Tibetan
སྨྲ་བ་ལ་བརྙས་པ་མེད་པར་བྱས་ནས་གུས་པར་ཉན་པའོ། །མཐུན་པར་འཛིན་པ་ནི་མཁན་པོ་དང་སློབ་དཔོན་ལ་སོགས་པས་ཇི་སྐད་བསྟན་པ་བཞིན་དུ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའོ། །བཀའ་བློ་བདེ་བ་ནི་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པར་ཉན་པ་དང༌། སྤྱོད་ལམ་གུས་པ་སྟོན་པའོ། །བསྙེན་བཀུར་བྱེད་པ་ནི་ཆོས་དང་ཆོས་སྨྲ་བ་ལ་ཅི་རིགས་པར་ཕྱག་འཚལ་བ་ལ་སོགས་པ་ལུས་དང་ངག་གིས་རིམ་གྲོ་བྱེད་པའོ། །ཡང་ན་བསྙན་བཀུར་མི་བྱེད་པའི་གཉེན་པོ་ནི། བསྙེན་བཀུར་བྱེད་པ་སྟེ། བསྙེན་བཀུར་མེད་པ་ནི་ཉན་པ་ཁྲི་མཐོ་ལ། འཆད་པ་ཁྲི་དམའ་བ་ལ་བཞག་ཅིང༌། རྐང་ལག་བརྐྱང་བ་དང་ཁ་གླལ་བ་ལ་སོགས་པས་ངན་དོན་ཉན་པ་སྟེ། ཐོས་པ་དང་ལྡན་པ་རྣམས་ནི་ཆོས་བླ་མར་བྱེད་པ་དེ་ལྟ་བུ་མེད་དེ། དེ་བས་ན་བསྙེན་བཀུར་བྱེད་པའི་རྣམ་བ་ཞེས་བྱའོ།། རྣ་བ་བླགས་ཏེ་ཉན་པ་ནི་ཕྱི་རོལ་དུ་གཡེང་བ་དང༌། ནང་དུ་གཉིད་དང་རྨུགས་པས་སེམས་བསྡུས་པ་ཆོས་ཉན་པའི་དྲི་མ་གཉིས་མེད་པར་ཉན་པ་སྟེ། མདོ་ལས་ཀྱང་དགེ་སློང་དག་གཉིས་པོ་འདི་དག་ནི་ཆོས་ཉན་པའི་དྲི་མ་སྟེ། དེ་ཁྱེད་རྣམས་ཀྱིས་སྤང་བར་བྱའོ། །གཉིས་གང་ཞེ་ན། སེམས་རྒོད་པ་དང་ཞུམ་པའོ་ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ནི་ཇི་སྐད་བསྟན་པ་བཞིན་དུ་ཆོས་ཉིད་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པ་དང༌། དགོངས་པ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་འཛིན་པ་སྟེ། དེ་ལ་ཆོས་ཉིད་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་འཛིན་པ་ནི་མ་རིག་པའི་རྐྱེན་གྱིས་འདུ་བྱེད་ལ་སོགས་པ་འབྱུང་གི ། རྒྱུ་མེད་པ་དང་མི་མཐུན་པའི་རྒྱུ་ལས་སྐྱེ་བར་མི་རྟོག་པའོ། །དགོངས་པ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་འཛིན་པ་ནི་ཚོར་བ་ཐམས་ཅད་སྡུག་བསྔལ་བ་ཞེས་གསུངས་པ་ལ། བདེ་བའི་ཚོར་བ་དང་གཉིས་ཀ་མ་ཡིན་བའི་ཚོར་བ་རང་བཞིན་གྱིས་སྡུག་བསྔལ་བ་ནི་མ་ཡིན་གྱི། འགྱུར་བ་དང་འདུ་བྱེད་ཀྱི་འདུ་བྱེད་ལ་དགོངས་པ་ལ་སོགས་པ་རྟོགས་པའོ། །རྣམ་པར་མི་གཡེང་བ་ནི་གཡེང་བ་རྣམ་པ་གསུམ་པོ་རང་བཞིན་གྱིས་གཡེང་བ་དང༌། ཕྱི་རོལ་དུ་གཡེང་བ་དང༌། ནང་དུ་གཡེང་བ་མེད་པ་སྟེ། དེ་ལ་རང་བཞིན་གྱིས་གཡེང་བ་ནི་ཆོས་ཉན་པའི་ཚེ་མིག་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་རྣམས་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་སུ་རྟོག་པ་འཇུག་པའོ། །ཕྱི་རོལ་དུ་གཡེང་བ་ནི་ཆོས་ཉན་པའི་ཚེ་ཉན་པར་མི་འདོད་ཅིང་སྐྱོ་བ་སྐྱེ་ལ། གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ལ་རྟོག་པ་འབྱུང་བའོ། །ནང་དུ་གཡེང་བ་ནི་ཆོས་ཉན་བའི་ཚེ་ཞུམ་པའམ་རྒོད་པའི་དབང་དུ་གྱུར་བའོ། །གནས་ནི་ལུས་ཀྱི་སྤྱོད་ལམ་མི་རྒོད་པ་སྟེ། གནས་གཅིག་ན་འདུག་ཅིང་ཉན་པའོ། །རིན་པོ་ཆེ
Chinese
对于说法者不轻蔑，恭敬地听闻。随顺受持，即如堪布和阿阇黎等所开示的那样去修持。心生欢喜，即不退转地听闻，行为举止恭敬。承事供养，即对于佛法和说法者，尽己所能地顶礼等，以身语进行服侍。或者说，不承事供养的对治是承事供养。不承事供养是指听法者坐在高座上，说法者坐在低座上，伸展手脚，张大嘴巴等，以不好的态度听法。具有闻法功德的人不会那样把佛法放在次要位置。因此，这被称为承事供养的仪态。 倾听，即没有向外散乱，也没有向内被睡眠和昏沉所控制，没有这两种听法的垢染而听闻。经中也说：诸比丘，这两种是听法的垢染，你们应当舍弃。哪两种呢？心浮躁和沮丧。因此这样说。作意，即如所开示的那样，如实地、不颠倒地领会法义和密意。其中，如实地领会法义，即不会因为无明的缘故而认为行等产生，或者认为是从无因或不相应的因中产生。不颠倒地领会密意，即如经中所说，一切感受都是痛苦。但快乐的感受和非苦非乐的感受，其自性并非是痛苦，而是要理解到这是指变异和行之行等密意。不散乱，即没有三种散乱，即自性散乱、向外散乱和向内散乱。其中，自性散乱是指听法时，眼等识对各种事物产生分别。向外散乱是指听法时，不想听闻而感到厌烦，并对色等产生分别。向内散乱是指听法时，被沮丧或浮躁所控制。安住，即身体的姿势不浮躁，在一个位置上坐着听闻。珍宝啊！
