Tibetan
་ཇི་ལྟ་བུ་ཞིག་ཡིན་ཞེ་ན། འཇིག་རྟེན་དང་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ ཐམས་ཅད་དང་ལྡན་པས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཆོག་དང་ལྡན་པ་ཡིན་ལ། དེ་ལྟར་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཐམས་ཅད་དབང་དང་ལྡན་པས་དམ་པའི་ཆོས་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་ཞེས་བྱ་བར་ཚིག་རྣམ་པར་སྦྱར་རོ། །གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་དྲི་མ་དང་བྲལ་བའི་ཆོས་བདག་མེད་པ་རྟོགས་པའི་ཆོས་ལ་དགའ་ཞིང་མོས་པ་ཐོབ་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ལུས་ཀྱི་བདེ་བ་དང༌། སེམས་ཀྱི་དགའ་བ་དང༌། རྒྱུད་སིམ་པར་བྱེད་པའི་རྩེད་མོ་ཐམས་ཅད་སྦྱིན་པའོ། །དམ་པའི་ཆོས་ཀྱི་རྐང་པ་ནི་འཕགས་པའི་ལམ་ཡན་ལག་བརྒྱད་ལས་ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་མ་གཏོགས་པ་ལྷག་མ་བདུན་ནམ་བསླབ་པ་གསུམ་ལས་ལྷག་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་བསླབ་པ་མ་གཏོགས་པ་གཉིས་ལ་བྱའོ། །དམ་པའི་ཆོས་ཀྱི་ལག་པ་ནི་གདུལ་བྱ་སེམས་ཅན་ལ་དམ་པའི་ཆོས་བསྟན་ཏེ། དེ་བས་ན་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་དམ་པའི་ཆོས་བསྟན་པའི་ལག་པ་བྱིན་ནས་ཁམས་གསུམ་གྱི་འདམ་ལས་དྲང་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །དབང་པོ་ནི་དད་པ་ལ་སོགས་པ་དང༌། མིག་ལ་སོགས་པའོ། །སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྤྱན་ནི་དོན་དམ་པ་རྟོགས་པའོ། །ཆོས་ཀྱི་སྤྱན་ནི་གསུང་རབ་ཀྱི་ཡན་ལག་རྣམས་རྟོགས་པའོ། །ཁམས་གསུམ་ཐམས་ཅད་ལས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པ་ནི་ཉན་ཐོས་དང༌། རང་སངས་རྒྱས་ཡིན་ལ་དེ་དག་གི་མཆོག་ནི་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་ཞེས་བྱའོ། །སྙིང་པོ་མེད་པའི་ལུས་ནི་ལས་དང་ཉོན་མོངས་པས་བསྐྱེད་པའི་ཕུང་པོ་ལྔ་ལ་བྱའོ། །སྙིང་པོ་མེད་པའི་ལུས་དེ་ལ་བརྟེན་ནས། སྙིང་པོ་དེ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་བླང་ཞིང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཉེ་བར་འཚོ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་སྲོག་གནས་པའི་རྒྱུ་ཤ་དང་ཁྲག་ཡོངས་སུ་གཏོང་ཞེས་སྦྱར་རོ། །འཇམ་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་པགས་པ་འཇམ་པ་ལ་སོགས་པའོ། །སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྐུ་ནི་ནང་གི་ཉོན་མོངས་པ་དང༌། ཕྱིའི་རླུང་ལ་སོགས་པས་གནོད་པ་བྱར་མེད་པའི་ཕྱིར། རྡོ་རྗེ་ལྟར་མི་ཤིགས་ཤིང་སྲ་བ་དང༌། སྲེད་མེད་ཀྱི་བུ་ལྟར་མཁྲེགས་པ་ཞེས་བྱའོ། །མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་དོར་བའི་རང་བཞིན་རྣམ་པར་དག་པ་ཡང་སྦྱིན་པའི་སྐྱོན་རྣམ་པ་བཞི་སྤངས་པས་རིག་པར་བྱའོ། །སྦྱིན་པར་བྱ་བའི་དངོས་པོའི་སྐྱོན་དང༌། བསམ་པའི་སྐྱོན་དང༌། ལེན་པ་མགྲོན་དུ་གཉེར་བའི་སྐྱོན་དང༌། ལེན་པ་ལ་འབུལ་བའི་སྐྱོན་ནོ། །དེ་དག་ཀྱང་བཙུན་པ་ཤ་ར་དྭ་ཏིའི་བུ་གཞན་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ལ་མི་མཐུན་པའི་ལོངས་སྤྱོད་ཡོངས་སུ་ཚོལ་བའི་སྦྱིན་པ་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་བསྟན་ཏེ
Chinese
