Tibetan
་བར་ཞི་བའི་ཚིག་གོ །མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་དང་གཉེན་པོའི་ཆོས་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་སུ་རྟོག་པའི་སྤྲོས་པ་མེད་པས་སྤྲོས་པ་མེད་པའི་ཚིག་སྟེ། ཇི་ལྟར་མི་རྟོག་ཅེ་ན། འདེགས་པ་མེད་པ་དང༌། གཞག་པ་མེད་པ་ཞེས་སྨོས་ཏེ། ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའི་ཆོས་གློ་བུར་བ་གདེགས་ཤིང་བསལ་དུ་ཡང་མེད་ལ། རྣམ་པར་བྱད་པའི་ཆོས་སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་འོད་གསལ་བ་གསར་དུ་བསྣན་ཅིང་གཞག་ཏུ་ཡང་མེད་པར་ཚུལ་བཞིན་གྱིས་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཕུང་པོ་ལྔ་དང༌། ཁམས་བཅོ་བརྒྱད་དང༌། སྐྱེ་མཆེད་བཅུ་གཉིས་ལ་སོགས་པ་ཇི་སྙེད་ཡོད་པ་དང༌། དེ་དག་ཉིད་ཀྱང་མི་རྟག་པ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་བ་ལ་སོགས་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ཡོད་པ་མ་ལུས་པ་དང༌། ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་ཚུལ་བཞིན་གྱིས་རྟོགས་པས་ན་མ་ཚད་པ་ མེད་པའི་ཚིག་གོ །བདག་ལ་སོགས་པ་དངོས་པོ་མེད་པའི་རྣམས་ཡོད་བར་སྒྲོ་བཏགས་ནས་ཤེས་པའི་ཡུལ་དུ་འཇལ་བ་ནི་ལྷག་པ་སྟེ། ཚུལ་བཞིན་དེ་ལྟར་མི་འཇལ་བས་ལྷག་པ་མེད་པའོ། །བསལ་ཞིང་བསྙིགས་པ་ནི་ཕྱིར་དབྱུང་བ་སྟེ། ཚུལ་བཞིན་ཤེས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྙིང་པོ་ཡིན་པས་དེ་ལྟར་བྱར་མེད་པའི་ཕྱིར་དབྱུང་དུ་མེད་པའོ། །ཚུལ་བཞིན་དང་མི་མཐུན་པ་མི་རྟག་པ་ལ་རྟག་པར་འཛིན་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་གཉེན་པོ་སྟེ། དེ་དག་འདིས་སྤངས་པས་ན་གཉེན་པོ་མེད་པའོ། །ཐེག་པ་མཆོག་གི་ལམ་དུ་ཞུགས་པའི་ཚུལ་བཞིན་གྱིས་གང་ཟག་དང་ཆོས་ལ་བདག་མེད་པ་ཁོང་དུ་ཆུད་དེ། ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་ལ་སོགས་པ་མཆོག་རྣམས་ལས་ཀྱང་དམ་པར་གྱུར་བས་ན་དམ་པའི་ཚིག་གོ །དེ་ཁོ་ནའི་ཚིག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་བསྟན་པའོ། །ལྷག་མ་བཞི་ནི་བཤད་པ་སྟེ། རྟག་ཏུ་དེ་བཞིན་དུ་གནས་ཤིང་རྣམ་པར་མི་འཇིག་པས་དེ་བཞིན་ཉིད་དང༌། མ་ནོར་བ་དང་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་གྱུར་བ་མེད་པས་མ་ནོར་བ་དེ་བཞིན་ཉིད་དང༌། གཞན་དུ་འགྱུར་བ་མེད་པས་གཞན་མ་ཡིན་པའི་དེ་བཞིན་ཉིད་དང༌། ཆོས་རྣམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཡིན་པས་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་ཞེས་བྱ་སྟེ། ཆོས་རྣམས་ཀྱི་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པའི་མཚན་ཉིད་དེ་ལྟ་བུར་ཤེས་པར་བྱེད་པའི་ཚུལ་བཞིན་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ལ་ཡང་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །ཡང་ན་དེ་ཁོ་ན་ལ་སོགས་པ་ནི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་ཀྱི་ཚིག་ཡིན་ཏེ། དེ་བས་ན་དཀོན་མཆོག་སྤྲིན་གྱི་མདོ་ལས། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སྒྲིབ་པ་ཐམས་ཅད་རྣམ་པར་སེལ་བས་གསོལ་པ། བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་ཁོ་ན་ཞེས་བགྱི་བ་ཅི་ལགས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། རིགས་ཀྱི་བུ་འདི་ལྟ་སྟེ། དེ་ཁོ་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡང་དག་པའི་
Chinese
