Tibetan
ས་པ་གང་ཞེ་ན། ཁ་ཅིག་ན་རེ་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པའོ། །དམིགས་པ་ཅི་ཡིན་རྣམ་པ་ཅི་ཡིན་ཞེ་ན། དམིགས་པ་དང་རྣམ་པ་ཡོངས་སུ་མ་ཆད་པའོ་ཞེ་ན། འོ་ན་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཡིད་དང་ཆོས་ལ་བརྟེན་ནས་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྐྱེ་བ་དང༌། གསུམ་འདུས་པ་ལས་རེག་པ་དང༌། རེག་པའི་རྐྱེན་གྱིས་ཚོར་བ་དང་འདུ་ཤེས་ཞེས་མ་གསུངས་སམ། དེའི་ཚེ་གསུམ་འདུས་པ་མེད་པར་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཇི་ལྟར་ཡོད། །འདུས་པ་ཡོད་ན་ཡང་རེག་པ་མེད་པ་ཇི་ལྟར་རུང༌། རེག་པ་ཡོད་ན་ཡང་ཚོར་བ་དང་འདུ་ཤེས་མེད་པར་ཇི་ལྟར་རུང༌། གང་གི་ཕྱིར་འདུ་ཤེས་དང་ཚོར་བ་འགོག་པ་ཞེས་བྱ་ཞེ་ན། རེ་ཞིག་ཚོར་བའི་རྐྱེན་གྱིས་སྲེད་པ་ཞེས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཇི་ལྟར་གསུངས། ཚོར་བ་ཐམས་ཅད་སྲེད་པའི་རྐྱེན་མ་ཡིན་ཏེ། བྲག་པ་ཟད་པ་རྣམས་ལ་སྲེད་པ་མི་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་རེག་པ་ཐམས་ཅད་ཚོར་བ་ལ་སོགས་པའི་རྐྱེན་མ་ཡིན་ནོ་ཞེའོ། །མདོ་སྡེ་གཞན་ལས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་མ་རིག་པའི་འདུས་ཏེ་རེག་པ་ལས་སྐྱེས་པའི་ཚོར་བ་ལ་བརྟེན་ནས་སྲེད་པ་འབྱུང་ངོ་ཞེས་བྱེ་བྲག་ཏུ་བྱས་ཀྱི། རེག་པ་ནི་གང་དུ་ཡང་བྱེ་བྲག་ཏུ་བྱས་པ་མེད་དོ། །དགྲ་བཅོམ་པའི་སྲེད་པ་ནི་རྩ་བ་ནས་གཅོད་ པ་ཡིན་གྱི། འགོག་པའི་སྙོམས་པར་ཞུགས་པ་ལ་སོགས་པའི་འདུ་ཤེས་དང་ཚོར་བ་གཉིས་ནི་མ་ཡིན་པས་དཔེ་དང་དོན་དུ་འདྲ་བ་མ་ཡིན་ནོ། །གཞན་ན་རེ་ནུས་པ་ཚོགས་པ་ནི་འདུས་པ་ཡིན་ན་གསུམ་དེ་ནི་འདུ་ཤེས་དང་ཚོར་བ་བསྐྱེད་པར་བྱ་བའི་ཆེད་དུ་ནུས་པ་འདུས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་སུན་འབྱིན་བས་དེ་བསལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བས་ན་འདི་ནི་རེག་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེའོ། །འོ་ན་དེའི་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དགེ་བ་འམ། ཉོན་མོངས་པ་ཅན་ནམ། ལུང་དུ་མ་བསྟན་པའམ། ཅི་འདྲ་བ་ཞིག་ཡིན་པ་བརྗོད་པར་བྱ་དགོས་སོ། །ཅི་ཉེས་གལ་ཏེ་དགེ་བ་ཡིན་ན་དགེ་བའི་རྩ་བ་མེད་པར་ཇི་ལྟར་དགེ་བ་ཡིན། དེ་དག་ཀྱང་རེག་པ་མེད་པ་ཇི་ལྟར་ཡིན་ཏེ། དགེ་བའི་དེ་མ་ཐག་པའི་རྐྱེན་གྱིས་འཕོངས་པའི་ཕྱིར་གལ་ཏེ་དགེ་བ་ཡིན་ན་ནི་མི་རུང་སྟེ། དགེ་བ་ལ་སོགས་པའི་སེམས་ཀྱི་མཇུག་ཐོགས་སུ་སེམས་རྣམ་པ་གསུམ་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དགེ་བའི་རྩ་བའི་སྟོབས་ཀྱིས་འཕོངས་ཏེ་སེམས་དགེ་བའི་ངོ་བོ་ཡིན་ན་ཡང་དེ་ཟློག་པར་བྱེད་པའི་རྒྱུ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །མི་དགེ་བ་ཡང་དེ་དག་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ། །འགོག་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་ནི་འགོག་པ་བཞིན་དུ་དགེ་བ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །ཉོན་མོངས་པ་ཅན་ཡིན་ན
Chinese
