Tibetan
ར་རིག་བྱེད་མ་ཡིན་པ་ཞེས་བྱ་བ་རྫས་གཞན་ནི་ཅུང་ཟད་ཡོད་པ་མ་ཡིན་གྱི། ཁས་བླངས་བ་དང་ཆོས་ཉིད་ཀྱིས་ལུས་དང་ངག་ལྡོག་བ་དང་ལྡོག་པ་མ་ཡིན་པ་ཙམ་ལ་དེ་བརྟགས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །བརྟགས་པ་ཅན་དེ་ནི་གཟུགས་མེད་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །མཚན་ཉིད་དང་ལྡན་པ་ཉིད་མ་ཡིན་ཏེ། གཟུགས་ཡོད་པ་ལ་དེ་བརྟགས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྣམ་པར་རིག་བྱེད་མ་ཡིན་པ་ལ་བརྗོད་པར་བྱ་བ་མང་དུ་ཡོད་དེ། རེ་ཞིག་འདིར་ཤིན་ཏུ་འཕྲོས་པ་གཞག་གོ །འདིའི་རྣམ་པར་ངེས་པ་ནི་ཕྱིས་བྱའོ། །ཇི་ལྟར་མིང་དང་གཟུགས་ཉིད་ཡིན་པ་བསྟན་ཟིན་ཏོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཕུང་པོ་ལྔ་ལ་མིང་དང་གཟུགས་ཉིད་དུ་རྣམ་པར་གཞག་ཅེ་ན། བྱིས་པ་ཕལ་ཆེར་དེ་གཉིས་ལ་ལུས་ཅན་དང་ལུས་སུ་མངོན་པའི་ང་རྒྱལ་བྱེད་པར་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རོ། །མིང་སྔར་སྨོས་པ་ནི་དེས་གཟུགས་བཟུང་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ལྟར་དེ་ལ་ནི་དེས་བདག་དང་བདག་གིའོ་ཞེས་བདག་གིར་བྱེད་དོ། །དེས་བཏང་ན་ཡང་བཏུལ་བར་འགྱུར་རོ། ། དེའི་དབང་གིས་ཀྱང་བྱ་བ་དག་ལ་འཇུག་གོ །དེ་མེད་པར་ཡང་རིས་མཐུན་པ་བཞིན་དུ་མངོན་པར་འགྲུབ་པ་མ་ཡིན་གྱི། གཟུགས་མེད་པར་ཡང་གཟུགས་མེད་པ་དག་ཏུ་མི་མངོན་པར་འགྲུབ་པར་འགྱུར་རོ། །མིང་གི་རྒྱུན་ལ་བརྟེན་ནས་རིས་མཐུན་པ་གཞན་དག་ཏུ་སྔོན་མ་བྱུང་བའི་གཟུགས་ཀྱི་རྒྱུན་ལེན་པར་བྱེད་ཀྱི། གཟུགས་ཀྱི་རྒྱུན་ནི་སྔོན་མ་བྱུང་བའི་མིང་གི་རྒྱུན་ལེན་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གང་ཡང་འབྱུང་བ་རྒྱུར་བྱས་པའི་གཟུགས་སྐྱེས་པ་དག་ཇི་ལྟར་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་རྐྱེན་གྱིས་ཡིན་ཞེ་ན། གལ་ཏེ་འབྱུང་བ་དང་འབྱུང་བ་ལ་བརྟེན་པའི་གཟུགས་རྣམས་ལས་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་བསྒོས་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་བརྟེན་ནས་སྐྱེ་ན། འདིར་འགལ་བ་ཅི་ཡོད། འབྱུང་བ་དང་ཐ་དད་པ་མེད་པར་དེ་སྐྱེ་བ་ན་འབྱུང་བ་ལས་གྱུར་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། དེ་འཛིན་པ་དང༌། འཕྲོག་པ་དང༌། ཡོངས་སུ་གྱུར་ན་དེ་འཛིན་པ་ལ་སོགས་པ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྣམ་པར་ཤེས་པའི་རྐྱེན་གྱིས་མིང་ནི་རེ་ཞིག་རིགས་གྲང་ན། མཚན་ཉིད་མི་མཐུན་པ་དག་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལས་ཇི་ལྟར་སྐྱེ་ཞེ་ན། འདི་ནི་བརྒལ་དུ་མེད་པ་ལ་རྒོལ་བ་ཡིན་ཏེ། འཇིག་རྟེན་དང་བསྟན་བཅོས་ལས་ཀྱང་མཚན་ཉིད་མི་མཐུན་པའི་རྒྱུ་ལས་ཀྱང་འབྲས་བུ་འབྱུང་བ་དེ་དག་གྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །རེ་ཞིག་འཇིག་རྟེན་ན་དབང་པོ་དང་དོན་གཉིས་ལས་བདེ་བ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་སྐྱེ་བ་དང༌། བརྡབས་པ་ལས་སྒྲ་དང༌། རྭ་ལས་འདམ་བུ་དང༌། མེ་དང་ཤིང་ལས་དུ་བ་དང༌། རྡོ་ཐ
Chinese
所謂非表示，其他的物質一點也沒有。因為只是觀察由承諾和法性所導致的身語的轉變和不轉變。那個觀察者就是無色。不是具有特徵，因為是對有色進行觀察。對於非表示可以說的有很多，暫且在這裡擱置過多的闡述。此處的明確定義將在以後進行。如何說明名和色本身已經闡述完畢。為什麼將五蘊安立為名和色本身呢？因為要顯示大多數孩子對這兩者產生了對有身和身的顯現的傲慢。先前所說的名，是因為它抓住了色。像這樣，它將其執為我和我所。即使捨棄它，也會被調伏。 依靠它也會投入到各種行為中。沒有它，就像同類一樣，也不會顯現成就。沒有色，也不會在無色中不顯現地成就。依靠名的相續，會在其他的同類中取走先前未曾出現的色的相續。色的相續不會取走先前未曾出現的名的相續。如果以地、水、火、風四大種為因所生的色，如何成為了識的緣呢？如果四大種和依於四大種的色，依靠業所完全成熟的識而生起，那這裡有什麼矛盾呢？當它與四大種無有差別地生起時，就被稱為從四大種所生，因為有執取它、奪取它和完全轉變時對它的執取等等。如果識的緣故，名暫且種類繁多，那麼，不相同的特徵如何從識中產生呢？這是對不可辯駁之事的反駁，因為從世間和論典中也證明了從不相同特徵的因中也會產生果。暫且在世間，從根和境二者產生樂和苦，撞擊產生聲音，角產生蘆葦，火和木產生煙，石頭
