Tibetan
ཤེགས་པ་མཐོང་བའི་འོག་ཏུ་སེམས་ཅན་གཅིག་གི་སེམས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་ཤེས་པ་ལ་སོགས་པ་མདོ་ལས་གསུངས་པ་ལྟར་དུས་ཡུན་རིང་ཞིང་འབྲས་བུ་བསྒྲུབ་དཀར་ཟིན་ཀྱང་མི་གོང་བ་ནི་གོ་ཆ་མི་ཟད་པའོ། །སྦྱིན་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་འཇུག་པ་འདི་ཉིད་དང་བགྲང་བ་འདི་ཉིད་ཀྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གོང་དུ་བཤད་པ་བཞིན་དུ་ཉིན་ཞག་ཟླ་བར་བསྒྲེས། ཟླ་བ་ལོར་བསྒྲེས་པའི་ལོ་སྟོང་ཕྲག་བརྒྱ་ལ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་གཅིག་བསྐྱེད་ཅིང༌། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་གཅིག་མཐོང་ལ། དེ་ལྟ་བུ་ཤ་སྟག་གིས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀྱང་ཀུན་ བསྐྱེད། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཀུན་ཀྱང་མཐོང་ནས། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་གང་གཱའི་ཀླུང་གི་བྱེ་མ་སྙེད་ལ་རིམ་གྲོ་བྱེད་པ་འདི་འདྲ་བས་སྦྱིན་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་རྫོགས་པར་གྱུར་བ་དང༌། དེ་བཞིན་དུ་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལྷག་མ་རྣམས་ནས་མཚན་དང་དཔེ་བྱད་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བར་དུ་སྔར་སྨོས་པ་ལྟ་བུའི་དུས་རིང་བ་དང༌། བསྒྲུབ་དཀའ་བས་སྒྲུབ་པར་བྱེད་ཀྱང་མི་སྐྱོ་བ་ནི་གོ་ཆ་མི་ཟད་པ་ཞེས་བྱའོ། །བརྟུལ་བ་མི་ཟད་པ་ཡང་རྣམ་པ་བརྒྱད་ཀྱིས་བསྟན་ཏེ། ཇི་ལྟར་བརྟུལ་བ་ནི་སྟོང་གསུམ་གྱི་སྟོང་ཆེན་པོའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་མེས་ཡོངས་སུ་གང་བ་ལས་ཀྱང་འབོགས་ཏེ་ཞེས་གསུངས་པའོ། །གང་གི་ཕྱིར་བརྟུལ་བ་ནི་གང་ལྟ་བ་དང༌། གང་མཉན་པ་དང༌། གང་བསྒྲུབ་པའི་ཕྱིར་སྤྲོ་བ་སྟེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལྟ་བར་སྤྲོ་བ་དང༌། ཆོས་མཉན་པའི་ཕྱིར་སྤྲོ་བ་གཉིས་ཀྱིས་ནི་གོང་མ་གཉིས་བསྟན་ཏོ། །གང་བསྒྲུབ་པའི་ཕྱིར་སྤྲོ་བ་ཡང་གཞན་གྱི་དང་བདག་གི་དོན་ཏེ་སེམས་ཅན་ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་སྤྲོ་བ་དང༌། དགེ་བའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་དང༌། ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཕྱིར་སྤྲོ་བ་གསུམ་གྱིས་བསྟན་ཏོ། །ངེས་པའི་ཚིག་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་བརྟུལ་བ་ནི་ཕ་རོལ་གྱི་དོན་གྱི་ཕྱིར་འཇུག་པས་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཚིག་གི་ཚར་གསུམ་གྱིས་བསྟན་ཏེ། ཇི་ལྟར་ཕ་རོལ་གྱི་དོན་གྱི་ཕྱིར་འཇུག་ཅེ་ན། ཕ་རོལ་ཞི་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། ཉོན་མོངས་པ་ཞི་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དང༌། དབང་པོ་གདུལ་བའི་ཕྱིར་དང༌། འཁོར་བ་ཐམས་ཅད་ལས་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་བཟླ་བའི་ཕྱིར་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་མེས་ཡོངས་སུ་གང་བ་ལས་ཀྱང་མ་འབོགས་ཏེ། འཇུག་པས་ན་དེའི་ཕྱིར་བརྟུལ་བ་ཞེས་བྱའོ། །བརྩོན་འགྲུས་དེའི་རང་བཞིན་ནི། མི་ལྷོད་པ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། གུས
Chinese