何者为意耶？ 有些人说，是意的识。 什么是所缘，什么是行相呢？ 如果说所缘和行相完全不间断，那么，世尊不是说过，依靠意和法而生起意的识，三者聚合产生触，触的缘故产生受和想吗？ 那个时候，如果没有三者聚合，意的识怎么会有呢？ 即使有聚合，没有触又怎么可以呢？ 即使有触，没有受和想又怎么可以呢？ 为什么说灭尽想和受呢？ 暂且不说，世尊不是说过受的缘故产生贪爱吗？ 不是所有的受都是贪爱的缘故，因为对于烦恼已尽的人来说，不会生起贪爱。 同样，也不是所有的触都是受等等的缘故。 其他的经部中，世尊特别指出，从无明聚合而生的触所产生的受，依靠它会产生贪爱。而触在任何地方都没有特别指出。 阿罗汉的贪爱是从根本上断除的，而灭尽定的想和受两者不是，所以比喻和意义上并不相同。 另一些人说，能力集合是聚合，那么这三者不是为了产生想和受而集合的能力。 这是为了驳斥和消除它。 因此，这不是触。 那么，那个意的识是善的吗？是烦恼的吗？是不记的吗？ 必须说它是什么样的。 如果是善的，有什么过失呢？如果没有善的根本，怎么会是善的呢？ 那些又怎么会没有触呢？ 因为是被善的等无间缘所抛弃的。如果说是善的，那是不行的，因为在善等等的心之后，会生起三种心。 即使依靠善的根本的力量而被抛弃，心是善的自性，也没有阻止它的原因。 不善的也同样会犯同样的错误。 灭尽定就像灭尽一样，本身就是善的。 如果是烦恼的
English
What is mind? Some say it is the consciousness of mind. What is the object, what is the aspect? If it is said that the object and aspect are completely uninterrupted, then, didn't the Blessed One say that relying on mind and dharma, the consciousness of mind arises, and from the union of the three, contact arises, and from the cause of contact, feeling and perception arise? At that time, if there is no union of the three, how can there be consciousness of mind? Even if there is union, how can it be without contact? Even if there is contact, how can it be without feeling and perception? Why is it said to cease perception and feeling? For the time being, didn't the Blessed One say that craving arises from the cause of feeling? Not all feelings are the cause of craving, because for those who have exhausted their defilements, craving does not arise. Similarly, not all contacts are the cause of feeling and so on. In other sutras, the Blessed One specifically pointed out that craving arises from the feeling produced by the contact arising from the union of ignorance. But contact is not specifically pointed out anywhere. The craving of an Arhat is cut off from the root, but the cessation of perception and feeling in the attainment of cessation is not, so the analogy and meaning are not the same. Others say that the collection of abilities is a union, then these three are not the collection of abilities for the purpose of generating perception and feeling. This is to refute and eliminate it. Therefore, this is not contact. Then, is that consciousness of mind virtuous? Is it afflicted? Is it indeterminate? It must be said what kind it is. If it is virtuous, what is the fault? If there is no root of virtue, how can it be virtuous? How can those be without contact? Because it is abandoned by the immediately preceding condition of virtue. If it is said to be virtuous, that is not possible, because after the mind of virtue and so on, three kinds of minds will arise. Even if it is abandoned by the power of the root of virtue, even if the mind is of the nature of virtue, there is no cause to prevent it. The non-virtuous will also commit the same error. The attainment of cessation is virtuous in itself, just like cessation. If it is afflicted