之间是寂静之语。由于没有对不和之方和敌对之法进行各种各样的思虑，所以是无戏论之语。如何不思虑呢？说是没有举起和没有放下。因为没有举起和去除一切烦恼的突发之法，也没有新添和放下心之自性光明之法，如实地了知。五蕴、十八界、十二处等有多少，以及它们本身也是无常和痛苦等如实存在的一切，以及不如颠倒地如实了知，所以是无不遍之语。将我等不存在的事物执着为存在，并将其衡量为所知之境是多余的，如实不那样衡量所以是无多余。去除和抛弃是向外抛出，由于如实之知是一切的精髓，所以不能那样做，因此是不可抛弃的。与如实不符，将无常执着为常等是敌对，由于此已舍弃它们，所以是无敌对。进入殊胜乘之道的如实者通达了人与法之无我，比声闻和独觉等殊胜者也更为殊胜，所以是殊胜之语。所谓“唯此之语”是教法。其余四种是解释，恒常如是安住且不坏灭，所以是如是性，没有错乱和颠倒，所以是无错乱如是性，没有变为其他，所以是非他如是性，是诸法之自性，所以称为如所有性，对于如实作意，能知诸法之圆成实性也是如此称呼。或者，唯此等是法界之异名之语，因此在《宝积云经》中说：菩萨以遣除一切障碍而祈请，世尊，何谓“唯此”？世尊开示说：善男子，例如，所谓“唯此”是真实的。
English
Between is the word of peace. Since there is no elaboration of contemplating various kinds of discordant parties and opposing dharmas, it is the word of no elaboration. How does one not contemplate? It is said that there is no lifting up and no placing down. Because there is no lifting up and removing the adventitious dharma of all afflictions, and there is no newly adding and placing down the self-nature of the mind, which is luminosity, one realizes it as it is. The five aggregates, the eighteen realms, the twelve sense bases, etc., however many there are, and those themselves are also impermanent and suffering, etc., all that exists as it is, and without being inverted, one realizes it as it is, therefore it is the word of no measure. Grasping at the non-existent things such as self as existent, and measuring them as objects of knowledge is superfluous, not measuring like that as it is, therefore it is without superfluity. Removing and discarding is throwing outwards, since knowing as it is is the essence of everything, it cannot be done that way, therefore it is unremovable. What is inconsistent with reality, grasping at impermanence as permanence, etc., is hostile, since this has abandoned them, therefore it is without hostility. One who has entered the path of the supreme vehicle understands the selflessness of persons and dharmas as it is, and is even more supreme than the supreme ones such as hearers and solitary buddhas, therefore it is the word of the supreme. The so-called "word of only this" is the teaching. The remaining four are explanations, abiding constantly in suchness and not being destroyed, therefore it is suchness, without being mistaken and inverted, therefore it is un mistaken suchness, without changing into something else, therefore it is non-other suchness, being the self-nature of all dharmas, therefore it is called as it is, for truly attending to the mind that knows the perfectly established characteristics of all dharmas is also called that. Or, only this, etc., are words that are synonyms for the sphere of reality, therefore in the Sutra of the Jewel Cloud it says: The Bodhisattva prays by dispelling all obscurations, "Bhagavan, what is called 'only this'?" The Bhagavan replied: "Son of good family, for example, the so-called 'only this' is the true."
