Tibetan
ས་ཕྱིར་མི་འོང་བའོ། །ཁམས་གསུམ་གྱི་ཉོན་མོངས་པའི་དགྲ་མ་ལུས་པར་བཅོམ་པ་འམ། འཇིག་རྟེན་གསུམ་གྱི་མཆོད་པའི་འོས་སུ་གྱུར་བས་ན་དགྲ་བཅོམ་པའོ། །སེམས་ཅན་མང་པོའི་དོན་མི་མཛད་ཀྱི། བདག་གཅིག་བུ་བྱང་ཆུབ་པ་དང༌། མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་བསྒྲུབ་པས་ན་རང་སངས་རྒྱས་སོ། །མོས་པས་སྤྱོད་པའི་ས་བཞི་པ་བར་ཆད་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཐོབ་པ་ལ་བསྐལ་བ་བརྒྱས་ངེས་པར་བྱུང་བའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཞེས་བྱ་སྟེ། བསྐལ་བ་གྲངས་མེད་པ་དང་པོ་ལ་བསྐལ་བ་བརྒྱ་ཞེས་བཏགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འཁོར་བ་ཐོག་མ་མེད་པ་གང་ནས་བཟུང་སྟེ། གྲངས་མེད་པ་བརྩམས་ཤེ་ན། བཟང་དང་སྨོན་པའི་སྟོབས་ཅན་དང༌། །སེམས་བརྟན་ཁྱད་པར་འགྲོ་བ་ཡི། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གྲངས་མེད་གསུམ། །ཀུན་ཏུ་རྩོམ་པར་མཛད་ཅེས་བརྗོད། །ཅེས་བཤད་དེ། བཟང་པོ་ནི་དགེ་བའོ། །སྨོན་པ་ནི་སྨོན་ལམ་ཏེ། དེ་གཉིས་སུ་ལ་ཡོད་པ་ནི་བཟང་བ་དང་སྨོན་པའི་སྟོབས་ཅན་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལ་དགེ་བའི་རྩ་བའི་སྟོབས་ཅན་ནི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཀྱིས་ཟིལ་གྱིས་མི་ནོན་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྨོན་ལམ་གྱི་སྟོབས་ཅན་ནི་རྟག་ཏུ་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་དང་ཕྲད་པའི་ཕྱིར་རོ། །སེམས་བརྟན་པ་ནི་མི་དགེ་བའི་གྲོགས་པོས་མོས་པ་བཟློག་ཀྱང་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཡོངས་སུ་མི་གཏོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཁྱད་པར་དུ་འགྲོ་བ་ནི་ཚེ་འདི་དང་ཕྱི་མ་ལ་དགེ་བའི་ཆོས་འཕེལ་བ་དང༌། ཡོངས་སུ་མི་ཉམས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་གང་གི་ཚེ་དགེ་བའི་རྩ་བ་དང༌། སྨོན་ལམ་གྱི་སྟོབས་དང༌། སེམས་བརྟན་པ་དེ་བར་མ་དོར་མི་ལྡོག་པ་དང༌། ཁྱད་ པར་དུ་འགྲོ་བ་སྟེ་ཡོན་ཏན་ཅུང་ཟད་ཀྱིས་ཆོག་པར་མི་འཛིན་པ་དེ་ནས་བཟུང་སྟེ། གྲངས་མེད་པ་གསུམ་རྩོམ་མོ། །ས་དང་པོ་རབ་ཏུ་དགའ་བ་ཐོབ་པ་ནི་བཟོད་པ་ཐོབ་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཞེས་བྱ་སྟེ། གང་ཟག་དང་ཆོས་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་སྤངས་ནས་སྟོང་བ་ཉིད་ཀྱི་དོན་ལ་བཟོད་པ་རབ་ཏུ་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །ས་བརྒྱད་པ་མི་གཡོ་བ་ཐོབ་པ་ནི། ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཞེས་བྱ་སྟེ། མཚན་མ་དང་མཚན་མ་མེད་པ་ལ་སོགས་པའི་རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་ནས་དེར་མི་ལྡོག་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྐྱེ་བ་གཅིག་གིས་ཐོགས་པ་ནི་གླེང་གཞིའི་སྐབས་སུ་བཤད་ཟིན་ཏོ།། །།བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སྙིང་བོ་ལ་འདུག་པ་ནི་མངོན་པར་སངས་རྒྱས་པའི་ཕྱིར་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སྙིང་བོར་འདུག་པ་ལ་མངོན་པར་སངས་རྒྱས་པ་ཉིད་ནི་མ་ཡིན་པའོ། །གནས་དང་གནས་མ་ཡིན་པ་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་ནི་དགེ་བས་མཐོ
Chinese