Tibetan
་ཉོན་མོངས་པ་མེད་པར་ཇི་ལྟར་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་ཡིན། དེ་དག་ཀྱང་རེག་པ་མེད་པར་ཇི་ལྟར་འགྱུར་དེ་སྐད་དུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཀྱང་ཚོར་བའི་ཕུང་པོ་གང་ཡིན་པ་དང་འདུ་ཤེས་ཀྱི་ཕུང་པོ་དང་འདུ་བྱེད་ཀྱི་ཕུང་པོ་ཅུང་ཟད་གང་ཡིན་པ་དེ་ཐམས་ཅད་ནི་རེག་པའི་རྐྱེན་གྱིས་ཡིན་ནོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །ལུང་དུ་མ་བསྟན་པ་ཡིན་ན་ནི་ལུད་དུ་མ་བསྟན་པའི་སེམས་བཞིར་འདོད་དེ། རྣམ་པར་སྨིན་པ་ལས་བྱུང་བ་དང༌། སྤྱོད་ལམ་དང༌། བཟོའི་གནས་པ་དང༌། སྤྲུལ་པ་པའོ། །རེ་ཞིག་དེ་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ལས་བྱུང་བ་ཡིན་པར་ནི་མི་རིགས་ཏེ། འདོད་པ་ན་སྤྱོད་པའི་རྣམ་པར་སྨིན་པའི་སེམས་ནི། སྲིད་པའི་རྩེ་མོའི་སེམས་ཀྱི་མཇུག་ཐོགས་པ་ཡིན་པར་མི་རིགས་ཏེ། ས་འོག་མ་གཞན་བདུན་གྱིས་བར་དུ་ཆོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྲིད་པའི་རྩེ་མོ་པའི་རྣམ་པར་སྨིན་པའི་སེམས་ནི་འདོད་པའི་ཁམས་སུ་སྐྱེས་པའི་ཡིན་པར་མི་རིགས་སོ། །མི་གཡོ་བའི་ལས་ནི་འདོད་པའི་ཁམས་སུ་རྣམ་པར་སྨིན་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ནོ། ། རྣམ་པར་སྨིན་པ་ཡིན་ན་ནི་འགའ་ཡང་ཅི་དགར་བྱར་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །སྙོམས་པར་འཇུག་པ་དེ་ལ་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་པོ་རྣམས་ནི་ཅི་དགར་བྱར་ཡོད་པ་ཡང་ཡིན་པས་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ལས་སྐྱེས་པ་ཡིན་པར་མི་རིགས་སོ། །སྤྱོད་ལམ་ལ་སོགས་པའི་ངོ་བོ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། འགོག་པའི་སྙོམས་པར་ཞུགས་པ་རྣམས་ནི་སྤྱོད་ལམ་ལ་སོགས་པ་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །སེམས་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པ་དེ་ཡང་རེག་པ་མེད་པར་ཇི་ལྟར་རུང༌། གལ་ཏེ་ཡང་དེའི་ཚེ་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལུང་དུ་མ་བསྟན་པ་གཞན་ཞིག་ཡིན་པར་རྣམ་པར་རྟོག་པར་བྱེད་ན། སེམས་ལས་སུ་རུང་ཞིང་སེམས་མཚན་མ་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་གནས་པ་དག་ཇི་ལྟར་དེ་ལྟར་དམིགས་པ་དང་རྣམ་པའི་གཡེང་བ་བྱེད་པར་འགྱུར་ཏེ་ལུང་དུ་མ་བསྟན་པའི་སེམས་མངོན་དུ་གྱུར་པར་འདོད་པ་ཡང་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཀྱང་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་འདུ་ཤེས་མེད་འདུ་ཤེས་མེད་མིན་སྐྱེ་མཆེད་ལས་ཡང་དག་པར་འདས་ཏེ། འདུ་ཤེས་དང་ཚོར་བ་འགོག་པ་ལུས་ཀྱིས་མངོན་དུ་བྱས་ཏེ། གནས་སོ་ཞེས་གསུངས་ཏེ་འདི་ནི་གནས་པ་ལས་ཡང་དག་པར་འདས་པ་ཡིན་གྱི། འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་ལས་ཡང་དག་པར་འདས་བ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། ལུས་ཀྱིས་མངོན་དུ་བྱེད་པ་རྣམས་ལ་དེ་མེད་པར་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བས་ན་འགོག་པའི་སྙོམས་པར་ཞུགས་པ་རྣམས་ལ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་མངོན་དུ་གྱུར་པ་