在见到逝者之后，如经中所说，了解一个众生的心之行为等，即使时间长久且难以成就果实，也不退缩，这是不竭的盔甲。为了圆满布施波罗蜜多，以这进入和这计数，如前所述，将日夜与月相加。将月与年相加，在一百万年中生起一个菩提心，见到一个如来。像这样，也生起一切菩提心。见到一切如来后，像这样侍奉恒河沙数般的如来，布施波罗蜜多得以圆满。同样，从其余的波罗蜜多到一切相好之间，以如前所说般的时间长久，以及难以成就而努力，也不灰心，这被称为不竭的盔甲。不竭的苦行也以八种方式显示，如何苦行呢？如所说，即使三千大千世界的国土充满火焰，也不退缩。为何苦行呢？因为乐于观看、听闻和修行。乐于观看如来，以及乐于听闻佛法，这两种显示了前两种。乐于修行也为了他人和自己的利益，即为了使众生完全成熟而乐于修行，以及为了所有善法和一切智智而乐于修行，这三种显示了后三种。决定义是，菩萨的苦行是为了利益他人而进入，等等，以三个词语的次第显示。如何为了利益他人而进入呢？如所说，为了使他人寂静，等等，如所说，为了使烦恼寂静，为了调伏根，以及为了使从一切轮回中完全解脱，即使国土充满火焰，也不退缩，因为进入，所以称为苦行。精进的自性是，如所说，不懈怠，等等，恭敬
English
After seeing the departed, as stated in the sutras, understanding the behavior of a single sentient being's mind, etc., even if the time is long and the fruit is difficult to achieve, not retreating is inexhaustible armor. In order to perfect the perfection of generosity, with this entry and this counting, as mentioned before, add days and nights to months. Adding months to years, generating one Bodhicitta in a hundred thousand years, seeing one Tathagata. Just like that, all Bodhicittas are generated. After seeing all the Tathagatas, serving the Tathagatas as numerous as the sands of the Ganges in this way, the perfection of generosity is fulfilled. Similarly, from the remaining perfections to all the marks and signs, with the length of time as mentioned before, and striving with difficulty to achieve, without being discouraged, this is called inexhaustible armor. Inexhaustible asceticism is also shown in eight ways, how is asceticism practiced? As it is said, even if the three thousand great thousand world realms are filled with fire, one does not retreat. Why asceticism? Because one is happy to see, hear, and practice. Being happy to see the Tathagata, and being happy to hear the Dharma, these two show the first two. Being happy to practice is also for the benefit of others and oneself, that is, being happy to practice in order to fully mature sentient beings, and being happy to practice for all virtuous dharmas and omniscient wisdom, these three show the latter three. The definitive meaning is that the asceticism of a Bodhisattva is to enter for the benefit of others, etc., shown in a sequence of three words. How does one enter for the benefit of others? As it is said, in order to pacify others, etc., as it is said, in order to pacify afflictions, in order to subdue the senses, and in order to completely liberate from all cycles of existence, even if the land is filled with fire, one does not retreat, because one enters, therefore it is called asceticism. The nature of diligence is, as it is said, not being lazy, etc., respectfully.
