Tibetan
ཤེས་བཞིན་གྱིས་རྟོགས་པར་བྱ་སྟེ། ཉེས་པ་བྱུང་ངོ་ཅོག་ཚུལ་བཞིན་དུ་འཆོས་པ་ནི་རྣམ་པ་མཆོག་གི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཞེས་བྱ་སྟེ། ཚུལ་ཁྲིམས་ཇི་ལྟར་བླངས་པ་བཞིན་དུ་བསྲུང་བ་དང༌། ཉེས་པ་བྱུང་ངོ་ཅོག་ཕྱིར་འཆོས་པ་གཉིས་ཀྱིས་ཚུལ་ཁྲིམས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྒྱལ་རིགས་དང་བྲམ་ཟེའི་རིགས་ལ་སོགས་པའི་འཁོར་ཐམས་ཅད་དུ་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་མེད་པ་སྟེ། གང་གི་སྒོ་ནས་ཀྱང་སྐྱོན་གདགས་སུ་མེད་པས་ན་མ་སྨད་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཞེས་བྱའོ། །མིག་ལ་སོགས་པའི་དབང་པོ་འདོད་ཆགས་དང་ཞེ་སྡང་ལ་སོགས་པ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བའི་ཡུལ་རང་དགར་མི་གཏོང་སྟེ། དབང་པོ་བསྲུང་པས་ཤིན་ཏུ་སྦས་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཞེས་བྱའོ། །ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་དང༌། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཆོས་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་དེ། དེ་དག་གི་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་མ་ལུས་པ་ལ་སེམས་པས། རྣམ་པར་གྲགས་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་དེ། །ཐེག་པ་ཀུན་ལ་རྣམ་པར་གྲགས། །ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །ལྷུང་བཟེད་དང་ཆོས་གོས་ལ་སོགས་པས་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་ལ་འོས་པ་ནི་རུང་བ་སྟེ། དེ་དག་མང་པོར་རྙེད་ཀྱང་ཇི་ཙམ་དགོས་པ་ཉི་ཚེ་ལེན་ཏེ། ཆོག་ཤེས་པས་འདོད་པ་ཆུང་བའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཞེས་བྱའོ། །ལྷུང་བཟེད་དང་ཆོས་གོས་ལ་སོགས་པ་ངན་དོན་གྱིས་ཆོག་ཤེས་ཤིང་མང་པོ་དང་བཟང་པོ་མ་རྙེད་ན་ཡང་གདུང་བ་མེད་པ། རྙེད་ན་ཡང་ཞེན་པ་དང་བཅས་པ་མེད་པར་ལོངས་སྤྱོད་དེ། དེ་ལྟར་ཆགས་པ་སྤོང་བས་ཆོག་ཤེས་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཞེས་བྱའོ། །འདུ་འཛིའི་ནང་ན་མི་གནས་པ་དང༌། འདོད་པ་ལ་ འདུན་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་མི་རྟོག་པ་ནི་སེམས་དབེན་པ་སྟེ། དེ་ལྟར་ཚུལ་ཁྲིམས་ཉམས་པར་འགྱུར་བའི་རྒྱུ་དང་བྲལ་བས་རང་བཞིན་གྱིས་དབེན་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཞེས་བྱ་སྟེ། གོང་མ་གཉིས་ཀྱང་གང་ཟག་འདི་ལྟ་བུས་བསྒྲུབ་པར་ནུས་སོ་ཞེས་སྟོན་ཏོ། །ཇི་ལྟར་ལུས་དབེན་པ་ནི་འདུ་འཛིའི་རྣམ་པར་སྤོང་བས་དགོན་པ་ལ་གནས་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཞེས་བྱ་བས་བསྟན་ཏོ། །ཇི་ལྟར་སེམས་དབེན་པ་ནི་གཞན་གྱི་ངོར་མི་ལྟ་བས་འཕགས་པའི་རིགས་ཀྱིས་ཆོག་ཤེས་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཞེས་བྱ་བས་བསྟན་ཏེ། གཞན་གྱི་ངོ་མི་ཆོད་པ་ཙམ་གྱི་ཕྱིར་ཚུལ་ཁྲིམས་བསྲུང་བ་མ་ཡིན་གྱི། རང་གི་སེམས་སྙིང་ཐག་པ་ནས་འདོད་པ་ལ་འདུན་པ་ལ་སོགས་པ་ལས་དབེན་པར་དགའ་སྟེ། ཚུལ་ཁྲིམས་སྲུང་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །དགོན་པ་ལ་གནས་པ་དང༌། འཕགས་པའི་རིགས་ཀྱིས་ཚུལ་ཁྲིམས་དེ་གཉིས་ཀྱང་གང་གིས་བསྒྲུབ་པར་ནུས་ཤེ་ན། དགེ་བའི་རྩ་བ་བདག་གི་ཁ་ན་ལས
Chinese
