Tibetan
ཀྱིས་བསྡུས་པའོ། །དེ་ཡང་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་དང་མདོར་བསྡུས་པས་བསྟན་ཏེ་སེམས་ཀྱི་འཇུག་པ་དང་གནས་པའི་ཚིག་ཕྲུགས་ཉི་ཤུ་རྩ་དགུས་ནི་དབྱེ་བ་བསྟན། ཐ་མའི་ཚིག་ཕྲུགས་གསུམ་གྱིས་ནི་མདོར་བསྡུས་ཏེ་བསྟན་ཏོ། །བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀྱི་རྩོམ་པ་ནི་དང་པོ་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་པ་ལ་སོགས་པའོ། །བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཉེ་བར་ཞི་བ་ནི་རྩོམ་པ་མེད་ཅིང་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པ་སྟེ། ཐབས་དང་ཤེས་རབ་དང་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་ཀུན་ལ་ཡང་རྒྱ་ཆེར་སྦྱར་རོ། །སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོས་ལྟ་ཡང་ཤེས་རབ་ཀྱིས་སེམས་ཅན་དུ་དམིགས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ བདག་མེད་པ་ལ་བཟོད་པ་ཞེས་བྱ་བར་སྦྱར་རོ། །བསྡུ་བའི་དངོས་པོ་བཞིས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་སྡུད་ཀྱང་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ཆོས་གང་ལ་ཡང་དངོས་པོར་མི་འཛིན་པས། ཆོས་ཐམས་ཅད་མི་འཛིན་པ་ཞེས་བྱ་བར་སྦྱར་རོ། །འཁོར་བ་ནི་ཁམས་གསུམ་སྟེ། ཐབས་ཀྱིས་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་གྱི་ཕྱིར་འཁོར་བའི་སྡུག་བསྔལ་གྱིས་མི་སྐྱོ་བར་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་ཀྱང་སྤྱོད་ལ། ཤེས་རབ་ཀྱིས་ཁམས་གསུམ་དུ་ཡང་མི་དམིགས་ཞེས་བྱ་བར་སྦྱར་རོ། །ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་ལ་སོགས་པ་འོག་མ་སླ་བ་དག་ནི་མ་བཤད་དེ། དེ་དག་དང་འདྲ་བར་མཐུན་མཐུན་དུ་སྦྱར་རོ། །སེམས་ལ་རྨ་མི་ཕྱིན་པ་ནི་བདག་ནི་བཟོད་པ་དང་ལྡན་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་རྟོག་པ་རྣམས་ཀྱི་རྨ་མི་ཕྱིན་པ་སྟེ། བཟོད་པ་མི་ཟད་པའི་སྐབས་སུ་བཤད་པ་ལྟ་བུའོ། །སེམས་དབེན་པ་ནི་མི་དགེ་བ་སྤངས་པ་དང༌། དགེ་བ་རྩོམ་པ་གང་ལ་ཡང་མི་རྟོག་པའོ། །སེམས་ལ་ངེས་པར་སེམས་པ་ནི་སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་ལས་དབེན་པའི་སེམས་ལ་རྟོག་པའོ། །ཚུལ་བཞིན་སྦྱར་བ་ནི་ཐོས་པས་བཙལ་བའི་ཆོས་དེ་དག་ཤེས་རབ་མི་ཟད་པའི་སྐབས་ན་ཚུལ་བཞིན་སྦྱོར་བ་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་ལ་སོགས་པ་འབྱུང་བ་ལྟ་བུར་སྦྱོར་རོ། །དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ལ་སོགས་པ་ལས་ཇི་སྐད་ཐོས་པ་བཞིན་དུ་མིང་དང་ཚིག་དང་ཡི་གེའི་ཚོགས་ཀྱི་ཆོས་སྟོན་པ་ནི་སེམས་ཀྱི་འཇུག་པ་ཡིན་ལ། མིང་ལ་སོགས་པས་ཐ་སྙད་བཏགས་ཏེ་བརྗོད་ཀྱང་ཆོས་ཉིད་ནི་བརྗོད་པར་མི་ནུས་པས་ཆོས་ཉིད་བརྗོད་དུ་མེད་པར་རིག་པ་ནི་སེམས་གནས་པ་སྟེ། དེ་བས་ན་མིང་ནི་གང་དང་གང་གིས་སུ། ཆོས་རྣམས་གང་དང་གང་བརྗོད་པ། །དེ་ལ་དེ་ནི་ཡོད་མ་ཡིན། དེ་ནི་ཆོས་རྣམས་ཆོས་ཉིད་དོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །སྤྲོས་པ་ཤིན་ཏུ་ཆད་པ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཚོགས་ཐོས་པ་དང་བསམ་པ་ལ་སོགས་པའི་རྟོག་པ་སྤངས་པའོ། །ཡང་དག་པའི་ཤེས་པས་བཏང་སྙོམས
Chinese
