Tibetan
ས་པ་ཡང་དེ་ཡིན་ཏེ། རིས་མཐུན་པ་གཞན་དུ་ཉིང་མཚམས་སྦྱོར་བ་ནས་བརྩམས་ཏེ། ནམ་མ་ཤི་བའི་བར་དུ་དེས་ལུས་བཟུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །རྣམ་པར་སྨིན་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཡང་དེ་ཡིན་ཏེ། སྐྱེ་བ་སོ་སོ་ནི་ལས་ཐ་དད་པའི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ལས་དེ་དང་དེས་བསྒོས་པ་དེ་ནི་ལས་ཐ་དད་པའི་ཤུགས་ཡོངས་སུ་ཟད་པའི་ཕྱིར་དང༌། ལས་གཞན་གོམས་པའི་འཇུག་པ་རྙེད་པའི་ཕྱིར་ལུས་ཀྱི་དངོས་པོ་དེ་དང༌། དེའི་གནས་ཉིད་དུ་རྣམ་པར་སྨིན་ཏོ། །ནམ་མྱ་ངན་ལས་མ་འདས་ཀྱི་བར་དུ་རེ་ཞིག་འདི་རྒྱུན་ཆད་པ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །བཙུན་པས་སྟོན་པ་རྣམས་ཀྱི་སྲིད་པའི་ཡན་ལག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཡང་དེ་ཡིན་ཏེ། དེ་གནས་ཡོངས་སུ་མ་གྱུར་ན་སྲིད་པ་རྒྱུན་མི་འཆད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོ་ན་དེའི་དམིགས་པ་དང་རྣམ་པ་གང་ཞེ་ན། དམིགས་པ་དང་རྣམ་པ་ཡོངས་སུ་མ་ཆད་པའོ། །ཉེ་བར་ལེན་པའི་ཕུང་པོ་གང་གི་ནང་དུ་འདུས་ཤེ་ན། རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཉེ་བར་ལེན་པའི་ཕུང་པོར་རོ། །འོ་ན་འདི་ནི་རྣམ་པར་འབྱེད་པའི་མདོ་ལས་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཉེ་བར་ལེན་པའི་ཕུང་པོ་གང་ཞེ་ན། རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཚོགས་དྲུག་གོ་ཞེས་འབྱུང་བ་མི་འཐད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། ཡོངས་སུ་མ་རྫོགས་པར་བསྟན་པ་ཡིན་ཏེ། ཇི་ལྟར་འདུ་བྱེད་ཉེ་བར་ལེན་པའི་ཕུང་པོ་གང་ཞེ་ན། སེམས་པའི་ཚོགས་དྲུག་གོ་ཞེས་བྱ་བ་ལྟ་བུའོ། །ཚེ་དང་ལྡན་པ་གསུས་པོ་ཆེ་མི་དགེ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལུས་ཀྱི་ལས་མི་དགེ་བ་དང༌། ངག་གི་ལས་མི་དགེ་བ་དང༌། ཡིད་ཀྱི་ལས་མི་དགེ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་པ་དེ་ནི་དགོངས་པ་ཅན་ཡིན་ཏེ། སེམས་པ་ནི་འདུ་བྱེད་གཙོ་བོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ལས་ཀྱི་རང་གི་ངོ་བོ་མི་དགེ་བ་ཡིན་པར་འདི་ལས་གསུངས་པར་བཞེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ཡང་དགོངས་པ་ཅན་ཡིན་ཏེ། དམིགས་པ་དང་རྣམ་པ་ཆད་པ་དང་དགེ་བ་དང༌། མི་དགེ་བ་དང༌། ལུང་དུ་མ་བསྟན་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དག་འདི་ལ་བརྗོད་པར་བཞེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ནི་དགོངས་པ་ཅན་རིགས་ཏེ། དེ་ལས་གཞན་པའི་ཆོས་དེ་དག་རྣམས་མདོ་སྡེ་གཞན་ལས་གསུངས་ པའི་ཕྱིར་རོ། །ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནི་གང་དག་ཏུ་ཡང་མ་གསུངས་སོ་ཞེ་ན། ཞལ་ནས་གསུངས་པ་ཕལ་ཆེར་ནུབ་ལ། གསུང་རབ་འདི་ཡང་ད་ལྟར་ནི་ཕལ་ཆེར་འཕྲོས་པ་དང༌། འགྲོ་བའི་རྩ་བ་དག་ནུབ་པའི་ཕྱིར་གང་དུ་ཡང་མ་གསུངས་སོ་ཞེས་ཇི་ལྟར་ངེས་པར་བྱ་དགོངས་ཏེ་གསུངས་པ་ཡིན་དུ་ཟིན་ཀྱང་རིགས་པས་ཀྱང་རྟོགས་པར་བྱ་སྟེ། གདོན་མི་ཟ་བར་མ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་མ་གསུངས་པ་ཁོ་ན་དག
Chinese