应当以智慧来领悟，所有发生的过失都如法纠正，这被称为最殊胜的戒律。如是受持戒律，如是守护，以及所有发生的过失都加以纠正，这二者能使戒律圆满。在王族和婆罗门种姓等所有眷属中，没有过失，无论从哪个方面都无法指责，因此称为不被诽谤的戒律。对于眼等感官，不放任其随意接触可能产生贪欲和嗔恨等的对境，通过守护感官，这被称为极度隐藏的戒律。声闻、独觉以及菩萨的法，即是所有佛陀的法，思念这些法的所有因和果，这就是所谓的名闻戒律。此戒律在一切乘中都广为人知。钵和法衣等适合出家人的物品是如法的，即使得到很多，也只取所需的一点点，因为知足少欲，这被称为少欲的戒律。对于钵和法衣等，以低劣的物品也能知足，即使没有得到很多或好的物品，也没有痛苦，即使得到，也不会执着地享用，像这样舍弃贪执，这被称为知足的戒律。不住于喧嚣之中，不思念贪欲和欲望等，这是心寂静，像这样远离使戒律退失的因，这被称为自性寂静的戒律。这也显示了以上两种戒律是像这样的人能够修持的。如身体寂静，通过舍弃喧嚣的方式，由安住于寂静处的戒律来显示。如心寂静，不看重他人，由圣者种姓的知足戒律来显示。守护戒律不仅仅是为了不让他人指责，而是从内心深处喜爱远离贪欲和欲望等，这就是守护戒律的定义。那么，安住于寂静处和圣者种姓的戒律这二者，是通过什么来修持的呢？是通过善根，从我的口中……
English
It should be understood with wisdom that correcting all faults that occur according to the Dharma is called the supreme discipline. Guarding the discipline as it was taken, and correcting all faults that occur, these two make the discipline complete. In all retinues of royal families and Brahmin castes, there is no fault, and there is no way to find fault from any aspect, so it is called the undefiled discipline. Not letting the senses such as the eyes freely go to objects that cause desire and hatred, guarding the senses is called the extremely hidden discipline. The Dharma of the Shravakas, Pratyekabuddhas, and Bodhisattvas is all the Dharma of the Buddhas, contemplating all their causes and results, this is the renowned discipline. This discipline is renowned in all vehicles. Things like alms bowls and Dharma robes that are suitable for renunciates are permissible, even if many are obtained, only taking a little of what is needed, because of contentment and few desires, this is called the discipline of few desires. Being content with inferior things like alms bowls and Dharma robes, even if many or good things are not obtained, there is no suffering, and even if they are obtained, enjoying them without attachment, like this abandoning attachment is called the discipline of contentment. Not staying in the midst of busyness, and not thinking of desire and longing, this is mind solitude, like this being separated from the causes that make the discipline degenerate is called the discipline of self-nature solitude. This also shows that the above two disciplines can be accomplished by such a person. How body solitude is shown by abandoning the appearance of busyness, by the discipline of dwelling in a solitary place. How mind solitude is shown by not looking at others, by the discipline of contentment of the noble lineage. Guarding the discipline is not just for the sake of not being blamed by others, but from the bottom of one's heart, one delights in being separated from desire and longing, this is the definition of guarding the discipline. Then, by what are these two, dwelling in a solitary place and the discipline of the noble lineage, accomplished? It is through the roots of virtue, from my mouth...