所摄持的。 也就是以详细分别和简略归纳的方式来阐述，以二十九句关于心的进入和安住的语句来阐述详细分别，以最后的三句语句来阐述简略归纳。菩提心的造作是指最初发起菩提心等等。菩提心的寂静是指没有造作并且自然成就，应按照方便、智慧和次第，广泛地应用于一切。虽然以大悲心看待众生，但因为智慧不执著众生为实有，所以应将其应用于无我的忍耐。虽然以四摄法摄集一切众生，但因为智慧不执著任何法为实有，所以应将其应用于不执著一切法。轮回是指三界，应以方便为了众生的利益，不因轮回的痛苦而厌倦，也行持众生的利益，并且以智慧也不执著三界。六波罗蜜多等等下面的容易理解的法没有阐述，应将它们与这些法相似地对应应用。心不受伤是指不因“我是具有忍耐的”等等的分别念而受伤，就像在阐述忍耐不尽时所说的那样。心寂静是指舍弃不善，并且不分别任何善行的造作。心中忆念是指忆念远离一切戏论的心。如理作意是指在智慧不尽时，如理作意三十二种等等的法，就像听闻后寻觅的那些法一样。如从善知识等等处听闻的那样，以名、句和文字的集合来宣说佛法是心的进入，虽然以名等等来施设名言进行表达，但因为法性无法表达，所以认识到法性不可表达是心的安住。因此，经中说：“名以何者何者谁，诸法何者何者说，于彼彼者非有彼，彼乃诸法之法性。” 戏论彻底断绝是指舍弃智慧的积聚，听闻和思维等等的分别念。以正确的智慧平等对待
English
That which is collected. It is also explained by way of detailed differentiation and concise summarization. The twenty-nine phrases concerning the entering and abiding of the mind explain the detailed differentiation. The final three phrases explain the concise summarization. The creation of the mind of enlightenment refers to initially generating the mind of enlightenment, and so forth. The pacification of the mind of enlightenment is that which is without creation and spontaneously accomplished. It should be widely applied to everything according to skillful means, wisdom, and order. Although one looks upon sentient beings with great compassion, because wisdom does not fixate on sentient beings as being real, it should be applied to the patience of selflessness. Although all sentient beings are gathered by the four objects of gathering, because wisdom does not grasp any dharma as being real, it should be applied to not grasping all dharmas. Samsara refers to the three realms. One should, with skillful means, not be discouraged by the suffering of samsara for the sake of sentient beings, and also practice for the benefit of sentient beings. And with wisdom, one should not fixate on the three realms either. The six perfections and so forth, the easier ones below, have not been explained. They should be applied in accordance with those, similarly. The mind not being wounded refers to not being wounded by the thoughts of "I am endowed with patience," and so forth, as it is explained in the context of inexhaustible patience. The mind being solitary refers to abandoning non-virtue and not thinking about any virtuous actions. Thinking definitely about the mind refers to thinking about the mind that is separate from all elaborations. Applying properly refers to applying those dharmas sought through hearing, such as the thirty-two applications in the context of inexhaustible wisdom. Teaching the Dharma with the collection of names, words, and letters, as heard from a virtuous friend and so forth, is the entering of the mind. Although names and so forth are used to designate terms and express them, because the nature of reality cannot be expressed, recognizing that the nature of reality is inexpressible is the abiding of the mind. Therefore, it is said: "By what and what and who is name, what and what dharmas are spoken, in that that is not there, that is the nature of reality of all dharmas." The complete cessation of elaboration refers to abandoning the accumulation of wisdom, the thoughts of hearing and thinking, and so forth. Equanimity with correct knowledge
