Tibetan
ན་པའི་རྒྱུ་ཉིད་ཀྱིས་གཙོ་བོའི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཐུན་མོང་གི་རྒྱུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མིག་ནི་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པ་གཟུགས་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་རྒྱུ་ནི་རྒྱུད་གཅིག་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཡིད་ཀྱི་བར་དུ་ཅི་རིགས་པར་བརྗོད་བར་བྱའོ། །མདོ་གཞན་ལས། གཉིས་ལ་བརྟེན་ནས་རྣམ་པར་ཤེས་པ་འབྱུང་ངོ༌། །གཉིས་གང་ཞེ་ན། མིག་དང་གཟུགས་ནས་ཡིད་དང་ཆོས་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུ་གསུངས་སོ། །ཡང་གཞན་ལས་མིང་དང་གཟུགས་ཀྱི་རྐྱེན་གྱིས་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཡིན་ཏེ། གང་ཅུང་ཟད་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཕུང་པོ་དེ་ཐམས་ཅད་ནི་མིང་དང་གཟུགས་ལ་བརྟེན་ནས་ཞེས་གསུངས་སོ། །ཡང་གཞན་ལས་འཕགས་པ་ཤཱ་རིའི་བུས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་གང་གི་ཕྱིར་མིག་ནང་གི་སྐྱེ་མཆེད་ཡོངས་སུ་མ་ཉམས་ཤིང་གཟུགས་ཕྱིའི་སྐྱེ་མཆེད་སྣང་བར་གྱུར། དེ་བསྐྱེད་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ཉེ་བར་གནས་ན་དེ་ལས་སྐྱེས་པའི་མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་འབྱུང་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་བར་དུ་ཅི་རིགས་པར་བརྗོད་པར་བྱའོ། །མདོ་སྡེ་འདི་ལས་ནི་འདུ་བྱེད་ཀྱི་རྐྱེན་གྱིས་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཞེས་གསུངས་ན་སྔ་ཕྱི་འགལ་བར་ཇི་ལྟ་མི་འགྱུར་ཞེ་ན། དགོངས་པ་ཐ་དད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དབང་པོ་དང་དོན་ངེས་པས་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དྲུག་སྐྱེ་བ་ངེས་པ་རབ་ཏུ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་གཉིས་ལ་བརྟེན་ནས་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་ལྟ་བུའི་དོན་དེ་དག་ཉིད་ཚིགས་སུ་བཅད་དེ་གསུངས་པ། ལྔ་པོ་གཉིས་ནི་དབང་པོ་རྣམས། །གང་གི་དོན་ ནི་དེ་དག་ཉིད། །གང་དེ་ཉིད་ནི་དོན་དེ་ཉིད། །དྲུག་པའི་སྐྱེ་མཆེད་གཉིས་ཡིན་ནོ། །ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ནི་རིགས་མི་དབྱེ་བར་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྤྱིའི་རྐྱེན་ཡིན་ཏེ། དབང་པོ་དང་དོན་ཡོད་དུ་ཟིན་ཀྱང་དེ་སྐྱེད་འདི་བརྟག་པ་ཡིན་ལ་བྱེད་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྐྱེའོ་ཞེས་བསྟན་པའི་ཆེད་དུ་ཡིད་ལ་བྱེད་པའི་རྐྱེན་ཀྱང་གསུངས་སོ། །དེ་བསྐྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ངེས་པའི་ཚིག་གི་ཚུལ་གྱིས་དེ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་ནི་སྐྱེད་པ་སྟེ། མདོ་སྡེ་གཞན་ལས་ཇི་སྐད་དུ། དེ་གྲོང་དུ་སོང་ཡོང་རུང་དགོན་པར་སང་ཡང་རུང་སྟེ། དེ་ཉིད་ཀྱིས་སྡིག་པ་ནི་མི་དགེ་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མང་དུ་ཀུན་ཏུ་འབྱུང་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཕྱིས་ཡིད་ལ་གཅགས་པ་སྐྱེད་པར་འགྱུར་རོ། །ཡང་ན་དེའི་ཆེད་དུ་སྐྱེས་པ་ནི་དེ་སྐྱེད་པ་ཞེས་རྒྱུ་
Chinese
因为能生的因本身就是主要的因。共同的因是指眼是蓝色等一切色法的识的因。非共同的因是指同一相续的识的因。同样，对于意也应如理宣说。其他的经中说：识产生于二者，二是哪些呢？就是从眼和色直到意和法之间所说的。还有其他的经中说，以名和色的缘故而有识，稍微的识蕴全部都是依赖于名和色而产生的。还有其他的经中说，圣者舍利子，有寿命者，因为什么眼内处没有完全损坏，并且色外处显现，生起它的作意如果安住，那么从它所生的眼识就会产生。同样，对于意识也应如理宣说。如果这部经中说以行之缘而有识，那么前后怎么不会相违呢？因为意趣不同。为了极明显地显示根与境的决定而决定产生六识，所以说识依赖于二者。像那样的意义，用偈颂来说：五者二者是诸根，何之境即是彼等，何者即是境即彼，第六生处即是二。作意是不分种类的，是一切共同的因，即使根和境存在，但为了显示生起它的这个是观察，如果没有作意，识就不会产生，所以也说了作意的缘。所谓“生起它”，是以决定的词语的方式，生起它的是生起者。如其他的经中所说：它去村庄也好，来也好，明天去寂静处也好，就是由它所造的罪恶，即不善的分别念多生起，那以后就会生起追悔。或者为了它而生起的是生起它，是因。
English