是怎样的呢？因为它具有世间和出世间的一切圆满，所以是具有一切相的最殊胜者。像这样，因为具有一切圆满的权势，所以才组合成“圣法之王”这个词。为了获得对远离能取和所取垢染、证悟法无我的法之欢喜和信乐，布施身体的安乐、心里的喜悦和使身心舒畅的一切嬉戏。圣法的足是八圣道支中除了正见之外的其余七支，或者说是三学中除了增上慧学之外的二学。圣法的手是向所化有情开示圣法，因此，为了给予有情们开示圣法的手，从而将他们从三有的泥潭中救拔出来，这就是它的意义。根是信心等等，以及眼等等。佛眼是证悟胜义谛。法眼是证悟经藏的支分。从三界一切中超胜的是声闻和独觉，而他们的顶峰被称为一切智智。无有实义的身体是指由业和烦恼所产生的五蕴。依靠这无有实义的身体，为了摄取具有实义的法身，并使涅槃得以临近，所以才组合成完全施舍维持生命的血肉。柔软等等是指皮肤柔软等等。佛身是因为不受内在烦恼和外在风等等的损害，所以说是像金刚一样不可摧毁和坚硬，以及像爱无的儿子一样坚硬。舍弃不顺品之自性清净也应通过断除布施的四种过患来理解。应施之物的过患、意乐的过患、接受者作为宾客的过患，以及对接受者进行布施的过患。这些也由尊者舍利弗之子以及其他的菩萨们没有寻求不顺的受用之布施等等来阐述。
English
What is it like? Because it possesses all the perfections of the world and beyond, it is the most excellent of all aspects. Thus, because it possesses all the power of perfection, the word "King of the Holy Dharma" is combined. In order to obtain joy and faith in the Dharma that is free from the defilements of grasping and being grasped, and that realizes the selflessness of phenomena, all the pleasures of the body, the joy of the mind, and the games that soothe the mind are given. The foot of the Holy Dharma is the remaining seven of the eight noble path limbs except for right view, or the two of the three trainings except for the higher training of wisdom. The hand of the Holy Dharma is to show the Holy Dharma to sentient beings who are to be tamed. Therefore, in order to give sentient beings the hand of showing the Holy Dharma, thereby rescuing them from the mud of the three realms, that is its meaning. The faculties are faith and so on, and the eyes and so on. The Buddha's eye is the realization of ultimate truth. The Dharma eye is the realization of the branches of the scriptures. What is superior to all of the three realms are the Hearers and Solitary Buddhas, and the peak of these is called the All-Knowing Wisdom. The body without essence refers to the five aggregates produced by karma and afflictions. Relying on this body without essence, in order to take the Dharma body that has essence and to live near Nirvana, it is combined to completely give away the flesh and blood that sustain life. Softness and so on refer to the softness of the skin and so on. The Buddha's body is said to be indestructible and hard like a diamond, and hard like the son of Sredmed, because it is not harmed by inner afflictions and outer winds and so on. The purity of the nature of abandoning unfavorable aspects should also be understood by abandoning the four faults of giving. The fault of the object to be given, the fault of intention, the fault of the recipient as a guest, and the fault of giving to the recipient. These are also explained by the venerable son of Sharadvati and other Bodhisattvas not seeking the giving of unfavorable enjoyments and so on.
