传承之中，因此两者都不是量，这种说法本身就不是量。在名和色的阶段，身体和意识二者不是处，因此十二处没有包含一切，这样就成了过失。比丘们，所谓的一切一切，就是指十二处，这样就与经部所说的相违背了。对于随行者也这样说，就像没有播种的种子一样，如果这样说，那么眼等已经显现成立，如果没有触，也会变成不是处。因为是能力，所以是处，如果这样说，那么又是什么让它先前没有了能力呢？因为衰弱，如果这样说，那么衰弱对于衰弱来说就是能力，就像意识对于意识的行相来说是能力一样。其他的经部中也说，内在的意识处没有衰败，并且产生它的作意安住于附近，从那里面将会产生意识的行相。如果没有意识处和作意，怎么会产生意识的行相呢？作意，也被所有的部派认为是心所法，是心的作用，那么它怎么会在没有触的情况下存在呢？世尊也说过行蕴。
English
It exists. How do the various transmissions and recitations of the different Sarvastivada schools change? In their respective transmissions, some also say that they have compiled the contents of the Sutra Pitaka. The Blessed One has observed that the root compiled from the Sutra Pitaka and the Vinaya will decay. Like this, the speaker has spoken three kinds of words: not contradicting the Dharma nature; and, Venerable Ananda, in order to counteract the heavy attachment of desire, what is said to be of a rational nature, by what means was this Sutra subdued, like this without observing others, and it is also said in the Vinaya. In the Entering the Womb Sutra, it is said that Venerable Ananda has already realized the Arhat fruit. In the Sarvastivada Sutra, Sarvastivada and the Mahasanghika both regard everything as valid. The scattered and exhaustive Sutra Pitakas, because Sarvastivada regards everything as valid, therefore, they are not included in the transmission, therefore neither is valid, this statement itself is not valid. In the stage of name and form, the body and consciousness are not both sense bases, therefore the twelve sense bases do not include everything, thus it becomes a fault. Monks, the so-called everything everything, refers to the twelve sense bases, thus it contradicts what is said in the Sutra Pitaka. It is also said to the followers, like a seed that has not been sown, if it is said like this, then the eye and so on have already manifested and are established, if there is no contact, it will also become not a sense base. Because it is a capacity, therefore it is a sense base, if it is said like this, then what made it previously without capacity? Because of weakness, if it is said like this, then weakness for weakness is capacity, just as consciousness for the aspect of consciousness is capacity. Other Sutra Pitakas also say that the inner consciousness sense base has not decayed, and the attention that produces it abides nearby, from there the aspect of consciousness will arise. Without the consciousness sense base and attention, how will the aspect of consciousness arise? Attention, is also considered by all schools to be a mental factor, is the function of the mind, then how can it exist without contact? The Blessed One has also said about the aggregate of formation.