English
So-called non-manifestation, there is not even a little of other substances. Because it is only observing the transformation and non-transformation of body and speech caused by commitment and Dharma nature. That observer is formless. It is not characterized, because it is observing form. There are many things that can be said about non-manifestation, let's put aside the excessive elaboration here for now. The clear definition here will be done later. How to explain that name and form are themselves has already been explained. Why are the five aggregates established as name and form themselves? Because it is to show that most children develop arrogance towards these two as having a body and the manifestation of the body. The name mentioned earlier is because it grasps form. In this way, it grasps it as me and mine. Even if it is abandoned, it will be tamed. Depending on it, it will also engage in various actions. Without it, like the same kind, it will not manifest accomplishment. Without form, it will not be accomplished invisibly in the formless. Relying on the continuum of name, it will take the continuum of form that has not appeared before in other similar kinds. The continuum of form will not take the continuum of name that has not appeared before. If the form born from the four great elements of earth, water, fire, and wind, how does it become the condition of consciousness? If the four great elements and the form dependent on the four great elements arise depending on the consciousness that is completely matured by karma, then what contradiction is there here? When it arises without difference from the four great elements, it is called born from the four great elements, because there is grasping of it, taking it away, and grasping of it when it is completely transformed, and so on. If the cause of consciousness, name is temporarily numerous in kind, then how do different characteristics arise from consciousness? This is a refutation of the irrefutable, because it is also proven from the world and the scriptures that results also arise from causes of different characteristics. For the time being, in the world, pleasure and pain arise from the two, sense and object, collision produces sound, horns produce reeds, fire and wood produce smoke, stones
Tibetan