是地不复还。断尽三界一切烦恼之敌，或为三界应供之处，故名阿罗汉。不作众多有情之利益，唯为自身成佛，并修涅槃，故名独觉佛。以信行地第四地获得无间三摩地，必定于百劫中出现之菩萨，名为菩萨。初无数劫名之为百劫之故也。轮回无始以来从何算起，而开始无数劫呢？颂曰：贤善与愿力，心坚特异行，菩萨无数三，恒常作此说。如是说。贤善即是善。愿望即是发愿，此二者何者具有，即名为贤善与愿力者。其中，善根力强者，因不为相违品所胜故。愿力强者，因常遇善知识故。心坚固者，虽为不善友所惑，亦不舍菩提心故。特异行者，于此生及来世，善法增长，且不退失故。如是，何时善根与愿力，及心坚固者不间断不退转，及特异行，即不以少许功德为满足者，从彼时起，即作三无数劫。获得初地极喜地者，名为获得忍之菩萨，谓断除对人与法之实执，而于空性之义获得殊胜之忍故。获得第八地不动地者，名为不退转之菩萨，谓断除有相与无相等一切分别念，而不退转于彼故。一生补处者，于绪论之时已说竟。安住菩提树下者，为现证菩提之故，安住于菩提树下，然现证菩提本身则非也。知是处非处之智，谓以善
English
It is the ground of non-returning. Having completely conquered all the enemies of afflictions in the three realms, or having become worthy of offerings in the three realms, hence it is called Arhat. Not working for the benefit of many sentient beings, but only achieving enlightenment for oneself, and cultivating Nirvana, hence it is called Pratyekabuddha. The Bodhisattva who, having attained the fourth ground of practice through faith and the uninterrupted Samadhi, will definitely appear in a hundred kalpas, is called a Bodhisattva. It is because the first countless kalpas are named as a hundred kalpas. From where should we start counting the beginningless cycle of existence, and begin the countless kalpas? It is said: "The power of goodness and aspiration, the steadfast mind and extraordinary conduct, the countless three Bodhisattvas, are said to always engage in this." As it is said. Goodness is virtue. Aspiration is prayer, and whoever possesses these two is called the one with the power of goodness and aspiration. Among them, the one with the power of the root of virtue is because they are not overcome by opposing forces. The one with the power of aspiration is because they always encounter virtuous friends. The one with a steadfast mind is because they do not abandon the mind of enlightenment even when their faith is turned away by unwholesome friends. Extraordinary conduct is because in this life and the next, virtuous dharmas increase and do not diminish. Thus, when the root of virtue, the power of aspiration, and the steadfast mind are uninterrupted and irreversible, and extraordinary conduct, that is, not being content with a small amount of merit, from that time onwards, one engages in the three countless kalpas. The one who has attained the first ground, the Extremely Joyful Ground, is called the Bodhisattva who has attained forbearance, because they have abandoned the attachment to persons and phenomena, and have attained excellent forbearance in the meaning of emptiness. The one who has attained the eighth ground, the Immovable Ground, is called the irreversible Bodhisattva, because they have abandoned all conceptual thoughts such as signs and signlessness, and do not regress from it. The one who is bound by one lifetime has already been explained in the introduction. Sitting under the Bodhi tree is not the actual attainment of enlightenment, but sitting under the Bodhi tree for the sake of manifesting enlightenment. The wisdom of knowing what is and is not the place, means with virtue