English
Listening respectfully without despising the speaker. Conforming and upholding means practicing as instructed by the Khenpo and Acharya. Being pleased means listening without turning back and showing respectful conduct. Serving and honoring means prostrating to the Dharma and the speaker of the Dharma as much as possible, and serving with body and speech. Alternatively, the antidote to not serving and honoring is serving and honoring. Not serving and honoring means the listener sits on a high seat, and the speaker sits on a low seat, stretching out limbs, opening the mouth wide, and listening with a bad attitude. Those who have the merit of hearing the Dharma do not put the Dharma in a secondary position like that. Therefore, this is called the manner of serving and honoring. Listening attentively means listening without being distracted outwardly, nor being controlled inwardly by sleep and drowsiness, without these two defilements of listening to the Dharma. The Sutra also says: Monks, these two are the defilements of listening to the Dharma, you should abandon them. What are the two? A restless and a dejected mind. Therefore, it is said like that. Paying attention means understanding the meaning and intention of the Dharma as it is taught, without distortion. Among them, understanding the meaning of the Dharma as it is, means not thinking that actions and so on arise because of ignorance, or that they arise from a causeless or inappropriate cause. Understanding the intention without distortion means, as it is said in the Sutra, all feelings are suffering. But the feeling of happiness and the feeling of neither suffering nor happiness are not inherently suffering, but one must understand that this refers to the intention of change and the action of action, and so on. Not being distracted means not having the three distractions, namely, self-distraction, outward distraction, and inward distraction. Among them, self-distraction means that when listening to the Dharma, the consciousnesses of the eye and so on give rise to various discriminations about things. Outward distraction means that when listening to the Dharma, one does not want to listen and feels bored, and discriminations arise about forms and so on. Inward distraction means being controlled by depression or agitation when listening to the Dharma. Staying means the posture of the body is not agitated, sitting and listening in one place. Jewel!