Tibetan
་པའི་བརྩོན་འགྲུས་དང་ལྡན་པས་མི་ལྷོད་པའོ། །ཡོན་ཏན་ཁྱད་པར་ཅན་བསྒྲུབ་པ་ལ་མི་ནུས་སོ་སྙམ་དུ་མི་སེམས་པས་མ་ཞུམ་པའོ། །མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ལེ་ལོས་མི་བསྐྱོད་པས་ན་བསྟན་པའོ། །གྲང་བ་དང་ཚ་བ་ལ་སོགས་པའི་སྡུག་བསྔལ་གྱིས་མི་བསྐྱོད་པས་ན་མི་བཟློག་པའོ། །བསམ་པ་ ནི་དགེ་བའི་བསམ་པ་ཞེས་སྨོས་པ་སྟེ། དུས་ཐམས་ཅད་དུ་དགེ་བ་གང་ཡིན་ཞེས་ཚོལ་ཞིང་སྒྲུབ་པའི་བསམ་པས་བརྩོན་འགྲུས་རྩོམ་པར་བྱེད་དོ། །རྒྱུ་ནི་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་ལ་གནས་ཤིང་ཞེས་སྨོས་ཏེ། སེམས་ཅན་གྱི་དོན་དུ་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་བསྐྱེད་པའི་རྒྱུས་སྒྲུབ་པར་ནུས་སོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་ལས་ནི་རྟག་ཏུ་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་ལ་བརྩོན་པར་འཇུག་པ་ཞེས་གསུངས་སོ། །ཐབས་དང་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ཟིན་པ་ནི་གོམ་པ་འདོར་བ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་བསྟན་ཏེ། གོམ་པ་འདོར་བ་ལ་སོགས་པ་ཐམས་ཅད་དུ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་མངོན་དུ་བྱེད་པ་དང། སེམས་ཅན་ལ་ལྟ་བས་ནི་ཐབས་བསྟན་ལ། ཉོན་མོངས་པའི་ཕྱོགས་སུ་ཡོང་མི་ལྟུང་བས་ན་ཤེས་རབ་བསྟན་ཏོ། །ཡང་དག་པར་འགྲུབ་པ་ནི་ཆུད་མི་ཟ་བ་དང་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་འགྲུབ་པའོ། །གང་ཇི་ལྟ་བུར་དགེ་བའི་སེམས་སྐྱེས་ཤིང་འབྱུང་བ་ནི་ཤེས་རབ་རྣམ་པ་གསུམ་མམ། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་ལ་སོགས་པ། དགེ་བའི་སེམས་སྐྱེས་པ་འབྱུང་ངོ་ཅོག་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱིར་ཡོངས་སུ་སྔོ་བར་བྱེད་པ་ནི་བར་མ་དོར་ཟད་པར་མི་འགྱུར་བས་ཡང་དག་པར་འགྲུབ་པ་མི་ཟད་པ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལྟར་བསྔོས་པ་ཅིའི་ཕྱིར་མི་ཟད་སྙམ་ནས། དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཞེས་དྲིས་པ་དང༌། བྱང་ཆུབ་ཏུ་ཡོངས་སུ་བསྔོས་པའི་ཕྱིར་ཏེ་ཞེས་གསུངས་ཏེ། དོན་དེ་ཉིད་དཔེས་བསྟན་པའི་ཕྱིར། བཙུན་པ་ཤ་ར་དྭ་ཏིའི་བུ་འདི་ལྟ་སྟེ་དཔེར་ན་ཆུའི་ཐིགས་པ་རྒྱ་མཚོ་ཆེན་པོར་ལྷུང་བ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །དགེ་བའི་རྩ་བ་རྣམས་བྱང་ཆུབ་ཏུ་བསྔོས་པ་དེ་ལ། ཅིའི་ཕྱིར་ཡང་དག་པར་འགྲུབ་ཅེས་བྱ་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར་ཡང་དག་པར་འགྲུབ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གང་འདི་ཡང་དག་པར་སྒྲུབ་པ་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་སོ། །ཇི་ལྟར་བསྒྲུབས་ན་ཡང་དག་པའི་སྒྲུབ་པ་ཞེས་བྱ་ཞེ་ན། ཡང་དག་པར་ཞུགས་པ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། དགེ་བའི་རྩ་བ་གང་དག་ཡང་དག་པར་སྒྲུབ་ཅིང་བརྩོན་འགྲུས་བརྩམས་པ་རྣམས་ངན་སོང་དུ་ལྷུང་བའི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་བསྐྱབ་པའི་ཕྱིར་དང༌། ཡོངས་སུ་མ་སྨིན་པའི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་དང་མཐུན་
Chinese