Tibetan
དོན་གྱི་ཚིག་བླ་དགས་སོ། །གསོལ་བ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཡང་དག་པ་ཞེས་བགྱི་བ་ཅི་ལགས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། གང་དེ་བཞིན་ཉིད་དང༌། མ་ནོར་བ་དེ་བཞིན་ཉིད་དང༌། གཞན་མ་ཡིན་པ་དེ་བཞིན་ཉིད་དོ། །གསོལ་བ། བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་བཞིན་ཉིད་ཅེས་བགྱི་བ་ཇི་ལྟ་བུ་ལགས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། རིགས་ཀྱི་བུ་ཆོས་འདི་དག་ནི་སོ་སོ་རང་གིས་རིག་པ་སྟེ། དེ་དག་ལ་ཡི་གེས་གདགས་པར་མི་ནུས་སོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ ཞེ་ན། ཆོས་དེ་དག་ནི་ཡི་གེ་ཐམས་ཅད་ལས་ཤིན་ཏུ་འདས་པ་བརྗོད་པ་ཐམས་ཅད་ལས་ཤིན་ཏུ་འདས་པ། ཚིག་གི་སྤྱོད་ཡུལ་ཐམས་ཅད་ལས་ཤིན་ཏུ་འདས་པ་ཚིག་གི་ལམ་ཐམས་ཅད་ལས་ཤིན་ཏུ་འདས་པ། སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བ། ཕྱེ་བ་དང་བཙུམས་པ་ཐམས་ཅད་དང༌། རྟོག་གེ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བ། རྟོག་གེ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་བརྟག་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་མ་ཡིན་པ། མཚན་མ་མེད་པས་མཚན་མའི་སྤྱོད་ཡུལ་ཐམས་ཅད་ལས་ཡོངས་སུ་འདས་པ། བྱིས་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་ལས་ཤིན་ཏུ་འདས་པ། བདུད་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་ལས་ཤིན་ཏུ་འདས་པ། ཉོན་མོངས་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་ཐམས་ཅད་ལས་ཤིན་ཏུ་འདས་པ། རྣམ་པར་ཤེས་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་ལས་ཤིན་ཏུ་འདས་པ། མི་གནས་པ། གནས་མ་ཡིན་པ། ཞི་བ་འཕགས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ། དེ་དག་ཉིད་ཀྱིས་སོ་སོར་རང་གིས་རིག་པར་བྱ་བ། དྲི་མ་མེད་པ། དང་བ། དག་པ། གྱ་ནོམ་པ། རྟག་པ། བརྟན་པ། རྒྱུན་དུ་གནས་པ། འཇིག་པར་མི་འགྱུར་བའི་ཆོས་དེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་བྱུང་ཡང་རུང༌། མ་བྱུང་ཡང་རུང༌། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ནི་གནས་པའོ་ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །བྱང་ཆུབ་ངེས་པར་ཐོབ་པ་ནི་ཆུད་མི་ཟ་བ་སྟེ། ཚུལ་བཞིན་གྱིས་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པར་བྱེད་པས་ཆུད་མི་ཟ་བའི་ཚིག་གོ །ཡང་དག་པ་ཉིད་ད་ཁོ་ན་ཉིད་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པའི་མཐར་ཐུག་པས་ཡང་དག་པའི་མཐའི་ཚིག་གོ །སྔོན་གྱི་མཐའ་དང༌། ཕྱི་མའི་མཐའ་དང༌། ད་ལྟར་བྱུང་བ་དུས་གསུམ་བདག་ཉིད་ཐམས་ཅད་དུ་མི་དམིགས་པས་དུས་གསུམ་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མཐོང་བ་ནི་དུས་གསུམ་མཉམ་པའི་ཚིག་ཅེས་བྱའོ། །ཇི་ལྟར་མཉམ་ཞེ་ན། དུས་ཡོངས་སུ་མ་ཆད་པ་ཞེས་སྨོས་ཏེ། འདུས་བྱད་ཀྱི་ཆོས་ཀྱི་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པ་སྐྱེ་བ་དང༌། གནས་པ་དང༌། འཇིག་པའི་སྒོ་ནས་དུས་གསུམ་དུ་གདགས་པར་ཟད་ཀྱི། ཡོངས་སུ་གྲུབ་པའི་མཚན་ཉིད་ལ་ནི་དེ་ལྟ་བུ་དབྱེ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཟུགས་ལ་རྣམ་པར་ཤེས་པ་མི་གནས་པ་ལ་སོགས་པས་དུས་གསུམ་གྱི་ཆོས་འདུས་བྱས་རྣམས་ལ་མ་ཆགས་པའམ། དེ་དག་ལ་མིང
Chinese