Chinese
没有烦恼怎么会有烦恼呢？那些没有接触又怎么会变化呢？如是，薄伽梵也说，凡是感受蕴、想蕴和少许行蕴，都是以接触为缘。如果是不确定的，那么就认为是四种不确定的心，即异熟生、行为、工巧处和化生。暂时来说，那不应是异熟生，因为欲界中行为的异熟心，不应是紧接着有顶的心，因为被其他七个下地隔断了。有顶的异熟心不应是生于欲界的。不动业不是在欲界成熟的。 如果是异熟，那么任何事情都不能随心所欲。进入禅定者可以随心所欲，因此不应是从异熟所生。也不是行为等的自性，因为入灭尽定者不可能显现行为等。心显现，没有接触怎么行呢？如果又分别认为那时有另一个不确定的意识，那么心堪能且安住于无相三昧者，怎么会那样散乱于对境和相呢？因为也不认为不确定的心已经显现。薄伽梵也说，以各种方式完全超越了无想无非想处，以身体证悟了想和感受的灭尽而安住，这才是从安住中完全超越，而不是从离贪中完全超越，因为对于以身体证悟者来说，那不是没有的。因此，对于入灭尽定者来说，以各种方式，意识都不会显现。
English
How can there be afflictions without afflictions? How can those change without contact? Thus, the Blessed One also said that whatever is the aggregate of feeling, the aggregate of perception, and a little of the aggregate of formations, all of that is due to the condition of contact. If it is indeterminate, then it is considered to be four indeterminate minds, namely, born from maturation, activity, craftsmanship, and emanation. For the time being, that should not be born from maturation, because the mind of maturation of behavior in the desire realm should not be immediately following the mind of the peak of existence, because it is interrupted by seven other lower grounds. The mind of maturation of the peak of existence should not be born in the desire realm. Immovable karma does not cause maturation in the desire realm. If it is maturation, then nothing can be done as one pleases. Those who enter into samadhi can do as they please, so it should not be born from maturation. It is also not the nature of behavior, etc., because it is impossible for those who enter cessation samadhi to manifest behavior, etc. How can the mind manifest without contact? If one also speculates that at that time there is another indeterminate consciousness, then how can those who are capable of mind and abide in the samadhi of no characteristics be so distracted by objects and aspects, because it is not considered that the indeterminate mind has manifested. The Blessed One also said that in every way, having completely transcended the realm of neither perception nor non-perception, having realized the cessation of perception and feeling with the body, one abides, and this is completely transcending from abiding, but not completely transcending from detachment, because that is not absent for those who realize with the body. Therefore, for those who enter cessation samadhi, in every way, the consciousness does not manifest.