ལ་དང་ཆུ་ལས་མེ་དང༌། ཀླུའི་སེམས་ཀྱི་མཐུས་ཆུ་དང་དེ་ལ་སོགས་པའོ། །བསྟན་བཅོས་ལས་ཀྱང་ཤཱཀྱའི་སྲས་རྣམས་ཀྱི་གཟུགས་མེད་པ་ལས་ཀྱང་སྐྱེ་སྟེ། ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་བྱེ་བྲག་ལས་ལྷའི་མིང་དང་རྣ་བ་དང༌། སྤྲུལ་པའི་སེམས་ལས་སྤྲུལ་པ་དང༌། རླུང་གི་སྟོབས་འཆང་བ་ལ་སོགས་པ་རྩེ་བར་མངོན་པར་དགའ་བ་ལས་རླུང་དང་ཆར་ལ་སོགས་པ་དང༌། ཀླུའི་སེམས་ཀྱི་མཐུས་ཆུའོ། །གཟུགས་ལས་ཀྱང་གཟུགས་མེད་པ་སྐྱེ་བ་ནི་མིག་ལ་སོགས་པ་ལས་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཚོགས་ལྔ་མཚུངས་པར་ལྡན་པ་དང་བཅས་པའོ། །མཚན་ཉིད་མི་མཐུན་པ་ལས་ཀྱང་ཡིན་པ་ནི་དགེ་བ་དང༌། མི་དགེ་བ་ལས་ལུང་དུ་མ་བསྟན་པ་དང༌། ལུང་དུ་བསྟན་པ་ལས་ཀྱང་སྐྱེ་བ་དང༌། མི་དགེ་བ་དང༌། འདོད་མ་ཆགས་པ་ལས་འདོད་ཆགས་སྐྱེ་བ་དང༌། འདོད་ཆགས་ ལས་ཀྱང་འདོད་མ་ཆགས་ཏེ། དེ་ལ་སོགས་པའོ། །གྲངས་ཅན་པའི་བསྟན་བཅོས་ལས་ཀྱང་དེའི་བདག་ཉིད་མ་ཡིན་པའི་ཆེན་པོ་འམ་ངའོ་སྙམ་པ་ལས་ཀྱང་སྒྲ་དང༌། རེག་པ་དང༌། རོ་དང་གཟུགས་དང་དྲིའོ། །བྱེ་བྲག་པ་དག་ལ་ཡང་རིགས་མི་མཐུན་པ་རྫས་དང་ལས་གཉིས་ལས་ཡོན་ཏན་སྐྱེ་བ་དང༌། རྫས་དང་ཡོན་ཏན་ལས་ཀྱང་ལས་སོ། །བདག་དང་དབང་པོ་དང་ཡིད་དོན་འདུས་པ་ལས་བདེ་བ་དང་སྡུག་བསྔལ་ལ་སོགས་པའོ། །བྷ་ར་ཏ་ལས་ཀྱང་ཚངས་པའི་ཡིད་ལས་བུ་བདུན་ཞེས་བྱ་བ་དང༌། རིག་བྱེད་ལས་ཀྱང་སྐྱེ་དགུའི་བདག་པོ་འདོད་པ་མེད་པར་སྐྱེ་དགུ་རྣམས་བྱས་པ་དང༌། དེའི་དཀའ་ཐུབ་ཀྱིས་གདུངས་ནས་སྤྲུལ་པ་བྱས་སོ་ཞེས་བྱ་སྟེ། ཅི་ཞེ་ན་སྤྲུལ་པ་ནི་དེ་འདོད་པ་དང་དཀའ་ཐུབ་གཉིས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དང་བཅས་པ་ཅན་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་འཇིག་རྟེན་དང་བསྟན་བཅོས་ལས་རབ་ཏུ་གྲགས་པའི་ཕྱིར་བརྒལ་དུ་མེད་པ་དག་ཡིན་ནོ། །ཇི་ལྟར་མཚན་ཉིད་མི་མཐུན་པའི་རྒྱུ་ལས་འབྲས་བུ་འབྱུང་བ་ཡིན་དེ་ལྟ་ན་ནི་ཐམས་ཅད་ལས་ཐམས་ཅད་ཅིའི་ཕྱིར་མི་འབྱུང་ཞེ་ན། དཔེ་དེ་དག་ཉིད་ཀྱིས་རེ་ཞིག་མཚན་ཉིད་མི་མཐུན་པའི་རྒྱུ་ལས་འབྲས་བུ་འབྱུང་ཡང་ཐམས་ཅད་ལས་ཐམས་ཅད་འབྱུང་བ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་དག་གྲུབ་པ་ཡིན་ན་འདི་ལ་དྲི་བར་བྱ་ཅི་དགོས། ཆོས་ཉིད་ཀྱིས་གང་དངོས་པོ་ཐ་དད་པའི་ཆོས་དེ་དག་ནི་ནུས་པ་ཐ་དད་པ་ཡོད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་དེ་གཉིས་ཀས་ཀྱང་བརྒལ་དུ་མེད་དོ། །འདིར་ཡང་རྐྱེན་དང་རྐྱེན་ཅན་གཉིས་ངེས་པ་དང་མ་ངེས་པ་ལ་སྐྱོན་ཡོད་དེ། གལ་ཏེ་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཁོ་ནའི་རྐྱེན་གྱིས་མིང་དང་གཟུགས་ཡིན་ན་ནི་དགའ་བའི་ཀུན་འབྱུང་བ་ལས་ཀྱང་གཟུགས་ཀུན་འབྱུང་བ་དང༌།
Chinese
从火和水中产生火，龙的心力产生水等等。经论中说，释迦之子从无色中也能产生，从三摩地的差别产生天神的名号和听觉，从化生的心产生化身，执持风力等等，在嬉戏中显现欢喜而产生风和雨等等，龙的心力产生水。从色产生无色，比如从眼等产生五种识聚，是具有同等性质的。从不相符的自性中也能产生，比如从善和非善产生无记，从无记也能产生有记，从无贪产生贪欲，从贪欲 也能产生无贪，等等。数论派的经论中说，从非其自性的“大”或者“我”的想法中产生声、触、味、色、香。胜论派也认为，从不同种类的实体和业两种中产生 गुण （藏文：ཡོན་ཏན།，梵文天城体：गुण，梵文罗马拟音：guṇa，汉语字面意思： गुण），从实体和 गुण （藏文：ཡོན་ཏན།，梵文天城体：गुण，梵文罗马拟音：guṇa，汉语字面意思： गुण）中产生业。从自我、感官和意念的结合中产生快乐和痛苦等等。《婆罗多》中说，从梵天的心中产生名为“七子”者。吠陀经中也说， प्रजापति （藏文：སྐྱེ་དགུའི་བདག་པོ།，梵文天城体：प्रजापति，梵文罗马拟音：Prajāpati，汉语字面意思： प्रजापति）无欲而创造了众生，他因 तपस् （藏文：དཀའ་ཐུབ།，梵文天城体：तपस्，梵文罗马拟音：tapas，汉语字面意思： तपस्）而感到疲惫，从而进行了化生。这是因为化生具有欲望和 तपस् （藏文：དཀའ་ཐུབ།，梵文天城体：तपस्，梵文罗马拟音：tapas，汉语字面意思： तपस्）两种自性。因此，由于在世间和经论中广为人知，所以这些是不可辩驳的。如果说从自性不相符的因中产生果，那么为什么不是从一切中产生一切呢？仅仅通过这些例子，一方面可以证明从自性不相符的因中产生果，但另一方面，并不能证明从一切中产生一切，既然这些已经成立，又何必再问呢？根据法性，凡是事物具有不同的性质，就具有不同的能力。因此，这两者都是不可辩驳的。在这里，因和有因两者，在确定和不确定方面存在过失。如果仅仅以识为因就能产生名色，那么从喜的生起中也能产生色蕴的生起。