Tibetan
་པ་ནི་སེམས་ཅན་ལ་བྱམས་པ་ལ་སོགས་པར་མི་རྟོག་པའོ། །ཟག་པ་ཟད་པ་ནི་མངོན་པར་ཤེས་པ་དྲུག་པ་སྟེ། དེ་ལ་མངོན་སུམ་དུ་བྱེད་པ་ནི་འདྲིས་པར་བྱེད་པའོ། །དྲན་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་མེད་པས་ནི་དྲན་པ་ཉ་བར་གཞག་པས་ལུས་ལ་ སོགས་པའི་མཚན་ཉིད་སོ་སོར་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དེ་དག་མི་དམིགས་པའོ། །དབང་བོ་མེད་པའི་ཆོས་ནི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་རྣམ་པར་དག་པ་སྟ། དབང་པོ་རྣམས་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་ལས་འདས་པའི་ཕྱིར་རོ། །མི་བརྫི་བའི་ཡེ་ཤེས་ནི་སྟོབས་ཉིད་དུ་གྱུར་བ་སྟེ། མ་དད་པ་ལ་སོགས་པ་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཀྱིས་ཟིལ་གྱིས་མི་ནོན་པ་ལ་བྱའོ། །བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་ཡང་དག་པར་བྱུང་བ་ནི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་བདུན་སྐྱེད་པར་བྱེད་པའི་དོན་ཏོ། །ཆོས་རབ་ཏུ་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་ལ་མཁས་པའི་ཡེ་ཤེས་ནི་ཆོས་ཀྱི་དེ་བཞིན་ཉིད་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་ས་དང་པོ་ལ་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་སོ། །གར་ཡང་མི་འགྲོ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་ལམ་གྱི་དོན་ནི་ཆོལ་བའི་དོན་ཡིན་པས་གར་ཡང་མི་འགྲོ་བ་ནི་གནས་སུ་ཕྱིན་ཟིན་པས་ལམ་ཚོལ་བ་དང་བྲལ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །ཞི་གནས་ཀྱི་སེམས་ཞི་བ་ནི་ཞི་གནས་ཚོལ་བའི་དབང་གིས་སེམས་རྩེ་གཅིག་ཏུ་གྱུར་ཟིན་པ་ལ་བྱའོ། །རྒྱུ་རྟོགས་པ་ནི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའི་ཕྱོགས་ཀྱིས་རྒྱུ་མ་རིག་པ་ལ་སོགས་པ་ཡིན་པ་དང༌། རྣམ་པར་བྱང་བའི་རྒྱུ་མ་རིག་པ་འགག་པ་ལ་སོགས་པ་ཡིན་པར་རྟོགས་པའོ། །རྒྱུ་ཀུན་ཤེས་པ་ནི་རྒྱུ་དེ་དག་མི་དམིགས་པའོ། །ཆོས་ལ་ནན་ཏན་བྱེད་པ་ནི་གཞན་གྱི་སྒྲ་ལས་ཇི་སྐད་ཐོས་པ་བཞིན་དུ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའོ། །ལུས་ཀྱི་རྒྱན་ནི་མཚན་དང་དཔེ་བྱད་ལ་སོགས་པ་ཐོབ་པར་རྩོམ་པའོ། །ལུས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་ནི་ལུས་ངང་རྒྱན་དེ་དག་མི་དམིགས་པའོ། །ངག་གི་རྒྱན་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་གསུང་ཡན་ལག་ལྔ་འམ་དྲུག་ཅུ་འམ། སྟོང་ཕྲག་གྲངས་མེད་པ་དང་ལྡན་པ་ཐོབ་པར་རྩོམ་པའོ། །འཕགས་པ་མི་སྨྲ་བ་ནི་སྨྲ་བའི་སྤྲོས་པ་སྤངས་ཏེ། སེམས་ནང་དུ་ཡང་དག་པར་འཇོག་པ་ལ་གནས་པའོ། །བྱེད་པ་མེད་པ་ནི་རྣམ་པར་ཐར་བའི་སྒོ་སྒྲུབ་པ་དང་བྲལ་བའོ། །འཇུག་པ་དང་གནས་པ་རྣམས་བསྡུས་ཏེ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་དེ་ལ་འཇུག་པ་གང་ཞེ་ན། གང་ཐབས་སུ་ལྟ་བའོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་པ་དང༌། སེམས་ཅན་ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་བྱེད་པ་ལ་སོགས་པའི་ཐབས་རྣམས་དང༌། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྤྱོད་པ་རྣམས་ལ་རྩོམ་པ་དང༌། མིང་དང་བརྡ་ལ་སོགས་པ་ལ་བརྟེན་ཏེ། ཐ་སྙད་ཀྱི་འཇུག་པ་རྣམས་ནི། སེམས
Chinese