Tibetan
ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །འདིར་ཚིགས་སུ་བཅད་པ། །སྲིད་རྩེའི་མཚན་ཉིད་འདུ་ཤེས་མེད། །འདུ་ཤེས་མེད་པ་མིན་ཉིད་འདོད། །འགོག་ལ་དེ་ཡི་ས་སེམས་མེད། །དེས་ན་དེ་ནི་གཞན་ཞིག་ཡིན། །གཞན་དག་ན་རེ་འགོག་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་སེམས་མེད་པ་ཅན་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་ན། འོ་ན་སེམས་རྒྱུན་ཆད་པ་ཡིན་ན་ཡང་འདུ་བྱེད་ཀྱིས་བསྒོས་པའི་སེམས་ཅི་ལྟར་འབྱུང་ཞེས་ཟེར་ན། ཁ་ཅིག་ན་རེ་སེམས་ལས་དེ་འབྱུང་བ་མ་ཡིན་གྱི། སེམས་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་བསྒོས་པ་ཉིད་ནི་ལུས་ཀྱི་དབང་པོའི་རྒྱུན་ལས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེའོ། །ཡིད་དང་ཆོས་ལ་བརྟེན་ནས་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་འབྱུང་བར་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བའི་མདོ་སྡེ་འདི་དང་ཇི་ལྟར་མི་འགལ་ཞེ་ན། ཡིད་ཀྱི་བག་ཆགས་ལ་ཡང་ཡིད་ཅེས་ལན་ འགའ་བརྗོད་དེ། ཇི་ལྟར་ལས་ཀྱི་བག་ཆགས་ལ་ཡང་ལས་ཞེས་བྱ་བ་དང༌། གང་གི་ཚེ་ལས་ཀྱི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ཞེས་ཟེར་བ་བཞིན་ནོ་ཞེ་ན། རྣམ་པར་རྟོག་པ་འདི་ལ་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་སྨིན་པའི་ས་བོན་རྒྱུད་གཉིས་ལ་ཡོད་པར་འགྱུར་ཏེ། གཅིག་ནི་སེམས་ཀྱི་རྒྱུན་ལས་བསྒོས་པའོ། །གཅིག་ནི་ལུས་ཀྱི་རྒྱུན་ལའོ། །དེའི་ཕྱིར་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་གཉིས་ཅིག་ཅར་འབྱུང་བར་འགྱུར་ཏེ། ཅིའི་ཕྱིར་གང་གཅིག་ལས་འབྱུང་བ་དེའི་ཚེ་ཅིག་ཤོས་མ་ཡིན། གལ་ཏེ་ཡང་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་ཡིན་པ་དེ་བཞིན་དུ་ལུས་ཀྱི་དབང་པོ་ལ་སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བ་རྣམས་ཀྱིས་བསྒོས་པར་གྱུར་ན་ནི་དེ་ལ་ཡང་བསོད་ནམས་ལ་སོགས་པའི་འདུ་བྱེད་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་བསྒོས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཉི་ཚེ་ལ་འདུ་བྱེད་ཀྱི་རྐྱེན་གྱིས་ཞེས་བརྗོད་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པར་འགྱུར་རོ། རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཉི་ཚེ་རྐྱེན་གྱིས་མིང་དང་གཟུགས་ཀྱང་མ་ཡིན་གྱི་ལུས་ཀྱི་དབང་པོ་ཡང་དེ་ལ་མཐུ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་དག་ན་རེ་འདུ་བྱེད་ཀྱི་རྐྱེན་གྱིས་ནི་མའི་མངལ་དུ་ཉིང་མཚམས་སྦྱོར་བའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཡིན་ཏེ། ལས་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ཚེ་གཞན་དུ་ཉིང་མཚམས་སྦྱོར་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ནི་རྒྱུའི་རྣམ་གྲངས་ཆེན་པོ་ལས་ཀུན་དགའ་བོ་གལ་ཏེ་རྣམ་པར་ཤེས་པ་མའི་མངལ་དུ་མ་ཞུགས་ན་འོན་ཀྱང་དེའི་མིང་དང་གཟུགས་ནུར་ནུར་པོར་བརྒྱལ་བར་འགྱུར་རམ་ཞེས་གསུངས་སོ་ཞེ་ན། རྣམ་པར་རྟོག་པ་འདི་ལ་ཡང་མདོ་སྡེ་དང་འགལ་བ་དང་རིགས་པ་དང་འགལ་བར་འགྱུར་རོ། །ཇི་ལྟར་མདོ་སྡེ་དང་འགལ་ཞེ་ན། འདི་ལྟར་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཡན་ལག་ཅེས་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་ལས་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཚོགས་དྲུག་ཅེས་གསུངས་