English
From fire and water, fire arises; from the power of the Naga's mind, water and so on arise. In the scriptures, it is said that the sons of Shakya can also arise from the formless. From the distinctions of samadhi arise the names and ears of gods. From the mind of emanation arises emanation. From those who hold the power of wind and delight in manifesting playfulness arise wind and rain, and so on. From the power of the Naga's mind arises water. From form, the formless arises, such as from the eyes and so on arise the five aggregates of consciousness, possessing equal characteristics. From dissimilar characteristics, things can also arise, such as from virtue and non-virtue arises the unspecified, and from the specified also arise birth and non-virtue. From non-attachment arises attachment, and from attachment also arises non-attachment, and so on. In the scriptures of the Samkhya school, it is said that from the non-self-nature of the "Great" or the thought of "I," arise sound, touch, taste, form, and smell. The Vaisheshika school also believes that from two dissimilar kinds, substance and action, qualities arise, and from substance and qualities, action arises. From the combination of self, senses, and mental objects arise pleasure and pain, and so on. In the Mahabharata, it is said that from the mind of Brahma arise those called the "Seven Sons." In the Vedas, it is also said that Prajapati, without desire, created beings, and exhausted by his tapas, he emanated. This is because emanation possesses both desire and the nature of tapas. Therefore, since these are widely known in the world and in the scriptures, they are irrefutable. If it is said that the result arises from a cause with dissimilar characteristics, then why does everything not arise from everything? By those very examples, it is established that while the result arises from a cause with dissimilar characteristics, it does not mean that everything arises from everything. Since these are established, what need is there to question further? According to the nature of phenomena, whatever things have different natures, they have different capacities. Therefore, both of these are irrefutable. Here, there is a fault in both cause and effect, in terms of certainty and uncertainty. If name and form arise solely from the cause of consciousness, then from the arising of joy, the aggregate of form should also arise.