Tibetan
། མི་མཐུན་པའི་ལོངས་སྤྱོད་པ་དང༌། སེམས་ཅན་ལ་གནོད་པའི་སྦྱིན་པ་དང༌། གཞན་ཡང་དེ་དང་མཐུན་པ་དག་ནི་སྦྱིན་པར་བྱ་བའི་དངོས་པོའི་སྐྱོན་ནོ། །ང་རྒྱལ་བསྐྱེད་ཅིང་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་བསམ་པའི་སྐྱོན་ནོ། །མགྲོན་དུ་གཉེར་ཏེ་ཡོངས་སུ་གཏོང་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་ལེན་པ་མགྲོན་དུ་གཉེར་བའི་སྐྱོན་ནོ། །ཇི་སྐད་སྨྲས་པ་ལས་ཆུང་བའི་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་ལེན་པ་ལ་འབུལ་བའི་སྐྱོན་ཏེ། མདོའི་ཚིག་ལྷག་མ་རྣམས་ཀྱང་སྐྱོན་རྣམ་པ་འདི་བཞི་དང་མཐུན་མཐུན་དུ་སྦྱར་ཏེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྦྱིན་པ་ལ་སྐྱོན་དེ་དག་མེད་པས་ན་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་དོར་བའི་རང་བཞིན་རྣམ་པར་དག་པ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལ་མི་མཐུན་པའི་ལོངས་སྤྱོད་ཡོངས་སུ་ཚོལ་བའི་སྦྱིན་པ་ནི་བབ་ཅོལ་དང༌། ཆོས་བཞིན་མ་ཡིན་པར་ལོངས་སྤྱོད་དག་བསྒྲུབས་ནས་གཞན་དག་ལ་སྦྱིན་པར་བྱེད་པ་སྟེ། དེ་ལྟ་བུའི་སྦྱིན་པ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ལ་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བར་སྦྱར་ཏེ། དངོས་པོའི་སྐྱོན་ལ་སོགས་པ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྦྱིན་པ་ལ་མེད་པར་འོག་མ་དག་ལ་ཡང་རྒྱ་ཚར་སྦྱར་རོ། །སེམས་ཅན་ལ་གནོད་པའི་སྦྱིན་པ་ནི་ནད་ཀྱིས་གདུངས་པ་ལ་སོགས་པ་ནད་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་ལས་ཐར་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་གསོད་པར་བྱེད་པའམ། སྲོག་ཆགས་བསད་པའི་ཐབས་བསླབ་པ་སྦྱིན་པའམ། མཆོད་སྦྱིན་ངན་པ་ཡོ་ལང་ཆེན་པོ་གང་དུ་སྲོག་ཆགས་མང་པོ་བསོགས་ནས་གསོད་པར་འགྱུར་བ་དེ་ལྟ་བུའི་མཆོད་སྦྱིན་ལ་སོགས་པ་བྱེད་ཅིང་སྦྱིན་པའོ། །སེམས་ཁེངས་པ་སྔོན་དུ་བྱས་ཏེ། ང་རྒྱལ་གྱི་བསམ་པས་གཏོང་བ་ནི་ང་རྒྱལ་བསྐྱེད་ཅིང་སྦྱིན་པ་ཞེས་བྱའོ། །སེམས་ཅན་དགྲ་བོས་འཇིགས་པ་དང༌། སེམས་ཅན་མཛའ་བཤེས་ལ་སྡུག་པ་དང༌། སེམས་ཅན་ཐ་མལ་པ་ལ་མཛེས་པས་སྦྱིན་པ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལ་མེད་དོ། །སླང་བ་པོ་སྔར་མགྲོན་དུ་གཉེར་ལ་ཕྱིས་མི་གཏོང་བའི་སྦྱིན་པ་མེད་དོ། །ཇི་སྐད་སྨྲས་པ་དང༌། ཇི་ལྟར་དམ་བཅས་པ་ལས་བསྙུངས་ཏེ། སྦྱིན་པ་མི་བྱེད་ཀྱི། མཚུངས་པ་འམ་ ལྷག་པར་བྱེད་པས་ཇི་སྐད་སྨྲས་པ་ལས་ཆུང་བའི་སྦྱིན་པ་མེད་དོ། །དངོས་པོ་བཟང་པོ་ཡོད་པ་ཐ་ཆད་དང་ངན་པ་སྦྱིན་པར་མི་བྱེད་དོ། །བདག་དང་གཞན་གཉི་ག་ལ་མི་མཁོ་བའི་དངོས་པོ་གཏོང་བ་ནི། ལྷག་པའི་བསམ་པ་མ་ཡིན་པས་སྦྱིན་པ་ཞེས་བྱའོ། །དངོས་པོ་དམ་པ་སླང་བའི་ཕྱིར་ངན་པ་གཏོང་བ་ནི། གཡོ་སྒྱུའི་སྦྱིན་པའོ། །ནོར་བུ་དང་མུ་ཏིག་དང༌། བཻ་ཌཱུཪྻ་ལ་སོགས་པ་འདྲ་བར་བཅོས་པ་སྦྱིན་པ་ནི་བཅོས་པའི་སྦྱིན་པའོ།
Chinese