意义的超胜之语。请问：世尊，何谓“真实”？世尊开示说：凡是如实、不颠倒如实、非异如实，即是真实。请问：世尊，何谓“如实”？世尊开示说：善男子，这些法是各自自知的，无法用文字来表达。为什么呢？因为这些法远远超越一切文字，远远超越一切言说，远远超越一切言语的境域，远远超越一切言语的道路，远离一切戏论，远离一切开合，远离一切分别，不是一切分别所能测度的境域，因为无相，所以完全超越一切相的境域，远远超越凡夫的境域，远远超越一切魔的境域，远远超越一切烦恼的境域，远远超越一切识的境域，不住留，非不住留，是寂静圣者智慧的境域。这些法唯有各自自知，是无垢的、最初的、清净的、殊胜的、恒常的、坚固的、常住的、不坏的法。如来出世也好，不出世也好，法界本性是安住的。因此，证得菩提必定不虚耗，因为如理证得菩提，所以是不虚耗之语。真实性即是如实性，是无颠倒的究竟，所以是真实究竟之语。不见前际、后际和现在生起的三时自体，因此如实照见三时，称为三时平等之语。如何平等呢？即是说时间完全不间断。因为有为法的蕴等，只是从生、住、灭的角度安立为三时，而对于圆满成就的自性来说，没有这样的差别。因为色上不住留识等，所以对于三时的有为法不执着，或者对于这些法不执
English
The supreme words of meaning. Question: Blessed One, what is meant by "true"? The Blessed One said: Whatever is thusness, non-erroneous thusness, and non-other thusness, that is true. Question: Blessed One, what is meant by "thusness"? The Blessed One said: Son of good family, these dharmas are known individually by oneself. They cannot be expressed by letters. Why? Because these dharmas are far beyond all letters, far beyond all expressions, far beyond all realms of speech, far beyond all paths of speech, free from all elaborations, free from all openings and closings, free from all discriminations, not the realm to be measured by all discriminations, because they are without characteristics, they completely transcend all realms of characteristics, far beyond the realm of children, far beyond the realm of all demons, far beyond the realm of all afflictions, far beyond the realm of all consciousness, non-abiding, non-non-abiding, the realm of the wisdom of the peaceful noble ones. These are to be known individually by oneself, immaculate, initial, pure, excellent, constant, firm, perpetually abiding, and indestructible dharmas. Whether the Tathagatas appear or do not appear, the nature of the dharma realm abides. Therefore, the definite attainment of enlightenment is not in vain, because one attains enlightenment properly, it is a word of non-vanity. Truth itself is thusness, the ultimate of non-inversion, therefore it is a word of ultimate truth. Not perceiving the former limit, the latter limit, and the presently arising three times as self, therefore truly seeing the three times, it is called the word of equality of the three times. How is it equal? It is said that time is completely uninterrupted. Because the aggregates of conditioned dharmas, etc., are only established as three times from the perspective of arising, abiding, and ceasing, but for the nature of perfect accomplishment, there is no such distinction. Because consciousness does not abide on form, etc., therefore one is not attached to the conditioned dharmas of the three times, or one does not