具有精进，所以不懈怠。对于成就殊胜功德，不认为自己不能做到，所以不灰心。不被不利因素的懒惰所动摇，所以是坚定的。不被寒冷和炎热等痛苦所动摇，所以是不可逆转的。所谓发心，就是指善心。时时刻刻寻求和实践什么是善，以这样的发心来发起精进。所谓因，就是安住于大悲心。为了利益众生而生起大悲心，以这样的因才能成就，这是它的定义。精进的事业，就是恒常致力于利益众生，是这样说的。以方便和智慧摄持，是通过“放下脚步”等来表示的。在一切放下脚步等行为中，都显现菩提心。观照众生是表示方便，不堕入烦恼的一方，是表示智慧。真实成就，就是不浪费，并且成就时不颠倒。无论以何种方式生起和产生善心，无论是三种智慧，还是六度等等，所有生起的善心都为了菩提而完全回向，这样就不会中途耗尽，所以称为真实成就，不会耗尽。像这样回向，为什么不会耗尽呢？于是提问“这是为什么呢？”，回答说“因为完全回向于菩提”。为了用比喻来表示这个道理，说了“例如，尊敬的夏拉达瓦蒂之子，就像一滴水落入大海”等等。对于将善根回向于菩提，为什么说是真实成就呢？回答说“因此说是真实成就，就是指这个真实成就”。如果这样成就，就称为真实成就呢？回答说“真实进入”等等，意思是说，那些真实成就善根并精进的人，是为了救护所有堕入恶道的众生，并且为了使所有未成熟的众生与决定性的部分相符
English
Having diligence, therefore not懈怠. Regarding accomplishing excellent qualities, not thinking that one cannot do it, therefore not discouraged. Not being moved by the laziness of unfavorable factors, therefore it is steadfast. Not being moved by suffering such as cold and heat, therefore it is irreversible. The so-called intention is referring to the virtuous intention. At all times seeking and practicing what is virtuous, initiating diligence with such intention. The so-called cause is abiding in great compassion. Generating great compassion for the benefit of sentient beings, with such cause one can accomplish, this is its definition. The activity of diligence is constantly dedicating oneself to the benefit of sentient beings, so it is said. Being grasped by skillful means and wisdom is indicated by "putting down the foot" and so on. In all actions such as putting down the foot, the Bodhicitta is manifested. Observing sentient beings indicates skillful means, not falling into the side of afflictions indicates wisdom. Real accomplishment is not wasting, and accomplishing without being inverted. No matter in what way virtuous thoughts arise and occur, whether it is the three wisdoms or the six perfections etc., all the virtuous thoughts that arise are completely dedicated to Bodhi, so that it will not be exhausted midway, therefore it is called real accomplishment, not being exhausted. Having dedicated like this, why is it not exhausted? Then asking "Why is this?", answering "Because it is completely dedicated to Bodhi". In order to illustrate this point with a metaphor, it is said "For example, venerable Sharadvatiputra, like a drop of water falling into the great ocean" and so on. Regarding dedicating the roots of virtue to Bodhi, why is it said to be real accomplishment? Answering "Therefore it is said to be real accomplishment, which refers to this real accomplishment". If accomplished in this way, is it called real accomplishment? Answering "Really entering" etc., meaning that those who really accomplish virtuous roots and are diligent, are in order to save all sentient beings who have fallen into evil destinies, and to make all immature sentient beings conform to the decisive part