不和合的受用，以及损害有情的布施，还有其他与此类似的，是布施物的过失。生起我慢而布施等等，是意乐的过失。邀请为宾客而完全施舍等等，是接受者邀请为宾客的过失。比所说更少的布施等等，是向接受者供养的过失。经部的其余词句，也与这四种过失相对应地结合。菩萨的布施没有这些过失，因此称为舍弃不和合之品的自性极清净。其中，寻求不和合的受用而布施，是轻率草率，不如法地获取受用，然后布施给其他人。像这样的布施，菩萨们是没有的，这样结合。物的过失等等，菩萨的布施是没有的，下面的也广泛结合。损害有情的布施，比如为了使被疾病折磨者从疾病的痛苦中解脱而杀生，或者教授杀害众生的方法作为布施，或者进行恶劣的祭祀，大规模的祭祀中聚集许多众生并杀害，进行这样的祭祀并布施。心中充满骄傲，以我慢的心态施舍，称为生起我慢而布施。对有情，因是怨敌而恐惧，对有情，因是亲友而偏爱，对有情，因是普通人而喜爱，这样的布施菩萨是没有的。乞讨者先前邀请为宾客，后来不施舍的布施是没有的。比所说的和所承诺的减少，不进行布施，而是给予相等或更多，因此比所说更少的布施是没有的。拥有好的物品，不布施低劣和不好的。施舍对自己和他人都没有用的物品，因为不是殊胜的意乐，所以称为布施。为了获得珍贵的物品而施舍劣质的物品，是虚伪的布施。布施仿造的，如仿造的宝珠、珍珠和吠琉璃等等，是伪造的布施。
English
Incompatible enjoyments, and giving that harms sentient beings, and other similar things, are faults of the object of giving. Generating pride and giving, etc., are faults of intention. Inviting as guests and completely giving, etc., are faults of inviting the recipient as a guest. Giving less than what was said, etc., is a fault of offering to the recipient. The remaining words of the sutra are also combined in accordance with these four types of faults. Since the bodhisattva's giving is free from these faults, it is called the nature of abandoning incompatible aspects, which is completely pure. Among them, giving in search of incompatible enjoyments is reckless and careless, acquiring enjoyments unlawfully and then giving them to others. Such giving is not present in bodhisattvas, thus combining it. Faults of objects, etc., are not present in the bodhisattva's giving, and the following are also widely combined. Giving that harms sentient beings is, for example, killing in order to liberate those afflicted by disease from the suffering of disease, or teaching methods of killing beings as giving, or performing evil sacrifices, large-scale sacrifices in which many beings are gathered and killed, performing such sacrifices and giving. Giving with a proud mind, with an attitude of arrogance, is called generating pride and giving. The bodhisattva does not give to sentient beings out of fear of enemies, out of favoritism towards friends, or out of affection for ordinary people. There is no giving in which the beggar is first invited as a guest and then not given to later. Reducing from what was said and what was promised, not giving, but giving equal or more, therefore there is no giving less than what was said. Having good things, one does not give inferior and bad things. Giving things that are useless to oneself and others is called giving because it is not a superior intention. Giving inferior things in order to obtain precious things is a deceitful giving. Giving imitations, such as imitation jewels, pearls, and vaiḍūrya, etc., is a counterfeit giving.