Tibetan
་སེམས་སྙོམས་པ་ནི་རྗེས་སུ་ཆགས་པ་དང་ཁོང་ཁྲོ་ལ་སོགས་པ་དང་བྲལ་བའོ། །ཆོས་ཉིད་ཀྱི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ནས། བཙུན་པ་ཤ་ར་དྭ་ཏིའི་བུ་གཞན་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། དེ་ཡང་གང་ཟག་དང་ཆོས་ལ་བདག་མེད་པའི་མཚན་ཉིད་ལ་བྱའོ། །དེ་ལ་གང་ཟག་ལ་བདག་མེད་པ་ནི། གང་ལ་ བདག་ཏུ་སྒྲོ་བཏགས་པ་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་བསྟན་ཏོ། །ཆོས་ལ་བདག་མེད་པ་ནི་གང་ལ་གཟུགས་སུ་བཏགས་པ་མེད་པ་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་བསྟན་ཏེ། ཇི་ཙམ་དུ་བདག་དང་ཆོས་སུ་ཐ་སྙད་བཏགས་པ་རྣམས་ནི་སྒྲོ་བཏགས་པ་སྟེ། བརྗོད་དུ་མེད་པའི་ཆོས་ཉིད་གང་ལ་མིང་དང་བརྡར་བཏགས་པ་མེད་པ་ཉིད་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཞེས་བྱ་སྟེ་ཆོས་ཉིད་ཀྱང་རང་བཞིན་ནི་དེ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ལམ་གཉིས་ཀྱི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ནས། གང་རྩེ་གཅིག་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། རྩེ་གཅིག་པ་ནི་དམིགས་པ་གཅིག་པ་སྟེ། ཞི་གནས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དེ་ཡིན་པས་རྩེ་གཅིག་པའི་ཕྱིར་ཞི་གནས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དེ་ནི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཞེས་བྱའོ། །ཆོས་རྣམས་ཀྱི་རང་དང་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་རབ་ཏུ་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་ལ་མཁས་པ་ནི་ལྷག་མཐོང་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དོ། །རྣམ་པར་ཐར་བའི་སྒོ་གསུམ་གྱི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ནས་སྟོང་པ་ཉིད་རིག་པ་དང༌། ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། ཆོས་རྣམས་རྣམ་པར་ཐར་པའི་སྒོ་གསུམ་གྱི་ཚུལ་དུ་རིག་པ་ཉིད་དུ་ཚུལ་ཁྲིམས་ཡིན་ནོ། །ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་རྣམས་རྣམ་པར་དག་པས་ཟབ་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ནས། གང་མངོན་པར་འདུས་མ་བྱས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། ཚུལ་ཁྲིམས་གང་ལས་དང་ཉོན་མོངས་པས་མངོན་པར་འདུས་མ་བྱས་པ་དང༌། ཆོས་རྣམས་མ་སྐྱེས་པ་ཁོང་དུ་ཆུད་པ་ལས་བྱུང་བས་ན་མ་སྐྱེས་པ་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བ་སྟེ། དེ་ཉིད་ཀྱང་གང་ཞེ་ན། མི་སྐྱེ་བ་ལ་བཟོད་པ་ཞེས་ཚིག་རྣམ་པར་སྦྱར་རོ། །མ་བྱས་པ་ནི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་སོ། །བྱ་བ་མེད་པ་ནི་ཚུལ་ཁྲིམས་རྣམ་པར་དག་པ་ནི་སྔོན་སྤྱད་ཟིན་པས་ཡང་བྱ་བ་མེད་པའི་དོན་ཏོ། །ཡང་ན་མངོན་པར་འདུས་མ་བྱས་པ་ནི་རྒྱུ་དང་རྐྱེན་གྱིས་སོ། །མ་བྱས་ཤིང་བྱ་བ་མེད་པ་ནི་འདས་པ་དང་མ་འོངས་པའི་དུས་སུ་བདག་དང་བྱེད་པ་པོ་ལ་སོགས་པའོ། །སྔོན་གྱི་མཐར་མ་བྱུང་བ་ལ་སོགས་པས་ནི་འདས་པའི་དུས་སུ་མ་བྱུང་བ་དང༌། མ་འོངས་པའི་དུས་སུ་མ་འཕོས་པ་དང༌། ད་ལྟར་གྱི་ དུས་སུ་མི་གནས་ཏེ
Chinese
心平等即是远离随后的贪著和嗔怒等等。就法性的戒律而言，说了“比丘舍利弗之子另有”等等，那也是对人与法无我的体性而言的。其中，对人无我，以“对何者没有妄加执著”等等来表示。对法无我，以“对何者没有执著形相”等等来表示。凡是对我和法假立名言的，都是妄加执著，而对于不可言说的法性，没有名称和符号安立的，就叫做法性的戒律，因为法性也是自性。就二道的戒律而言，说了“因为是专注”等等，专注就是所缘唯一，因为寂止一切的体性就是那样的，所以因为专注，寂止一切的体性就是戒律。善于辨别诸法自相和共相的，就是胜观一切的体性。就三解脱门的戒律而言，说了“通达空性”等等，以诸法通达为三解脱门的方式，就是戒律。以完全清净戒律的相违品而论的甚深戒律而言，说了“何者没有显现聚合”等等，没有被业和烦恼显现聚合的戒律，以及通达诸法不生而产生的，因此是不生完全分开，那又是什么呢？就是对不生安忍，这样组合词句。没有造作是戒律的相违品。没有作为是戒律完全清净，因为以前已经实行过了，所以没有再作为的意义。或者没有显现聚合，是因为因和缘。没有造作并且没有作为，是指过去和未来时中，我和作者等等。以没有出现在先前尽头等等，是指没有出现在过去时，没有转移到未来时，并且不住于现在时。
English
Equanimity is being free from subsequent attachment, anger, and so on. Regarding the discipline of the nature of reality, it is said, "The son of the monk Sharadvati, also," etc., which refers to the characteristic of selflessness in both persons and phenomena. Among these, the selflessness of persons is indicated by "that to which no imputation of self is made," and so on. The selflessness of phenomena is indicated by "that to which no form is imputed," and so on. To the extent that names are imputed to self and phenomena, these are imputations. The inexpressible nature of reality, to which no name or