那个“萨巴”也是如此，从与同类其他事物连接开始，直到未死之前，它一直执持着身体。成熟的识也是如此，因为每个生命都是不同业的成熟。那个被那个业所支配的事物，是因为不同业的力量完全耗尽，并且获得其他业串习的进入，而成熟为那个身体的物质及其处所。在未从苦难中解脱之前，暂时这个也不会中断。 僧人，世尊所说的有支的识也是如此，因为如果它没有完全安住，有就不会中断。那么，它的所缘和行相是什么呢？是所缘和行相没有完全断绝。 聚集在哪个近取蕴中呢？在识的近取蕴中。 那么，如果这样，在《分别经》中说：“识的近取蕴是什么呢？是识的六聚。”这样说就不合理了吧？这是未完全圆满地显示，比如“行近取蕴是什么呢？是思的六聚。”一样。 具寿大腹，所谓“不善”是指身体的不善业、语言的不善业和意的不善业，这样显示是具有密意的，因为思是行的主要因素，并且认为从此经中说的是业的自性是不善的。 这也是具有密意的，因为认为在此处说的是所缘和行相断绝的，以及善、不善和未记说的识。 那样具有密意是合理的，因为那些其他的法在其他的经藏中已经说了。 如果问：阿赖耶识在任何地方都没有说过吗？ 大部分佛陀亲口所说已经隐没，并且这部经现在也大部分散失，并且行持的根本已经隐没，所以无论在哪里都没有说过，虽然这样认为应该如何确定而说，但也可以通过理智来领悟，毫无疑问是没有说过的，仅仅是没有说过的。
English
That "Sapa" is also the same, starting from connecting with other similar things, until before death, it holds the body. The Vipaka-vijnana (consciousness of maturation) is also the same, because each life is the maturation of different karmas. That which is dominated by that karma, because the power of different karmas is completely exhausted, and the entry of other habitual karmas is obtained, it matures into the substance of that body and its place. Until one is liberated from suffering, this will not be interrupted for the time being. Monks, the consciousness of the limb of existence spoken of by the Blessed One is also the same, because if it is not completely abiding, existence will not be interrupted. So, what are its object and aspect? It is that the object and aspect are not completely cut off. In which Upadana-skandha (aggregate of clinging) is it gathered? In the Upadana-skandha of consciousness. So, if this is the case, in the Sutra of Differentiation it says: "What is the Upadana-skandha of consciousness? It is the six groups of consciousness." Wouldn't it be unreasonable to say that? This is shown incompletely, just like "What is the Upadana-skandha of formations? It is the six groups of thought." The venerable Mahodara (Great Belly), the so-called "unwholesome" refers to the unwholesome actions of the body, the unwholesome actions of speech, and the unwholesome actions of the mind. Showing it in this way is intentional, because thought is the main factor of formation, and it is believed that the nature of karma is said to be unwholesome from this sutra. This is also intentional, because it is believed that here it refers to the consciousness whose object and aspect are cut off, as well as wholesome, unwholesome, and unspecified consciousness. It is reasonable to have such intention, because those other dharmas have already been spoken of in other sutras. If asked: Has the Alaya-vijnana (store consciousness) not been spoken of anywhere? Most of the words spoken by the Buddha have disappeared, and this scripture is now mostly scattered, and the root of practice has disappeared, so it has not been spoken of anywhere. Although it is said that one should think about how to determine this, it can also be understood through reason, and there is no doubt that it has not been spoken of, only what has not been spoken of.