Chinese
并非如此。这里有一段偈颂：有顶的体性没有分别念，想要没有分别念的自性。灭尽定中没有它的地和心，因此它就是其他的。有些人说，灭尽定的等持只是没有心识的状态。如果这样，心识的相续已经断绝，那么由行所熏染的心识怎么会产生呢？有些人说，它不是从心识中产生的，而是因为心识完全熏染了身体的根源。如果这样，如何不违背“依靠意和法，意的意识就会产生”的经部呢？回答说，有时也把意的习气称为意，就像把业的习气也称为业一样。什么时候说业的异熟呢？如果这样，这种分别念中，意的异熟的种子在两个相续中都有，一个是心识的相续所熏染的，一个是身体的相续。因此，意的意识会同时产生。为什么从一个产生的时候，另一个就不产生呢？如果也像意识一样，身体的根源也被心和心所法所熏染，那么它也被福德等行所完全熏染，因此就不应该说意识只是由行的因缘所产生的。意识只是因缘，名色也不是，因为身体的根源也对它有力量。有些人说，行缘识是指在母亲的子宫中结生的意识，就像业一样，在来世结生。这样，从大种的类别中，阿难，如果意识没有进入母亲的子宫，那么它的名色也会变得模糊不清吗？如果这样说，这种分别念也与经部相违背，也与理相违背。如何与经部相违背呢？这样，在意识的支分中，分别说意识的六个集合。
English
It is not so. Here is a verse: The nature of the peak of existence has no conceptualization, wanting the very nature of non-conceptualization. In cessation, there is no ground or mind of it, therefore it is something else. Some say that the absorption of cessation is only a state of no mind. If so, the continuum of mind has been cut off, then how does the mind, which is conditioned by action, arise? Some say that it does not arise from the mind, but because the mind has completely conditioned the root of the body. If so, how does it not contradict the Sutra that says, "Relying on mind and Dharma, the consciousness of mind will arise"? The answer is that sometimes the habit of mind is also called mind, just as the habit of karma is also called karma. When is the maturation of karma spoken of? If so, in this discrimination, the seed of the maturation of mind exists in two continuums, one conditioned by the continuum of mind, and one by the continuum of body. Therefore, the consciousness of mind will arise simultaneously. Why, when one arises, does the other not arise? If, like consciousness, the root of the body is also conditioned by mind and mental factors, then it is also completely conditioned by meritorious deeds and other actions, therefore it should not be said that consciousness is only produced by the cause of action. Consciousness is only a condition, and name and form are not, because the root of the body also has power over it. Some say that action as a condition refers to the consciousness that connects to rebirth in the mother's womb, just as karma connects to rebirth in another life. Thus, from the great category of causes, Ananda, if consciousness does not enter the mother's womb, will its name and form become blurred? If so, this discrimination also contradicts the Sutra and contradicts reason. How does it contradict the Sutra? Thus, in the branch of consciousness, it is distinguished as the six aggregates of consciousness.