是对于有情之慈等不作分别。 漏尽者，乃第六神通，于彼现前者，乃亲近之。 无忆念作意者，以忆念善安住故，于身等之体性各别作意，彼等不缘也。 无根之法者，乃法界之清净，是超离诸根之行境故。 不可摧伏之智者，乃成力量之自性，谓不为不信等不顺品所胜伏。 菩提分圆满生起者，乃生起七菩提分之义。 善能辨别法之智慧者，乃如实不错乱地于初地证悟法之如是性之智慧。 所谓无处可去，道之义乃寻觅之义，故无处可去者，乃已至处，故是远离寻道之异名。 止住之寂静心者，乃以寻觅止住之故，心已成一缘。 认识因者，乃于一切烦恼之品，认识因是无明等，及于清净之因，认识是无明灭等。 遍知因者，乃不缘彼等因。 于法精进者，乃如从他人之语所听闻，如是而修。 身之庄严者，乃造作获得相好等。 身之法性者，乃不缘身及庄严彼等。 语之庄严者，乃造作获得如来语支分五或六十，或具足无数千。 圣者不语者，乃舍弃言说之戏论，安住于内心如实安立。 无作者，乃远离修解脱之门。 为显示总摄趣入与安住诸法故，于彼趣入为何？ 谓凡观为方便等已说，谓发菩提心及令有情成熟等之方便，及造作菩萨之行，及依于名与表等，名言之趣入者，心
English
is not to discriminate about love for sentient beings, etc. Exhaustion of outflows is the sixth superknowledge; to make it manifest is to familiarize oneself with it. Without mindfulness and attention means that because mindfulness is well established, those individual characteristics of the body, etc., that are attended to are not perceived. The dharma without faculties is the completely pure realm of dharma, because it is beyond the scope of the faculties. The wisdom that cannot be overcome is that which has become the very nature of strength, meaning that it is not overcome by opposing forces such as lack of faith. The perfect arising of the limbs of enlightenment means the act of generating the seven limbs of enlightenment. The wisdom that is skilled in thoroughly discriminating dharmas is the wisdom that realizes the suchness of dharmas without error on the first ground. The meaning of the word "nowhere to go" is that the meaning of the path is the meaning of seeking, so nowhere to go is a synonym for being separated from seeking the path because one has already gone to the place. The peaceful mind of calm abiding is that which has already become one-pointed due to the power of seeking calm abiding. Understanding the cause is to understand that the cause in the category of all afflictions is ignorance, etc., and that the cause of purification is the cessation of ignorance, etc. Knowing all causes is not to perceive those causes. To be diligent in the Dharma is to practice as one has heard from the words of others. The adornment of the body is to strive to obtain marks and signs, etc. The nature of the body is not to perceive the body and its adornments. The adornment of speech is to strive to obtain the five or sixty limbs of the Tathagata's speech, or to possess countless thousands. The noble one who does not speak is one who has abandoned the elaboration of speech and abides in establishing the mind correctly within. Without action is to be separated from the door of practicing liberation. In order to show the collection of entering and abiding, what is entering into that? It is said that whatever is seen as a means, etc., are the means of generating the mind of enlightenment and maturing sentient beings, etc., and engaging in the conduct of bodhisattvas, and relying on names and symbols, etc., the entrances of terminology are the mind.