Tibetan
ར་འདུ་ཤེས་པ་ནི་ཐོས་པ་དེ་ཉིད་རིན་པོ་ཆེ་དང་འདྲ་བར་དཀོན་པས་འདུ་ཤེས་ནས་ཉན་པ་ལ་བྱའོ། །ཡང་ན་དམ་པའི་ཆོས་ཉན་པ་ནི་ཕན་པ་དང་བདེ་བའི་རྒྱུར་འགྱུར་བ་དང་ཤིན་ཏུ་དཀོན་པ་དང༌། བསྒྲུབ་དཀའ་པར་འདུ་ཤེས་བསྐྱེད་ནས་ཉན་པ་ནི་རིན་པོ་ཆེར་འདུ་ཤེས་པའི་རྣམ་པ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལ་ཕན་པའི་རྒྱུར་འགྱུར་བ་ནི་ལྷ་དང་མིའི་བདེ་བ་ནས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་བར་གྱི་བདེ་བ་འཐོབ་པའི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །བདེ་བའི་རྒྱུར་འགྱུར་བ་ནི་མུ་སྟེགས་ཅན་གྱི་དཀའ་ཐུབ་བདག་ཉིད་ངལ་པར་བྱེད་པའི་ མཐའ་དང༌། འདོད་པ་ལ་ལོངས་སྤྱོད་པ་རྣམས་ཀྱི་འདོད་པའི་བསོད་ཉམས་ཀྱི་མཐའ་གཉིས་སྤངས་བ་དབུ་མའི་ལམ་བདེ་བ་ལ་འཇུག་པའི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཤིན་ཏུ་དཀོན་པ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་བརྒྱ་ལམ་ན་འཇིག་རྟེན་དུ་འབྱུང་ཞིང་དམ་པའི་ཆོས་བཤད་པ་ཡང་བརྒྱ་ལམ་ན་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །བསྒྲུབ་པར་དཀའ་བ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་གསུང་རབ་ཀྱི་ཚིག་བཞི་པའི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་གཅིག་ཙམ་མཉན་པ་ཡང་བསོད་ནམས་དང་ཡེ་ཤེས་གྱི་ཚོགས་དཔག་ཏུ་མེད་པས་བསྒྲུབ་དགོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྨན་དུ་འདུ་ཤེས་པ་ནི་ཐོས་པས་དུག་གསུམ་གྱི་ནད་སེལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་ཏེ། དེ་བས་ན་ཉོན་མོངས་པའི་ནད་ཐམས་ཅད་ཞི་བར་བྱེད་པའི་རྣམ་པ་ཞེས་ཚིག་གོང་མ་གསལ་བར་བཤད་དོ། །དྲན་པའི་སྣོད་ཅེས་བྱ་བ་ལ། དྲན་པ་ཉིད་སྣོད་ཡིན་པས་ན་དྲན་པའི་སྣོད་དེ། དྲན་པའི་སྒྲས་ནི་ཐོས་པའི་ཤེས་རབ་ལ་བྱའོ། །སྣོད་ཀྱི་སྒྲས་ནི་མི་བརྗེད་པའི་གཞི་ལ་བྱ་སྟེ། ཐོས་པ་ལས་ཡིད་གཞུངས་པ་འབྱུང་སྟེ། མི་བརྗེད་པའི་གཞི་བྱེད་པས་ན་ཐོས་པ་ནི་དྲན་པའི་སྣོད་ཀྱི་རྣམ་པ་ཞེས་བྱའོ། །རྟོག་པ་ཞེས་པ་ནི་བསམ་པའི་ཤེས་རབ་ལ་བྱ་སྟེ། བསམ་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱང་མཉམ་པར་བཞག་པ་དང༌། མ་བཞག་པའི་བྱེ་བྲག་གིས་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། དེ་ལ་རྟོགས་པ་དེས་ཤེས་པས་ན་རྟོགས་པ་ཤེས་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། རྟོགས་པ་ཤེས་པའི་སྒྲས་ནི་མཉམ་པར་བཞག་པའི་ཤེས་རབ་ལ་བྱའོ། །བློ་གྲོས་འདོད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། བློ་གྲོས་ཀྱི་སྒྲ་ནི་མཉམ་པར་མ་བཞག་པའི་ཤེས་རབ་ལ་བྱ་སྟེ། འདི་ལྟར་ཐོས་པ་དང་ལྡན་པ་བློ་ཆེ་བ་ལ་དགའ་བར་འགྱུར་བའམ། ཡང་ན་འདོད་པ་ཞེས་བྱ་བ་འབར་བའམ་གསལ་བ་ལྟ་བུ་ལ་བྱ་སྟེ། ཐོས་པ་ལ་བློ་གྲོས་གསལ་བར་འགྱུར་བས་ན་བློ་གྲོས་འདོད་པའི་རྣམ་པ་ཞེས་བྱའོ། །བློ་གྲོས་ནི་བསྒོམས་པ་ལས་བྱུང་བའི་ཤེས་རབ་ལ་བྱ་ལ། འཇུག་པ་ནི་གོམས་པར་བྱེད་པ་ལ་བྱ་སྟེ། འདི་ལྟར་ཐོས
Chinese
而且，认识到听闻佛法本身就像珍宝一样稀有，因此要以这种认识来听闻。或者，听闻神圣的佛法会成为利益和安乐的因，并且非常稀有和难以修行，产生这种认识来听闻，这被称为视为珍宝的形态。其中，成为利益之因，是因为它是获得从天人和人类的安乐直到涅槃之间的安乐之因。成为安乐之因，是因为它舍弃了外道苦行者使自身疲惫的极端，以及享受欲望者们的欲望衰损的极端这两种极端，是进入中道安乐之路的因。非常稀有，是因为如来百世才出现于世间，宣说神圣的佛法也是百世才出现一次。难以修行，是因为仅仅听闻如来经藏中的四句偈，也需要修行无量福德和智慧的积聚。视为药物，是因为听闻佛法能够消除三毒之病。因此，上面已经清楚地解释了，它是平息一切烦恼之病的形态。所谓的“忆念之器”，忆念本身就是器皿，所以是忆念之器。忆念一词指的是听闻的智慧。器皿一词指的是不忘失的基础。因为从听闻中产生心之调伏，成为不忘失的基础，所以听闻是忆念之器的形态。所谓的“思择”，指的是思维的智慧。思维的智慧也因止观的差别而有两种形态。其中，因为通过思择而知晓，所以称为思择知晓。思择知晓一词指的是止的智慧。所谓的“希求智慧”，智慧一词指的是未入定的智慧。例如，具足听闻者会喜欢广大的智慧。或者，所谓“希求”，指的是像燃烧或明亮一样。因为听闻能使智慧明亮，所以称为希求智慧的形态。智慧指的是从禅修中产生的智慧，进入指的是使之习惯。例如，听