Tibetan
ག་པར་ནུས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ད་འདིར་རིགས་པ་ནི་ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་མེད་པ་འདུ་བྱེད་ཀྱི་རྐྱེན་གྱིས་རྣམ་པར་ཤེས་པ་གཞག་པར་མི་ནུས་པ་དང༌། ལུས་ཟིན་པ་ཉིད་ཀྱང་དེ་ལས་གཞན་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནི་ནམ་མ་ཤིའི་བར་དུ་ལུས་མཐའ་དག་ཁྱབ་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གཟུགས་མེད་པའི་ཁམས་སུ་སྐྱེས་པ་རྣམས་ཀྱི་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་དང༌། དགེ་བ་དང་ཟག་པ་མེད་པའི་སེམས་ལ་ནི་དེའི་འགྲོ་བས་བསྡུས་པ་རྣམ་པར་སྨིན་པའི་རྫས་གཞན་གཞག་པར་མི་ནུས་སོ། །སྲིད་པའི་རྩེ་མོར་འཕགས་པའི་ལམ་དང་ལྡན་པ་རྣམས་ལ་དེའི་ས་པའི་ལུས་ཀྱི་དངོས་པོའི་རྫས་གཞག་པར་མི་ནུས་སོ། །དེའི་ས་པའི་འཕགས་པའི་ལམ་ནི་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །མདོ་སྡེ་ལས་ཀྱང་འགོག་པའི་སྙོམ་པར་ཞུགས་པ་ནི་ལུས་ཀྱི་འདུ་བྱེད་མ་འགགས་པ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་ནས་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཚོགས་ལས་མ་འདས་པ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུ་གསུངས་ན། རྣམ་པར་ཤེས་པ་མ་འདས་པ་དེ་གང་ཞིག་ཡིན། ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། ཡང་ཕྱོགས་དེ་སྔར་དཔྱད་ཟིན་ཏོ། །ལུས་ལས་མ་འདས་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་འདིའི་དོན་རེ་ཞིག་གང་ཡིན། མ་བྲལ་བ་དང་མ་ཤི་བའོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ལུས་དེ་ལས་དེ་འགགས་སུ་ཟིན་ཀྱང་ཡང་འབྱུང་བ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་ལུས་ལས་མ་བྲལ་བར་བརྗོད་དོ་ཞེས་ཅི་སྟེ་དེ་ལྟར་མི་འདོད། གལ་ཏེ་འགགས་ན་གང་ལས་ཡང་འབྱུང་བར་འགྱུར་ཞེ་ན། ཕྱོགས་དེ་ཡང་སྔར་དཔྱད་ཟིན་ཏོ། །དེ་བས་ན་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དེ་ནི་གཞན་ཞིག་ཡིན་པར་གདོན་མི་ཟ་བར་ཁས་བླང་དགོས་སོ། །དེ་ཡང་ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་སྟེ་དེ་དག་ནི་རིགས་པ་ཡིན་ནོ། །དང་པོའི་བྱེ་བྲག་རྣམ་པར་འབྱེད་པའི་ཆོས་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་ལས་ཀྱང་འདུ་བྱེད་ཀྱི་རྐྱེན་གྱིས་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ནི་དེ་ཉིད་ཡིན་པར་བསྟན་ཏོ། །རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པའི་ས་དང༌། དགོངས་པ་ངེས་པར་འགྲེལ་བ་ལས་ཀྱང་ཚིག་སོ་སོར་བརྗོད་དོ། །བཙུན་པས་སྟོན་པའི་ཆོས་མངོན་པའི་ཆོས་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་ལས་དེ་ཉིད་བརྗོད་དོ། །དེ་ལྟར་ན་རིགས་པ་དང༌། མདོ་སྡེ་དང་བསྟན་བཅོས་ལས་ཀྱང་ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཡིན་པར་གྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡང་སྲིད་པ་མངོན་པར་གྲུབ་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཇི་སྲིད་དུ་འདུ་བྱེད་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་བསྒོས་པའི་ནུས་པས་ཁྱད་པར་ཅན་སྐྱེ་བ་དེ་སྲིད་དུ་འདུ་བྱེད་ཀྱི་རྐྱེན་གྱིས་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཞེས་བྱའོ། །འདུ་བྱེད་ཀྱི་རྐྱེན་གྱིས་རྣམ་པར་ཤེས་པ་གང་གི་བར་དུ་རྣམ་པར་གཞག་ཅེ་ན། སྲིད་པའི་གནས་སྐབས་ལ་ཐུག་གི་བར
Chinese