symbol is assigned, is called the discipline of the nature of reality, because the nature of reality is its very nature. Regarding the discipline of the two paths, it is said, "Because it is one-pointed," and so on. One-pointedness is a single object of focus. Since that is the characteristic of all calm abiding, because it is one-pointed, that characteristic of all calm abiding is called discipline. Being skilled in thoroughly distinguishing the individual and general characteristics of all phenomena is the characteristic of all insight. Regarding the discipline of the three doors of liberation, it is said, "Understanding emptiness," and so on. The discipline is the very understanding of phenomena as the mode of the three doors of liberation. Regarding the profound discipline that is the complete purification of the opposing factors of discipline, it is said, "That which is not manifestly assembled," and so on. The discipline that is not manifestly assembled by karma and afflictions, and which arises from comprehending that phenomena are unborn, is therefore the complete separation of the unborn. And what is that? It is endurance of non-arising, thus combining the words. Non-action is the opposing factor of discipline. Non-doing is the complete purification of discipline, because it has already been practiced, so there is no further meaning of doing. Alternatively, not manifestly assembled is due to causes and conditions. Not done and not to be done refers to self and agent, etc., in the past and future tenses. By not appearing at the previous end, etc., it means not appearing in the past tense, not moving to the future tense, and not abiding in the present tense.
Tibetan
། དུས་གསུམ་ལས་འདས་པ་དེ་ནི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཞེས་བྱ་བར་བསྟན་ཏོ། །སེམས་དྲི་མ་མེད་པ་ནི་བསྟན་པའོ། །ཇི་ལྟར་དྲི་མ་མེད་པ་ནི་ཚིག་གཉིས་ཀྱིས་བཤད་དེ། རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་ཉོན་མོངས་པ་མི་གནས་པ་དང༌། གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དང་མ་འདྲེས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གང་འདོད་པའི་ཁམས་ལ་མི་བརྟེན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ནི་འདོད་པའི་ཡོན་ཏན་ལ་མི་བརྟེན་པ་དང༌། གཟུགས་ཀྱི་ཁམས་ཀྱི་བསམ་གཏན་གྱི་རོ་མྱོང་བར་མི་བྱེད་པ་དང༌། གཟུགས་མེད་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་ཐོབ་ཀྱང་དེ་དེར་མི་སྐྱེ་ཞིང་མི་འདུག་པ་ནི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཡིན་པར་བཤད་དོ། །གང་འདོད་ཆགས་ཀྱི་རྡུལ་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ནི་དུག་གསུམ་དང་བྲལ་བའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཡིན་པར་སྟོན་ཏེ། འདོད་ཆགས་ཉིད་རྡུལ་བཞིན་དུ་ཐར་པ་ཐོབ་པ་ལ་བར་དུ་གཅོད་པར་བྱེད་པས་འདོད་ཆགས་ཀྱི་རྡུལ་ལོ། །གནོད་སེམས་ནི་ལས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཡིན་ཏེ། དེ་ཉིད་ཐ་བ་དང་སྐྱོན་ཡང་ཡིན་པས། ཁོང་ཁྲོ་བ་ནི་ཉོན་མོངས་པ་སྟེ། གཉི་ག་རྩལ་བར་སྦྱར་རོ། །དུས་གསུམ་གྱི་ལས་དང་འབྲས་བུ་ལ་རྨོངས་པ་ནི་གཏི་མུག་གི་མུན་པ་དང་མ་རིག་པ་ཞེས་སྦྱར་རོ། །དངོས་པོ་རྣམས་བྱུང་ནས་འཇིག་པ་མེད་པ་ནི་རྟག་པའོ། །བྱུང་ནས་ཞིག་སྟེ་མི་སྐྱེ་བ་ནི་ཆད་པ་སྟེ། དེ་གཉིས་མེད་པས་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པར་བྱེད་པ་ནི་ཚུལ་ཁྲིམས་སོ། །འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བ་མི་གནས་པའི་བཤད་པ་ནི། ངར་འཛིན་པ་མེད་པ་དང་ང་ཡིར་འཛིན་པ་བོར་བ་ཡིན་ནོ། །མིང་དང་གཟུགས་དང་མ་འདྲེས་པའི་བཤད་པ་ནི་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་མིང་དང་བརྡ་ལ་མངོན་པར་མ་ཞེན་པ་དང༌། གཟུགས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ལ་མི་གནས་པ་ཞེས་གསུངས་པ་སྟེ། ལྷ་སྦྱིན་དང༌། མཆོད་སྦྱིན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་བཏགས་པ་ནི་མིང་ངོ༌། །ལྷ་སྦྱིན་ཡོན་ཏན་དང་ལྡན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ནི་བརྡའོ། །གཟུགས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ནི་ཐོགས་པ་དང་བཅས་པའི་གཟུགས་ལ་སོགས་པའོ། །ཡང་ན་མིང་དང་གཟུགས་ནི་ཕུང་པོ་ལྔ་ལ་བྱའོ། །རྒྱུའི་བག་ལ་ཉལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ལྟ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཀུན་ནས་དཀྲིས་པ་ འབྱུང་བའི་རྒྱུ་བག་ལ་ཉལ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པའི་བཤད་པ་ནི། མི་དགའ་བ་མེད་པ་དང༌། ཡོངས་སུ་གདུང་བ་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ། སེམས་མི་དགའ་བ་མེད་པ་དང༌། ལུས་ཡོངས་སུ་གདུང་བ་མེད་ཅིང༌། ལས་སུ་རུང་བ་ཉིད་ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པའི་མཚན་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཆོས་ཀྱི་སྐུས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རིགས་མི་གཅོད་པ་ཞེས་བྱ་བ
Chinese
超越三时者，被指示为戒律。心无垢染是教法。如何无垢染呢？用两句话来说明：识不滞留烦恼，以及不与能取和所取的作意相混杂的缘故。所谓不依赖欲界等，就是不依赖欲妙，不体验色界禅定的滋味，即使获得无色界的等至，也不在那里出生和停留，这被说是戒律。所谓没有贪欲的尘垢等，就是显示远离三毒的戒律，因为贪欲如同尘垢一样，会阻碍获得解脱，所以是贪欲的尘垢。嗔恨是业的特征，它本身也是过失和缺点。愤怒是烦恼，两者要区分开来。对三时之业和果的愚昧，就是愚痴的黑暗和无明。事物产生后不坏灭是常。产生后坏灭不再生是断。没有这二者，与缘起随顺的就是戒律。不滞留坏聚见的解释是，没有我执和舍弃我所执。不与名色相混杂的解释是，按照顺序，不执著名和诠释，以及不住于色的自性，这样宣说的。例如，拉杰（ལྷ་སྦྱིན་， देवदत्त，devadatta，天授）和曼扎（མཆོད་སྦྱིན་， दत्त，datta，施予）等假立是名。拉杰具有功德等是诠释。色的自性是有碍之色等。或者，名和色是指五蕴。所谓种子的随眠，是因为见等一切缠缚产生的原因是随眠的缘故。所谓极度调柔的解释是，没有不悦和没有完全的痛苦，就是心没有不悦，身体没有完全的痛苦，并且堪能性本身就是极度调柔的特征。所谓法身不断佛种
English
That which transcends the three times is taught as discipline. The mind without defilement is the teaching. How is it without defilement? It is explained in two sentences: because consciousness does not dwell in afflictions, and because it is not mixed with the mind that grasps and is grasped. That which does not rely on the desire realm, etc., means not relying on the qualities of desire, not experiencing the taste of the samadhi of the form realm, and even if one attains the formless attainments, one is not born or stays there, this is said to be discipline. That which is without the dust of desire, etc., shows that it is the discipline that is free from the three poisons, because desire itself, like dust, obstructs the attainment of liberation, so it is the dust of desire. Harmful intent is the characteristic of karma, and it itself is also a fault and a defect. Anger is an affliction, the two should be distinguished. Ignorance of the karma and fruits of the three times is the darkness of ignorance and unknowing. Things that arise and do not perish are permanent. Arising and perishing and not being reborn is annihilation. Without these two, that which is in accordance with dependent origination is discipline. The explanation of not dwelling in the view of the perishable aggregate is that there is no self-grasping and the abandonment of grasping at what is mine. The explanation of not being mixed with name and form is, in order, not being attached to name and designation, and not dwelling in the nature of form, as it is said. For example, the designations such as Devadatta (ལྷ་སྦྱིན་， देवदत्त，devadatta，Given by the gods) and Datta (མཆོད་སྦྱིན་， दत्त，datta，Given) are names. Devadatta possessing qualities, etc., is a designation. The nature of form is obstructive form, etc. Alternatively, name and form refer to the five aggregates. The so-called seed's latency is because the cause of the arising of all entanglements such as views is the latency of the seed. The explanation of extreme pliancy is that there is no displeasure and no complete suffering, that is, the mind has no displeasure, the body has no complete suffering, and the very ability to function is the characteristic of extreme pliancy. The so-called Dharmakaya does not cut off the Buddha lineage