Tibetan
་པས་སྦྱངས་པའི་ཡོན་ཏན་དང༌། ཡོ་བྱད་བསྙུངས་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཞེས་གསུངས་ཏེ། དགེ་བའི་རྩ་བ་རྣམས་ནི་བདག་ཉིད་ཀྱིས་བྱ་བ་ཡིན་པས་སྦྱངས་པའི་ཡོན་ཏན་ལ་སོགས་པ་ལ་ཡང་མི་གནས་སུ་མི་རུང་བར་བསྟན་ཏོ། །དང་པོ་སློབ་དཔོན་དང་མཁན་པོ་ལ་སོགས་པ་ལ་ཚུལ་ཁྲིམས་བླངས་པ་བཞིན་དུ་བསྲུང་བ་ནི་ཇི་སྐད་སྨྲས་པ་དེ་ལྟར་སྤྱོད་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། གང་ཇི་ཙམ་དུ་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་ཕན་པ་དང་བདེ་བའི་རྒྱུར་འགྱུར་བ་བྱམས་པ་དང་སྙིང་རྗེ་ལ་སོགས་པ་ནི་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱ་བའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཡིན་ན། བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་དང་རང་གི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་ཡོངས་སུ་སྨིན་པའི་རྒྱུར་གྱུར་པ་རྣམས་ནི། དགེ་བའི་ཆོས་སྡུད་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཞེས་བྱ་སྟེ། ཅི་རིགས་པར་མཐུན་མཐུན་དུ་སྦྱར་རོ། །སེམས་ཅན་རྣམས་སྲིད་པ་དང་ངན་སོང་ལས་སྐྱོབ་པར་བྱེད་པས་ན་དཔུང་གཉེན་དུ་གྱུར་པ་སྟེ། དེ་ལྟ་བུའི་རང་བཞིན་གྱིས་བྱམས་པ་ནི་བྱམས་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཡིན་ཏེ་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་སྒྲ་བཞིན་ཡིན་པར་རྒྱ་ཆེར་སྦྱར་བའོ། །སེམས་ཅན་གྱི་དོན་དུ་ཕྱིའི་སྡུག་བསྔལ་གྲང་བ་དང༌། ཆ་བ་ལ་སོགས་པ་དང༌། ནང་གི་སྡུག་བསྔལ་བཀྲེས་པ་དང་སྐོམ་པ་ལ་སོགས་ པ་ཐམས་ཅད་བཟོད་པ་ནི་སྡུག་བསྔལ་ཐམས་ཅད་བཟོད་པ་ཞེས་བྱའོ། །སེམས་ཅན་གྱི་དོན་ལ་སེམས་སྤྲོ་བ་ནི་སེམས་མ་ཞུམ་པ་ཞེས་བྱའོ། །བདག་གི་སེམས་ལ་ངེས་པར་སེམས་པ་ནི་ཡན་ལག་ལྔས་བསྡུས་པའི་བག་ཡོད་པ་དང་ལྡན་པ་ཡིན་ཏེ། སྔོན་གྱི་མཐའ་དང་ལྡན་པ་དང༌། ཕྱི་མའི་མཐའ་དང་ལྡན་པ་དང༌། དབུས་ཀྱི་མཐའ་དང་ལྡན་པ་དང༌། སྔ་ནས་བྱ་བ་དང་ལྷན་ཅིག་རྗེས་སུ་སྤྱོད་པའོ། །དེ་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་འདས་པའི་དུས་ལ་བརྟེན་ནས་ཉེས་པར་བྱུང་བ་བཅོས་པ་དང༌། མ་འོངས་པའི་དུས་སུ་ཉེས་པ་འབྱུང་བར་འགྱུར་བ་འཆོས་པར་འགྱུར་བ་དང༌། ད་ལྟར་བྱུང་བའི་དུས་སུ་ཉེས་པ་བྱུང་བ་ཕྱིར་འཆོས་པ་ནི་དུས་གསུམ་གྱི་མཐའ་དང་ལྡན་པའི་བག་ཡོད་པའོ། །ཉེས་བ་མ་བྱུང་བའི་སྔ་རོལ་ནས་བདག་ཇི་ལྟ་ཇི་ལྟར་སྤྱོད་ཅིང༌། ཇི་ལྟ་ཇི་ལྟར་གནས་ན་ཉེས་པ་འབྱུང་བར་མི་འགྱུར་བ་དེ་ལྟ་དེ་ལྟར་སྤྱོད་ཅིང་དེ་ལྟ་དེ་ལྟར་གནས་ཀྱང་ཅི་མ་རུང་སྙམ་དུ་སྒྲིམ་པར་བྱེད་པ་ནི་སྔ་ནས་བྱ་བའི་བག་ཡོད་པའོ། །དེ་སྔ་ནས་བྱ་བའི་བག་ཡོད་པ་དེ་ཉིད་ལ་བརྟེན་ནས། ཇི་ལྟ་ཇི་ལྟར་སྤྱོད་ཅིང་ཇི་ལྟ་ཇི་ལྟར་གནས་ན་ཉེས་པ་འབྱུང་བར་མི་འགྱུར་བ་དེ་ལྟ་དེ་ལྟར་གནས་པ་དེ་ནི་ལྷན་ཅིག་རྗེས་སུ་དཔྱོད་པ
Chinese