在何处不能成立呢？现在，这里的理证是，如果没有阿赖耶识，就不能以行（འདུ་བྱེད།）为缘安立识（རྣམ་པར་ཤེས།），并且，即使是已获得的身体，从那以外的识，直到未死之前，也不是遍布整个身体的。对于生于无色界者，其有染污和善及无漏之心，也不能安立以其行所摄的异熟之物。对于位于有顶且具有圣道者，也不能安立其地之身体的实物。其地的圣道是不存在的。经部中也说，入于灭尽定者，从“身体的行未止息”到“未超出识蕴”之间，如果这样说，那么未超出的识是什么呢？如果说是意（ཡིད།）识，那么，那个方面之前已经考察过了。那么，“未超出身体”这句话的意义暂时是什么呢？意义是未分离和未死亡。如果说，即使那个身体已经止息，但因为还有再生的缘故，所以说未分离身体，难道不这样认为吗？如果已经止息，那么从何处再生呢？那个方面之前也已经考察过了。因此，必须毫无疑问地承认那个识是其他的。那也就是阿赖耶识，这些就是理证。在最初的分别法相之法类中，也显示了以行为缘的识，就是那本身。瑜伽行地和解深密经中也分别说了这些词句。圣者所说的法和阿毗达磨的法类中也说了那本身。这样，从理证、经部和论典中，阿赖耶识是成立的。那也是为了要使有显现成立，只要以行完全熏染的势力所特别的生存在，就称为以行为缘的识。以行为缘的识安立到什么之间呢？直到有存在的阶段为止。
English
Where is it not possible to establish? Now, the reasoning here is that without the Alaya-vijñāna, it is not possible to establish consciousness (vijñāna) based on action (saṃskāra) as a condition. Moreover, even the body that has been obtained, the consciousness other than that does not pervade the entire body until death. For those born in the formless realm, it is not possible to establish another object of maturation encompassed by their actions for their afflicted, virtuous, and uncontaminated minds. For those at the peak of existence who possess the noble path, it is not possible to establish the substance of their earthly body. The noble path of that earth does not exist. In the Sutra Pitaka, it is also said that those who have entered into cessation, from "the activities of the body have not ceased" to "have not gone beyond the aggregate of consciousness," if it is said like that, then what is that consciousness that has not gone beyond? If it is said to be mind (manas) consciousness, then that aspect has already been examined before. So, what is the meaning of this phrase, "has not gone beyond the body" for the time being? The meaning is not separated and not dead. If it is said that even though that body has ceased, it is said to be not separated from the body because there is still rebirth, do you not think so? If it has ceased, then from where will it be reborn? That aspect has also been examined before. Therefore, it is necessary to undoubtedly acknowledge that consciousness is something else. That is the Alaya-vijñāna, and these are the reasons. In the first category of distinguishing characteristics of Dharma, it is also shown that the consciousness based on action as a condition is that itself. In the Yogācārabhūmi-śāstra and the Saṃdhinirmocana-sūtra, these words are also spoken separately. In the Dharma and Abhidharma categories spoken by the venerable ones, that itself is spoken. Thus, from reasoning, the Sutra Pitaka, and the treatises, the Alaya-vijñāna is established. That is also for the sake of making existence manifest, as long as the existence that is particularly characterized by the power of action that is completely perfumed exists, it is called consciousness based on action as a condition. Until what is the consciousness based on action as a condition established? Until the stage of existence.