Because the cause that can produce is the main cause itself. The common cause means that the eye is the cause of all forms of consciousness of form, such as blue. The uncommon cause means that it is the cause of consciousness of the same continuum. Similarly, one should speak appropriately about the mind as well. In other sutras, it is said that consciousness arises from two things. What are the two? They are what is said from the eye and form to the mind and dharma. Also, in other sutras, it is said that consciousness arises from the cause of name and form, and all the aggregates of consciousness, even a little, arise dependent on name and form. Also, in other sutras, the venerable Shariputra said, "For what reason, O long-lived one, is the inner sense-source of the eye not completely damaged, and the outer sense-source of form appears? If the attention that produces it abides closely, then the eye consciousness born from it will arise." Similarly, one should speak appropriately up to the consciousness of the mind. If this sutra says that consciousness arises from the cause of action, then how can it not be contradictory to what was said earlier? Because the intention is different. In order to clearly show that the six consciousnesses are definitely produced by the determination of the sense faculty and the object, it is said that consciousness depends on two things. Such meanings are expressed in verses: The five pairs are the sense faculties, The object of which is those themselves, Whatever is that is the object itself, The sixth source of birth is two. Attention is the common cause of all without distinguishing types. Even if the sense faculty and the object exist, in order to show that this which produces it is observation, and without attention, consciousness will not arise, the cause of attention is also mentioned. "Producing it" means that producing it is the producer in the manner of a definite word. As it is said in other sutras: Whether he goes to the village or comes back, or goes to a solitary place tomorrow, the sins he commits, that is, the many unwholesome thoughts that arise, will later give rise to regret. Or, that which is born for it is that which produces it, is the cause.
Tibetan
མཚན་ཉིད་བདུན་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ལྤགས་པའི་ཕྱིར་ནི་གཟིག་བསད་དོ། །བསོའི་ཕྱིར་ནི་གླང་པོ་བསད། རྔ་མའི་ཕྱིར་ནི་གཡག་བསད་དོ། །བུད་མེད་ཕྱིར་ནི་བྱི་ཕོ་བསད། །ཅེས་བྱ་བ་ལྟ་བུའོ། །དེ་སྐྱེད་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་གང་ཞེ་ན། གང་མི་མཐུན་པ་མེད་པ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་གཉིད་ལོག་པ་དང་ར་རོ་བ་དང་ཡིད་གཞན་དུ་ཆགས་པའི་ཚེ་དེ་ལས་གཞན་གཉིས་ཚོགས་པ་ཡོད་དུ་ཟིན་ཀྱང་དེའི་རྐྱེན་གྱིས་རྣམ་པར་ཤེས་པ་མི་སྐྱེ་སྟེ། དེ་དང་མི་མཐུན་པའི་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ཀུན་དུ་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཕྱིས་ཡང་འབྱུང་སྟེ། དེ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དབང་པོ་དང་དོན་དང་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དེ་དག་ཉིད་བསྡུས་པའི་མིང་དང་གཟུགས་ཀྱི་རྐྱེན་གྱིས་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཞེས་གསུངས་སོ། །ཡང་སྲིད་པ་འབྱུང་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ནུས་པ་སྐྱེ་བར་བྱ་བའི་ཆེད་དུ་འདུ་བྱེད་ཀྱི་རྐྱེན་གྱིས་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཞེས་གསུངས་ཏེ། དབང་པོ་དང་དོན་དང་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དེ་དག་ཉིད་ཀྱི་རྐྱེན་གྱིས་སྐད་ཅིག་རེ་རེ་ལ་སྐྱེ་བའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཡིན་ཡང་འདུ་བྱེད་མེད་པར་ཡང་སྲིད་པ་མངོན་པར་འགྲུབ་པར་བྱ་བའི་ཆེད་དུ་ནུས་པ་འབྱུང་བ་མ་ཡིན་གྱི། དེའི་སྟོབས་ཀྱི་མཐུས་ནུས་པ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་རྒྱ་སྐྱེགས་ཀྱི་ཁུ་བ་དམར་པོ་བི་ཛ་པུ་ར་ཀའི་མེ་ཏོག་ལ་བསྒོས་པ་ནི་གེ་སར་དམར་པོར་འབྱུང་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ནུས་པ་འབྱུང་བ་ཡིན་གྱི། དེ་མེད་པར་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ནི་དཔེའོ། །དེ་ལྟར་ན་དགོངས་པ་ཐ་དད་པའི་ཕྱིར་ སྔ་ཕྱི་འགལ་བ་མེད་དོ། །གལ་ཏེ་འདུ་བྱེད་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་བསྒོས་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་རྒྱུ་ལས་མ་འོངས་པ་ན་མིང་དང་གཟུགས་འབྱུང་བར་འགྱུར་ན། སེམས་མེད་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་དང༌། འདུ་ཤེས་མེད་པ་པ་རྣམ་པར་ཤེས་པ་རྒྱུན་ཆད་པ་ལ་འདུ་བྱེད་དེ་ཡོངས་སུ་བསྒོས་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཇི་ལྟར་ཡོད་པར་འགྱུར། གང་ལས་མ་འོངས་པ་ན་མིང་དང་གཟུགས་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ཏེ། དེའི་གནས་སྐབས་གང་ཡིན་པ་ན་ནི་སེམས་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་བསམས་པ་དེ་སྐྱོན་དེ་དག་ཡོད་དོ་ཞེ་ན། མདོ་སྡེ་ལས་འགོག་བའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་སེམས་དང་བཅས་པར་གསུངས་ཏེ། འགོག་པ་ལ་སྙོམས་པར་ཞུགས་པ་ནི་ལུས་ཀྱི་འདུ་བྱེད་མ་འགགས་པ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་ནས་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལུས་དང་མ་བྲལ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་འདོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བས་ན་ལྷག་མ་མེད་པའི་མྱ་ངན་ལས་མ་འདས་ཀྱི་བར་དུ་རྣམ་པར་ཤེས་པ་རྒྱུན་འཆད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཚེ་ཡོད་པར་འདོད་པའི་རྣམ་པར་ཤེ
Chinese
因为是第七种相，例如：为了皮而杀豹，为了肉而杀象，为了尾巴而杀牦牛，为了女人而杀雄鼠，就像这样。那么，生起它的作意是什么呢？就是不相违背的。例如，睡眠、醉酒和心神不定的时候，即使其他二者聚合，也不会因此产生识，因为与此不相违背的作意普遍产生。后来又产生，因为与它分离的缘故。世尊说，根、境和作意这些聚合是名色之缘识。又说，为了使有产生，为了使能力生起，以行之缘而说识。虽然由于根、境和作意这些的缘故，刹那刹那生起的识，如果没有行，为了使有显现成办，能力也不会产生，而是以它的力量而成为能力。例如，用红色的茜草汁浸泡比扎布拉卡的鲜花，是为了使红色的藏红花产生能力，如果没有它，就不会产生，这就是比喻。这样，因为意图不同，所以前后没有矛盾。如果以行完全熏染的识之因，未来会产生名色，那么，在无心之等持和无想者识流中断时，行如何存在于完全熏染的识中呢？从哪里会产生未来的名色呢？因为在那样的状态下，不是有心。如果这样想，那些过失是存在的吗？经部中说，灭尽定是具有心的，因为入灭尽定者，身体的行没有停止，直到识没有离开身体。因此，在没有入无余涅槃之前，识流是不会中断的。因为那时认为存在的识
English
Because it is the seventh characteristic. For example, a leopard is killed for its skin, an elephant is killed for its meat, a yak is killed for its tail, and a male mouse is killed for a woman. What is the attention that generates it? It is that which is not contradictory. For example, when one is asleep, drunk, or distracted, even if the other two are present, consciousness does not arise because of that, since the attention that is not contradictory to it arises universally. It arises later as well, because it is separate from it. The Blessed One said that the aggregation of sense organs, objects, and attention is the condition for consciousness through name and form. Furthermore, it is said that consciousness is conditioned by action in order to generate existence and to bring about the arising of potential. Although consciousness arises moment by moment due to the conditions of sense organs, objects, and attention, without action, potential does not arise for the sake of accomplishing manifest existence, but it is potential by the power of its strength. For example, soaking red madder juice in the flowers of Bijapuraka is to generate the potential for red saffron to arise; without it, it would not arise. That is the analogy. Thus, because the intentions are different, there is no contradiction between the earlier and later statements. If name and form arise in the future from the cause of consciousness that is completely conditioned by action, then how can action exist in the consciousness that is completely conditioned in the meditative absorption without mind and in the cessation of consciousness of the non-percipient? From where will future name and form arise, since in that state there is no mind? If one thinks in this way, are those faults present? The Sutra Pitaka says that the meditative absorption of cessation is with mind, because one who has entered the meditative absorption of cessation has not ceased the bodily action, and it is asserted that consciousness has not separated from the body. Therefore, the stream of consciousness does not cease until one has not passed into nirvana without remainder. Because the consciousness that is believed to exist at that time