说“以闻思修所净之功德，以节俭资具之律仪”。善根皆是自身所为，故亦不应安住于闻思修所净之功德等。初如从师和亲教师等处受持律仪般守护，即是如所说般行持之律仪等。凡是能利益有情、成为安乐之因的慈爱和悲悯等，即是为利有情而行之律仪。成为无上菩提和自身圆满佛法的因者，即是积聚善法之律仪。应各随其类而相应结合。能救护有情脱离轮回和恶趣，故成为助伴，如是自性之慈爱即是慈爱之律仪，应如律仪之声般广为结合。为利有情，忍受外在之痛苦，如寒冷和炎热等，以及内在之痛苦，如饥渴等一切，即是忍受一切痛苦。为利有情而心生欢喜，即是不怯懦。于自心确定思惟，即是具足以五支所摄之正念，即具有前际、后际、中际，以及事先应作和随之而行。其中，菩萨依于过去时而改正已发生之过失，于未来时将要发生之过失而作预防，于现在时已发生之过失而作改正，即是具有三时之正念。于过失未发生之前，自己如何行持，如何安住才不会发生过失，如是行持，如是安住，也应努力思惟有何不可，即是事先应作之正念。依靠那事先应作之正念，如何行持，如何安住才不会发生过失，如是安住，即是随之而观察。
English
It is said, "The merit purified by learning and contemplation, and the discipline of economizing on resources." Since all roots of virtue are to be done by oneself, it is taught that one should not remain in the merits purified by learning and contemplation, etc. Initially, guarding the discipline as it is taken from teachers and preceptors, etc., is the discipline of acting as it is said, etc. Whatever benefits sentient beings and becomes the cause of happiness, such as love and compassion, is the discipline of acting for the benefit of sentient beings. Those that become the cause of the complete ripening of the unsurpassed Bodhi and one's own Buddha Dharma are called the discipline of accumulating virtuous Dharmas. They should be combined appropriately according to their respective categories. Since they protect sentient beings from existence and the lower realms, they become companions. Such innate love is the discipline of love, and it should be widely combined like the sound of discipline. For the sake of sentient beings, enduring external sufferings such as cold and heat, and internal sufferings such as hunger and thirst, is called enduring all sufferings. Rejoicing for the sake of sentient beings is called not being discouraged. To definitely think in one's own mind is to be endowed with mindfulness gathered by the five limbs, that is, having the past extreme, the future extreme, the middle extreme, and acting in advance and following along. Among them, a Bodhisattva relies on the past time to correct the faults that have occurred, and in the future time, he will prevent the faults that will occur, and in the present time, he will correct the faults that have occurred, which is having mindfulness of the three times. Before a fault occurs, how should I act and how should I abide so that a fault will not occur? Acting in this way and abiding in this way, one should also strive to think, "What could be wrong?" This is the mindfulness of acting in advance. Relying on that mindfulness of acting in advance, how should I act and how should I abide so that a fault will not occur? Abiding in this way is to observe accordingly.