English
Moreover, recognizing that listening to the Dharma itself is as rare as a jewel, one should listen with this recognition. Alternatively, listening to the sacred Dharma becomes the cause of benefit and happiness, and is extremely rare and difficult to practice. Generating this recognition and listening is called the form of regarding it as a jewel. Among them, it becomes the cause of benefit because it is the cause of obtaining happiness from the happiness of gods and humans up to Nirvana. It becomes the cause of happiness because it abandons the extreme of the ascetic who exhausts himself, and the extreme of the decline of desires of those who enjoy desires, and is the cause of entering the middle way of happiness. It is extremely rare because the Tathagata appears in the world once in a hundred lifetimes, and the preaching of the sacred Dharma also occurs once in a hundred lifetimes. It is difficult to practice because even listening to just one four-line verse from the Tathagata's scriptures requires the accumulation of immeasurable merit and wisdom. Regarding it as medicine is because listening to the Dharma can cure the disease of the three poisons. Therefore, it has been clearly explained above that it is the form of pacifying all the diseases of afflictions. The so-called "vessel of mindfulness" is because mindfulness itself is the vessel, so it is the vessel of mindfulness. The word mindfulness refers to the wisdom of listening. The word vessel refers to the basis of not forgetting. Because the taming of the mind arises from listening, and it becomes the basis of not forgetting, listening is the form of the vessel of mindfulness. The so-called "reflection" refers to the wisdom of thinking. The wisdom of thinking also has two forms due to the difference between calm and insight. Among them, because one knows through reflection, it is called reflection knowledge. The word reflection knowledge refers to the wisdom of calm. The so-called "desire for wisdom," the word wisdom refers to the wisdom of non-meditation. For example, those who are endowed with listening will like vast wisdom. Or, the so-called "desire" refers to something like burning or bright. Because listening can make wisdom bright, it is called the form of desiring wisdom. Wisdom refers to the wisdom that arises from meditation, and entering refers to making it habitual. For example, listeni